سازمانهاى حقوق بشر ايرانى گزارش داده اند كه قريب به اتفاق 30 زندانى عقيدتى اهل سنت در زندانى رجايى شهر كرج در خطر اجراى حكم اعدام خاموش هستند.
به گزارش " کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی در ایران"، كه لیست اسامی و مشخصات ۳۰ نفر از زندانیان عقیدتی اهل سنت محکوم به اعدام در زندان رجایی شهر کرج را منتشر كرده، بیشتر زندانیان عقیدتی اهل سنت در بازداشتگاههای اطلاعات و در زندانهای شهرستانها نگهداری میشوند.
بنا به اين گزارش با وجود بیش از ۲۰۰ زندانی عقیدتی اهل سنت کُرد در زندانهای ایران، کماکان زندان رجایی شهر کرج با ۸۰ زندانی، بیشترین تعداد زندانیان در انتظار اعدام از فعالان اهل سنت را در خود جای داده است. زندانیان عقیدتی بیشتر در زندانهای کرج، تهران، سنندج، همدان، کرمانشاه، ارومیه، سقز، مهاباد و مریوان دوران محکومیت خود را میگذرانند.
در اين گزارش آمده است كه این زندانیان از حقوق اولیه و معمول دیگر گروههای زندانی، محروم بوده و با توجه به باورهای مذهبی و عقیدتی خاصی که دارند، موارد متعدد جلوگیری از انجام اعمال و فرایض دینی درباره آنها گزارش شده است.
«کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی در ایران» از خانواده برخی از زندانیان نقل كرده که فرزندانشان بیش از چهار سال است در بلاتکلیفی به سر میبرند و وضعیت پرونده آنها نامشخص اعلام شده است.
مادر آفرین چیتساز، یادداشتنویس روزنامه ایران که اخیرا به اتهام "اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت و ارتباط با دولتهای بیگانه" به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شده، میگوید که دخترش را در دوره بازجویی کتک زدهاند.
مریم آزادپور، مادر خانم چیتساز به فرشته قاضی، روزنامهنگار آزاد گفت: "در حالی که چشمانش بسته بوده، با بطری آب او را زدهاند تا اقرار بگیرند".
خانم آزادپور گفت که قصد دارد این موضوع را به اطلاع مسئولان و محمد مقیسه، قاضی پرونده برساند.
او گفت: "شش ماه صدایمان درنیامد. هر کاری کردند احترام گذاشتیم و گفتیم به واقعیتها پی میبرند و آنچه که ساخته و پرداخته ذهنشان است اصلاح میکنند. حالا این حکم را دادند که اصلا حق نبود، ولی حق نداشتند بچه مرا کتک بزنند. گفت ضربههایی به او زدهاند که از همان لحظه تپش قلب گرفته. تا پریروز این را از ما پنهان کرده بود".
خانم آزادپور گفت که دخترش نزدیک به شش ماه در سلول انفرادی بوده و وضعیت روحی مناسبی نداشته است. او گفت که خانم چیتساز در این مدت مشکل کلیه و تپش قلب پیدا کرده و "روزی دو قرص اعصاب به او می دادند".
مادر خانم چیتساز گفت: "او شانزده هفده روز پیش، یک روز قبل از محاکمه به بند عمومی منتقل شده و حالا جایش خوب است و راضی است".
آفرین چیتساز در آبان ماه سال گذشته همزمان با عیسی سحرخیز، فعال سیاسی و روزنامهنگار و احسان مازندرانی، مدیر مسئول روزنامه فرهیختگان بازداشت شد.
مدتی بعد خبرگزاری تسنیم، نزدیک به سپاه پاسداران ایران و خبرگزاری صدا و سیما از بازداشت "تعدادی از اعضای شبکه نفوذی وابسته به دولتهای آمریکا و انگلستان" به دست ماموران سازمان اطلاعات سپاه خبر دادند.
سه شنبه گذشته، ۷ فروردین، اعلام شد که خانم چیتساز، احسان مازندرانی، داوود اسدی و احسان صفرزایی هر کدام به تحمل چند سال زندان محکوم شدهاند.
خبرگزاری هرانا ـ گزارشگران حقوق بشری سازمان ملل هشدار دادهاند که جان دهها زندانی سیاسی در ایران به دلیل عدم دسترسی به امکانات درمانی مناسب در خطر است.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از بی بی سی، در اطلاعیه این گزارشگران آمده است که تداوم بازداشت و ممانعت مکرر از دسترسی به امکانات درمانی، سلامت زندانیان بیمار را به خطر انداخته است. گزارشگران سازمان ملل میگویند برخی از این زندانیان در خطر مرگ هستند و باید فورا درمان شوند.
محمدحسین رفیعی، کمال فرقانی، نرگس محمدی، حسین رونقی، حسین کاظمینی بروجردی و امید کوکبی زندانیانی هستند که گزارشگران حقوق بشری سازمان ملل به طور ویژه خواهان رسیدگی به وضعیت آنها شدهاند.
آنها میگویند: “بی توجهی مقامهای ایرانی به وضعیت و سلامت این زندانیان غیرقابل قبول است”.
این گزارشگران به حکومت ایران یادآوری کردهاند که تأمین نکردن امکانات درمانی مناسب نقض تعهدات بینالمللی ایران محسوب میشود.
احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران، به همراه چهار گزارشگر حقوق بشری دیگر سازمان ملل این اطلاعیه را امضا کردهاند.
در روزهای اخیر وضعیت امید کوکبی، فیزیکدان زندانی، اعتراضهای زیادی را برانگیخته است.
آقای کوکبی به سرطان کلیه مبتلا است.
به جز او وضعیت سلامتی زندانیان دیگر چون حسین رونقی و محمدحسین رفیعی هم اعتراضهایی را به دنبال داشته است.
محمود اسدی، پدر داوود اسدی که سال گذشته همزمان با چند روزنامهنگار ایرانی بازداشت شده بود و اخیرا به ۵ سال حبس محکوم شد، میگوید که پسرش روزنامهنگار یا فعال سیاسی نیست و احتمالا به دلیل نسبت خانوادگی با هوشنگ اسدی، روزنامهنگار ایرانی مقیم پاریس محکوم شده است.
آقای اسدی به فرشته قاضی، روزنامه نگار آزاد گفته است: "داوود در بخش فروش یک شرکت خصوصی کار میکرد و سرش به زندگی خودش بود. پسر من اصلا نه خبرنگار است نه در سیاست کاری دارد، فقط سرش به کار خودش بود و خانوادهاش و من که مریضم."
"بیخودی او را بردهاند زندان، به انبیا و اولیا قسم بچه من هیچ کاری نکرده. حتی با برادرش هم حرف نمیزد. خودش هم که زنگ زده بود میگفت بیخودی مرا آوردهاند زندان. ما فکر می کنیم به خاطر هوشنگ او را گرفته اند. هوشنگ فرق میکند با این بچه من. هوشنگ خبرنگار است، اما داوود نه. چرا بیخود او را نگه داشته اند؟ چرا اصلا زندان برده اند؟ چون برادرش سیاسی است؟ خبرنگار است؟ گناه او چیست؟"
پدر داوود و هوشنگ اسدی گفته است که پسرش از او پرستاری میکرده و حال با محکومیت داوود اسدی، کسی نیست که او را بیرون ببرد و یا داروهایش را تهیه کند.
داوود اسدی این هفته به همراه آفرین چیت ساز، احسان مازندرانی و سامان صفرزایی، روزنامهنگارانی که متهم شدهاند عامل "نفوذ" بودهاند، به حبس محکوم شده است.
این افراد از اواسط آبانماه سال گذشته در بازداشت به سر میبرند.
پدر داوود اسدی گفته است: "داوود هیچ کاری نکرده. با هوشنگ مشکل دارند؟ بروند او را بگیرند این را چرا گرفتهاند؟ خدا را خوش نمی آید. داوود هم زنگ زده بود و گفت من کاری نکرده ام و هر چه می گویند دروغ است."
هوشنگ اسدی، برادر داوود اسدی، از گردانندگان سایت روزآنلاین بود. مقامهای ایرانی وبسایت روزآنلاین را یکی از رسانههای "برانداز و عامل جنگ نرم" میدانند.
کلمه – گروه خبر: پس از ۶ ماه بلاتکلیفی و پروندهسازی در سناریوی ساختگی نفوذ، قاضی صلواتی در احکامی سنگین آفرین چیتساز، احسان مازندرانی، احسان صفرزایی و داوود اسدی را به تحمل ۵ تا ۱۰ سال و در مجموع به ۲۷ سال حبس تعزیری محکوم کرد.
سیدمحمود علیزادهطباطبایی در گفتوگو با تسنیم با اشاره به احکام صادر شده برای این چهار روزنامهنگار گفت: دادگاه انقلاب این متهمان را در مجموع به ۲۷ سال حبس تعزیری محکوم کرده است.
وی ادامه داد: طبق حکم دادگاه، آفرین چیتساز به اتهام اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت و ارتباط با دولتهای بیگانه به تحمل ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
این وکیل دادگستری ادامه داد: احسان مازندرانی نیز به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام و اجتماع و تبانی علیه امنیت، از سوی دادگاه به تحمل ۷ سال حبس محکوم شده است. داود اسدی و احسان صفرزایی نیز به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت، هرکدام به تحمل ۵ سال حبس محکوم شدهاند.
علیزادهطباطبایی از تصمیم این متهمان برای اعتراض به احکام صادره خبر داد.
به گزارش کلمه، پروژه نفوذ سناریویی ساختگی برای مقابله با انتخابات بود که در پاییز سال گذشته توسط سپاه کلید خورد و در آبان ماه تعدادی از روزنامهنگاران بازداشت و احکام برخی دیگر نیز اجرا شد.
همان زمان روحانی، رییس جمهور کشورمان، علی مطهری و بسیاری از مقامات دولتی و فعالان سیاسی به این اقدام واکنش نشان داده و از آن انتقاد کردند.
باور پذیری این اتهامات آنقدر سخت بود که برای اولین بار سپاه ناچار شد بازجوهای خود را به بخشهای خبری سیما بیاورد تا طی سخنان افکار عمومی را از این عملکرد سیاسی اقناع کند. تلاشی که با شکست روبرو شد.
خبرگزاری هرانا – سمکو خلقتی فارغ التحصیل رشته متالوژی از دانشگاه صنعتی شریف، زندانی تبعیدی زندان طبس است که ماده ۱۳۴ “تجمیع احکام” همچنان در مورد وی اجرا نمی شود.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سمکو خلقتی فارغ التحصیل رشته متالوژی در مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه صنعتی شریف و از کارکنان سابق «تاسیسات آب سنگین اراک» و محکوم به ۱۵ سال حبس تعزیری شامل ۵ سال حبس در تبعید است که تجربه حضور در زندان های مختلف کشور را در ایام طی شده از حبس خود دارد.
سمکو خلقتی در سال ۱۳۸۸ در شهر اراک دستگیر شد و مدتی در سلول های انفرادی اداره اطلاعات تحت شکنجه و بازجویی قرار گرفت. آنگونه که خود مدعی شد تحت این فشارها، مجبور به مصاحبه ای مبنی بر صلح آمیز بودن تاسیسات آب سنگین اراک و استفاده از آن برای بیماران سرطانی شد که این مستند تحت عنوان «زمانی برای خیانت» از جمله در شبکه پرس تی وی و همچنین در برنامه «دریچه» در شبکه مستند، روی آنتن رفت.
این فارغ التحصیل دانشگاه صنعتی شریف سپس به زندان اوین تهران منتقل و مدتی را در بندهای ۲۴۰ و ۲۰۹ تحت بازجویی و حتی تهدید به اعدام گذراند.
در سال ۸۹ این زندانی سیاسی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی با اتهامات «همکاری با حزب دموکرات کردستان» و «ارائه اطلاعات برنامه صلح آمیز هسته ای ایران به بیگانگان» به ۱۰ سال حبس تعزیری و ۵ سال حبس در تبعید در زندان طبس، جمعا ۱۵ سال محکوم شد. وی هنگام «ابلاغ شفاهی» حکم توسط قاضی صلواتی تهدید شد که در صورت اعتراض، حکمش به اعدام تبدیل خواهد شد.
آقای خلقتی از سال ۸۹ تا ۹۴ بین زندان رجایی شهر کرج و بندهای مختلف اوین جابجا شده است. او پس از محکومیت به زندان رجایی شهر منتقل شد و دوباره به بند ۲۰۹ زندان اوین بازگشت. در سال ۹۱ وی در بندهای ۳۵۰، بند عمومی ۱۲۲ و ۲۰۹ زندان اوین نگهداری و دوباره به زندان رجایی شهر منتقل شد.
در سال ۹۲ بار دیگر سمکو خلقتی به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل شد و در سال ۹۳ همراه با زندانیان امنیتی به بند ۷ سالن ۱۲ این زندان منتقل شد.
در تابستان سال ۹۴ با درخواست آقای خلقتی و به هدف طرح موثرتر درخواست اعمال ماده ۱۳۴ “تجمیع احکام” به زندان اراک منتقل شد. اما این ماده در مورد وی اعمال نشد و نهایتا به تازگی به زندان طبس تبعید شد.
نازک افشار، زندانی سیاسی محبوس در بند زنان زندان اوین که از اسفند ماه سال گذشته در وضعیت بلاتکلیفی به سر میبرد، به شش سال حبس تعزیری محکوم شد.
به گزارش خبرنگار کلمه، نازک افشار، کارمند ایرانیالاصل سفارت فرانسه که ابتدای اسفند ماه سال گذشته هنگام ورود به ایران، در فرودگاه امام بازداشت و به بند زنان زندان اوین منتقل شده بود، در دادگاهی به ریاست قاضی صلواتی به شش سال حبس تعزیری محکوم شد.
بر اساس این گزارش این زندانی سیاسی روز سه شنبه هفته قبل به بند دوالف منتقل و روز جمعه مجددا به بند عمومی بازگردانده شد. نازک افشار در بند دوالف برای ساعاتی تحت بازجویی قرار گرفته است.
این دومین بار است که نازک افشار برای بازجویی به مدت چند روز از بند عمومی به بند انفرادی سپاه منتقل میشود.
پیش از این کلمه خبر داده بود که وضعیت جسمی نازک افشار در بند زنان زندان اوین وخیم است و بیهوشیهای مداوم و حالت اغما همبندیان این زندانی سیاسی و خانوادهی وی را نگران کرده است.
وی نزدیک به ذو ماه است که در زندان اوین بلاتکلیف است و قاضی صلواتی علیرغم آنکه برای نازک افشار وثیقه تعیین شده، در آزادی وی سنگاندازی میکند.
این کارمند وزارت خارجه فرانسه برای دیدار مادر مریض احوال خود که پزشکان از درمان وی قطع امید کرده بودند به ایران سفر کرده اما خودش نیز از بیماری خاصی رنج میبرد و هنگام انتقال به زندان اوین جلوی در اوین دچار تشنج شده، از حال رفته و بر زمین افتاده است. او به دلیل همین بیماری در مرخصی استعلاجی به سر میبرد.
نازک افشار پیش از این در تابستان سال ۸۸ نیز به دلیل اشتغال در بخش فرهنگی سفارت فرانسه بازداشت و پس از مدتی آزاد شده و به فرانسه بازگشته بود.
خبرگزاری هرانا – امیر امیرقلی فعال دانشجویی سابق و زندانی سیاسی زندان اوین که در اعتراض به شرایط نگهداری اش در سیزدهمین روز اعتصاب غذا به سر می برد، دچار افت فشار، کاهش وزن و تحلیل وضعیت جسمانی شده است. عباس امیرقلی پدر این زندانی با اعلام اینکه خواسته فرزندش قانونی است، از مسئولین خواست تا از روی انساندوستی به خواستهاش رسیدگی کنند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امیر امیرقلی فعال چپ گرا و زندانی سیاسی محبوس در بند هشت زندان اوین است که در اعتراض به شرایط نگهداری اش از صبح روز شنبه ۲۱ فروردین ماه سال جاری دست به اعتصاب غذا زده است.
عباس امیرقلی، پدر این زندانی سیاسی در اعتصاب غذا در گفتگو با گزارشگر هرانا در مورد وضعیت جسمانی پسرش گفت: “روز چهارشنبه به ملاقاتش رفتیم. وضعیت جسمانی اش افت کرده و از نظر قوای بدنی حدود ۱۰ کیلو وزن کم کرده است. فشارش ۹ روی ۶ است و شرایطش هم وخیم است. در این دو روز بعد از ملاقات نیز در تماس های تلفنی از صدایش تشخیص می دهیم صدای مناسبی نیست و نشان می دهد نیروی جسمانی در حال تحلیل است. همچنین امیر گفته اگر به کارم رسیدگی نکنند دست به اعتصاب غذای تر هم خواهد زد.”
آقای امیرقلی همچنین در ادامه در پاسخ به این سئوال که آیا مسئولین زندان در این رابطه اقدامی کرده اند خاطر نشان کرد: “هیچیک از مسئولین برای بررسی خواسته هایش به وی مراجعه نکرده اند. امیدواریم مسئولین از نظر انساندوستانه به مسائل نگاه کنند. و از روی بشر دوستی مراجعه کنند و ببینند چه می خواهد. آیا خواسته های قانونی یک متهم دلیل بر این است که به آنها رسیدگی نشود؟ امیر درخواستی خلاف قانون ندارد. و اگر قانونی است بایستی به آن رسیدگی شود. و مسئولین کشوری که قانون را رعایت نمی کنند بایستی به دلیل عدم رعایت قانون به زندان بروند. اگر قرار است کسی به خاطر عدم رعایت قانون به زندان برود، آقایان نیز باید به زندان بروند.”
امیر امیرقلی فعال دانشجویی سابق و زندانی سیاسی بند هشت زندان اوین، در دیماه ۱۳۹۴ به اتهام «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری»، «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی»، «اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات» و «تبلیغ علیه نظام» از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به ۲۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. طبق ماده ۱۳۴ قانون مجازات و با تجمیع جرائم، حداکثر هفت سال و نیم از این مجازات قابلیت اجرا دارد. پرونده وی تاکنون جهت برگزاری دادگاه تجدیدنظر تعیین شعبه نشده است.
پیشتر، پدر این زندانی سیاسی در گفتگو با گزارشگر هرانا گفته بود: “امیر در بند هشت زندان اوین است که اکثر زندانیان آن خارجی هستند. وی به علت نامناسب بودن شرایط بهداشتی و در خطر بودن سلامت خود از جمله همزیستی اجباری با زندانیان دارای بیماریهای عفونتی همچون ایدز و هپاتیت بارها درخواست انتقال از این بند بر اساس اصل تفکیک جرائم را نموده است.”
خبرگزاری هرانا – علی معزی، زندانی سیاسی زندان اوین که از تومور مثانه، بیماری پروستات و ناراحتی کلیوی رنج می برد، روز چهارشنبه بعد از ظهر دچار مسمومیت شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، عصر چهارشنبه اول اردیبهشت ۱۳۹۵، علی معزی زندانی سیاسی بند هشت زندان اوین که از بیماری های مختلف رنج می برد، دچار مسمومیت غذایی شده و به بهداری زندان منتقل شده است.
یکی از نزدیکان آقای معزی در گفتگو با گزارشگر هرانا با تایید این خبر گفت: “بعد از ظهر چهارشنبه آقای معزی ظاهرا دچار مسمومیت و به بهداری زندان منتقل می شود که در آن جا به وی آمپول مسکن می زنند ولی حال وی بدتر می شود و مدام دچار حالت تهوع بوده و بالا می آورده و تا نیمه های شب در بهداری زندان بستری بوده است. پزشک به وی اعلام کرده بود که مسمومیت غذایی است. اما ایشان غذایی غیر از همان غذاهای زندان نخورده بوده است.”
این منبع نزدیک به آقای معزی در مورد حال عمومی وی در حالحاضر خاطرنشان کرد: “در آخرین تماسی که با خانواده داشته متوجه شدیم حال ایشان هماکنون بهتر است.”
هرانا پیش تر گزارش کرده بود، این زندانی سیاسی از تومور مثانه، بیماری پروستات و ناراحتی کلیوی رنج می برد و همچنان با مخالفت مسئولین با مرخصی وی جهت درمان و اعزام به بیمارستان روبروست و از رسیدگی پزشکی در طول مدت زندان محروم بوده است.
لازم به یاد اوری است که آقای معزی در پرونده ای جدید در زندان به تبلیغ علیه نظام متهم شده است، او در آذرماه سال گذشته به شعبه بیست و هشت دادگاه انقلاب احضار و مجددا توسط قاضی مقیسه به یک سال حبس تعزیری محکوم شده است و در این دادگاه از حق وکیل نیز محروم بوده است. وی همچنین پیش از این یک بار دیگر با همین اتهام در دادگاه کرج محاکمه شده بود.
آقای معزی که سابقه بازداشت و زندان در دهه ۶۰ را نیز دارد، در پاییز ۸۷ دستگیر و به دو سال حبس تعزیری و سه سال حبس تعلیقی محکوم شده بود که پس از تحمل دو سال حبس در زندان رجایی شهر و آزادی از زندان، مجددا در خرداد ماه سال ۹۰ بازداشت شد.
یک منبع مطلع پیشتر و در ارتباط با وضعیت این زندانى سیاسى به گزارشگر هرانا گفته بود: على معزى یک بار براى درمان مثانه به بیمارستان خارج زندان آمد و بنا به دستور پزشک قرار بود براى درمان کلیه اقدام کند که موضوع پرونده جدید پیش آمد و به انفرادى رفت و بعد از برگشت به زندان هم مسئولین از اعزام مجددش خوددارى کردند.
على معزى به اتهام هوادارى از سازمان مجاهدین خلق به چهار سال حبس محکوم شده بود که تا پیش از تشکیل پرونده جدید قرار بود فروردین ماه سال ١٣٩۴ آزاد شود. نامبرده سپس بصورت غیابی در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.
گفتنى است این زندانى سیاسى در طول بیش از چهار سال حبس هرگز به مرخصى اعزام نشده است.
بند هشت «بدترین بند زندان اوین» و «تبعیدگاه جدید زندانیان سیاسی اوین» توصیف شده است که در آن تعداد زیادی از زندانیان سیاسی و امنیتی بر خلاف اصل تفکیک جرائم در ازدحامی فوق العاده و بدون امکانات و شرایط بد بهداشتی به همراه زندانیان غیرسیاسی نگهداری می شوند و اعتراضات مکرر زندانیان و خانواده ها نیز تا کنون راه به جایی نبرده است.
#بگونه : روز سه شنبه ۳۱ فروردین ماه ۹۵، زندانی سیاسی بهنام ابراهیم زاده در زندان گوهردشت کرج مورد ضرب و شتم شدید توسط چند تن از زندانیان عادی قرار گرفت. بنا به گزارش كانون حمایت از خانواده جان باختگان و بازداشتی ها ، بهنام ابراهیم زاده در حالی که در هواخوری زندان به همراه زندانی سیاسی ارژنگ داوودی در حال قدم زدن و صحبت کردن بود توسط یکی از زندانیان عادی با نام جواد کاریزی که به گفته زندانیان، از زندانیانی است که اعتیاد داشته و قرص مصرف می کند مورد خطاب قرار گرفته و در همان لحظه این زندانی به همراه چهار زندانی دیگر به بهنام ابراهیم زاده حمله ور شده و وی را مورد ضرب و شتم قرار داده اند. ارژنگ داوودی و سایر زندانیان از جمله علیرضا فراهانی که همگی در بند۱۰ زندان گوهردشت بدون در نظر گرفتن اصل تفکیک جرائم نگهداری می شوند به منظور جدا کردن این زندانی عادی از بهنام ابراهیم زاده وارد درگیری شده و سعی در کمک به بهنام ابراهیم زاده را داشته اند. شایان ذكر است كه اين درگيري و ضرب و شتم بهنام ابراهیم زاده از سوي زندانيان عادي به دليل تحريك آنها توسط زندانبانان از جمله داريوش اميريان معاون داخلي زندان صورت گرفته است و دليل آن افشاگری نقش وي در زمينه پخش و فروش مواد مخدر در زندان توسط بهنام ابراهيم زاده است. زندانی عادی جواد كاريزي ، دليل حمله به بهنام ابراهيم زاده را اينگونه عنوان كرده است «من خانواده شهيد هستم و اجازه نمي دهم كه ابراهيم زاده اين قدر به حكومت توهين كند و پشت سر سردمداران حرف بزند و بگويد همه دزد و فاسد هستند.
چند وبسایت ایرانی میگویند صبری حسن پور، مجری شبکه تلویزیونی فارسی زبان "سیمای رهایی"، مستقر در هلند، پس از سفر به ایران بازداشت شده است.
گفته شده که آقای حسن پور برای دیدار با اعضای خانوادهاش به ایران رفته بود.
تلویزیون سیمای رهایی برنامههایی در انتقاد از حکومت ایران پخش میکرده و مصاحبههایی با چهرههای منتقد حکومت داشته است.
صبری حسن پور به عنوان سخنگوی گروهی به نام "کنگره ملی ایرانیان برای نجات ایران" نیز معرفی شده است. این گروه به دنبال تشکیل "دولت در سایه" بوده و در عین حال گفته با "هر نوع حمله نظامی به ایران و هر نوع دخالت خارجی در امور داخلی ایران مخالف است".
خبرگزاری ایسنا از قول یک منبع آگاه نوشته است که آقای حسن پور پس از بازگشت به ایران به اهواز، اصفهان و کرج سفر کرده است.
پس از روی کار آمدن حسن روحانی مقامهای دولتی وعده دادند شرایط را برای بازگشت ایرانیان خارج از کشور تسهیل میکنند.
در دو سال اخیر چندین نفر از فعالان سیاسی و رسانهای پس از بازگشت به ایران بازداشت شدهاند.
ایران در رده بندی گزارشگران بدون مرز در میان ۱۷۹ کشور جهان، پایینتر از ازبکستان، سومالی و گینه استوایی، رتبه ۱۶۹ را گرفته است. این رتبه نسبت به رده بندی سال ۲۰۱۵ دو پله صعود برای ایران را نشان میدهد.
گزارشگران بدون مرز میگوید که با وجود بهبود نسبی در روابط خارجی ایران، این کشور همچنان "یکی از سرکوبگرترین کشورها در زمینه آزادی مطبوعات است".
محدودیت مطبوعات در ایران یکی از محورهای اصلی انتقاد مخالفان و فعالان حقوق بشر از حکومت است. اما مقامهای حکومتی میگویند که محدودیتی برای آزادی بیان ایجاد نمیکنند و اگر مطبوعات یا روزنامهنگاران با محدودیتی مواجه میشوند دلایل امنیتی دارد.
از جمله حسن روحانی یک سال و نیم پیش گفت: "فکر نمیکنم [در ایران] فردی به خاطر روزنامهنگاری یا فعالیت رسانهای دستگیر شده باشد."
سازمان گزارشگران بدون مرز گفته است که روزنامهنگاران در ایران قربانی جنگ قدرت در میان گروههای مختلف حکومتی هستند.
در رتبهبندی سال ۲۰۱۶ این سازمان افغانستان با دو رتبه پیشرفت در جایگاه ۱۲۰ قرار گرفته است.
رتبه ۱۵۰ این ردهبندی به تاجیکستان تعلق گرفته که به معنی سقوط ۳۴ پلهای این کشور است. گزارشگران بدون مرز این تحول در تاجیکستان را "لغزشی خطرناک" خوانده و گفته است که رفتارهای جدید امامعلی رحمان، رئیس جمهور، و حذف مخالفان به بهانه مبارزه با تروریسم، وفاق ملی شکننده در کشور را تهدید میکند.
'افول آزادی مطبوعات'
گزارشگران بدون مرز میگوید که مشکلات امنیتی، گرایشهای اقتدارگرایانه دولتهای کشورهایی چون ترکیه و مصر و کنترل بیشتر رسانههای دولتی در کشورهایی مانند لهستان، از عوامل افول آزادی مطبوعات در سال اخیر بودهاند.
به گفته گزارشگران بدون مرز، تهدیدهایی از جانب ایدئولوژیها، به ویژه ایدئولوژیهای مذهبی به اضافه تلاش اقلیتی قدرتمند و ثروتمند برای تسلط بر رسانهها، حیات رسانههای مستقل را به خطر انداخته است.
این سازمان میگویدکه همه نشانگرهایی که برای شاخص آزادی مطبوعات دارد در سال ۲۰۱۶ نسبت به ۲۰۱۳ پایین آمدهاند و در تک تک قارههای جهان هم مجموع شاخصها افت کردهاند.
گزارشگران بدون مرز برای تعیین شاخص آزادی مطبوعات نشانگرهایی چون تکثر، استقلال رسانهها، محیط رسانهای و خودسانسوری، چهارچوبهای قانونی، شفافیت، زیرساختهای مورد نیاز و موارد آزار و اذیت را بررسی میکند.
بر اساس استسفایی به شماره ۹۳۰۶۱۱۰۰۱۲ که اخیرا از بیت آیت الله مکارم شیرازی صورت گرفته، خشایار مصطفوی نویسنده و فیلمساز مقیم آلمان به حکم ارتداد محکوم و خارج از دین اعلام شده است. این استسفا به صورت اینترنتی صورت گرفته و مربوط به کتاب “به جهنم” و داستانی به نام “کسوف شدن در غیبت آقامون مهدی موعود” در این کتاب است که در آن نویسنده با لحنی طنز امام دوازدهم شیعیان را مورد هجو قرار داده است. پیش از این مصطفوی، در فیلم مستند “با من بجنگ” نیز اصول اسلام را مورد پرسش قرار داده بود که منتهی به تهدیدات گسترده و شکایت و درخواست کمک او از پلیس آلمان شده بود. در حال حاضر اطلاعی از وضعیت ایشان در دست نیست. ارتداد که به معنی خروج از دین اسلام است، با استناد به اصل صد و شصت و هفتم قانون اساسی ایران و ماده دویست و بیست و پنج قانون مجازات اسلامی، مجازات مرگ به همراه دارد که از پیش از این، از سوی بسیاری از سازمانهای بین المللی حقوق بشر مورد انتقاد واقع شده است.
خبرگزاری هرانا – وضعیت جسمی امیر امیرقلی فعال دانشجویی سابق و زندانی سیاسی زندان اوین که در اعتراض به شرایط نگهداری اش در دهمین روز اعتصاب غذا به سر می برد رو به تحلیل گزارش شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امیر امیرقلی فعال چپ گرا و زندانی سیاسی محبوس در بند هشت زندان اوین است که در اعتراض به شرایط نگهداری اش از صبح روز شنبه ۲۱ فروردین ماه سال جاری دست به اعتصاب غذا زده است.
یکی از اعضای خانواده امیرقلی در گفتگو با گزارشگر هرانا گفت: “با ادامه اعتصاب غذا وضعیت جسمی امیر رو به تحلیل رفته است و هنوز مسئولین قضایی هیچ اقدامی در خصوص خواسته هایش انجام نداده اند.”
امیر امیرقلی فعال دانشجویی سابق و زندانی سیاسی بند هشت زندان اوین، در دیماه ۱۳۹۴ به اتهام «توهین به مقدسات»، «توهین به رهبری»، «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی»، «اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات» و «تبلیغ علیه نظام» از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به ۲۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. طبق ماده ۱۳۴ قانون مجازات و با تجمیع جرائم، حداکثر هفت سال و نیم از این مجازات قابلیت اجرا دارد. پرونده وی تاکنون جهت برگزاری دادگاه تجدیدنظر تعیین شعبه نشده است.
پیشتر، پدر این زندانی سیاسی در گفتگو با گزارشگر هرانا گفته بود: “امیر در بند هشت زندان اوین است که اکثر زندانیان آن خارجی هستند. وی به علت نامناسب بودن شرایط بهداشتی و در خطر بودن سلامت خود از جمله همزیستی اجباری با زندانیان دارای بیماریهای عفونتی همچون ایدز و هپاتیت بارها درخواست انتقال از این بند بر اساس اصل تفکیک جرائم را نموده است.”
خبرگزاری هرانا – زندانیان سنی مذهب محبوس در اندرزگاه ۴ زندان رجاییشهر کرج با مشکلات فراوانی از جمله عدم اعزام زندانیان بیمار به مرکزی بیرون از زندان روبرو بوده و سه سال است که از خوردن گوشت محروم هستند. گفته می شود در مواردی این مشکلات عمدا توسط مسئولین زندان برای آزار و اذیت آنها ایجاد می شود.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، وضعیت زندانیان سنی مذهب در اندرزگاه ۴ سالن ۱۰ زندان رجاییشهر نامناسب توصیف شده، این زندانیان با مشکلات مضاعفی روبرو هستند.
یک منبع مطلع در گفتگو با گزارشگر هرانا با اعلام این خبر گفت: “حدود ۳۰ زندانی سنی مذهب در اندرزگاه ۴ سالن ۱۰ زندان رجاییشهر کرج نگهداری می شوند. این زندانیان با مشکلات زیادی روبرو هستند و حتی در مواردی این مشکلات عمدا توسط مسئولین زندان برای آزار و اذیت آنها ایجاد می شود.”
وی در توضیح این موضوع در ادامه خاطرنشان کرد: “تعدادی از این زندانیان بیماری جدی مانند قند دارند و تعدادی دیگر نیازمند عمل جراحی هستند، اما مسئولین زندان از اعزام آنها به بیمارستانی در خارج از زندان خودداری می کنند. هواخوری این زندانیان تنها سه ساعت در روز است. در مواردی مسئولین زندان عمدا برای آزار و اذیت این زندانیان آبگرم را قطع می کنند و حتی پیش می آید که تا دو الی سه روز زباله ها را از این بند خارج نمی کنند.”
منبع دیگری در همین رابطه به هرانا گفت “در بین این زندانیان واجدین شرایط عفو و آزادی مشروط وجود دارد که این امتیاز به دلیل تبعیض های جاری به آنان تعلق نمی گیرد. این زندانیان همگی از شهرستان های دورافتاده هستند و مدت ملاقات آنها همان ۲۰ دقیقه است. مواردی هم پیش می آید که خانواده زندانی از یک شهرستان دور مرزی برای ملاقات می آیند و مسئولین زندان از دادن ملاقات خودداری می کنند. یکبار بعد از هفت ماه آقای محمد مردانی رئیس زندان برای بررسی مشکلات آنها به این بند رفته است اما به جای بررسی مشکلات در پاسخ به درخواستهای زندانیان تهدید کرده که تمامی اعدامی ها را با هم اعدام خواهند کرد!. وکیل بند انتخابی زندانیان را عوض کرده و وکیل بند انتخابی خودش را مسئول آنها قرار داده است. به زندانیان گفته برای پیگیری مشکلات خودتان نباید شخصا به ما مراجعه کنید باید وکیل بند انتصابی ما بیاید، هر چند با همین احوال هم ترتیب اثری نمی دهند.”
این منبع همچنین در پایان در مورد مشکل گوشت حلال اینگونه توضیح داد: “در فقه شیعه و سنی مساله گوشت حلال متفاوت است. اوایل برای این زندانیان از شهرستان های متبوع زندانیان گوشت با مهر وزارت بهداشت مورد تایید مراجع اهل تسنن می آوردند، اما الان سه سال است که این زندانیان با توقف این پروسه، گوشت نخورده اند.”
لازم به یادآوری است سالن ده (اندرزگاه ۴) زندان رجایی شهر، مخصوص نگهداری زندانیان اهل سنت است که تعداد زیادی از آنان به اعدام محکوم شده اند. از اتهامات این زندانیان اطلاع دقیقی در دست نیست، مسئولین قضایی معمولا این زندانیان را به “سلفی گری” و اقدامات خشن متهم می کند ولی اغلب زندانیان با رد این اتهامات “فعالیت های تبلیغی مذهبی” را دلیل بازداشت و محکوم شدن خود ذکر می کنند.
خبرگزاری هرانا – کمال شریفی، روزنامه نگار و فعال سیاسی تبعیدی در زندان میناب در شرایطی هشتمین سال زندان خود را می گذراند که از مرخصی محروم بوده و در تمام این سال ها تنها یک بار امکان ملاقات با پدر و مادر خود را داشته و دچار مشکلات حرکتی شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، کمال شریفی، روزنامه نگار و فعال سیاسی کرد، متولد مهر ماه ۱۳۵۱ در شرایطی در زندان میناب دوران حبس ۳۰ سال در تبعید خود را می گذراند که در تمام این سال ها از مرخصی محروم بوده و تنها یک بار و آنهم پس از یک اعتصاب غذای طولانی مدت امکان ملاقات با مادر خود را پیدا کرده است.
یکی از نزدیکان این زندانی در گفتگو با هرانا گفت:” کمال از زمان شکنجه های دستگیری دچار پا درد شده و تاندون های پایش مشکل پیدا کرده به طوری که فقط قادر است قدم بزند و توانایی دویدن و ورزش های صبح گاهی زندان را ندارد و به دلیل عدم درمان، این مشکل روز به روز بدتر می شود. بارها به بهداری زندان مراجعه کرده اما فقط به او چند مدل مسکن ساده می دهند. مسئولین زندان نیز در مورد اعزام وی به بیرون از زندان برای تشخیص و درمان این مشکل اقدامی نمی کنند.”
وی همچنین افزود: “این درحالی است که کمال زمستان سال ۹۰ در زندان نیز درخواب دچار سکته شده بوده است. او حتی اجازه تلفن هم نداشت. یکسال و خورده ای در زندان سقز تلفن نیز برایش ممنوع بود. در زندان میناب هم اوایل یک مامور مراقب داشت که تلفن نزد. اما به دلیل کمبود امکانات زندان بعد از چند ماه نتوانستند دیگر به این صورت او را کنترل کنند. پدرش قبل از فوت آرزویش این بود که یکبار دیگر کمال را ببیند. هشت سال است که غیر از مادرش آن هم برای یکبار هیچ یک از اعضای خانواده اش را ندیده است.”
این منبع مطلع در پایان خاطرنشان کرد: “یکبار دادستان به زندان می رود و کمال از او درخواست مرخصی می کند، اما دادستان به وی می گوید بر اساس دادنامه به تو مرخصی تعلق نمی گیرد.”
کمال شریفی در سال ۸۷ در شهر سقز بازداشت شد و در شعبه ۱ دادگاه انقلاب سقز به ریاست قاضی شایق به ۳۰ سال زندان محکوم شده است.
وی در سال ۸۷ در اعتراض به شرایط نگهداری اش در زندان میناب و عدم برخورداری از حق ملاقات دست به اعتصاب غذای طولانی مدتی زد؛ پس از این اعتصاب غذا کمال شریفی به مشکلات گوارشی معده و روده دچار شد و بهداری زندان نیز هیچگونه اقدامی برای درمان وی صورت نداد.
کمال شریفی که در زندان میناب و در میان زندانیان عادی و جرایم مواد مخدر بسر میبرد، در سالهای ۱۳۶۸ و ۱۳۶۹ چندین بار به اتهام هواداری و همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون کردستان نیز دستگیر و سرانجام در دادگاه انقلاب شهر سقز به یکسال حبس و تحمل ۴۰ ضربه شلاق محکوم شده است.
حسین رونقی ملکی زندانی بیمار زندان اوین که در نوزدهمین روز اعتصاب غذا در اعتراض به وضعیتش می باشد، در بهداری اوین مورد معاینه پزشک متخصص قرار گرفته و تشخیص وی اعزام به بیرون زندان برای درمان بوده است. با درخواست مسئولین زندان پزشک متخصص به بهداری زندان آمده است و بعد از معاینه حسین رونقی ملکی خواستار اعزام او به بیمارستانی بیرون از زندان برای درمان شده است. یکی از نزدیکان خانواده ملکی با اعلام این خبر خاطرنشان کرد: “به گفته خود حسین مسئولین زندان متخصصی آورده اند و وی را معاینه کرده و تشخیصش این بوده که برای درمان بایستی به بیرون از زندان منتقل شود. مادر حسین در آخرین ملاقات حال حسین را بسیار وخیم توصیف کرده به نحوی که خیلی لاغر شده بوده و با دیدن چنین صحنه ای حال مادر حسین نیز بد شده است.” این منبع مطلع همچنین افزود: “امروز مادر حسین در دادستانی گفته است اصلا فرض کنید فرزند من بیمار نیست. آزادی مشروط حق مسلم فرزند من است و در دادستانی نیز حالش بد شده.” وی در پایان گفت: “پدر و مادر حسین امروز به ملکان بازمی گردند و شنبه دوباره مادر حسین برای پیگیری به تهران خواهد آمد. خانواده حسین امیدوارند که روز شنبه با دستور دادستانی حسین آزاد و یا به مرخصی پزشکی اعزام شود.” لازم به یاد آوری است که احمد رونقی ملکی نیز برای احقاق حقوق فرزندش در پنجمین روز اعتصاب غذاست و اعلام کرده تا رسیدگی درمانی و آزادی حسین همراه فرزندش در اعتصاب خواهد بود. حسین رونقی ملکی فعال حقوق بشر و وبلاگ نویس، درتاریخ بیست و دوم آذر ماه ۱۳۸۸ بازداشت شد. شعبهی ۲۶ دادگاه انقلاب پس از گذشت ۱۰ ماه از بازداشت در بند دو-الف اوین، در تاریخ سیزدهم مهر ماه ۱۳۸۹ او را به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم کرد. اتهامات او در دادگاه «عضویت در شبکه ایران پروکسی، توهین به رهبری و توهین به رئیس جمهوری» عنوان شد. این حکم در شعبهی ۵۴ دادگاه تجدید نظر تأیید شد و حسین رونقی پس از آن به بند ۳۵۰ اوین منتقل شد. این زندانی هم اینک بر خلاف اصل تفکیک جرائم، بدون رسیدگی پزشکی و در شرایط نامناسب در بند هفت زندان اوین محبوس است.
گزارش وزارت امور خارجه آمریکا جمهوری اسلامی ایران را در کنار حکومتهای نظیر کره شمالی، کوبا، تاجیکستان و چین یک حکومت استبدادی توصیف می کند که به طور گسترده حقوق بشر و آزادیهای اساسی مردم را نقض میکند.
بنا بر این گزارش، در سال میلادی گذشته اعدامهای «خودسرانه» در ایران ادامه داشته و حداقل ۹۶۴ نفر در این کشور اعدام شدهاند که ۳۳ مورد آن در ملا عام بوده است.
حکومت ایران همچنین به توسل به شکنجه و برخورد خشن با زندانیان سیاسی و مخالفان متهم شده است. مقامات ایرانی بارها اتهامات نقض حقوق بشر که توسط گروه هایی مانند دیده بان حقوق بشر و عفو بین المللی و نیز گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد مطرح شده را بی اساس دانسته اند.
گزارش تازه دولت آمریکا به نحوه برخورد مقامات قضایی ایران با آتنا فرقدانی کارتونیست زندانی نیز اشاره میکند که بنا بر گزارش سازمان عفو بین الملل در سال گذشته مجبور به انجام «آزمایش بکارت» شده بود.
خانم فرقدانی میگوید که به خاطر «دست دادن» با وکیلش به «رابطه نامشروع» متهم شده و این سازمان اتهام او را نمونه دیگری از خشونت علیه زنان در ایران میداند.
در گزارش وزارت امور خارجه آمریکا تخمین زده شده است که حدود یک هزار زندانی سیاسی-عقیدتی در ایران باشند.
این در حالیست که جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران پیشتر در مصاحبهای با شبکه پی بیاس آمریکا اعلام کرده بود که در ایران کسی به خاطر مسائل عقایدش زندانی نمیشود.
در این گزارش همچنین به ادامه حبس خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی، رهبران اعتراضات خرداد ۱۳۸۸ اشاره شده است که بنا بر گزارشها به خدمات درمانی کافی و به موقع دسترسی نداشتهاند.
این چهلمین مرتبه است که وزارت خارجه آمریکا گزارش ویژهای درباره اوضاع حقوق بشر در جهان منتشر میکند. انتشار این گزارش بر اساس دستور کنگره لازم الاجراست و یک نسخه آن رسما به مجالس نمایندگان و سنا ارائه میشود.
گزارش حقوق بشری دولت آمریکا همچنین از محدودیتهای اینترنتی در ایران انتقاد کرده و یادآور شدهاند درحالی که سایت اجتماعی توئیتر در ایران ممنوع است حسابهای کاربری توئیتر برای آیت الله علی خامنهای و نیز حسن روحانی فعالیت میکنند.
در گزارش مذکور همچنین به ادامه زندان فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر از جمله عبدالفتاح سلطانی اشاره شده است.
مقامات آمریکایی همچنین میگویند که حکومت ایران اقلیتهای قومی از جمله بلوچها، کردها، آذری ها و اعراب را به طور «غیرمتناسب» هدف آزار و اذیت و تبعیض قرار میدهد.
جان کری، امور وزیر خارجه آمریکا، روز چهارشنبه در حین انتشار گزارش در واشنگتن گفت که در سال ۲۰۱۵ میلادی، گروههای اسلامگرای تندروی نظیر داعش، طالبان، الشباب و بوکو حرام دست به جنایات هولناک و نقض جدی حقوق بشر زدهاند.
خبرگزاری هرانا – آیت الله سید محمدحسین کاظمینی بروجردی، زندانی عقیدتی و بیمار زندان اوین در آستانه یازدهمین سال حبس بدون رسیدگی پزشکی و حتی یک روز مرخصی در بند ویژه روحانیت زندان اوین نگهداری میشود و گفته می شود پرونده جدیدی برایش باز شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آیت الله بروجردی که از سال ۱۳۸۵ بازداشت و به ۱۱ سال زندان، به انضمام مصادره اموال محکوم شده بود، با بیماری های مختلف و بدون رسیدگی پزشکی در بند ۳۲۵-الف، ویژه روحانیت در زندان اوین نگهداری می شود.
یکی از نزدیکان آیت الله بروجردی در گفتگو با گزارشگر هرانا ضمن اعلام این خبر گفت: “اخیرا ایشان به دادگاه فراخوانده شده و به او گفته اند پرونده جدیدی تحت عوان ارتداد برایش باز شده که ایشان پاسخ می دهند من اینها را قبول ندارم و حاضر نشده در هیچ دادگاهی شرکت کند. تمامی اینها همه شفاهی بوده و مانند سابق که هیچ حکم کتبی دریافت نکرده اند.”
وی همچنین در مورد وضعیت بیماری های آقای بروجردی افزود: “از جمله مشکلات جسمی ایشان ناراحتی قلبی و در پی آن آب آوردن ریه و مشکلات تنفس، سنگ کلیه و درد کلیه دارند و به ایشان دارو نمی دهند، لرزش دست دارد که نمی دانیم علت آن چیست و حالتی شبیه بیماری پارکینسون است. پاهایش تورم دارد و بسیار درد می کند تا حدی که در مواردی توانایی راه رفتن را از وی گرفته است و ایشان می گوید به حدی درد می کند که انگار چاقو در پایم فرو رفته است. ایشان همچنین در اثر مصرف غذای زندان دچار مشکلات مزاجی و گوارشی شده است. این حالت طوری است که آقای بروجردی خودشان گفته اند گویا در غذای من چیزی می ریزند.”
این منبع مرتبط با آقای بروجردی در مورد رسیدگی پزشکی به بیماری های ایشان و روند درمانی اش خاطرنشان کرد: ” تنها یک بار در یزد معاینه شده است. بعد از اینکه بارها حال وی بد شده و به بهداری زندان منتقل شده، پزشک بهداری اذعان داشته بایستی برای درمان به بیرون منتقل شود، اما مسئولین زندان گفته اند پرونده پزشکی از شما نداریم که بتوانیم شما را به بیمارستان بیرون از زندان اعزام کنیم.”
این منبع مطلع همچنین در مورد حضور وکیل در پروسه حقوقی آقای بروجردی گفت: “آیت الله بروجردی هرگز وکیلی نداشته است، اوایل به خانواده ایشان گفتند مبلغ سنگینی بابت وکیل بایستی بپردازید، در صورتی که وکیل تسخیری رایگان است و چنین درخواستی غیرقانونی بوده است. آقای بروجردی وکیل انتخابی خودشان را می خواستند که مورد قبول قرار نگرفت. خانم پور فاضل به عنوان وکیل علیرغم چند بار مراجعه هم در یزد و هم در تهران به عنوان وکیل قبول نشده و دسترسی به پرونده هم پیدا نکرده است.”
وی همچنین افزود: “اخیرا برای ایشان یک هم سلولی آورده اند که دچار بیماری واگیردار سل است. این درحالی است که بخش ویژه روحانیت زندان بسیار خلوت است و چنین اقدامی اصولا لزومی ندارد که این شخص با بیماری واگیر دار با آقای بروجردی در یک اتاق نگهداری شوند. تاکنون نیز با شکایت و درخواست ایشان از مسئولین زندان مبنی بر جدا شدن از این فرد بیمار، اقدامی صورت نگرفته است.”
این منبع نزدیک به آیت الله بروجردی در پایان گفت: “ما نگران سلامت ایشان هستیم. با این توصیفات، عدم رسیدگی درمانی، هم سلولی با بیماری واگیر دار به گونه ای است که انگار حکومت قصد جان ایشان را کرده است. ما خواستار آن هستیم که مسئولین ثابت کنند حال ایشان خوب است و یا اجازه مرخصی و درمان بدهند. در آخرین ملاقاتی که خانواده با ایشان داشته اند، با کمک چهار نفر، ایشان به ملاقات آمده اند و توانایی راه رفتن نداشته اند.”
آیت الله کاظمینی بروجردی که در سالهای ۱۳۷۴، ۱۳۷۹ و ۱۳۸۴ دستگیر و زندانی شده بود آخرین بار در سال ۱۳۸۵ بازداشت و به ۱۱ سال زندان، به انضمام مصادره اموال محکوم شد.
وی به مدت یکسال در زندان یزد نگهداری و سپس به زندان اوین منتقل شد.
خبرگزاری هرانا – حکم محمد شجاعی، زندانی امنیتی زندان اوین پس از اعتراض توسط شعبه هم عرض مورد بررسی مجدد قرار گرفت و نهایتا حکم سابق مبنی بر تحمل «۵ سال حبس تعزیری، ۵ سال حبس تعلیقی و ۵ سال ممنوعیت خروج از کشور» تایید شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یکی از نزدیکان خانواد.ه شجاعی به هرانا گفت: “حکم «۵ سال حبس تعزیری، ۵ سال حبس تعلیقی و ۵ سال ممنوعیت خروج از کشور» محمد شجاعی بعد از دو ماه و نیم سرانجام روز شنبه این هفته در دادگاه هم عرض توسط قاصی عرب پور تایید شد.”
این حکم پیشتر در بهمن ماه سال گذشته در شعبه ۳۴ دیوان عالی کشور نقض و به شعبه هم عرض ۵۴ دادگاه انقلاب فرستاده شده بود.
این منبع مطلع همچنین گفت: “علیرغم مشکلات تردد، در این دو ماه و نیم خانواده شجاعی برای پیگیری این موضوع بارها به شعبه ۵۴ دادگاه انقلاب مراجعه کردند و دفعات بسیاری از صبح می نشستند تا آقای پور عرب بیاید و منشی ها ساعت دو بعد از ظهر می گفتند نمی آید. آنها در این مدت رنج بسیاری کشیده اند. آقای پور عرب به آنها قول داده بود محمد آزاد خواهد شد، او آزادی اش را امضا کرده اما از ترس وزارت اطلاعات به وعده های خود عمل نکرد.”
هرانا پیش از این گزارش داده بود، محمد شجاعی، مهندس پرواز شرکت های هواپیمایی هما و ماهان، در پانزدهم بهمن ۱۳۹۰ از سوی نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شده است.
وی از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اتهام “همکاری با دولت متخاصم” به ۵ سال حبس تعزیری، ۵ سال حبس تعلیقی و ۵ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد.
این زندانی امنیتی هم اکنون در بند هفت زندان اوین بدون رعایت اصل تفکیک جرایم نگهداری می شود.
خبرگزاری هرانا – با وجود سه بار اعزام به پزشکی قانونی جهت معاینه رشد عقلی، در وضعیت حقوقی پرونده سامان نسیم، کودک-مجرمی که با اعتراض مجامع بین المللی و حقوق بشری حکم اعدامش متوقف شده بود، هنوز هیچ تغییری بوجود نیامده و هیچ حکمی به وی ابلاغ نشده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یک منبع مطلع از پرونده سامان نسیم گفت: “در حال حاضر هیچ تغییری در پرونده سامان نسیم بوجود نیامده است. با اینکه سامان را سه بار تاکنون برای معاینه رشد عقلی به پزشکی قانونی برده اند، ولی هنوز هیچ حکمی به وی ابلاغ نشده است. بر اساس دستور قاضی شعبه ۱۲ دادگاه کیفری باید به پزشکی قانونی مرکز استان برده می شد ولی در محل دیگری مورد معاینه قرار گرفته است.”
سامان نسیم کودک – مجرم متولد ۲۶ آذر ۱۳۷۲ در ماه آوریل ۲۰۱۳ در حالی که در زمان بازداشت ۱۷ سال سن داشت توسط دادگاه انقلاب مهاباد، به اتهام محاربه و مفسد فی الارض به دلیل عضویت در یکی از گروههای مسلح کرد به اعدام محکوم گردید.
علت صدور این حکم، به دلیل عضویت وی در حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، و برای شرکت در فعالیتهای مسلحانه علیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بوده است. حکم اعدام او توسط دیوان عالی کشور در دسامبر ۲۰۱۳ تأیید شد.
سامان نسیم هیچگونه دسترسی به وکیل خود در طول تحقیقات اولیه نداشته و به وی اجازه داشتن وکیل داده نشد. او میگوید در طول مدت بازداشت شکنجه شده؛ که این شکنجهها شامل کشیدن ناخنهای دست و پا و برای چندین ساعت بصورت وارونه آویزان شدن بوده است.
سامان نسیم را به همراه ۵ زندانی سیاسی به نام های “سیروان نژاوی”، “ابراهیم عیسی پور”، “علی و حبیب افشاری” و “یونس آقایان” اواخر بهمن ماه سال ۹۳ به منظور اجرای حکم اعدام از بند ۱۲ زندان مرکزی ارومیه خارج کردند که پس از ۴ ماه بی خبری روشن شد این دو روانه زندان زنجان شده اند.
وی در شهریور سال ۹۴ بار دیگر به زندان مرکزی ارومیه منتقل شد.
علی خالدی، وکیل مدافع سامان نسیم پیشتر عنوان کرده بود، دیوان عالی کشور اعاده دادرسی سامان را که به اتهام محاربه و عضویت در احزاب مخالف محکوم شده است، پذیرفته است و پرونده وی مورد رسیدگی مجدد قرار خواهد گرفت.
خبرگزاری هرانا – زندانی سیاسی سعید سنگر، در شانزدهمین سال حبس و علیرغم برخورداری از شرایط آزادی مشروط، همچنان در زندان ارومیه نگهداری می شود و حتی به درخواست مرخصی اش هم پاسخی داده نشده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سعید سنگر که دهم شهریور ماه سال گذشته و در آغاز پانزدهمین سال حبس مجددا از زندان سنندج به زندان ارومیه منتقل شد مطابق قانون شرایط برخورداری از آزادی مشروط را نیز دارد با اینحال همچنان به تحمل حبس در زندان ارومیه مشغول است.
یک منبع مطلع در این مورد به گزارشگر هرانا گفت:” آقای سنگر آخرین باری که تقاضای مرخصی داده در تاریخ ۲۴ اسفند ۹۴ بوده و آنرا مستقیما به رئیس زندان آقای صفری و قاضی ناظر زندان آقای پاشایی تحویل داده است و آقای پاشایی این نامه را رویت می کند اما تاکنون هیچ پاسخی چه مثبت و چه منفی به آقای سنگر نداده است.”
وی همچنین اضافه کرد: “مسئول پرونده آقای سنگر در [اداره اطلاعات] کردستان در باجویی ها وی را تهدید کرده بود که نامه ای روی پرونده ات می گذارم که هیچ وقت هیچ تغییری در آن ایجاد نشود حتی در تهران هم به آن رسیدگی نکنند. اخیرا هم وکیل آقای سنگر چندین مرتبه به اداره اجرای احکام سرزده که هیچ توفیقی حاصل نشده است.”
مطابق قانون جدید مجازات اسلامی، آزادی مشروط نیازی به درخواست زندانی ندارد و در تبصره ۱ ماده واحده قانون راجع به آزادی مشروط زندانیان، محکومان به حبس دایم پس از گذراندن ۱۲ سال از مدت حبس میتوانند از آزادی مشروط بعنوان یک امتیاز استفاده کنند.
سعید سنگر در دهم شهریور ماه سال ۱۳۷۹ بازداشت و طی کمتر از دو ماه به اتهام محاربه و ارتباط با سازمان مجاهدین خلق به اعدام محکوم شد، این حکم از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی فاطمی صادر و در مرحله تجدید نظر با یک درجه تخفیف به حبس ابد تبدیل شد.
این زندانی سیاسی پس از انتقال به تهران، حدود دو سال در بند ۲۰۹ زندان اوین نگهداری و در سال ۱۳۸۲ پس از قطعی شدن حکم به زندان ارومیه منتقل شد.
سعید سنگر در چهاردهم آبان ماه ۱۳۸۶ به زندان سنندج انتقال یافت و پس از هشت سال در دهم شهریور ۹۴ مجددا به زندان ارومیه بازگردانده شد.
سعید سنگر زندانی سیاسی اهل پیرانشهر، هم اینک در حال تحمل شانزدهین سال حبس در زندان ارومیه نگهداری می شود.
به گزارش وبسایت کلمه این فعالان به مناسبت سالگرد تولد خانم هدایت جمع شدند و ضمن ستایش از فعالیتهای سیاسی او، به تداوم نگهداری بهاره هدایت در زندان اعتراض کردند.
در این مراسم چهرههایی چون احمد زیدآبادی، کیوان صمیمی، فخرالسادات محتشمیپور، محمدحسین کروبی و عباس عبدی حضور داشتند.
بهاره هدایت، که عضو شورای مرکزی و سخنگوی دفتر تحکیم وحدت بود، در جریان سرکوبهای سال ۱۳۸۸ بازداشت و به بیش از ۹ سال حبس محکوم شد.
تابستان گذشته و در حالی که نزدیکان خانم هدایت انتظار داشتند که او با اجرای یک ماده از قانون مجازات اسلامی آزاد شود، مسئولان زندان اوین به او اطلاع دادند که یک حکم تعلیقی مربوط به چندین سال پیش در موردش به اجرا گذاشته شده و او دو سال دیگر در زندان میماند.
خانم هدایت به جز فعالیتهای دانشجویی در کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز هم فعالیت میکرد.
خبرگزاری هرانا – ظهر روز بیست و هفتم اسفند ماه ۹۴، نیروهای لباس شخصی وزارت اطلاعات با هجوم به خانه یک شهروند بانهای، دو برادر به نامهای حسین دانشمند، پیلهور ۴۱ ساله و دکتر حسن دانشمند، پزشک ۴۳ ساله ساکن تهران را که برای تعطیلات نوروز به خانه مادرشان رفته بودند، بازداشت کردند و تا کنون از سرنوشت آنان اطلاعی در دست نیست.
بنابه گزارشی که روز چهارشنبه هجدهم فروردین ماه به خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران رسیده است، نیروهای امنیتی که با ایجاد رعب و وحشت برای بازداشت حسین دانشمند هجوم آورده و از اسپری فلفل استفاده کرده بودند، با واکنش دکتر حسن دانشمند مواجه شدند که به دلیل حضور چند کودک در خانه، به ماموران اعتراض کرده بود.
براساس این گزارش، نیروهای لباس شخصی وزارت اطلاعات، دکتر حسن دانشمند را نیز به دلیل اعتراض به ایجاد رعب و وحشتی که در حضور کودکان ایجاد کرده بودند، بازداشت، و با گذشت بیش از سه هفته، هنوز حق ملاقات یا دسترسی به وکیل ندارند و به دادگاه نیز ارجاع نشدهاند.
گزارشهای اولیه حاکی از آن است که حسین دانشمند به ارتباط با گروههای کرد مخالف نظام متهم شده اما مشخص نیست که چرا حسن دانشمند که ظاهرا تنها اتهام او اعتراض به مامورین امنیتی است، تا کنون تحت بازداشت قرار دارد. این دو برادر متاهل هستند و هر کدام دو فرزند دختر دارند.
یک منبع موثق درباره وضعیت آفرین چیت ساز، ستون نویس روزنامه ایران که از تاریخ ۱۱ آبان ماه ۱۳۹۴ در بازداشت به سر می برد به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: «او از زمان بازداشت تا کنون وکیل هم ندارد. ما متاسفانه هیچ اطلاعی از وضعیت او نداریم و حتی نمی دانیم که به چه علت در این پنج ماه وکیلی برای خود انتخاب نکرده است. فقط می دانیم که در زندان اوین به سر می برد. خانواده اش هم مایل به اطلاع رسانی در مورد وضعیت او نیستند.»
چهار روزنامه نگار به نام های عیسی سحرخیز، احسان مازندرانی، سامان صفرزایی و آفرین چیت ساز در تاریخ ۱۱ آبان ماه از سوی سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت شدند. داود اسدی، روزنامه نگار دیگری است که از زمان دقیق بازداشت او، فعالیت ها و نحوه بازداشتش تاکنون اطلاعی در دست نیست.
احسان مازندرانی، داود اسدی و سامان صفرزایی در اواخر اسفند ماه ۱۳۹۴ در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه به دو اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام، توهین به رهبری و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» محاکمه شدند و اکنون منتظر رای دادگاه هستند. عیسی سحرخیز، روزنامه نگار دیگر علاوه بر دو اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام، توهین به رهبری و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» به دو اتهام دیگر «نشر اکاذیت و توهین به رییس قوه قضاییه» متهم شده اما هنوز زمان دادگاه او مشخص نشده است. آقای سحرخیز به دلیل تشنج های پیاپی از روز ۱۹ اسفند ماه از زندان به بیمارستان منتقل شد وتاکنون در آنجا به سر می برد.
با این حال از خانم آفرین چیت ساز، یکی از این پنج روزنامه نگار بازداشت شده تاکنون اطلاعی در دست نیست. او در حال حاضر تنها روزنامه نگار زن انفرادیهای زندان اوین است که مشخص نیست دقیقا در چه سلولی از این زندان هم به سر می برد، اتهامش چیست و تاریخ دادگاهش چه زمانی است.
محمود علیزاده طباطبایی، وکیل سه نفر از این پنج روزنامه نگار نیز روز دوشنبه ۱۶ فروردین ماه در گفتگو با روزنامه شرق گفت از وضعیت خانم چیت ساز «هیچ اطلاعی» ندارد. در حال حاضر حدود ۳۰ زن به دلیل فعالیت های دانشجویی، مدنی، سیاسی و یا شهروندان فعال یا معترض بهایی در بند نسوان زندان اوین به سر می برند.
آقای علیزاده طباطبایی در این گفتگو همچنین با اشاره به بازپرس پرونده این روزنامه نگاران گفت که آقای حسن زاده، بازپرس پرونده «مستقل» عمل کرده است و پس از مطالعه پرونده گفته «هیچ دلیلی که موید جاسوسی باشد در این پرونده وجود ندارد.» و به تشخیص این بازپرس اقدامات روزنامه نگاران «حداکثر اقدام تبلیغی علیه نظام» بوده و مستندات این اتهام هم مطالب مندرج از سوی آنها در «سایت روزآنلاین» عنوان شده بود. اما دادستان با نظرات این بازپرس مخالف بوده است.
سازمان اطلاعات سپاه پاسداران روز ۱۲ آبان ماه مسئولیت بازداشت آنها را به عهده گرفت و ادعا کرد این خبرنگاران که از اعضای «شبکه نفوذی وابسته به دولت های امریکا و انگلیس» بودند توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب بازداشت شده اند.
علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی روز ۱۹ آبان ۱۳۹۴ در یک نشست خبری وعده داده بود: «آزادی خبرنگاران زمان زیادی نخواهد برد.» او گفته بود: «به نظر می آید این دوستان مشکلی ندارند و بعد از آنکه به آنها گفته شد کارشان غلط بوده به این موضع اذعان داشتند البته برخی از آنها گفته اند که مطلع نبودند.»
با این حال آنها با گذشت پنج ماه هنوز در بازداشت به سر می برند و حتی با آزادی شان با قرار وثیقه هم موافقت نشده است و به چندین اتهام متهم و دادگاهی شده اند.
نازک افشار، کارمند سابق بخش فرهنگی سفارت فرانسه در ایران، اواخر اسفندماه سال گذشته در فرودگاه امام خمینی تهران بازداشت شد و کماکان زندانی است.
او که سابقه بازداشت پس از انتخابات جنجالبرانگیز خرداد ۱۳۸۸ در ایران را داشت طی چند سال اخیر در کشور فرانسه اقامت داشت. اتهام یا اتهامات انتسابی به خانم افشار تاکنون اعلام نشده اما گزارشها از انتقال او به بند زنان زندان اوین حکایت دارند.
نازک افشار اما تنها کسی نبوده که پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی و بعد از بازگشت به ایران بازداشت و زندانی شده است. مصطفی عزیزی، سراجالدین میردامادی، حسین نورانی نژاد، ساجده عربسرخی، عبدالحسین هراتی، بهمن دارالشفایی، حمید بابایی، معصومه قلی زاده و کاظم برجسته از جمله دیگر شهروندانی هستند که طی دو سال گذشته و بعد از بازگشت به ایران زندانی شدند.
این در حالی است که حسن روحانی، رئیسجمهور ایران، در ماههای نخستین روی کار آمدن دولت یازدهم خواستار تشکیل کمیتهای از سوی وزارت خانههای اطلاعات و امور خارجه برای تسهیل بازگشت ایرانیان مقیم خارج شده بود.
آقای روحانی ۲۵ تیر ۱۳۹۲ در مراسمی عمومی گفت که باید "آنها که آمادهٔ بازگشت هستند راهشان را تسهیل کنیم". او همچنین در ۱۰ مهر ۱۳۹۲ هم در جمع خبرنگاران تاکید کرد: "همه ایرانیانی که در خارج از کشور زندگی میکنند باید بتوانند به راحتی به کشورشان رفت و آمد کنند و از رفت و آمد نکردن آنها هم ما ضرر میکنیم و هم آنها". رئیس جمهور ۵ آذرماه ۱۳۹۲ نیز با امن خواندن فضای کشور برای بازگشت ایرانیان مقیم خارج تاکید کرد: "ما سرمایه انسانی بسیار بزرگی در خارج از کشور داریم. امیدوارم همه آنها بازگردند و کمکشان را از ما دریغ نکنند."
اما دعوت از ایرانیان خارج از کشور برای بازگشت به ایران محدود به همین سخنان نماند. بر اساس گزارشهایی که در رسانهها منتشر شد، کمیتهای از سوی وزارت خانههای اطلاعات و امور خارجه با عنوان "کمیته بازگشت ایرانیان خارج از کشور" تشکیل شد و محمود علوی، وزیر اطلاعات ایران اعلام کرد که "هر شخصی که خلافی نداشته باشد، تضمین میدهیم مشکلی نخواهد داشت".
حسن قشقاوی، معاون کنسولی، حقوقی و پارلمانی وزارت امور خارجه نیز در مصاحبه با روزنامه شرق از راه اندازی ایمیلی برای ایرانیان خارج از کشور خبر داد. او ترس ایرانیان برای بازگشت به کشورشان را ترسی غیرواقعی و ناشی از القائات اپوزیسیون خواند و گفت: "در ایران هم مطلقاً ترسی از بابت ورود ایرانیان مهاجر به کشور وجود ندارد و در قانون کیفری هم مطلبی تحت عنوان ممنوعالورود نداریم."
منصور حقیقتپور، نایبرئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی از این هم فراتر رفت و در مصاحبهای با وبسایت فرارو گفت که نمیتوان ایرانیان را به صرف امضای یک بیانیه و اظهارنظر سیاسی از رفت و آمد به کشورشان محروم کرد.
اما با گذشت بیش از ۲ سال و نیم از روی کار آمدن دولت حسن روحانی نه تنها از کاربرد ایمیلی که با عنوان ایمیل مشکلگشا جهت رفع نگرانی خبرساز شده بود و قرار بود ایرانیان ساکن خارج از کشور با استعلام توسط این ایمیل از وضعیت حقوقی و قضایی خود در ایران خبردار شوند و همچنین کمیتهای که از سوی دولت برای هموار کردن راه بازگشت ایرانیان خارج از کشور به کشورشان ساخته شده بود خبری در دست نیست، بلکه گروهی از فعالان مدنی و سیاسی و روزنامهنگارانی که در پی این دعوت به ایران بازگشته بودند هم بازداشت و زندانی شده اند.
سراج الدین میردامادی، فعال سیاسی اصلاحطلب و روزنامهنگار مقیم فرانسه جزو اولین کسانی بود که بعد از انتخاب حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۱۳۹۲ به ایران بازگشت. او به گفته خانوادهاش بارها تحت بازجویی قرار گرفت و اردیبهشت ۱۳۹۳ بازداشت و به تبلیغ علیه نظام و تبانی علیه امنیت داخلی کشور متهم و به ۶ سال زندان محکوم شد. آقای میردامادی از جانبازان جنگ ایران و عراق و همچنین پسردایی آیتالله خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی است که تا ۲۴ اسفند سال اخیر زندانی بود و در نهایت با حکم آزادی مشروط از زندان اوین آزاد شد.
حسین میردامادی، پدر سراج میردامادی پس از بازداشت فرزندش اعلام کرده بود که میخواهند به ایرانیان خارج از کشور پیغام بدهند که به ایران برنگردند. برداشتی که از سوی خانواده حسین نورانی نژاد، روزنامه نگار و عضو جبهه مشارکت هم اعلام شد. او که ساکن کشور استرالیا بود اول اردیبهشت ۱۳۹۳ دو ماه پس از بازگشت به ایران بازداشت و ابتدا به ۶ سال و در دادگاه تجدیدنظر به یک سال زندان محکوم شد. آقای نورانی نژاد پس از پایان حکم محکومیت خود از زندان آزاد شده است.
مصطفی عزیزی، نویسنده و تهیهکننده تلویزیونی ساکن کشور کانادا دیگر ایرانی مقیم خارج از کشور است که پس از بازگشت به ایران زندانی شد. او ۱۲ بهمن سال ۱۳۹۳ و یک ماه بعد از بازگشت به ایران بازداشت و با اتهاماتی چون اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور، اقدام علیه امنیت ملی (از طریق فعالیت در فضای مجازی) و توهین به رهبر جمهوری اسلامی از سوی دادگاه بدوی به هشت سال زندان محکوم شد. آقای عزیزی آخرین روزهای سال گذشته با قرار وثیقه به چند روز مرخصی نوروزی آمد و سپس دوباره به زندان بازگشت.
ساجده عرب سرخی، روزنامهنگار و فعال سیاسی اصلاحطلب هم شهریور سال ۱۳۹۲ از کشور فرانسه به ایران بازگشت و سه ماه بعد زندانی شد. پدر او فیضالله عرب سرخی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی از بازداشتشدگان سال ۱۳۸۸ و به مدت چهار سال زندانی بود. ساجده عرب سرخی با پایان محکومیت یک سالهاش که به صورت غیابی برای او صادر شده بود در حالی از زندان آزاد شده که به گفته خانوادهاش پرونده مفتوح دیگری دارد.
همچنین، عبدالحسین هراتی، مشاور سابق رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و سرپرست سابق اداره کل اسناد و مدارک دانشگاه آزاد اسلامی، در کشور استرالیا سکونت داشت و پس از روی کار آمدن دولت حسن روحانی به ایران بازگشت. او خرداد ۱۳۹۳ بازداشت شد و همسرش در مصاحبه با سایت روزآنلاین اعلام کرد گمان نمیکرد با توجه به وعدههای دولت برای بازگشت ایرانیان خارج از کشور، چنین برخوردی با او بکنند. او مرداد همان سال با قرار کفالت از زندان آزاد شد. تبلیغ علیه نظام و توهین به مقامات از اتهامات او عنوان شده بود. اتهاماتی که مبنای آنها، نامه آقای هراتی در سال ۱۳۸۹ به مهدی کروبی، یکی از رهبران جنبش سبز که در حال حاضر در حصر خانگی به سر میبرد عنوان شد.
کاظم برجسته از اعضای ستاد میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ هم ۲۵ بهمن سال ۱۳۹۲ به ایران بازگشت و در فرودگاه بینالمللی امام خمینی در تهران بازداشت شد. او به صورت غیابی به اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی از طریق شرکت در تجمعات به پنج سال زندان محکوم شده بود. حکم زندان او اما به مناسبت عید فطر سال گذشته کاهش یافت.
بهمن دارالشفایی روزنامه نگار، مترجم و وبلاگ نویس نیز، ۱۴ بهمن سال گذشته بازداشت شد. او حدود ۲ سال پیش از لندن به ایران بازگشته بود و به عنوان مترجم و ویراستار فعالیت می کرد. نویسنده وبلاگ معروف آق بهمن، ماهها پس از بازگشت به ایران احضار و تحت بازجویی های طولانی قرار می گرفت تا سرانجام بازداشت شد. با این حال، این روزنامه نگار از ۷ اسفند ماه با قرار وثیقه آزاد است.
حمید بابایی، دانشجوی دکترای دانشگاه لیژ بلژیک و معصومه قلی زاده، فارغالتحصیل رشته فلسفه از دانشگاه علامه طباطبایی و دانشجوی دانشگاه آنکارا از جمله دیگر ایرانیانی بودند که بعد از روی کار آمدن دولت حسن روحانی و در بازگشت به ایران بازداشت و زندانی شدند. آقای بابایی از سوی دادگاه انقلاب به ۶ سال حبس تعزیری و ۴ سال حبس تعلیقی محکوم شده و خانوادهاش اعلام کردند که او برای دیدار خانواده و اقوام به ایران سفر کرده بود که به وزارت اطلاعات احضار شد و از او خواسته اند با این وزارتخانه همکاری کند اما او نپذیرفته و متهم به همکاری با دول متخاصم شده است. معصومه قلی زاده هم به فعالیت تبلیغی علیه نظام و ۱۰ ماه زندان محکوم شده بود.
تاکنون دولت حسن روحانی درباره سرنوشت کمیته بازگشت ایرانیان خارج از کشور توضیحی نداده، اما غلامحسین محسنی اژهای، همزمان با دعوت حسن روحانی از ایرانیان خارج از کشور برای بازگشت به ایران گفته بود که "اگر فردی جرمی مرتکب شده و از کشور خارج شود یا اینکه در خارج از کشور جرمی مرتکب شود به محض آنکه به داخل کشور بازگردد از سوی دستگاه قضایی مورد تعقیب قرار خواهد گرفت."
او افزوده بود: "همچنین افرادی که نقشی در حوادث پس از انتخابات ۸۸ داشتند هم اگر به داخل کشور بازگردند بهمحض ورود تحت تعقیب قرار خواهند گرفت".
