22زندانی سیاسی همچنان محروم از ملاقات هستند

به گزارش جرس، این زندانیان که به صورت خانوادگی در زندان های کشور نگهداری می شوند، برخی زن و شوهر، خواهر و برادر یا پدر و فرزند هستند. طبق قوانین سازمان زندان ها این زندانیان مجازند ماهی یکبار یکدیگر را ملاقات کنند. این در حالی است که در موارد معدودی به این زندانیان با سختی و فاصله های زمانی زیاد حق ملاقات داده شده است. هرچند هفته پیش اعلام شد که مهسا امر آبادی و مسعود باستانی، زوج روزنامه نگار زندانی که یکی در زندان اوین و دیگری در زندان رجایی شهر به سر می برند با یکدیگر ملاقات کرده اند اما این اتفاق بصورت سیستماتیک رخ نداده است. این زوج تاکنون فقط توانسته اند دو بار از حق ملاقات استفاده کنند که این ملاقات ها با فاصله بیش از چند ماه بوده است. ژیلا بنی یعقوب و بهمن احمدی امویی دیگر روزنامه نگاران زندانی نیز از جمله زندانیانی هستند که از چنین ملاقاتی محروم هستند. ژیلا بنی یعقوب و بهمن احمدی امویی نزدیک به سه ماه است که از ملاقات یکدیگر محروم هستند و پی گیری خانواده آنها مبنی بر ملاقات این دو روزنامه نگار زندانی تاکنون نتیجه ای نداشته است. از وقتی که ژیلا بنی یعقوب به زندان اوین رفته هیچ تماسی با همسر زندانی اش در زندان رجایی شهر نداشته است و با اینکه بارها از مسوولان زندان خواسته تا اجازه تماس تلفنی او با همسرش را فراهم کنند اما هنوز این پی گیری ها نتیجه ای نداشته است. با اینکه شهریور ماه زندانیان سیاسی زن که خود در زندان اوین و یکی از اعضای خانواده شان در زندان رجایی شهر نگهداری می شوند، نامه خطاب به دادستان تهران نوشتند اما تا کنون اقدام مؤثری از سوی وی صورت نگرفته است. کفایت ملک محمدی و اصغر محمودیان، مطهره بهرامی و محسن دانشپور، ریحانه حاج ابراهیم دباغ و احمد دانشپور، صغری غلام نژاد و ولی غلام نژاد و فاران حسامی و کامران رحیمیان نیز از دیگر زوج های زندانی محبوس در این دو زندان هستند که تاکنون هیچ ملاقاتی با یکدیگر نداشته اند. فاران حسامی و کامران رحیمیان از شهروندان بهایی هستند که فرزند سه ساله ای دارند که اکنون نزد مادربزرگش نگهداری می شود. او همچنین از دیدن منظم پدر و مادر زندانی اش محروم است و فقط گاهی مادرش را در زندان اوین ملاقات می کند. شبنم مددزاده و فرزاد مددزاده، لوا خانجانی و فواد خانجانی،کبری و محمد بنازاده نیز خواهر و برادرانی هستند که در زندان های اوین و رجایی شهر به سر می برند و هیچ ملاقاتی با یکدیگر ندارند. نگار و ماشالله حائری نیزتنها دختر و پدری هستند که وضعیت مشابهی دارند و ماه هاست از ملاقات با یکدیگر محروم هستند. این 22 نفر از زندانیان سیاسی کشور که به صورت خانوادگی در زندان های کشور به سر می برند با وجود پی گیری های مداوم هیچگاه از ملاقات منظم با یکدیگر بهره مند نبوده و برخی فقط با پی گیری های مکرر آن هم به صورت نامنظم و اتفاقی و حسب دستورات شخصی توانسته اند به ندرت یکدیگر را در زندان ملاقات کنند. خانواده این زندانیان نگرانند که مسوولان آنها در کل دوران حبس از ملاقات با یکدیگر محروم کنند و در نتیجه فشارهای بیشتری به این زندانیان وارد کنند.