سرنوشت نامعلوم سعید زینالی؛ نماد قربانیان بی‌صدا

تصور کنید زندان‌های مخوف سوریه با سلول‌های تنگ و تاریکش، اما در ایران، و قربانیانی که سرنوشتشان زیر شکنجه و سکوت دفن شده است. یکی از این قربانیان سعید زینالی است؛ دانشجویی که نامش با سرکوب آزادی و بی‌عدالتی در تاریخ گره خورده است. سعید زینالی، متولد ۳۱ شهریور ۱۳۵۵، دانشجوی رشته کامپیوتر دانشگاه تهران بود. او در ۲۳ تیر ۱۳۷۸، چند روز پس از سرکوب اعتراضات کوی دانشگاه، در منزل خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. سعید دست‌کم تا سال ۱۳۸۱ در زندان اوین نگهداری می‌شد. در طول این مدت، تنها یک بار به او اجازه داده شد تا با خانواده‌اش تماس تلفنی کوتاهی برقرار کند. اما از آن پس، هیچ اطلاعی از او به دست نیامده و مقامات امنیتی از ارائه هرگونه اطلاعات درباره سرنوشت او خودداری کرده‌اند. در سال ۱۳۹۴، غلامحسین محسنی اژه‌ای، معاون اول قوه قضائیه، در کنفرانسی خبری گفت: "این اتفاق بسیار می‌افتد... ما هم قبول داریم. حتی ممکن است تا مدتی پیدا نشود. اما با پیگیری‌های انجام‌شده، هیچ مدرکی مبنی بر بازداشت وی حاصل نشد." سعید زینالی یکی از صدها قربانی گمنامی است که هنوز عدالت و پاسخگویی برایشان تحقق نیافته است. یاد و نام او، یادآور بی‌عدالتی‌هایی است که نباید فراموش شوند.