دو دهه در حبس، معرفی زندانیان/ شماره ۱۰: یحیی ناصری

خبرگزاری هرانا – در ایران زندانیانی سیاسی و عقیدتی وجود دارند که بیش از دو دهه از عمر خود را پشت میله‌های زندان سپری کرده‌اند. نگرانی اصلی خبرگزاری هرانا فراموش‌شدن این افراد در میان اخبار روزمره و چرخه‌های رسانه‌ای کوتاه‌مدت است. به همین دلیل، این خبرگزاری مجموعه‌ای از گزارش‌های منظم منتشر می‌کند که در هر پست به معرفی یک زندانی بلندمدت، مرور پرونده قضایی، وضعیت نگهداری، دسترسی‌ها و نیازهای فوری او می‌پردازد. خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در گزارش پیش رو به بررسی آخرین وضعیت یحیى ناصری پس از دو دهه حبس می‌پردازد. کادر اطلاعات ▪️نام: یحیى ناصری ▪️سال بازداشت: ۱۳۸۴ ▪️اتهام اعلام‌شده: «اقدام علیه امنیت ملی، محاربه و افساد فی الارض» ▪️حکم اولیه: حبس ابد ▪️حکم کنونی: حبس ابد ▪️محل‌های نگهداری: آقای ناصری پس از محکومیت در زندان کارون اهواز بسر برد و سپس به (بند پنج) زندان شیبان اهواز انتقال داده شد. وی از آن زمان تاکنون بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در این زندان محبوس است. ▪️مرخصی/دسترسی‌ها: در سال‌های اخیر مرخصی گزارش نشده؛ دسترسی به خانواده و وکیل محدود گزارش شده است. ▪️وضعیت فعلی: همچنان در حبس بلندمدت، علی‌رغم تغییرات قانونی که می‌تواند امکان بازنگری یا تخفیف فراهم کند. روایت پرونده و روند قضایی یحیى ناصری در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۴ توسط نیروهای امنیتی در پرونده موسوم به “انفجار در خیابان سلمان فارسی اهواز” بازداشت شد. وی چندی بعد توسط شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز از بابت «اقدام علیه امنیت ملی، محاربه و افساد فی الارض» به حبس ابد محکوم شد. حبس ابد، این زندانی را در زمرهٔ محکومانِ با حبسِ نامحدود زمانی قرار داد؛ وضعیتی که در عمل می‌تواند سالیان طولانی تداوم یابد و دسترسی فرد به سازوکارهای بازنگری را دشوار کند. نکات کلیدی در روند: ▪️اتهام امنیتی سنگین: برچسب «محاربه» در پرونده‌های سیاسی-امنیتی در ایران از سنگین‌ترین عناوین اتهامی است و معمولاً پیامدهای قضایی و اجرایی گسترده‌ای دارد. ▪️تداوم حبس علی‌رغم تغییرات قانونی: با وجود تغییرات قانونی که امکان اعادهٔ دادرسی، تخفیف مجازات یا آزادی مشروط را در برخی پرونده‌ها فراهم می‌کند، آقای ناصری همچنان در زندان باقی مانده است. وضعیت نگهداری و انتقال‌ها در طول دوران حبس، او در زندان‌های کارون و شیبان اهواز نگهداری شده است. وی پس از صدور حکم حبس، در زندان کارون اهواز بسر برد. آقای ناصری چندی بعد بدون رعایت اصل تفکیک جرائم به (بند پنج) زندان شیبان اهواز انتقال داده شد و از آن زمان تاکنون در این زندان محبوس است. مشاهدات مرتبط با استانداردهای نگهداری ▪️انتقال‌های پی‌درپی: جابه‌جایی بین بندها و زندان‌ها می‌تواند دسترسی به خانواده، وکیل و خدمات بهداشتی را مختل کند. ▪️تحمل خشونت در زندان: گزارش‌هایی از خشونت کلامی و ضرب‌وشتم این زندانی سیاسی وجود دارد. آقای ناصری در بهمن ۱۳۹۷ در اعتراض به عدم برخورداری از رعایت اصل تفکیک جرائم و فشارهای مضاعف مسئولین زندان دست به اعتصاب غذا زد. وی در پی این اقدام اعتراضی با تصمیم مسئولان زندان از ملاقات و تماس با خانواده خود محروم شد. همچنین گزارشی از ضرب و شتم این زندانی سیاسی در فروردین ۱۴۰۳ توسط گارد زندان شیبان اهواز (بند پنج) موجود است. در دی ماه همان سال این زندانی سیاسی، به دلیل اعتراض نسبت به شرایط نگهداری، محرومیت از درمان و انتقال زندانیان جرائم خشن به این بند، توسط مسئولان زندان تهدید به انتقال به سلول انفرادی یا تبعید به زندان‌های مناطق دورافتاده شد. موارد ذکر شده از مصادیقی است که لزوم مستندسازی مستقل و پیگیری حقوقی را برجسته می‌کند. ▪️محرومیت از امکانات درمانی و پزشکی: این زندانی سیاسی در طول بیش از دو دهه حبس، با وجود ابتلا به بیماری‌های قلبی و هموروئید همواره با کارشکنی مسئولان زندان و به بهانه‌های مختلف، از اعزام به بیمارستان و دسترسی به درمان تخصصی محروم مانده است. «حق دسترسی به درمان» از جمله حقوق بنیادین زندانیان است که در قوانین داخلی ایران، اسناد بین‌المللی و معیارهای حقوق بشری بر آن تأکید شده است. محرومیت عمدی زندانیان از امکانات پزشکی و درمانی، مصداق بارز رفتار غیرانسانی و نقض حق بر سلامت و حتی حق حیات است و در بسیاری موارد به عنوان ابزاری برای فشار و سرکوب بیشتر به کار گرفته می‌شود. دسترسی به خانواده، وکیل و مرخصی در سال‌های اخیر، آقای ناصری مرخصی دریافت نکرده است و دسترسی او به خانواده و وکیل محدود گزارش شده است. محدودیت مزبور، علاوه بر آثار روانی و اجتماعی، می‌تواند حق دفاع مؤثر و پیگیری سازوکارهای اعادهٔ دادرسی را نیز تحت‌تأثیر قرار دهد. مسیرهای حقوقی بالقوه (توصیه‌های عمومی‌) ۱. اعادهٔ دادرسی: بررسی وجود دلایل و مستندات جدید یا ایرادات ماهوی/شکلی در رأی. ۲. درخواست تخفیف یا تبدیل مجازات: در صورت فراهم‌بودن شرایط قانونی. ۳. آزادی مشروط/تعلیق اجرای مجازات: ارزیابی تحقق شروط قانونی (مدت سپری‌شده، حسن رفتار، وضعیت سلامت و…)، در صورت امکان. ۴. پیگیری حقوق نقض‌شده در دوران حبس: از جمله حق درمان، منع رفتار خشونت‌آمیز، حق ملاقات منظم و دسترسی مستمر به وکیل. ۵. مستندسازی و دادخواهی بین‌المللی: در صورت انسداد مسیرهای داخلی، بهره‌گیری از سازوکارهای گزارشگری و مکاتبات حقوق بشری. خط زمانی خلاصه ▪️۱۳۸۴: بازداشت؛ اتهامات «اقدام علیه امنیت ملی، محاربه و افساد فی الارض». ▪️حکم اولیه: حبس ابد ▪️پس از صدور حکم: محبوس در زندان کارون اهواز. ▪️فروردین ماه ۱۴۰۳: ضرب‌وشتم گزارش‌شده؛ بند پنج زندان شیبان اهواز. ▪️سال‌ های اخیر: عدم اعطای مرخصی، محرومیت از رسیدگی پزشکی مناسب، دسترسی محدود به خانواده و وکیل. ▪️وضعیت امروز: تداوم حبس علی‌رغم تغییرات قانونی بالقوه مؤثر بر بازنگری پرونده. جمع‌بندی و اهمیت بازنگری با وجود تغییرات قانونی که امکان اعادهٔ دادرسی، تخفیف مجازات یا آزادی برای محکومان به اتهام محاربه را فراهم می‌کند، آقای ناصری همچنان در زندان باقی مانده است. پرونده یحیى ناصری نمونه‌ای از زندانیان با احکام طولانی‌مدت امنیتی و سیاسی در ایران است که بازنگری در پرونده‌های آنان می‌تواند گام ی مهم در مسیر آزادی و احقاق حقوقشان باشد. پروندهٔ او از یک‌سو بر دشواری‌های دسترسی به حقوق بنیادین در دوران حبس (مرخصی، ملاقات، وکیل) و از سوی دیگر بر ضرورت به‌کارگیری تمامی سازوکارهای قانونیِ داخلی و بین‌المللی برای بازنگری و کاهش مدت حبس تأکید دارد. نیازهای فوری ▪️دسترسی منظم و بدون تبعیض به وکیل و خانواده. ▪️ارزیابی پزشکی مستقل در صورت ادعای ضرب‌وشتم یا عوارض طولانی‌مدت. ▪️بررسی امکان اعادهٔ دادرسی یا سایر سازوکارهای کاهش/توقف مجازات بر پایهٔ آخرین مقررات. ▪️تضمین رعایت آیین‌نامه‌های سازمان زندان‌ها دربارهٔ تماس، ملاقات و مرخصی. ▪️دسترسی به خدمات پزشکی مناسب و درمان. دربارهٔ این مجموعه این گزارش بخشی از مجموعهٔ «بیش از دو دهه در حبس» است که هدف آن مستندسازی مستمر پرونده‌های بلندمدت و یادآوریِ مسئولیت جمعی برای دیده‌شدن و پیگیری وضعیت آنان است.

گزارشی از معوقات مزدی و بلاتکلیفی کارگران کارخانه فولاد سیادن ابهر

خبرگزاری هرانا – حدود ۲۸۰ کارگر کارخانه فولاد سیادن ابهر، از معوقات مزدی دو ماهه و بلاتکلیفی خود ابراز نارضایتی کردند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از ایلنا، کارگران فولاد سیادن ابهر نسبت به معوقات مزدی و وضعیت شغلی خود انتقاد کردند. بر اساس این گزارش، این واحد تولیدکننده میلگرد واقع در جاده تاکستان از سوی یک کارفرمای بخش خصوصی اداره می‌شود. این واحد از تاریخ ۳۱ شهریور ماه سال جاری به دلایل قطعی برق و گاز، فعالیت خود را متوقف کرده است. به دنبال این اتفاق حدود ۲۸۰ کارگر قراردادی هم اکنون بلاتکلیف هستند. بر پایه این گزارش، تعطیلی این کارخانه فولاد موقتی است و در حال حاضر کارگران آن در محل کار خود حاضر نمی‌شوند. کارگرانی که تا پیش از این اتفاق در فولاد سیادن مشغول به کار بوده‌اند، طی یک الی دو ماه گذشته چند روز در اعتراض به وضعیت مشابه در محوطه کارخانه دست به تجمع زده بودند. افزایش مشکلات مالی کارخانه از جمله بدهی‌های سنگین به نهادهای دولتی همانند برق و گاز، باعث شده است، کارخانه تا مرز ورشکستگی پیش برود و در حال حاضر پرداخت حقوق کارگران در ماه‌های مرداد و شهریور به تعویق بیفتد. کارگران این کارخانه می‌گویند پیش از این حقوق‌ها تقریبا به موقع پرداخت می‌شد اما کمبود منابع مالی و افزایش بدهی‌های کارخانه که به مرور از سال‌ها پیش ایجاد شده، باعث تاخیر در پرداخت حقوق‌ها شده است. بنا بر ادعای کارگران این کارخانه، مسئولان فعلی کارخانه پیگیر دریافت تسهیلات هستند در عین حال بدهی‌های معوقه کارخانه به نهادهای دولتی و خصوصی از جمله بدهی ۶۰ میلیاردی به اداره برق، باعث توقف فعالیت تولیدی کارخانه شده است. به گفته این کارگران، همزمان با قطعی برق، گاز کارخانه نیز قطع شده و علیرغم اطلاع مسئولان از همه مشکلات و مراجعات متعدد کارگران به نهادهای مربوطه، هیچ مسئولی در شهرستان ابهر پیگیر نیست. همچنین، بعد از گذشت یک هفته هنوز هیچ اقدامی برای از سر گیری مجددا فعالیت تولیدی کارخانه صورت نداده اند. بر اساس آمار سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۳، موارد تعویق یا عدم پرداخت حقوق کارگران به مدت دست‌کم ۵۹۲ ماه برای ۱۸,۱۲۱ نفر ثبت شده است. همچنین ۴,۷۶۵ مورد اخراج یا تعدیل، ۵۸۵ مورد بیکاری، و ۴۸۸ ماه نبود بیمه برای ۵۲۵,۵۹۲ کارگر گزارش شده است. علاوه بر این، ۱۱ کارخانه تعطیل شده و ۴,۸۳۵ کارگر در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارند.

پریا مرندیز، شهروند بهائی به ۳ سال حبس و مجازات تکمیلی محکوم شد

خبرگزاری هرانا – پریا مرندیز، شهروند بهائی، توسط شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به سه سال حبس و دو سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی محکوم شد. بخشی از محکومیت حبس این شهروند به حالت تعلیق درآمده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پریا مرندیز، شهروند بهائی به حبس و مجازات تکمیلی محکوم شد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم مرندیز اخیرا توسط شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب تهران به سه سال حبس محکوم شد. این حکم از بابت اتهامات فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران در طول جنگ ۱۲ روزه و فعالیت تبلیغی در راستای تحکیم و تقویت رژیم اسرائیل علیه وی صادر شده است. علاوه بر این، او به مدت دو سال از فعالیت در فضای مجازی محروم شده است. با اعمال قانون ۱۳۴ مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی دو سال حبس در خصوص اتهام فعالیت تبلیغی در راستای تحکیم و تقویت رژیم اسرائیل برای این شهروند بهائی قابل اجرا خواهد بود. ۱۸ ماه از حبس صادره به مدت پنج سال به حالت تعلیق درآمده است. جلسه رسیدگی به اتهامات پریا مرندیز در تاریخ ۳۱ شهریور در شعبه مذکور برگزار شده بود. جلسه بازپرسی این شهروند بهائی نیز در تاریخ ۲۵ مرداد، در شعبه سه بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۳۳ تهران برگزار شد. در پایان جلسه وی با تودیع وثیقه سه میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. پریا مرندیز در تاریخ‌های ۳۰ خرداد، ۱۰ و ۲۲ تیرماه نیز توسط وزارت اطلاعات احضار شده و هر بار چند ساعت مورد بازجویی قرار گرفته بود. خانم مرندیز در تاریخ ۲۷ خرداد، توسط نیروهای امنیتی به صورت کوتاه‌مدت بازداشت شده بود. همزمان محل سکونت وی مورد تفتیش قرار گرفت. در جریان این بازرسی، ماموران تعدادی از وسایل شخصی او و اعضای خانواده، از جمله کتاب‌ها، عکس‌های مذهبی، لپ‌تاپ‌ها و تلفن‌های همراه را ضبط کردند. در دهه گذشته، جامعه بهاییان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سه سال اخیر، به‌ طور میانگین ۷۲ درصد از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهاییان اختصاص داشته است.

«امیر محمد میرزاده موسوی» امروز در برابر زندان قزلحصار در حمایت از «حسین رونقی» بازداشت شد

امیر محمد میرزاده موسوی، امروز در برابر زندان قزلحصار بازداشت شد. او با در دست داشتن تصویر حکم «عدم تحمل حبس» حسین رونقی برای اعتراض به ظلم و بی‌عدالتی مقابل زندان ایستاده بود که توسط نیروهای لباس‌شخصی دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل شد. امیر انسانی با غیرت بود؛ هیچ‌وقت نمی‌توانست در برابر ظلم و ستم ساکت بماند. او هم یک کلیه اش رو در انقلاب ‎#زنزندگیآزادی در زندان از دست داده بود. وی این بار تاب نیاورد و برای دفاع از حق حسین و همه زندانیان سیاسی به پا خاست. اکنون جان و سرنوشت او در خطر است. من از همه می‌خواهم صدای امیر باشید؛ او باید بی‌درنگ و بی‌قید و شرط آزاد شود.

رضا کوشکی نژاد بازداشت شد

خبرگزاری هرانا – رضا کوشکی نژاد بازداشت شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، رضا کوشکی نژاد بازداشت شد. حسین کوشکی نژاد، برادر این شهروند، امروز یکشنبه ۶ مهر ۱۴۰۴، با انتشار مطلبی اعلام کرد که رضا کوشکی نژاد بازداشت شده است. این شهروند پیشتر در فضای مجازی از تشکیل پرونده قضایی علیه خود، خبر داده بود. تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت، اتهام مطروحه و محل نگهداری آقای کوشکی نژاد اطلاعی در دست نیست. رضا کوشکی‌ نژاد، شهروند ساکن لرستان و از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱پیشتر نیز به دلیل فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت را داشته است.

در پی برگزاری تجمع اعتراضی؛ ۱۱ شهروند در بهبهان بازداشت شدند

خبرگزاری هرانا – روز یکشنبه ۶ مهرماه، ۹ شهروند جویای کار اهل روستای برزیون شهرستان بهمئی به نام‌های علی مرادی، ابوالفضل جمالی، اسد فتحی، غلام امامی، سلمان جعفری، محمد احمدی، محمدرضا بهرامی، مهدی فتحی، مرتضی آتون، حمزه آتون و محمد محمدپور، در پی برگزاری تجمع اعتراضی، توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت شدند. این شهروندان پس از بازداشت به زندان بهبهان منتقل شده‌اند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۶ مهر، ۱۱ شهروند در شهرستان بهبهان بازداشت شدند. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، ۱۱ شهروند جویای کار اهل روستای برزیون از توابع شهرستان بهمئی به نام‌های علی مرادی، ابوالفضل جمالی، اسد فتحی، غلام امامی، سلمان جعفری، محمد احمدی، محمدرضا بهرامی، مهدی فتحی، مرتضی آتون، حمزه آتون و محمد محمدپور، روز یکشنبه در شهرستان بهبهان توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت و به زندان این شهر منتقل شدند. این شهروندان به دنبال برگزاری تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان شرکت بهره‌برداری از سد و نیروگاه مارون بازداشت شدند. اهالی این منطقه خواستار فراهم شدن امکان شرکت در آزمون استخدامی این نیروگاه هستند. بنا بر گزارش‌ها، بازداشت شماری از معترضان با خشونت نیروهای امنیتی همراه بوده است. اهالی این منطقه روز شنبه ۶ مهرماه نیز در مقابل ساختمان شرکت بهره‌‌برداری سد و نیروگاه مارون در بهبهان تجمع کرده بودند. این شهروندان که عمدتاً جوانان بومی این منطقه هستند، پیشتر به هرانا گفتند: به‌دلیل استقرار شرکت بهره برداری سد و نیروگاه مارون در استان خوزستان از شرکت در آزمون استخدامی محروم‌اند. آن‌ها تأکید دارند که بارها از طریق مسئولان محلی و استانی موضوع را پیگیری کرده‌اند، اما تاکنون پاسخی نگرفته‌اند.

زندان اوین؛ اعتصاب کاظم علی‌نژاد در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی

خبرگزاری هرانا – کاظم علی‌نژاد، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، در اعتراض به عدم دسترسی به خدمات مناسب پزشکی، از روز شنبه ۵ مهرماه دست به اعتصاب زده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، کاظم علی‌نژاد دومین روز از اعتصاب خود را در زندان اوین سپری می‌کند. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این زندانی ضمن تایید این موضوع به هرانا گفت: «آقای علی‌نژاد که به بیماری دیابت مبتلا است، پس از تزریق انسولین فاسد دچار بدحالی شدید شده و به بهداری زندان منتقل شده است. وی اعلام کرده که به دلیل بی‌توجهی مداوم به وضعیت سلامتی‌اش و همچنین خطرات ناشی از داروهای تاریخ‌ گذشته، از روز شنبه ۵ مهرماه دست به اعتصاب غذا زده است.» این منبع مطلع افزود: «انسولین تهیه‌ شده توسط خانواده آقای علی‌نژاد به دلیل خرابی یخچال زندان فاسد شده و سطح قند خون وی به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. این زندانی سیاسی از مشکلات حاد مفصلی در ناحیه انگشتان دست نیز رنج می‌برد، اما با وجود این وضعیت مسئولان زندان از اعزام او به مراکز فیزیوتراپی خودداری کرده‌اند.» کاظم علی‌نژاد، زندانی سیاسی دوران محکومیت خود را در اندرزگاه هفت زندان اوین سپری میکند. او که همواره در اعتراض به شرایط نامناسب زندان دست به اعتراض زده است، در آبان ماه سال ۱۴۰۳ در برابر اجبار به انتقال به قزلحصار خودزنی کرد و سه انگشت دستش از کار افتاد. او همچنین در ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ در اعتراض به تراکم جمعیت و عدم تفکیک جرائم در اوین اقدام به خودسوزی کرد و پس از یک روز بستری به زندان بازگردانده شد. در اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، آقای علی‌نژاد توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد. این محکومیت در خصوص اتهام اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، برای او صادر شد. شعبه قضایی مذکور آقای علی‌نژاد را بابت اتهاماتی همچون توهین به مقدسات و فعالیت تبلیغی علیه نظام، تبرئه کرد. اواسط دی ۱۴۰۲، آقای علی‌نژاد در پرونده ای مشترک به همراه ۱۰ متهم سیاسی، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، محاکمه و مجموعا به ۱۱ سال زندان محکوم شد. وی همچنین به دو سال منع اقامت در استان تهران و استان‌های مجاور، منع عضویت در گروه های سیاسی و اجتماعی و ضبط تلفن همراه محکوم شد. کاظم علی‌‌نژاد در تاریخ ۲۹ آبان ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در اسلامشهر بازداشت و حدود یک ماه بعد به بند چهار زندان اوین منتقل شد. کاظم علی‌نژاد بارائلو، پیش از این نیز به دلیل فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و محکومیت را داشته است.

ناصح لاهیجانی به ۱۰ سال حبس محکوم شد

خبرگزاری هرانا – ناصح لاهیجانی، شهروند اهل پیرانشهر توسط دادگاه انقلاب مهاباد به ۱۰ سال و یک روز حبس محکوم شد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، ناصح لاهیجانی به حبس محکوم شد. این حکم اخیرا توسط شعبه اول دادگاه انقلاب مهاباد صادر و به آقای لاهیجانی ابلاغ شده است. بر اساس رای صادره، وی از بابت اتهام عضویت و همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون نظام به ۱۰ سال و یک روز حبس محکوم شده است. بنابر این گزارش، ناصح لاهیجانی حدود پنج ماه پیش، پس از بازگشت به ایران در شهر سردشت توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از پایان مراحل بازجویی، به زندان مهاباد منتقل شد. این شهروند در طول دوران بازداشت از حق دسترسی به وکیل محروم ماند. وی هم‌اکنون دوران محکومیت خود را در زندان مهاباد سپری می‌کند. ناصح لاهیجانی، فرزند حمزه، اهل روستای «حمزه آباد» از توابع پیرانشهر است. بر اساس آماربرداری سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۲۰۲۴، قوه قضاییه علیه شهروندان به دلیل فعالیت‌های سیاسی و مدنی در مجموع ۳۳٬۵۷۴ ماه (معادل با ۲٬۷۹۷ سال) حکم حبس صادر کردند. میزان حبس صادرشده در پنج سال گذشته نسبت به دوره مشابه پنج‌ساله قبل، بیش از ۱.۵ برابر افزایش یافته است.

امید پرویزی در کامیاران بازداشت شد

خبرگزاری هرانا – امید پرویزی، شهروند اهل کامیاران روز جمعه چهارم مهرماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کولبرنیوز، یک شهروند در کامیاران بازداشت شد. هویت وی، امید پرویزی، شهروند ۴۰ ساله اهل شهرستان کامیاران گزارش شده است. بر اساس این گزارش، بازداشت آقای پیروزی، روز جمعه چهارم مهرماه توسط نیروهای امنیتی و بدون ارائه حکم قضایی در محل کسب وی صورت گرفته است. از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست. بازداشت‌های خودسرانه، انتقال افراد بازداشتی به اماکن نامعلوم و محروم ‌کردن خانواده‌ها از اطلاع از وضعیت بازداشت ‌شدگان، از رویه‌ های مستمر نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران، از جمله وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه، از آغاز فعالیت آن‌ها تاکنون بوده است. این اقدامات در تضاد صریح با «قواعد حداقل استاندارد رفتار با زندانیان» موسوم به «قواعد نلسون ماندلا» قرار دارد؛ بر اساس این قواعد، “هر زندانی باید از این حق و امکان برخوردار باشد که بی‌درنگ بازداشت، انتقال به بازداشتگاه دیگر، یا ابتلا به بیماری یا جراحت خود را به خانواده یا هر شخص مورد اعتماد اطلاع دهد.”

۴۶ ۰ زرتشت احمدی راغب، زندانی سیاسی در زندان قزلحصار: وضعیت حسین رونقی بحرانی ‎است

زرتشت احمدی راغب، فعال مدنی و زندانی سیاسی در زندان قزلحصار، نسبت به وضعیت بحرانی ‎حسین_رونقی هشدار داد. او در پیامی گفته: «حسین جانی که دارد را برای آزادی گذاشته. مراقب جان این جوان باشید که برای آزادیست.»

حکم اعدام شاعر و ترانه‌سرای گیلانی تایید شد!

بنا بر اعلام رامین صفرنیا، وکیل دادگستری، حکم اعدام پیمان فرح‌آور، شاعر و ترانه‌سرای اهل گیلان، در دیوان عالی کشور تأیید شده است. صفرنیا، افزود: حکم اعدام فرح‌آور پس از رد فرجام‌خواهی از سوی شعبه ۳۹ دیوانعالی کشور تأیید شده و قرار است که درخواست اعاده دادرسی به دیوان ارائه شود. فرح‌آور شهریور سال ۱۴۰۳، بازداشت و با اتهامات «بغی» و «محاربه» روبه‌رو شد. یک سایت حقوق بشری به نقل از یکی از نزدیکان این زندانی سیاسی گفته که «این اتهام‌ها بر پایه‌ ترانه‌ها و فعالیت‌هایش در زمینه‌ "عدالت اجتماعی و حقوق شهروندی" صادر شده است.» سازمان حقوق بشر ایران پیش از این در گزارشی گفته بود که فرح‌آور کارگر فصلی بود، گاهی در مزرعه کار می‌کرد و شاعر هم بود.

زندان شیبان اهواز؛ بلاتکلیفی حجت آل محمدی و محمد طهماسبی به بیش از یک سال رسید

خبرگزاری هرانا – حجت آل محمدی و محمد طهماسبی، متهمان سیاسی که یک پرونده قضایی مشترک دارند، بیش از یک سال است به‌صورت بلاتکلیف در زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شوند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حجت آل محمدی و محمد طهماسبی کماکان بیش از یک سال است که در زندان شیبان اهواز در بازداشت به‌سر می‌برند. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این افراد ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: “حجت و محمد یک پرونده قضایی مشترک در دادگاه انقلاب اهواز دارند. خانواده‌هایشان بارها برای پیگیری وضعیت پرونده به این مرجع قضایی مراجعه کرده‌اند، اما به آن‌ها اعلام شده که تحقیقات همچنان ادامه دارد. این افراد بیش از یک سال است که در بلاتکلیفی به‌سر می‌برند و همچنین، امکان آزادی آنان با وثیقه نیز فراهم نشده است.” بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، محمد طهماسبی به بیماری چسبندگی روده و مشکلات اعصاب و روان مبتلاست و در زندان از دسترسی به رسیدگی تخصصی پزشکی محروم مانده است. همچنین حجت آل‌محمدی دچار عفونت شدید لثه و مشکلات اعصاب و روان است و به درمان نیاز دارد. حجت آل محمدی و محمد طهماسبی پیشتر در دادسرای اهواز مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بودند. پرونده قضایی آنها چندی بعد از دادسرای اهواز به شعبه دو دادسرای ایذه ارسال شد. سپس چندی بعد پرونده قضایی آنها مجددا به مرجع قضایی اهواز منتقل شد. این افراد با اتهاماتی از جمله تبلیغ علیه نظام، اخلال در نظم عمومی و همکاری با گروه‌های مخالف نظام مواجه هستند. آقای آل محمدی نیز در تاریخ ۲۶ شهریور ۱۴۰۳، توسط چند تن از نیروهای امنیتی در منزل شخصی‌اش در ایذه بازداشت شد. وی پس از اتمام مراحل بازجویی از بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز به بند پنج زندان شیبان انتقال یافت. محمد طهماسبی در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۴۰۳، توسط نیروهای امنیتی در ارومیه بازداشت و سپس به اهواز منتقل شد. وی نهایتا پس از گذشت بیش از ۴۰ روز، بعد از اتمام مراحل بازجویی از بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز به زندان شیبان این شهرستان منتقل شده است. لازم به ذکر است، آقای طهماسبی از بیماری های چسبندگی روده، تنگی نفس و درد در ناحیه قفسه سینه رنج می‌برد. حجت آل محمدی، ۴۰ ساله و پدر یک فرزند خردسال و ساکن شهرستان ایذه پیش از این نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت را داشته است. محمد طهماسبی نیز، ۳۳ ساله و اهل شهرستان ایذه است.

سیمه رشیدی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک به دلیل عدم رسیدگی درمانی جان خود را از دست داد

سمیە رشیدی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین کە به دلیل وخامت حال جسمی به بیمارستان مفتح ورامین منتقل شد بود، جان خود را از دست داد. هه‌نگاو پیشتر گزارش داده بود که، وی مدت‌ها پیش در زندان دچار مشکلات جسمی شدە بود، اما پزشکان زندان بدون رسیدگی پزشکی مؤثر، او را بە «تمارض» متهم کردە و صرفاً داروهای اعصاب و آرام‌بخش تجویز کردە بودند. این بی‌توجهی باعث وخامت وضعیت سلامتی او شدە و نهایتاً منجر بە بروز تشنج شدە است.

احمدرضا جلالی به زندان اوین منتقل شد

خبرگزاری هرانا – احمدرضا جلالی، زندانی سیاسی دوتابعیتی محکوم به اعدام، روز گذشته به زندان اوین منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، احمدرضا جلالی، به زندان اوین منتقل شد. ویدا مهران‌نیا، همسر آقای جلالی، ضمن انتشار این خبر نوشت: «پس از سه ماه ناپدید شدن که باعث ترس و نگرانی عمیق خانواده ما شد، احمدرضا جلالی در تاریخ ۲۴ سپتامبر (۲ مهرماه) به زندان اوین منتقل شد. خواسته ما همچنان روشن است؛ احمدرضا باید فوراً آزاد شود و به او اجازه بازگشت به خانه داده شود.» تاکنون از محل نگهداری آقای جلالی طی سه ماه گذشته اطلاعی حاصل نشده است. همسر آقای جلالی پیشتر اعلام کرده بود که از اوایل تیرماه هیچ‌گونه تماس یا نشانه‌ای از وضعیت او نداشته‌اند. آقای جلالی در اردیبهشت ۱۳۹۵ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و از بابت اتهام جاسوسی به اعدام محکوم شد. این حکم نهایتا در آذرماه ۱۳۹۶ توسط دیوان عالی کشور تایید شد. ذبیح‌الله خدائیان، سخنگوی سابق قوه قضاییه در تاریخ بیستم اردیبهشت سال ۱۴۰۱ در نشست خبری اعلام کرده بود حکم اعدام احمدرضا جلالی، زندانی دو تابعیتی قطعی است. احمدرضا جلالی، استاد دانشگاه که در اردیبهشت ۱۳۹۵ به دعوت دانشگاه تهران به ایران سفر کرده بود، توسط نیروهای امنیتی به اتهام “محاربه از طریق جاسوسی برای اسرائیل” بازداشت شد. دادستان تهران احمدرضا جلالی را به “انتقال اطلاعات مربوط به پروژه‌های به کلی سری نظام در حوزه‌‌های تحقیقاتی، نظامی، دفاعی و هسته‌ ای در قبال دریافت مبالغی به همراه حق شهروندی کشور سوئد برای خود و خانواده‌ اش” متهم کرده است.

تداوم بازداشت و بی خبری از وضعیت آرمان اسکویی در مشهد

خبرگزاری هرانا – سید آرمان اسکویی، شهروند ساکن مشهد شش روز است که توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت شده و تاکنون از محل نگهداری و سرنوشت او اطلاعی در دست نیست. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سید آرمان اسکویی همچنان در بازداشت به سر می‌برد. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند به هرانا گفت: روز شنبه ۲۹ شهریورماه آرمان اسکویی توسط نیروهای امنیتی در مشهد بازداشت شد. آقای اسکویی از زمان بازداشت تاکنون هیچ‌گونه تماسی با خانواده خود نداشته است. همچنین، پیگیری‌های خانواده از مراجع قضایی و امنیتی در خصوص سرنوشت فرزندشان بی نتیجه مانده است. بی‌اطلاعی از سرنوشت وی، موجب افزایش نگرانی خانواده و نزدیکان او شده است. جزییات بیشتر اعم از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه بر علیه این شهروند، توسط هرانا در دست بررسی است. سید آرمان اسکویی، متولد ۱۴ آذرماه ۱۳۷۴ و شهروند ساکن مشهد در سال ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات سراسری توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از چندی آزاد شده بود.

گزارشی از آخرین وضعیت حیدر نیک نیا و ادریس ابراهیمی در زندان ارومیه

خبرگزاری هرانا – حیدر نیک نیا و ادریس ابراهیمی، زندانیان سیاسی محبوس در زندان ارومیه یک سال است که دوران محکومیت خود را در این زندان سپری می‌کنند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حیدر نیک نیا و ادریس ابراهیمی، زندانیان سیاسی در زندان ارومیه در حال تحمل حبس هستند. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا؛ چندی پیش میزان محکومیت هر یک از این زندانیان سیاسی در پی صدور بخشنامه عفو به یک سال و هشت ماه کاهش یافت. آنها پیشتر توسط دادگاه انقلاب ارومیه از بابت اتهام همکاری با گروه های مخالف نظام هر کدام به دو سال و هشت ماه حبس محکوم شده بودند. آقای نیک نیا و ابراهیمی شهریورماه سال گذشته جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان ارومیه شده بودند. حیدر نیک‌ نیا در تاریخ ۱۲ تیر ۱۴۰۲، پس از احضار به اداره اطلاعات سپاه در منطقه سیلوانه، بازداشت و چندی بعد با تودیع وثیقه آزاد شده بود. حیدر نیک‌ نیا، اهل ارومیه و ادریس ابراهیمی، اهل سردشت هستند.

بیژن کاظمی به زندان اوین بازگردانده شد و به اعتصاب خود پایان داد

خبرگزاری هرانا – بیژن کاظمی، شهروند بازداشت‌شده، از بازداشتگاه اداره اطلاعات قم به زندان اوین بازگردانده شد و به اعتصاب خود پایان داد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بیژن کاظمی به زندان اوین بازگردانده شد. شهناز خسروی، مادر آقای کاظمی، روز جاری با انتشار مطلبی تایید کرد که فرزندش به زندان اوین بازگردانده شده و به اعتصاب غذای خود پایان داده است. بیژن کاظمی از روز پنجشنبه ۲۷ شهریور، در اعتراض به بلاتکلیفی و شرایط نامناسب بازداشت خود در بازداشتگاه اداره اطلاعات قم، دست به اعتصاب زده بود. در اواسط مردادماه، جلسه‌ بازپرسی بیژن کاظمی بدون حضور وکیل در شعبه‌ پنج بازپرسی دادسرای ناحیه‌ ۳۳ تهران برگزار شد. در پایان جلسه برای وی وثیقه چهار میلیارد تومانی صادر شد، اما ضابط پرونده با آزادی او مخالفت کرده بود. آقای کاظمی مدتی بعد به بازداشتگاه اداره اطلاعات قم منتقل شد. پس از حمله نظامی اسرائیل به زندان اوین، آقای کاظمی به همراه ده‌ها زندانی دیگر به زندان تهران بزرگ منتقل شده بود. بیژن کاظمی در تاریخ ۳ بهمن ۱۴۰۳، به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. وی مورخ ۳۰ دی ماه سال گذشته، توسط ماموران اداره اطلاعات در شهرستان کوهدشت بازداشت شد. بیژن کاظمی پیشتر به واسطه فعالیت‌های خود سابقه برخوردهای قضایی را داشته است.

عدم رسیدگی پزشکی؛ ادامه محرومیت مریم اکبری منفرد از درمان تخصصی در زندان قرچک

خبرگزاری هرانا – مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین، با وجود تاکید پزشکی قانونی بر ضرورت درمان روزانه فیزیوتراپی و کاریوپرکتیک، همچنان از رسیدگی پزشکی محروم مانده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر درایران، مریم اکبری منفرد، از درمان محروم است. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده وی در این خصوص به هرانا گفت: پزشکی قانونی تأکید کرده که مریم اکبری منفرد باید روزانه تحت معاینات فیزیوتراپی و کاریوپرکتیک قرار گیرد تا دردهای مزمن کمر و زانو کاهش یافته و از بدتر شدن بی‌حسی پا و اختلال حرکتی جلوگیری شود. در صورت انجام نشدن این درمان‌ها، ممکن است حکم عدم تحمل حبس، برای او صادر شود. با این حال، رئیس زندان و مسئول بهداری اعلام کرده‌اند که به دلیل محدودیت منابع و امکانات، امکان اعزام روزانه او فراهم نیست و از وی خواسته‌اند نامه‌ای رسمی برای ارائه به قاضی ارسال کند. مریم دو هفته پیش نامه را فرستاده اما هنوز پاسخی دریافت نکرده و کماکان از دریافت رسیدگی پزشکی مناسب محروم است. وی افزود: پیش‌تر نیز پزشکی قانونی انجام جراحی کمر و زانو را برای او ضروری دانسته بود. با گذشت زمان، دردها و اختلالات حرکتی او تشدید شده و خطر بروز بی‌اختیاری ادرار و آسیب دائمی عصبی وجود دارد. مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی و مادر سه دختر، پس از گذراندن ۱۵ سال محکومیت در تبعید، در تاریخ ۱ آبان ۱۴۰۳ از زندان سمنان به زندان قرچک ورامین منتقل شد تا دو سال حبس جدید خود را اجرا کند. پرونده جدید او شامل اتهامات «نشر اکاذیب و تبلیغ علیه نظام» است. وکلای او برای ملاقات با وی در زندان قرچک مشروط به ارائه نامه رسمی تایید شده توسط قاضی شده‌اند، در حالی که زندانیان جرائم غیرسیاسی چنین محدودیتی ندارند. مریم اکبری منفرد نخستین بار در دی‌ماه ۱۳۸۸ و پس از حوادث عاشورای ۸۸ بازداشت شد و در خرداد ۱۳۸۹ توسط شعبه پانزدهم دادگاه انقلاب تهران به ۱۵ سال حبس محکوم شد. او در اسفند ۱۳۹۹ از زندان اوین به زندان سمنان تبعید شد و در تیر ۱۴۰۲ با دو پرونده جدید در دادسرای اوین و سمنان مواجه شد که منجر به صدور حکم دو سال حبس دیگر شد. خانواده او نیز از قربانیان سرکوب‌های دهه ۶۰ هستند؛ دو برادر او در سال‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۶۳ و برادر کوچک و خواهرش در تابستان ۱۳۶۷ اعدام شدند. مریم اکبری منفرد پس از زینب جلالیان، قدیمی‌ترین زن زندانی سیاسی در ایران به شمار می‌رود.

پنج روز پس از بازداشت؛ تداوم بی خبری از وضعیت رسول آسن در اشنویه

خبرگزاری هرانا – رسول آسن، شهروند اهل شهرستان اشنویه روز یکشنبه ۳۰ شهریورماه، توسط نیروهای امنیتی در این شهرستان بازداشت شده و تاکنون از محل نگهداری او اطلاعی حاصل نشده است. بی‌خبری از سرنوشت این شهروند، افزایش نگرانی‌های خانواده وی را در پی داشته است. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کولبرنیوز، رسول آسن، پنج روز است که در بازداشت به سر می‌برد. بر اساس این گزارش، بازداشت آقای آسن روز یکشنبه ۳۰ شهریور، بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی او و همراه با خشونت صورت گرفته است. این شهروند پس از بازداشت به مکان نامعلومی منتقل شده و همچنان از محل نگهداری او اطلاعی در دست نیست. امری که موجب افزایش نگرانی‌های خانواده و بستگان وی شده است. تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند نیز اطلاعی حاصل نشده است. رسول آسن، ۴۸ ساله و اهل شهرستان اشنویه است.

الزام به پوشیدن لباس زندان؛ داود رضوی از اعزام به بیمارستان محروم ماند

خبرگزاری هرانا – داود رضوی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، به دلیل امتناع از پوشیدن لباس زندان، علیرغم حال نامساعد جسمانی از اعزام به بیمارستان محروم ماند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، داود رضوی، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، از دریافت خدمات درمانی مناسب محروم است. براساس این گزارش، آقای رضوی با وجود مشکلات جسمی به‌ویژه ناراحتی‌های گوارشی، مدت‌هاست که در انتظار رسیدگی پزشکی است. قرار بود روز سه‌شنبه ۱ مهرماه ۱۴۰۴، پس از دو ماه بی‌توجهی و در پی پیگیری‌های مداوم، با موافقت رئیس زندان و بهداری زندان اوین برای ادامه روند درمان به بیمارستان طالقانی اعزام شود. با این حال، به دلیل امتناع او از پوشیدن لباس زندان، از اعزام محروم شد و روند درمان وی همچنان بلاتکلیف و ناتمام باقی مانده است. محکومیت پنج سال حبس و مجازات‌های تکمیلی آقای رضوی در تیرماه ۱۴۰۲، توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد. جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات داود رضوی، در تاریخ ۱۵ اسفند ماه ۱۴۰۱ و در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. وی با حکم قاضی صلواتی از بابت اتهام “اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی” به تحمل پنج سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از فعالیت در فضای مجازی و فعالیت در گروه‌های سیاسی و احزاب محکوم شده بود. آقای داود رضوی، از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد، در تاریخ ۵ مهرماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود. بر اساس آماربرداری سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محرومیت زندانیان سیاسی و عقیدتی از درمان مناسب در پنج سال اخیر، نسبت به دوره پنج‌ ساله پیش از آن، هشت برابر افزایش یافته است. طبق این گزارش‌ها که تنها بخشی از الگوی رفتاری نگران ‌کننده را نشان می‌دهند، در سال ۲۰۲۴، در ۴۱۲ مورد، مسئولین زندان از رسیدگی پزشکی مناسب به زندانیان سیاسی و عقیدتی خودداری کرده‌اند.

گزارشی از بازداشت سدیس و اویس ریگی در خاش و زاهدان

خبرگزاری هرانا – اوایل شهریورماه، دو برادر اهل زاهدان به نام‌های سدیس ریگی و اویس ریگی، توسط نیروهای امنیتی در شهرهای خاش و زاهدان بازداشت و به زندان زاهدان منتقل شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از حال وش، دو برادر اهل زاهدان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. هویت این افراد، سدیس ریگی، ۲۰ ساله و اویس ریگی، ۲۵ ساله، فرزندان اسماعیل گزارش شده است. سدیس ریگی در تاریخ ۵ شهریورماه در مدرسه دینی خاش و برادرش اویس، یک روز بعد در مقابل مرکز جماعت تبلیغ زاهدان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. این افراد هم‌اکنون در زندان زاهدان به‌سر میبرند. از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاعی حاصل نشده است. بر اساس آماربرداری سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۲۰۲۴ دست‌کم ۲۷۸۳ شهروند به دلیل باورها، عقاید یا فعالیت‌های سیاسی و مدنی خود توسط نهادهای امنیتی و قضایی بازداشت شدند. مجموع بازداشت‌های ثبت‌شده در ده سال گذشته از ۵۶ هزار مورد فراتر رفته است. تنها در سال ۲۰۲۲ و هم‌زمان با اعتراضات سراسری، با ثبت ۲۳٬۹۷۷ مورد بازداشت، بیشترین رقم بازداشتی‌ها در این بازه زمانی به ثبت رسید.

محروم از درمان؛ گزارشی از آخرین وضعیت یوسف سواری در زندان شیبان اهواز

خبرگزاری هرانا – یوسف سواری، زندانی سیاسی محبوس در زندان شیبان اهواز، علیرغم شرایط نامناسب جسمانی و ابتلا به بیماری تنفسی، از اعزام به مراکز درمانی و دریافت خدمات پزشکی محروم مانده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، یوسف سواری از دریافت خدمات پزشکی در زندان شیبان اهواز محروم است. این زندانی سیاسی از بیماری ریوی رنج می‌برد و در روزهای اخیر مکررا دچار حملات تنگی نفس شده است. به گفته یکی از بستگان وی، آقای سواری هنگام دراز کشیدن دچار حالت خفگی می‌شود و به دلیل مشکلات ریوی حتی قادر به خوابیدن نیست. با وجود این شرایط، مسئولان زندان از انتقال او به بیمارستان خارج از زندان خودداری کرده‌اند. خانواده این زندانی بارها از مسئولان زندان و دادگاه انقلاب اهواز تقاضای اعزام او به بیمارستان را مطرح کرده‌اند، اما این درخواست‌ها تاکنون بی‌پاسخ مانده است. آقای سواری در تاریخ ۱۷ آبان ۹۷ توسط نیروهای اطلاعات سپاه در منزل پدری خود بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه اهواز منتقل شد. او سپس در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۹۹، با تودیع وثیقه، از زندان شیبان اهواز آزاد شد. او نهایتا سال گذشته، توسط دادگاه انقلاب اهواز به اتهام ارتباط با گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی به ۱۰ سال حبس محکوم شد. آقای سواری هم‌اکنون در بند پنج زندان شیبان اهواز نگهداری میشود. یوسف سواری، ۳۷ ساله، متأهل و پدر سه فرزند و اهل شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان است.

تداوم بازداشت؛ گزارشی از آخرین وضعیت رستم باقری در زندان خرم آباد

خبرگزاری هرانا – رستم باقری، شهروند اهل کوهدشت بیش از سه ماه است که بازداشت شده و کماکان به‌صورت بلاتکلیف در زندان خرم آباد به‌سر می‌برد. همچنین، علیرغم تامین وثیقه تعیین‌شده برای آزادی موقت وی، مرجع قضایی از ثبت و پذیرش آن امتناع کرده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، رستم باقری همچنان در بازداشت به‌سر می‌برد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، آقای باقری ۹۴ روز است که در بازداشت به‌سر می‌برد. این شهروند در نامه‌ای خطاب به رئیس دادگستری شهرستان کوهدشت، به عدم پذیرش وثیقه و نیز بازداشت خود اعتراض کرده است. رستم باقری در پرونده دوم خود با اتهام «حمایت از اسرائیل» مواجه شده است. جلسه دادگاه مربوط به این پرونده در تاریخ ۱۱ شهریور برگزار شد. او پیش‌تر در پرونده اول خود، بابت اتهامات انتسابی «توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام» توسط دادگاه انقلاب به سه سال حبس محکوم شده بود. رستم باقری، شهروند اهل کوهدشت، ۳۶ ساله و پدر یک فرزند، در تاریخ ۳۱ خرداد توسط ماموران اطلاعات سپاه در این شهرستان بدون ارائه حکم قضایی بازداشت شد. وی سپس به زندان خرم آباد منتقل شد.

دو دهه در حبس، معرفی زندانیان/ شماره ۸: افشین بایمانی

خبرگزاری هرانا – در ایران زندانیانی سیاسی و عقیدتی وجود دارند که بیش از دو دهه از عمر خود را پشت میله‌های زندان سپری کرده‌اند. نگرانی اصلی خبرگزاری هرانا فراموش‌شدن این افراد در میان اخبار روزمره و چرخه‌های رسانه‌ای کوتاه‌مدت است. به همین دلیل، این خبرگزاری مجموعه‌ای از گزارش‌های منظم منتشر می‌کند که در هر پست به معرفی یک زندانی بلندمدت، مرور پرونده قضایی، وضعیت نگهداری، دسترسی‌ها و نیازهای فوری او می‌پردازد. خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در گزارش پیش رو به بررسی آخرین وضعیت افشین بایمانی پس از دو دهه حبس می‌پردازد. کادر اطلاعات نام: افشین بایمانی ▪️سال بازداشت: ۱۳۷۹ ▪️اتهام اعلام‌شده: «محاربه از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق» ▪️حکم اولیه: اعدام ▪️حکم کنونی: حبس ابد (تبدیل‌شده با یک درجه تخفیف) ▪️محل‌های نگهداری: پس از محکومیت چندین سال از دوران حبس خود را در در بندهای مختلف زندان رجائی شهر کرج سپری کرد. وی در مرداد ۱۴۰۲ از این زندان بدون رعایت اصل تفکیک جرائم، به سالن ۱۰ (بند هشت) زندان اوین انتقال داده شد. در شهریور ماه همان سال، بدون رعایت اصل تفکیک جرائم و همراه با خشونت از زندان اوین به بند امن (واحد سه) زندان قزلحصار کرج منتقل شد. این زندانی سیاسی آبان ماه سال ۱۴۰۲، با تودیع وثیقه برای درمان و مراقبت‌های پزشکی، از زندان قزلحصار به مرخصی اعزام شد. پس از حدود یک ماه، علیرغم ناتمام ماندن مراحل درمان، به دلایل نامعلومی و به دستور رئیس اجرای احکام دادسرای انقلاب کرج، آقای بایمانی توسط نیروهای انتظامی در محل سکونت خود بازداشت شد. وی سپس به زندان اسدآباد شهر مبارکه اصفهان منتقل و در بند سلامت این زندان محبوس شد. این زندانی سیاسی در دی ماه همان سال از زندان اسدآباد مجددا به زندان قزلحصار کرج انتقال یافت و از آن زمان تا کنون در این زندان به سر میبرد. ▪️مرخصی/دسترسی‌ها: در سال‌های اخیر مرخصی گزارش نشده؛ دسترسی به خانواده و وکیل محدود گزارش شده است. ▪️وضعیت فعلی: همچنان در حبس بلندمدت با حکم ابد، علی‌رغم تغییرات قانونی که می‌تواند امکان بازنگری یا تخفیف فراهم کند. روایت پرونده و روند قضایی افشین بایمانی در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۷۹ به اتهام “محاربه از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق” و کمک به فرار برادر خود «مهدی بایمانی» که عضو سازمان مجاهدین خلق بود، بازداشت شد. وی سپس توسط دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم و این حکم در دادگاه تجدید نظر نیز عینا تایید شد. در ‌‌نهایت پس از گذشت شش سال حکم وی به حبس ابد تقلیل یافت. این تغییر حکم، اگرچه از نظر شکلی از تشدید مجازات جلوگیری کرد، اما عملاً او را در زمرهٔ محکومانِ با حبسِ نامحدود زمانی قرار داد؛ وضعیتی که در عمل می‌تواند سالیان طولانی تداوم یابد و دسترسی فرد به سازوکارهای بازنگری را دشوار کند. نکات کلیدی در روند: ▪️اتهام امنیتی سنگین: برچسب «محاربه» در پرونده‌های سیاسی-امنیتی در ایران از سنگین‌ترین عناوین اتهامی است و معمولاً پیامدهای قضایی و اجرایی گسترده‌ای دارد. ▪️تبدیل حکم: صدور حکم اعدام در ابتدا و سپس تبدیل به حبس ابد، هم وزن سنگین اتهام و هم امکان مداخله‌های قضاییِ بعدی را نشان می‌دهد، اما لزوماً به‌معنای رفع بی‌عدالتی‌های احتمالی در رسیدگی نیست. ▪️تداوم حبس علی‌رغم تغییرات قانونی: با وجود تغییرات قانونی که امکان اعادهٔ دادرسی، تخفیف مجازات یا آزادی مشروط را در برخی پرونده‌ها فراهم می‌کند، آقای بایمانی همچنان در زندان باقی مانده است. وضعیت نگهداری و انتقال‌ها در طول دوران حبس، افشین بایمانی در زندان‌های مختلفی نگهداری شده است. وی پس از محکومیت چندین سال در زندان رجائی شهر کرج در بندهای مختلف محبوس بوده است. در دی ماه ۱۳۹۱ در اعتراض به عدم درمان و شرایط غیر انسانی دست به اعتصاب زد و به بند هشت این زندان منتقل شد. دی ۱۳۹۳ انتقال به بند سپاه (متعلق به وزارت اطلاعات)، آذر ماه ۱۳۹۴ از سالن ۱۲ (بند چهار) به مکان نامعلومی انتقال داده شد. مرداد ۱۳۹۵ انتقال به بند هشت، موسوم به بند سپاه، در مردادماه ۱۳۹۶ انتقال از سالن ۱۲ به بند امنیتی سالن ۱۰ (اندرزگاه چهار)، مرداد ۱۴۰۲ در پی تعطیلی زندان رجائی شهر کرج به بند هشت (سالن ۱۰) زندان اوین و پس از یک ماه بدون رعایت اصل تفکیک جرائم به بند امن زندان قزلحصار کرج منتقل شد. شهریور ۱۴۰۲ از (بند امن واحد سه) زندان قزلحصار به (سالن دارالقرآن واحد چهار) که محل نگهداری زندانیان با جرائم مواد مخدر است، انتقال یافت. آذر ماه سال ۱۴۰۲، این زندانی سیاسی در حالیکه با تودیع وثیقه برای درمان و مراقبت‌های پزشکی، از زندان قزلحصار به مرخصی اعزام شده بود، به دلایل نامعلومی علیرغم ناتمام ماندن مراحل درمان در محل سکونت خود بازداشت و به زندان اسدآباد شهر مبارکه اصفهان منتقل و در بند سلامت این زندان نگهداری شد. وی در دی ماه همان سال از زندان اسدآباد به زندان قزلحصار کرج انتقال یافت و از آن زمان تاکنون در این زندان نگهداری می‌شود. مشاهدات مرتبط با استاندارهای نگهداری ▪️انتقال‌های پی‌درپی: جابه‌جایی بین بندها و زندان‌ها می‌تواند دسترسی به خانواده، وکیل و خدمات بهداشتی را مختل کند. ▪️انفرادی به‌عنوان ابزار تنبیهی: آقای بایمانی در طول دوران حبس خود در زندان‌های مختلف، بارها در سلول انفرادی محبوس شده است. در مردادماه ۱۳۹۰ (بند یک)، پس از آن در آبان ۱۳۹۳ (بند پنج)، در دی ماه همان سال به مدت ۴۰ روز در بند هشت موسوم به بند سپاه (متعلق به وزارت اطلاعات)، در مرداد و دی ماه سال ۱۳۹۵ در بند سپاه زندان رجایی شهر کرج، در سلول انفرادی محبوس بوده است. وی همچنین در شهریور ۱۴۰۲ در اعتراض به انتقال ناگهانی از (بند هشت) زندان اوین به زندان قزلحصار کرج، به سلول انفرادی این زندان انتقال داده شد. این سابقه نشان‌دهندهٔ استفاده از انفرادی است که در استانداردهای بین‌المللی باید محدود، نظارت‌شده و استثنایی باشد. ▪️تحمل خشونت در زندان: گزارش‌هایی از بدرفتاری‌های فیزیکی و کلامی علیه این زندانی در طول دوران تحمل حبس او در زندان‌های مختلف ثبت شده است. در دی ماه ۱۳۹۱ در اعتراض به عدم درمان و شرایط غیر انسانی دست به اعتصاب زد و با تهدید و خشونت کلامی مسئولان زندان رجائی شهر، به تبعید به مناطق دور دست و پرونده سازی جدید در صورت ادامه اعتصاب روبه رو شد. در مرداد ۱۳۹۵ انتقال به بند سپاه با خشونت گارد زندان، دی ۱۳۹۵ توسط نیروهای گارد زندان با توسل به خشونت به سلول‌ انفرادی بند موسوم به سپاه در زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. در مردادماه ۱۳۹۶ با خشونت ماموران زندان از سالن ۱۲ به بند امنیتی سالن ۱۰ (اندرزگاه چهار) انتقال یافت. در آبان ۱۳۹۸ این زندانی سیاسی در اعتراض به کارشکنی مسئولان زندان جهت اعزام وی به مرخصی درمانی و پرونده سازی جدید علیه خود، به مدت ۵۷ روز دست به اعتصاب غذا زد. او توسط مسئولان زندان رجائی شهر، تهدید شده بود که در صورت اعتصاب غذا موی سر وی را تراشیده و با دستبند و پابند به سلول انفرادی منتقل خواهد شد. در شهریور ۱۴۰۲ با توسل به خشونت از زندان اوین به بند امن (واحد سه) زندان قزلحصار کرج منتقل شد. پس از مدتی از بند مذکور، همراه با توهین و خشونت به سالن دارالقرآن (واحد چهار) این زندان انتقال یافت. در بهمن ماه همان سال در پی درگیری گارد حفاظت زندان قزلحصار با زندانیان سالن چهار، افشین بایمانی به دلیل وارد آمدن ضربه به قفسه سینه، با کاهش علائم هوشیاری مواجه شد. موارد مذکور از مصادیقی است که لزوم مستندسازی مستقل و پیگیری حقوقی را برجسته می‌کند. ▪️محرومیت از امکانات درمانی و پزشکی: این زندانی سیاسی در طول بیش از دو دهه حبس، با وجود ابتلا به بیماری‌های قلبی، گرفتگی عروق قلب، درد ناحیه قفسه سینه، فشارخون بالا، دیابت، سنگ کلیه و نیاز به عمل‌های جراحی آنژیوگرافی و جراحی دریچه میترال قلب، همواره با کارشکنی مسئولان زندان و به بهانه‌های مختلف، از اعزام به بیمارستان و دسترسی به درمان تخصصی محروم مانده است. «حق دسترسی به درمان» از جمله حقوق بنیادین زندانیان است که در قوانین داخلی ایران، اسناد بین‌المللی و معیارهای حقوق بشری بر آن تأکید شده است. محرومیت عمدی زندانیان از امکانات پزشکی و درمانی، مصداق بارز رفتار غیرانسانی و نقض حق بر سلامت و حتی حق حیات است و در بسیاری موارد به عنوان ابزاری برای فشار و سرکوب بیشتر به کار گرفته می‌شود. دسترسی به خانواده، وکیل و مرخصی در سال‌های اخیر، آقای بایمانی مرخصی دریافت نکرده است و دسترسی او به خانواده و وکیل محدود گزارش شده است. محدودیت مزبور، علاوه بر آثار روانی و اجتماعی، می‌تواند حق دفاع مؤثر و پیگیری سازوکارهای اعادهٔ دادرسی را نیز تحت‌تأثیر قرار دهد. مسیرهای حقوقی بالقوه (توصیه‌های عمومی) ۱. اعادهٔ دادرسی: بررسی وجود دلایل و مستندات جدید یا ایرادات ماهوی/شکلی در رأی. ۲. درخواست تخفیف یا تبدیل مجازات: در صورت فراهم‌بودن شرایط قانونی. ۳. آزادی مشروط/تعلیق اجرای مجازات: ارزیابی تحقق شروط قانونی (مدت سپری‌شده، حسن رفتار، وضعیت سلامت و…)، در صورت امکان. ۴. پیگیری حقوق نقض‌شده در دوران حبس: از جمله حق درمان، منع رفتار خشونت‌آمیز، حق ملاقات منظم و دسترسی مستمر به وکیل. ۵. مستندسازی و دادخواهی بین‌المللی: در صورت انسداد مسیرهای داخلی، بهره‌گیری از سازوکارهای گزارشگری و مکاتبات حقوق بشری. خط زمانی خلاصه ▪️۱۳۷۹: بازداشت؛ اتهام «محاربه از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق» ▪️حکم اولیه: اعدام؛ تبدیل‌شده به: حبس ابد. ▪️ پس از محکومیت؛ سال‌ها در بندها و سالن‌های مختلف زندان رجائی شهرکرج. ▪️مرداد ۱۳۹۰: سلول انفرادی گزارش شده؛ زندان رجائی شهر کرج. ▪️آبان ۱۳۹۳: سلول انفرادی گزارش شده؛ زندان رجائی شهر کرج. ▪️دی ۱۳۹۳: سلول انفرادی گزارش شده به مدت چهل روز؛ زندان رجائی شهر کرج. ▪️آذر ۱۳۹۴: انتقال از سالن ۱۲ بند چهار زندان رجایی شهر به مکانی نامعلوم. ▪️مرداد ۱۳۹۵: ضرب‌وشتم و سلول انفرادی گزارش‌شده؛ زندان رجائی شهر کرج. ▪️دی ۱۳۹۵: ضرب‌وشتم و سلول انفرادی گزارش‌شده؛ زندان رجائی شهر کرج. ▪️مرداد ۱۳۹۶: ضرب‌وشتم گزارش‌شده. ▪️شهریور ۱۴۰۲: ضرب‌وشتم و سلول انفرادی گزارش‌شده؛ انتقال از زندان اوین به بند امن واحد سه زندان قزلحصارکرج، پس از مدت کوتاهی انتقال به سالن دارالقرآن واحد چهار این زندان. ▪️آذر ۱۴۰۲: بازداشت و انتقال به زندان اسدآباد شهر مبارکه اصفهان، علیرغم ناتمام ماندن مراحل درمان در حین مرخصی پزشکی. ▪️دی ۱۴۰۲: انتقال از زندان اسدآباد مبارکه به زندان قزلحصار کرج. ▪️بهمن ۱۴۰۲: ضرب‌وشتم گزارش‌شده؛ زندان قزلحصار کرج. ▪️سال‌های اخیر: عدم اعطای مرخصی، محرومیت از رسیدگی پزشکی مناسب، دسترسی محدود به خانواده و وکیل. ▪️وضعیت امروز: تداوم حبس ابد علی‌رغم تغییرات قانونی بالقوه مؤثر بر بازنگری پرونده. جمع‌بندی و اهمیت بازنگری با وجود تغییرات قانونی که امکان اعادهٔ دادرسی، تخفیف مجازات یا آزادی برای محکومان به اتهام محاربه را فراهم می‌کند، آقای بایمانی همچنان در زندان باقی مانده است. پرونده افشین بایمانی نمونه‌ای دیگر از زندانیان با احکام طولانی‌مدت امنیتی و سیاسی در ایران است که بازنگری در پرونده‌های آنان می‌تواند گامی مهم در مسیر آزادی و احقاق حقوقشان باشد. پروندهٔ او از یک‌سو بر دشواری‌های دسترسی به حقوق بنیادین در دوران حبس (مرخصی، ملاقات، وکیل) و از سوی دیگر بر ضرورت به‌کارگیری تمامی سازوکارهای قانونیِ داخلی و بین‌المللی برای بازنگری و کاهش مدت حبس تأکید دارد. نیازهای فوری ▪️دسترسی منظم و بدون تبعیض به وکیل و خانواده. ▪️ارزیابی پزشکی مستقل در صورت ادعای ضرب‌وشتم یا عوارض طولانی‌مدت. ▪️بررسی امکان اعادهٔ دادرسی یا سایر سازوکارهای کاهش/توقف مجازات بر پایهٔ آخرین مقررات. ▪️تضمین رعایت آیین‌نامه‌های سازمان زندان‌ها دربارهٔ تماس، ملاقات و مرخصی. ▪️دسترسی به خدمات پزشکی مناسب و درمان دربارهٔ این مجموعه این گزارش بخشی از مجموعهٔ «بیش از دو دهه در حبس» است که هدف آن مستندسازی مستمر پرونده‌های بلندمدت و یادآوریِ مسئولیت جمعی برای دیده‌شدن و پیگیری وضعیت آنان است.

گزارشی از آخرین وضعیت مجید عجبی در زندان سقز

خبرگزاری هرانا – مجید عجبی، زندانی سیاسی دوران محکومیت خود را در زندان سقز سپری می‌کند. آقای عجبی اوایل شهریورماه ۱۴۰۳ جهت اجرای حکم سه سال حبس خود بازداشت و به این زندان منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، مجید عجبی در حال تحمل دوران محکومیت خود در زندان سقز است. این زندانی سیاسی در بهار سال ۱۴۰۳ توسط یکی از شعب دادگاه انقلاب سقز از بابت اتهامات همکاری و عضویت در یکی از احزاب اپوزیسیون نظام و تبلیغ علیه نظام، مجموعا به سه سال حبس تعزیری محکوم شد. وی در شهریورماه ۱۴۰۳ جهت اجرای حکم بازداشت و به زندان سقز منتقل شد. بر اساس این گزارش، این زندانی سیاسی به دلیل امتناع از همکاری با نهادهای امنیتی، طی مدت حبس همواره از امتیازات قانونی موجود از جمله اعزام به مرخصی محروم بوده است. او که عضو یکی از احزاب اپوزیسیون کردستان عنوان شده است، پس از دریافت «امان‌نامه» در اواخر سال ۱۴۰۲ به ایران بازگشت و سپس بازداشت شد. پس از شکایت اداره اطلاعات سقز، پرونده قضایی علیه وی گشوده شد. مجید عجبی، شهروند اهل سقز، متاهل و پدر سه فرزند است.

تداوم بازداشت؛ گزارشی از آخرین وضعیت کریم خجسته در زندان لاکان رشت

خبرگزاری هرانا – کریم خجسته، متهم سیاسی، بیش از شش ماه است که زندان لاکان رشت نگهداری می‌شود. آقای خجسته روز چهارشنبه ۲۶ شهریورماه، در شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت از بابت اتهام “بغی” محاکمه شده است. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از هیرکانی، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهام کریم خجسته، متهم سیاسی برگزار شد. در جریان این جلسه که روز چهارشنبه ۲۶ شهریورماه ۱۴۰۴ درشعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی درویش‌گفتار برگزار شد، آقای خجسته از بابت اتهام بغی به دفاع از خود پرداخته است. اتهام “بغی”، می‌تواند به صدور حکم‌های سنگین از جمله اعدام منتهی شود. با این حال، تاکنون از مصادیق و جزئیات اتهام مطروح شده علیه آقای خجسته اطلاعی حاصل نشده است. کریم خجسته در تاریخ ۲۳ اسفند ۱۴۰۳، توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود بازداشت و به زندان لاکان رشت منتقل شد. آقای خجسته در تاریخ ۹ آذرماه ۱۴۰۳، با تودیع وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی آزاد شده بود. او در تاریخ ۳۰ تیرماه همان سال به دلیل فعالیت‌های انتقادی بازداشت شده بود. کریم خجسته، شهروند اهل شهرستان خمام یکی از شهرستان‌های شمالی استان گیلان است.

زندان قرچک ورامین؛ بلاتکلیفی الهام صالحی ادامه دارد

خبرگزاری هرانا – الهام صالحی، فعال مدنی حدودا ۵۰ روز است که بازداشت شده و به صورت بلاتکلیف در زندان قرچک ورامین نگهداری می شود. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، الهام صالحی در بازداشت و بلاتکلیفی به سر می‌برد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، خانم صالحی، در تاریخ ۴ شهریورماه، به زندان قرچک ورامین منتقل شده است. همچنین، جهت آزادی او، وثیقه دو میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومانی تعیین شده است. اما به دلیل عدم توانایی مالی خانواده جهت تامین وثیقه مذکور، امکان آزادی او تاکنون میسر نشده است. خانم صالحی اوایل مرداد ماه، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی‌اش در تهران بازداشت شده بود. تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این فعال مدنی اطلاعی حاصل نشده است. الهام صالحی، متولد ۱۳۶۷، فعال مدنی ساکن تهران است که پیش از این نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه برخوردهای قضایی را داشته است.

نامه سعید ماسوری از زندان قزلحصار: بابک شهبازی قربانی یک پرونده ساختگی شد

خبرگزاری هرانا – سعید ماسوری، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، با انتشار نامه‌ای از زندان، اجرای حکم اعدام بابک شهبازی را جنایتی با پیش‌زمینه‌ای از فریب و بی‌عدالتی توصیف کرد. وی با رد اتهامات نسبت داده شده به آقای شهبازی، از شرایط اجرای حکم و نحوه رفتار مسئولان زندان در زمان اعدام او انتقاد کرده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سعید ماسوری، زندانی سیاسی، با نگارش نامه‌ای از زندان قزلحصار کرج، نسبت به اجرای حکم اعدام بابک شهبازی واکنش نشان داد. سعید ماسوری در بخشی از این نامه، اعدام آقای شهبازی را ادامه‌ای بر چرخه جنایت‌بار اعدام‌های سیاسی توصیف کرده و نوشته است که نه تنها اتهامات و مستندات پرونده به وضوح جعلی و ساختگی بود، بلکه زندگی روزمره‌ با او برای ما هم‌بندیانش هیچ شکی باقی نمی‌گذاشت که آنچه به او نسبت داده بودند، دروغ محض بود. متن کامل این نامه که در اختیار هرانا قرار گرفته است، در ادامه می‌آید: «باز هم همان احساس!!! پیش‌تر در نوشته‌ای شرایط جنایت “شنبه خونین” ۴ مرداد ۱۴۰۴ را نوشته بودم که با اعدام زنده‌یادان مهدی حسنی و بهروز احسانی و بعد هم تبعید خودم به زاهدان مصادف شد و در آن نوشته شرایط هولناک سلول‌های انفرادی و شرایط محکومان به اعدام را توضیح دادم (اگرچه بسیار ناقص و قطعاً نارسا به نسبت اصل آنچه که رخ می‌دهد) لذا وقتی شنیدم که مهدی و بهروز را همان شب اعدام کرده‌اند خدا را شکر کردم که بیش از یک شب آن شکنجه‌گاه را تجربه نکردند و این‌بار در مورد زنده‌یاد بابک شهبازی نیز چنین احساسی داشتم، به‌ویژه اینکه خانواده بابک در همان روز و پشت درِ زندان حضور داشتند و این عمق جنایت را صد چندان می‌کرد. ضمن صمیمانه‌ترین همدردی و تسلیت به خانواده بابک، قصدم این بود که بدانند در تحمل این فاجعه تنها نبودند و ما هم‌بندیان او هم در کنار آنها بودیم و خواهیم بود. در جنایت پیشین، به‌خاطر رگبار و تسلسلی از فجایع، شاید اصل فاجعه پوشیده‌تر ماند ولی با اعدام جنایتکارانه بابک بار دیگر ریشه غیرحقوقی و جنایتکارانه “اعدام برای بقا” را دیدم که به قول نوید افکاری تنها برای طناب‌های دارشان سراغ گردن‌هایی می‌گردند والا نه فقط اتهامات و مستندات پرونده به وضوح جعلی و ساختگی بود بلکه زندگی نزدیک و روزمره و لحظه‌به‌لحظه با او برای همه ما هم‌بندیانش کمترین شبهه‌ای باقی نگذاشت که هر آنچه به او منسوب می‌کردند جز دروغ محض، تهمت و افترا چیز دیگری نبود و بابک حقیقتاً دغدغه وطن خود را داشت و عاشق آن بود و این را دوستان، هم‌بندیان و خانواده او هم به‌خوبی و یقیناً می‌دانستند. در انتها باید خاطرنشان کرد که اگرچه “اعدام” به واسطه قضائیه خیانتکار و قاضی صلواتی رقم خورد ولی زندان قزلحصار هم با فریب و نیرنگ و صحنه‌سازی‌های دروغین آتش بیشتری بر جگر سوخته ما نهاد و حتی فرجه‌ای چند دقیقه‌ای برای وداع و خداحافظی با دوستان، هم‌بندیان و حتی خانواده‌اش را هم ندادند درحالی‌ که سوگند یاد می‌کردند که اگر هر ابلاغیه و حکم و یا هر دستور جابه‌جایی را طبق روال قانونی و بدون کمترین نیرنگ و فریب، صراحتاً به زندانیان خواهیم گفت… ولی باز هم جنایت با رذیلانه‌ترین و بزدلانه‌ترین شکل ناجوانمردی انجام شد!!! اما بدون شک جوشش خون‌های به ناحق ریخته شده گریبان مسببان آن را خواهد گرفت و این وعده‌ الهی است. در آخر باز هم صمیمانه‌ترین همدردی و تسلیت را به خانواده ایشان ابراز می‌کنیم و شجاعت و استواری خانواده را حتی بعد از اجرای حکم اعدام در بیان واقعیت و افشای جنایت می‌ستاییم. سعید ماسوری شهریور ۱۴۰۴ زندان قزلحصار» سعید ماسوری در خردادماه امسال نیز، با نگارش یک نامه دیگر از زندان، از روند صدور و اجرای احکام اعدام در ایران، به‌ویژه در مورد متهمان سیاسی، انتقاد کرده بود. او در این نامه نوشته بود که مراحل دادرسی ساختگی بوده، وکلای متهمان از دیدن پرونده محروم‌اند و اغلب اعترافات تحت فشار و با وعده تخفیف مجازات گرفته می‌شوند. آقای ماسوری این روند را «مقدمات جنایتکارانه» پیش از اعدام معرفی کرد و آن را مصداق آشکار نقض حقوق بشر دانست. دکتر سعید ماسوری متولد ۱۳۴۴ است. وی به منظور ادامه تحصیل در کشور نروژ به سر می‌برد تا اینکه در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۸۰ به خانواده او اطلاع دادند که سعید در حین بازگشت به ایران توسط ماموران وزارت اطلاعات در شهرستان دزفول دستگیر شده است. او در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۳۷۹ به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران در شهرستان دزفول بازداشت شد؛ هر چند باید اشاره کرد که در اردیبهشت سال بعد به خانواده وی بازداشت او اطلاع داده شد. این زندانی از زمان دستگیری مدت ۱۴ ماه را در یکی از سلول‌های انفرادی اداره اطلاعات اهواز سپری کرد و پس از آن به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. سعید ماسوری نهایتا در سال ۱۳۸۱ در دادگاه انقلاب تهران با اتهام محاربه به اعدام محکوم شد ولی در ‌‌‌‌نهایت حکم وی با یک درجه تخفیف به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. آقای ماسوری از زمان بازداشت تا این لحظه بدون هیچ‌گونه مرخصی در اماکن مختلفی از جمله بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز، زندان اوین و زندان رجایی شهر کرج حبس خود را سپری کرده است و هم‌اکنون در زندان قزلحصار کرج محکومیت حبس ابد خود را سپری میکند. این زندانی سیاسی در طی سال‌ها، بارها و در مواجهه با اقدامات غیرقانونی مسئولان زندان‌ها و نیروهای امنیتی اعتصاب غذا کرد و سابقه آسیب‌دیدگی جسمی و محرومیت از مراقب پزشکی در زندان را نیز دارد.

دو دهه در حبس، معرفی زندانیان/ شماره ۷: غلامحسین کلبی

خبرگزاری هرانا – در ایران زندانیانی سیاسی و عقیدتی وجود دارند که بیش از دو دهه از عمر خود را پشت میله‌های زندان سپری کرده‌اند. نگرانی اصلی خبرگزاری هرانا فراموش‌شدن این افراد در میان اخبار روزمره و چرخه‌های رسانه‌ای کوتاه‌مدت است. به همین دلیل، این خبرگزاری مجموعه‌ای از گزارش‌های منظم منتشر می‌کند که در هر پست به معرفی یک زندانی بلندمدت، مرور پرونده قضایی، وضعیت نگهداری، دسترسی‌ها و نیازهای فوری او می‌پردازد. خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در گزارش پیش رو به بررسی آخرین وضعیت غلامحسین کلبی پس از دو دهه حبس می‌پردازد. کادر اطلاعات ▪️نام: غلامحسین کلبی ▪️سال بازداشت: ۱۳۷۹ ▪️اتهام اعلام‌شده: «محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق» ▪️حکم اولیه: اعدام ▪️حکم کنونی: حبس ابد (تبدیل‌شده با یک درجه تخفیف) ▪️محل‌های نگهداری: پس از بازداشت به مدت ۱۴ ماه در سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز، بند (۲۰۹) و پس از آن در بند(۳۵۰) زندان اوین نگهداری شد. آقای کلبی پس از محکومیت، در مهرماه ۱۳۸۶ به زندان ماهشهر و سپس زندان کارون اهواز انتقال داده شد. او پس از تعطیلی این زندان، در بهمن‌ماه سال ۱۳۹۴ به زندان شیبان اهواز منتقل شد و از آن زمان تا کنون در این زندان به سر میبرد. ▪️مرخصی/دسترسی‌ها: در سال‌های اخیر مرخصی گزارش نشده؛ دسترسی به خانواده و وکیل محدود گزارش شده است. ▪️وضعیت فعلی: همچنان در حبس بلندمدت با حکم ابد، علی‌رغم تغییرات قانونی که می‌تواند امکان بازنگری یا تخفیف فراهم کند. روایت پرونده و روند قضایی غلامحسین کلبی در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۳۷۹ به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق در شهرستان دزفول بازداشت شد. وی در سال ۱۳۸۱ در دادگاه انقلاب تهران با اتهام محاربه به اعدام محکوم شد، ولی در ‌‌نهایت حکم وی به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. این تغییر حکم، اگرچه از نظر شکلی از تشدید مجازات جلوگیری کرد، اما عملاً او را در زمرهٔ محکومانِ با حبسِ نامحدود زمانی قرار داد؛ وضعیتی که در عمل می‌تواند سالیان طولانی تداوم یابد و دسترسی فرد به سازوکارهای بازنگری را دشوار کند. نکات کلیدی در روند: ▪️اتهام امنیتی سنگین: برچسب «محاربه» در پرونده‌های سیاسی-امنیتی در ایران از سنگین‌ترین عناوین اتهامی است و معمولاً پیامدهای قضایی و اجرایی گسترده‌ای دارد. ▪️تبدیل حکم: صدور حکم اعدام در ابتدا و سپس تبدیل به حبس ابد، هم وزن سنگین اتهام و هم امکان مداخله‌های قضاییِ بعدی را نشان می‌دهد، اما لزوماً به‌معنای رفع بی‌عدالتی‌های احتمالی در رسیدگی نیست. ▪️تداوم حبس علی‌رغم تغییرات قانونی: با وجود تغییرات قانونی که امکان اعادهٔ دادرسی، تخفیف مجازات یا آزادی مشروط را در برخی پرونده‌ها فراهم می‌کند، آقای کلبی همچنان در زندان باقی مانده است. وضعیت نگهداری و انتقال‌ها در طول دوران حبس، آقای کلبی در زندان‌های مختلف نگهداری شده است. وی پس از بازداشت به مدت ۱۴ ماه در سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز نگهداری شد و سپس به بند (۲۰۹) و پس از آن بند (۳۵۰) زندان اوین انتقال یافت. این زندانی سیاسی در مهرماه ۱۳۸۶ به زندان ماهشهر منتقل و چندین سال در این زندان نگهداری شد. علیرغم اینکه محل زندگی خانواده آقای کلبی در ماهشهر بود، وی از زندان ماهشهر به زندان کارون اهواز انتقال داده شد. او پس از تعطیلی این زندان، در بهمن‌ماه سال ۱۳۹۴ به زندان شیبان اهواز منتقل شده و در بندهای مختلف این زندان به سر برده است. مسئولان زندان شیبان اهواز در تیرماه ۱۴۰۰ پس از اعتراض وی نسبت به شرایط نگهداری زندانیان، او را به صورت تنبیهی با دست و پای بسته ساعت ها در گرمای سوزان آفتاب، نگه داشتند. در نهایت این زندانی سیاسی به بند دیگری به مراتب بدتر از بند پیشین منتقل شد. او مدتی را در اعتراض به این انتقال در اعتصاب غذا به سر برد. این زندانی سیاسی در فروردین ۱۴۰۳ بدون رعایت اصل تفکیک جرائم در بند پنج این زندان محبوس بود. او در آبان ماه همان سال در شرایطی که از داشتن فضایی برای قدم زدن محروم بود و در اتاقی که دو برابر ظرفیت زندانی داشت، به بند امنیتی این زندان انتقال داده شد. غلامحسین کلبی از آن زمان تاکنون همچنان در زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شود. مشاهدات مرتبط با استاندارهای نگهداری ▪️انتقال‌های پی‌درپی: جابه‌جایی بین بندها و زندان‌ها می‌تواند دسترسی به خانواده، وکیل و خدمات بهداشتی را مختل کند. ▪️انفرادی به‌عنوان ابزار تنبیهی: آقای کلبی از زمان دستگیری مدت ۱۴ ماه را در یکی از سلول‌های انفرادی اداره اطلاعات اهواز سپری کرد. این سابقه نشان‌دهندهٔ استفاده از انفرادی است که در استانداردهای بین‌المللی باید محدود، نظارت‌شده و استثنایی باشد. ▪️تحمل خشونت در زندان: گزارش‌هایی از بدرفتاری‌های فیزیکی و کلامی علیه این زندانی در طول حبس او در زندان شیبان اهواز ثبت شده است. آقای کلبی در تیرماه ۱۴۰۰ در پی اعتراض به شرایط نگهداری زندانیان، توسط مسئولان زندان شیبان اهواز به صورت تنبیهی با دست و پای بسته ساعت ها در گرمای سوزان آفتاب، نگه داشته شد. موارد مذکور از مصادیقی است که لزوم مستندسازی مستقل و پیگیری حقوقی را برجسته می‌کند. ▪️محرومیت از امکانات درمانی و پزشکی: این زندانی سیاسی در طول بیش از دو دهه حبس، با وجود ابتلا به بیماری‌های قلبی، فتق، عفونت دندان، مشکل فک و لثه، آرتروز کمر، آرتروز گردن، بیماری قارچی منجر به عفونت شدید ناخن پا، چربی خون، عفونت و درد گوش چپ منجر به ضعف شنوایی، همواره با کارشکنی مسئولان زندان و به بهانه‌های مختلف، از اعزام به بیمارستان و دسترسی به درمان تخصصی محروم مانده است. «حق دسترسی به درمان» از جمله حقوق بنیادین زندانیان است که در قوانین داخلی ایران، اسناد بین‌المللی و معیارهای حقوق بشری بر آن تأکید شده است. محرومیت عمدی زندانیان از امکانات پزشکی و درمانی، مصداق بارز رفتار غیرانسانی و نقض حق بر سلامت و حتی حق حیات است و در بسیاری موارد به عنوان ابزاری برای فشار و سرکوب بیشتر به کار گرفته می‌شود. دسترسی به خانواده، وکیل و مرخصی در سال‌های اخیر، آقای کلبی مرخصی دریافت نکرده است و دسترسی او به خانواده و وکیل محدود گزارش شده است. محدودیت مزبور، علاوه بر آثار روانی و اجتماعی، می‌تواند حق دفاع مؤثر و پیگیری سازوکارهای اعادهٔ دادرسی را نیز تحت‌تأثیر قرار دهد. مسیرهای حقوقی بالقوه (توصیه‌های عمومی) ۱. اعادهٔ دادرسی: بررسی وجود دلایل و مستندات جدید یا ایرادات ماهوی/شکلی در رأی. ۲. درخواست تخفیف یا تبدیل مجازات: در صورت فراهم‌بودن شرایط قانونی. ۳. آزادی مشروط/تعلیق اجرای مجازات: ارزیابی تحقق شروط قانونی (مدت سپری‌شده، حسن رفتار، وضعیت سلامت و…)، در صورت امکان. ۴. پیگیری حقوق نقض‌شده در دوران حبس: از جمله حق درمان، منع رفتار خشونت‌آمیز، حق ملاقات منظم و دسترسی مستمر به وکیل. ۵. مستندسازی و دادخواهی بین‌المللی: در صورت انسداد مسیرهای داخلی، بهره‌گیری از سازوکارهای گزارشگری و مکاتبات حقوق بشری. خط زمانی خلاصه ▪️۱۳۷۹: بازداشت؛ اتهام «محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق» ▪️حکم اولیه: اعدام؛ تبدیل‌شده به: حبس ابد. ▪️پس از بازداشت: ۱۴ ماه سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز، بند (۲۰۹) و (۳۵۰) زندان اوین. ▪️پس از محکومیت؛ مهرماه ۱۳۸۶ انتقال به زندان ماهشهر. ▪️بهمن ۱۳۹۴: انتقال به زندان شیبان اهواز. ▪️تیر ۱۴۰۰: شکنجه فیزیکی گزارش‌شده؛ ساعت‌ها نگهداری به صورت تنبیهی با دست و پای بسته در گرمای سوزان آفتاب. ▪️تیر ۱۴۰۰: انتقال به یکی از بند های زندان شیبان اهواز پس از اعتراض نسبت به شرایط نگهداری زندانیان. ▪️فروردین ۱۴۰۳: بدون رعایت اصل تفکیک جرائم؛ انتقال به بند پنج زندان شیبان اهواز. ▪️آبان ۱۴۰۳: انتقال به بند امنیتی زندان شیبان اهواز. ▪️سال‌های اخیر: عدم اعطای مرخصی، محرومیت از رسیدگی پزشکی مناسب، دسترسی محدود به خانواده و وکیل. ▪️وضعیت امروز: تداوم حبس ابد علی‌رغم تغییرات قانونی بالقوه مؤثر بر بازنگری پرونده. جمع‌بندی و اهمیت بازنگری با وجود تغییرات قانونی که امکان اعادهٔ دادرسی، تخفیف مجازات یا آزادی برای محکومان به اتهام محاربه را فراهم می‌کند، آقای کلبی همچنان در زندان باقی مانده است. پرونده غلامحسین کلبی نمونه‌ای دیگر از زندانیان با احکام طولانی‌مدت امنیتی و سیاسی در ایران است که بازنگری در پرونده‌های آنان می‌تواند گامی مهم در مسیر آزادی و احقاق حقوقشان باشد. پروندهٔ او از یک‌سو بر دشواری‌های دسترسی به حقوق بنیادین در دوران حبس (مرخصی، ملاقات، وکیل) و از سوی دیگر بر ضرورت به‌کارگیری تمامی سازوکارهای قانونیِ داخلی و بین‌المللی برای بازنگری و کاهش مدت حبس تأکید دارد. نیازهای فوری ▪️دسترسی منظم و بدون تبعیض به وکیل و خانواده. ▪️ارزیابی پزشکی مستقل در صورت ادعای ضرب‌وشتم یا عوارض طولانی‌مدت. ▪️بررسی امکان اعادهٔ دادرسی یا سایر سازوکارهای کاهش/توقف مجازات بر پایهٔ آخرین مقررات. ▪️تضمین رعایت آیین‌نامه‌های سازمان زندان‌ها دربارهٔ تماس، ملاقات و مرخصی. ▪️دسترسی به خدمات پزشکی مناسب و درمان دربارهٔ این مجموعه این گزارش بخشی از مجموعهٔ «بیش از دو دهه در حبس» است که هدف آن مستندسازی مستمر پرونده‌های بلندمدت و یادآوریِ مسئولیت جمعی برای دیده‌شدن و پیگیری وضعیت آنان است.

۱ نامه حسین رونقی از زندان قزلحصار؛ زنده ماندن به هر قیمتی انتخاب من نیست...

نامه حسین رونقی از زندان قزلحصار؛ زنده ماندن به هر قیمتی انتخاب من نیست... «وطن، وطن، تو سبز و جاودان بمان که من/ پرنده‌ای مهاجرم که از فراز باغِ با صفای تو/ به دوردستِ مه‌گرفته پر گشوده‌ام...» (سیاوش کسرایی) ما مردم، برای آن‌که ایران خانه‌ی خوبان و گوهری تابان شود، آگاهانه خون‌دل‌ها خورده‌ایم و رنج دوران برده‌ایم. ما مردم سزاوار چنین بی‌عدالتی‌ها و رنج‌هایی در زندگی و کشور خودمان نبودیم و نیستیم. ما حتی سزاوار چنین مرگ‌های غیرطبیعی هولناکی هم نیستیم. یقین داشته باشیم این دوران تاریک ایران تمام خواهد شد، اما امروز، اکنون و در چنین شرایطی، زنده ماندن به هر قیمتی مطلوب و انتخاب من نیست؛ آن هم زیر سایه‌ حاکمیتی خودکامه که زندگی ایرانیان برایش اهمیتی ندارد، حتی اگر زندگی شهروندی به جرعه‌ای آب وابسته باشد. بسیاری از ما مردمِ وطن‌دوست، در راه آزادی و آبادانی ایران، دست از جان شسته‌ایم و با این حال سرشار از شوق میهن، آزادی و زندگی هستیم؛ ما بندگانِ عشقیم و آن‌گونه که زنده‌یاد کیانوش سنجری گفت: «ما برای زندگی می‌جنگیم.» عشق به این سرزمین و مردمش همیشه در قلبم هست و خواهد بود. آرزو دارم که هیچ شهروندی در ایران عزیزمان زیر سایه‌ استبداد، فقر، بی‌عدالتی، زندان و اعدام زندگی نکند، یا صرف بیان و اظهارِ نظر و داشتن عقیده‌ متفاوت، اسیر و گروگان حکومت نباشد. کنار هم می‌مانیم، ایران را دوست داریم و برای وطن‌مان فداکاری می‌کنیم تا این سرزمین بی‌کران را با تلاش و مبارزه و در سایه‌ حق حاکمیت ملت، آزادی و عدالت، دوباره بسازیم؛ اگرچه با خشت جان خویش... «چه کرده‌اند چه کرده‌اند با این سرزمین/ تاوانِ شادکامی کیست این غراب؟/ کز بال‌هایش گسترده دود جابه‌جا می‌شود و مردمک‌هایش می‌گردد می‌گردد/ می‌گردد در خانهٔ عذاب» (محمد مختاری) پاینده ایران حسین رونقی زندانِ قزلحصار، ۲۵ شهریور ۱۴۰۴ ‎#حسین_رونقی

تداوم بازداشت؛ مسعود فرهیخته به ندامتگاه مرکزی کرج منتقل شد

خبرگزاری هرانا – مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان که شش روز پیش در نشست فوق‌العاده شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در شهرضا بازداشت و به یک کلانتری در کرج منتقل شده بود، روز گذشته به ندامتگاه مرکزی کرج انتقال یافت. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان به ندامتگاه مرکزی کرج منتقل شد. بر اساس این گزارش، آقای فرهیخته روز شنبه ۲۹ شهریور، از کلانتری ۱۱ کرج به شعبه هفتم دادگاه انقلاب ویژه جرائم کیفری استان البرز انتقال یافت. به دلیل تعطیل بودن واحد قضایی مذکور، این فعال صنفی معلمان به کلانتری ۳۰ زورآباد اسلام‌آباد کرج تحویل داده شده و از آنجا به ندامتگاه مرکزی کرج منتقل شده است. مسعود فرهیخته پس از بازداشت، طی یک تماس تلفنی با خانواده خود، اعلام کرده بود که از اصفهان به یک کلانتری در کرج منتقل شده است. این فعال صنفی در تاریخ ۲۵ شهریورماه، در نشست فوق‌العاده شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در شهرضا بازداشت شد. مردادماه سال جاری، محکومیت آقای فرهیخته توسط شعبه ۱۲ دادگاه تجدیدنظر استان البرز به چهار سال و یک ماه و ۱۷ روز حبس کاهش یافت. وی در زمستان سال گذشته، توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج به شش سال زندان، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و به عنوان مجازات های تکمیلی به منع عضویت در گروه‌ها و دسته های اجتماعی و منع رفت و آمد در استان های البرز، تهران، قزوین، لرستان و کردستان محکوم شده بود. مسعود فرهیخته، عضو هیئت مدیره کانون صنفی فرهنگیان اسلامشهر پیش از این نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت را داشته است.

مرگ یک زندانی زن در زندان قرچک ورامین در سایه عدم رسیدگی پزشکی

خبرگزاری هرانا – روز جمعه ۲۸ شهریورماه، جمیله عزیزی، زندانی محبوس در زندان قرچک ورامین در سایه عدم رسیدگی پزشکی مناسب، جان خود را از دست داد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، جمیله عزیزی در زندان قرچک ورامین جان خود را از دست داد. یک منبع مطلع ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: “خانم عزیزی روز جمعه ۲۸ شهریورماه، با علائم سکته قلبی به بهداری زندان منتقل شد. پزشکان بهداری پس از معاینه به وی اعلام کردند که مشکلی ندارد و باید به بند بازگردد. این زندانی پس از بازگشت به بند مشاور دو، جان خود را از دست داد.” جزئیات بیشتر در این رابطه از جمله اتهامات انتسابی این زندانی کماکان توسط هرانا در دست بررسی است. بر اساس گزارش مرکز آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۳، دست‌کم ۳۲ مورد مرگ زندانی در زندان‌های ایران به ثبت رسیده است. از این تعداد، دست‌کم ۵ مورد مرگ زندانی بر اثر بیماری، ۱۸ مورد خودکشی زندانی، ۲ مورد خودسوزی زندانی و ۷ مورد قتل زندانی در زندان مستند شده است.

امیرحسین موسوی ۹ ماه پس از بازداشت، همچنان در زندان اوین بلاتکلیف است

خبرگزاری هرانا – امیرحسین موسوی، متهم سیاسی محبوس در زندان اوین، علیرغم گذشت ۹ ماه از زمان بازداشت، همچنان در وضعیت بلاتکلیف به‌سر می‌برد. با وجود پیگیری‌های صورت‌گرفته، تاکنون رسیدگی قضایی موثری به پرونده وی انجام نشده و مسئولان مربوطه از پذیرش وثیقه ارائه‌ شده برای آزادی موقت او خودداری کرده‌اند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امیرحسین موسوی کماکان در بازداشت به‌سر میبرد. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، امیرحسین موسوی از حدود ۹ ماه پیش در بازداشت به‌سر می‌برد و همچنان به‌صورت بلاتکلیف در زندان اوین نگهداری می‌شود. با وجود گذشت این مدت، پرونده وی در دادسرای امنیت همچنان بدون نتیجه مشخص باقی مانده و تاکنون هیچ‌گونه رسیدگی قضایی موثری نسبت به آن صورت نگرفته است. همچنین، بنابر دستور مسئولان مربوطه، امکان آزادی موقت وی از طریق تودیع وثیقه نیز فراهم نشده است. لازم به ذکر است، پیشتر نیز رضا شفاخواه، وکیل مدافع آقای موسوی با انتشار مطلبی در خصوص آخرین وضعیت موکل خود و تداوئم بلاتکلیفی وی، توضیحاتی را ارائه داده بود. امیرحسین موسوی که در پی حمله اسرائیل به زندان اوین، به زندان تهران بزرگ منتقل شده بود، در تاریخ ۱۷ مردادماه سال جاری به زندان اوین بازگردانده شد. این شهروند ساکن تهران، در تاریخ ۲۸ آذر ۱۴۰۳، در فرودگاه مهرآباد زمانی که قصد عزیمت به کیش را داشت، بازداشت شد. وکیل مدافع آقای موسوی پیشتر اعلام کرده بود که حساب آقای موسوی در شبکه ایکس نزدیک به شش ماه تحت نظر بوده و او از همین طریق شناسایی شده است. تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی حاصل نشده است. امیرحسین موسوی، حدودآ ۴۱ ساله، پیش از بازداشت با حساب کاربری «جیمز بی دین» در شبکه ایکس فعالیت داشت.

پیمان ابراهیمی پس از احضار به دادسرای تبریز بازداشت شد

خبرگزاری هرانا – امروز شنبه ۲۹ شهریورماه، پیمان ابراهیمی، فعال ترک (آذربایجانی) پس از حضور در شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز بازداشت شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پیمان ابراهیمی بازداشت شد. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این فعال ترک (آذربایجانی) ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: “امروز جلسه بازپرسی آقای ابراهیمی در شعبه ۱۵ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تبریز برگزار شد. او به اتهام تبلیغ علیه نظام به شعبه مذکور احضار و بدون هیچگونه دفاعی بازداشت شد. او هم اکنون به بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز منتقل شده است.” بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا؛ این فعال ترک (آذربایجانی) هفته گذشته با دریافت ابلاغیه ای به شعبه مذکور احضار شده بود. پیمان ابراهیمی در تاریخ ۴ شهریور ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی در تبریز بازداشت و در تاریخ ۳ آبان همان سال، با تودیع وثیقه از زندان این شهر آزاد شد. وی آذرماه همان سال، توسط شعبه یکم دادگاه عمومی و انقلاب تبریز به ریاست قاضی حملبر از بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی به هفت ماه و شانزده روز حبس و در خصوص اتهام توهین به مقام رهبری به تحمل پانزده ماه و یک روز حبس محکوم شد. حکم مذکور پس از برگزاری دادگاه تجدیدنظر به جزای نقدی تبدیل شد. پیمان ابراهیمی، فعال ترک (آذربایجانی)، ساکن تبریز و مربی رقص آذربایجانی است.

پارلمان بلژیک سفیر ایران را برای توضیح درباره وضعیت احمدرضا جلالی، زندانی سیاسی، فراخواند

کمیته سیاست خارجی پارلمان بلژیک از جمهوری اسلامی خواست درباره وضعیت احمدرضا جلالی، پژوهشگر ایرانی-سوئدی زندانی، شفاف‌سازی کند. رؤسای پارلمان و کمیته گفتند پس از سه ماه بی‌خبری، نگرانی‌ها درباره احمدرضا جلالی «بیش از هر زمان دیگری» است. پس از دیدار رؤسای پارلمان با همسر جلالی، ویدا مهرنیا، کمیته به‌اتفاق آرا تصمیم به احضار سفیر جمهوری اسلامی گرفت تا درباره سرنوشت و سلامت او توضیح رسمی ارائه شود. جلالی، متخصص پزشکی بحران و وابسته به دانشگاه آزاد بروکسل بوده است.

گزارشی از تجمع اعتراضی کارکنان شرکت نفت فلات قاره در منطقه خارک

خبرگزاری هرانا – روز گذشته، شماری از کارکنان شرکت نفت فلات قاره ایران در جزیره خارک، با برگزاری تجمع اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۶ شهریور، جمعی از کارکنان شرکت نفت فلات قاره شاغل در منطقه خارک، تجمع اعتراضی برگزار کردند. پرداخت کامل حقوق و حذف سقف آن، حذف سقف بازنشستگی، پرداخت کامل حق سنوات، استقلال صندوق بازنشستگی، اجرای مفاد ماده ۱۰ و پرداخت کامل معوقات آن، از جمله خواسته‌های این کارکنان معترض است. این تجمع، در ادامه تجمعات روزهای اخیر کارکنان صنعت نفت و گاز در مناطق مختلف صورت گرفته است. بر اساس گزارش سالانه مرکز آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۳، دست‌کم ۲۲۵۵ تجمع اعتراضی در ایران ثبت شده است. از این تعداد، دست‌کم ۷۲۴ تجمع کارگری، ۱۱۸۷ تجمع صنفی، ۷۴ تجمع در حوزه اندیشه و بیان، ۴۷ تجمع دانشجویی، ۴۸ تجمع در حوزه محیط زیست و ۱۷۵ تجمع اعتراضی توسط شهروندان مالباخته یا افرادی که حقوق شهروندی‌شان تضییع شده، در ۳۱ استان کشور برگزار شد. علاوه بر تجمعات اعتراضی، دست‌کم ۷۰ اعتصاب صنفی و ۱۳۷۷ اعتصاب کارگری نیز در این مدت صورت گرفته است.

تداوم بازداشت؛ فاطمه ضیایی به زندان قرچک ورامین منتقل شد

خبرگزاری هرانا – فاطمه (حوریه) ضیایی آزاد، متهم سیاسی که همچنان در بازداشت و بلاتکلیفی بسر می‌برد، روز سه‌شنبه ۲۵ شهریورماه به زندان قرچک ورامین منتقل شد. خانم ضیایی از بیماری ام اس رنج می‌برد و وضعیت جسمانی او وخیم گزارش شده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فاطمه ضیایی به زندان قرچک ورامین منتقل شد. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده وی، ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: “خانم ضیایی روز سه‌شنبه ۲۵ شهریور به زندان قرچک ورامین انتقال یافته است. وی در حالی به صورت بلاتکلیف در بازداشت بسر می‌برد که به بیماری ام‌ اس مبتلا بوده و با وضعیت وخیم جسمانی مواجه است.” فاطمه ضیایی آزاد، روز پنجشنبه ۱۶ مردادماه سال جاری، توسط ماموران وزارت اطلاعات در منزل شخصی خود در تهران بازداشت شد. تاکنون از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این زندانی سیاسی پیشین اطلاعی حاصل نشده است. فاطمه (حوریه) ضیایی آزاد، حدودا ۶۶ ساله و ساکن تهران است. وی پیشتر نیز سابقه محکومیت و تحمل حبس را داشته است.

تداوم بازداشت؛ گزارشی از آخرین وضعیت مسعود فرهیخته در کرج

خبرگزاری هرانا – مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان که در نشست فوق‌العاده شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در شهرضا بازداشت شده بود، به کرج منتقل شده و سه روز است در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان در بازداشت به‌سر می‌برد. بر اساس این گزارش، آقای فرهیخته روز جاری طی یک تماس تلفنی با خانواده خود، اعلام کرده که از اصفهان به کلانتری کرج منتقل شده و قرار است تا روز شنبه به یکی از زندان ها معرفی شود. این فعال صنفی در تاریخ ۲۵ شهریورماه، در نشست فوق‌العاده شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در شهرضا بازداشت شده است. مردادماه سال جاری، محکومیت آقای فرهیخته توسط شعبه ۱۲ دادگاه تجدیدنظر استان البرز به چهار سال و یک ماه و ۱۷ روز حبس کاهش یافت. وی در زمستان سال گذشته، توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج به شش سال زندان، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و به عنوان مجازات های تکمیلی به منع عضویت در گروه‌ها و دسته های اجتماعی و منع رفت و آمد در استان های البرز، تهران، قزوین، لرستان و کردستان محکوم شده بود. مسعود فرهیخته، عضو هیئت مدیره کانون صنفی فرهنگیان اسلامشهر پیش از این نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت را داشته است.

دو شهروند از جمله یک نوجوان در اشنویه بازداشت شدند

خبرگزاری هرانا – امروز پنجشنبه ۲۷ شهریورماه، دو شهروند از جمله یک نوجوان به نام‌های زانیار شادیخواه و محسن دهار توسط نیروهای امنیتی در اشنویه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، دو شهروند از جمله یک نوجوان در اشنویه بازداشت شدند. هویت این افراد، زانیار شادیخواه، ۱۷ ساله، فرزند حامد و محسن دهار، ۲۴ ساله، فرزند سلیمان، شهروندان اهل روستای سینگان از توابع شهرستان اشنویه، گزارش شده است. بر اساس این گزارش، امروز پنجشنبه ۲۷ شهریورماه، نیروهای اداره اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی به منزل خانوادگی این دو شهروند مراجعه کرده و آنها را بازداشت کردند. تاکنون از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه بر علیه این شهروندان اطلاعی حاصل نشده است. لازم به ذکر است، روز گذشته نیز نیروهای اداره اطلاعات دو نوجوان ۱۶ ساله به نام های دیار گرگول و آلان تابناک را در این شهرستان بازداشت کرده بودند. بر اساس آماربرداری سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در سال ۲۰۲۴ دست‌کم ۲۷۸۳ شهروند به دلیل باورها، عقاید یا فعالیت‌های سیاسی و مدنی خود توسط نهادهای امنیتی و قضایی بازداشت شدند. مجموع بازداشت‌های ثبت‌شده در ده سال گذشته از ۵۶ هزار مورد فراتر رفته است. تنها در سال ۲۰۲۲ و هم‌زمان با اعتراضات سراسری، با ثبت ۲۳٬۹۷۷ مورد بازداشت، بیشترین رقم بازداشتی‌ها در این بازه زمانی به ثبت رسید.

تداوم بازداشت؛ گزارشی از آخرین وضعیت ابوالفضل رنجبری در زندان تبریز

خبرگزاری هرانا – ابوالفضل رنجبری، وکیل دادگستری، بیش از چهار ماه است که بازداشت شده و کماکان به‌صورت بلاتکلیف در زندان تبریز به‌سر می‌برد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ابوالفضل رنجبری ۱۳۸ روز است که در بازداشت است. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند در این خصوص به هرانا گفت: «آقای رنجبری پس از دو ماه بازجویی و نگهداری در اداره اطلاعات تبریز، به بند قرنطینه زندان این شهر منتقل شده بود. وی اکنون در اتاق پنج بند امن (بند سلامت) این زندان به‌صورت بلاتکلیف محبوس است و تاکنون امکان تودیع وثیقه برای او فراهم نشده است. آقای رنجبری از امکان تماس و ملاقات با خانواده و نزدیکان خود نیز محروم است.» پرونده وی پس از تشکیل و بررسی در دادسرای عمومی و انقلاب تبریز، جهت دادرسی به دادگاه این شهرستان ارسال شده است. ابوالفضل رنجبری، وکیل دادگستری و نویسنده در تاریخ ۱۴ اردیبهشت سال جاری، توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت

دو نوجوان ۱۶ ساله در اشنویه بازداشت شدند

خبرگزاری هرانا – بامداد امروز دو نوجوان ۱۶ ساله به نام های دیار گرگول و آلان تابناک توسط نیروهای امنیتی در اشنویه بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، بامداد چهارشنبه ۲۶ شهریورماه، دو نوجوان در اشنویه بازداشت شدند. هویت این دو نوجوان ۱۶ ساله، دیار گرگول و آلان تابناک گزارش شده است. در این گزارش آمده است، نیروهای اداره اطلاعات بدون ارائه حکم قضایی به منزل خانوادگی این دو نوجوان مراجعه کرده و آنها را بازداشت کردند.

احضار و بازجویی نهیه رحیمی توسط اداره اطلاعات سنندج

خبرگزاری هرانا – روز سه شنبه ۲۵ شهریورماه، نهیه رحیمی، مادر رامین فاتحی، از جانباختگان اعتراضات ۱۴۰۱ توسط اداره اطلاعات سنندج احضار و مورد بازجویی قرار گرفت. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کولبرنیوز، نهیه رحیمی احضار و مورد بازجویی قرار گرفت. براساس این گزارش، احضار و بازجویی خانم رحیمی روز سه شنبه ۲۵ شهریورماه، توسط اداره اطلاعات سنندج صورت گرفته است. ماموران در جریان این بازجویی از نهیه رحیمی خواستەاند کە از شرکت در هرگونە مراسم مرتبط با سالگرد جانباختەهای اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ خودداری کند. نهیه رحیمی، مادر رامین فاتحی از جانباختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ است. رامین فاتحی، حدودا پنجاه ساله، شهروند اهل سنندج در مهرماه سال ۱۴۰۱ در رابطه با اعتراضات سراسری به همراه خواهر و برادرش بازداشت شد. این شهروند در تاریخ بیست و نهم مهرماه همان سال، در یکی از بازداشتگاه های امنیتی این شهر جان خود را از دست داد.

پرونده سازی در زندان؛ جلسه بازپرسی عباس واحدیان شاهرودی برگزار شد

خبرگزاری هرانا – عباس واحدیان شاهرودی، نویسنده و فعال مدنی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، اخیرا با گشایش پرونده‌ای جدید علیه خود مواجه شده است. روز دوشنبه ۲۴ شهریورماه، جلسه بازپرسی وی در رابطه با این پرونده، در دادسرای عمومی و انقلاب مشهد برگزار شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، اخیرا پرونده قضایی جدیدی علیه عباس واحدیان شاهرودی، نویسنده و فعال مدنی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد گشوده شده است. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، جلسه بازپرسی این زندانی سیاسی در رابطه با این پرونده، روز دوشنبه ۲۴ شهریورماه در یکی از شعب دادسرای عمومی و انقلاب مشهد برگزار شده است. گشایش پرونده جدید، در پی نگارش نامه اخیر آقای واحدیان شاهرودی از زندان وکیل آباد مشهد، علیه وی صورت گرفته است. صفحه منتسب به این نویسنده و فعال مدنی، در این رابطه اعلام کرد: “این جلسه بازپرسی و تفهیم اتهام در حالی برگزار شد که نه او و نه وکیلش هیچ‌گونه ابلاغ رسمی برای حضور در دادگاه دریافت نکرده بودند.” عباس واحدیان شاهرودی که دچار مشکلات پزشکی شامل تپش قلب، فشار خون بالا و عفونت لثه است، همواره از دسترسی به مراقبت‌های پزشکی تخصصی محروم بوده است. در آذرماه سال ۱۴۰۳، علیرغم تایید پزشکی قانونی، درخواست آقای واحدیان مبنی بر عدم توانایی وی در تحمل حبس، توسط مقامات قضایی رد شده بود. عباس واحدیان شاهرودی پیش‌تر به‌دلیل فعالیت‌های خود چندین بار بازداشت و محکوم شده است. وی در بهمن ۱۴۰۰ به اتهام “تشکیل گروه به قصد اقدام علیه امنیت کشور و همکاری با گروه‌های مخالف نظام” به ۱۰ سال حبس محکوم شد. واحدیان پیش از این نیز در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ بازداشت شده و

محروم از درمان؛ گزارشی از آخرین وضعیت فاطمه سپهری در زندان وکیل‌آباد مشهد

خبرگزاری هرانا – فاطمه سپهری، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، با وجود مشکلات جسمی از رسیدگی پزشکی و درمان مناسب محروم مانده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فاطمه سپهری، زندانی سیاسی، با حال نامناسب جسمی در حال تحمل دوران محکومیت خود در زندان وکیل‌باد مشهد است. علی سپهری، برادر وی در رابطه با وضعیت این زندانی سیاسی اعلام کرد: خواهرم از درد در هر دو دست رنج می‌برد. دست چپ او پیشتر سه بار عمل شده و دست راست نیز نیاز به عمل دارد، ولی تاکنون تنها سه بار تزریق کورتون دریافت کرده است. او در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۳، برای معاینه دست به پزشک جراح اعزام شد و پزشک دستور ۱۰ جلسه فیزیوتراپی و معاینه مجدد داده بود، اما تا امروز هیچ‌ یک انجام نشده است. به گفته آقای سپهری، اخیرا توده‌های دردناک در ناحیه اطراف شانه و قفسه سینه او مشاهده شده و در بیمارستان امید سونوگرافی و ماموگرافی انجام گرفته، اما نتیجه آن هنوز پیگیری نشده است. فاطمه سپهری در اسفندماه سال گذشته، در یک پرونده مشترک با برادرش محمدحسین سپهری توسط شعبه پنج دادگاه انقلاب مشهد به حبس محکوم شد. خانم سپهری و برادرش هر کدام به سه سال و ۹ ماه حبس محکوم شدند. این پرونده به نامه‌ای مربوط است که این دو زندانی سیاسی در تاریخ ۶ دی‌ماه ۱۴۰۳ از زندان وکیل‌آباد مشهد منتشر کرده بودند. در خردادماه ۱۴۰۳، فاطمه سپهری در پرونده‌ مشترکی دیگر با برادرانش محمدحسین و حسین سپهری، به ۱۸ سال و شش ماه حبس محکوم شد. پیش از این، در بهمن ۱۴۰۱، دادگاه کیفری مشهد فاطمه سپهری را به اتهامات نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی به یک سال حبس تعزیری و پرداخت ۲۰ میلیون تومان جزای نقدی محکوم کرده بود. فاطمه سپهری در پرونده‌ای دیگر به اتهام همکاری با دول متخاصم به ۱۰ سال حبس محکوم شد. او بابت اجتماع و تبانی نیز به پنج سال زندان محکوم شد. از بابت توهین به رهبری دو سال و بابت تبلیغ علیه نظام یک سال حبس گرفت. این احکام در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد. بر اساس ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، ۱۰ سال از این احکام قابل اجراست. خانم سپهری یکی از امضاکنندگان نامه درخواست استعفای آیت‌الله علی خامنه‌ای است. او به همین دلیل در مرحله بدوی توسط شعبه چهارم دادگاه انقلاب مشهد به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم در تجدیدنظر به سه سال و شش ماه کاهش یافت. سپس اوایل سال ۱۳۹۹ به مدت پنج سال و به صورت مشروط تعلیق از زندان آزاد شد.

گزارشی از تداوم بازداشت ۶ نوجوان در سنندج

خبرگزاری هرانا – شش نوجوان ۱۷ ساله اهل کامیاران، کماکان در بازداشت و بلاتکلیفی به‌سر می‌برند. کاوان صبوری، اوراز زمانی، بهروز رشیدی، سوران مظفری و پیام حسینی به بازداشتگاه‌ اطلاعات سپاه پاسداران سنندج منتقل شدند و احسان صبوری، دیگر نوجوان بازداشتی نیز به کانون اصلاح و تربیت این شهر انتقال یافته است. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کولبرنیوز، شش نوجوان ۱۷ ساله در سنندج همچنان در بازداشت به‌سر می‌برند. بر اساس این گزارش، امروز یکشنبه ۲۳ شهریور ۱۴۰۴، کاوان صبوری، اوراز زمانی، بهروز رشیدی، سوران مظفری و پیام حسینی، از بازداشتگاه‌ اداره اطلاعات کامیاران جهت بازجویی به بازداشتگاه‌ اطلاعات سپاه سنندج (شهرام‌فر) منتقل شدند. احسان صبوری نیز به کانون اصلاح و تربیت شهر سنندج منتقل شده است. در این گزارش آمده است که نیروهای امنیتی از دادن هرگونه اطلاعاتی در خصوص دلایل بازداشت و اتهام مطروحه علیه این نوجوانان به خانواده‌هایشان خودداری می‌کنند. احسان صبوری و کاوان صبوری، ۲۱ شهریور و پیام حسینی در تاریخ ۲۰ شهریور توسط نیروهای امنیتی در کامیاران بازداشت شدند. همچنین اوراز زمانی، بهروز رشیدی و نیز سوران مظفری، در تاریخ ۱۷ شهریور توسط نیروهای امنیتی در این شهرستان بازداشت شدند. لازم به ذکر است که سوران مظفری به بیماری دیابت مبتلا بوده و جهت کنترل قند خون، نیاز به مراقبت پزشکی و تزریق انسولین دارد.

دو دهه در حبس، معرفی زندانیان/ شماره ۵: سعید ماسوری

خبرگزاری هرانا – در ایران زندانیانی سیاسی و عقیدتی وجود دارند که بیش از دو دهه از عمر خود را پشت میله‌های زندان سپری کرده‌اند. نگرانی اصلی خبرگزاری هرانا فراموش‌شدن این افراد در میان اخبار روزمره و چرخه‌های رسانه‌ای کوتاه‌مدت است. به همین دلیل، این خبرگزاری مجموعه‌ای از گزارش‌های منظم منتشر می‌کند که در هر پست به معرفی یک زندانی بلندمدت، مرور پرونده قضایی، وضعیت نگهداری، دسترسی‌ها و نیازهای فوری او می‌پردازد. خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در گزارش پیش رو به بررسی آخرین وضعیت سعید ماسوری پس از دو دهه حبس می‌پردازد. کادر اطلاعات ▪️نام: سعید ماسوری ▪️سال بازداشت: 1379 ▪️اتهام اعلام‌شده: «محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق» ▪️حکم اولیه: اعدام ▪️حکم کنونی: حبس ابد (تبدیل‌شده با یک درجه تخفیف) ▪️محل‌های نگهداری: به مدت ۱۴ ماه در سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز، سپس بند (۲۰۹) زندان اوین و پس از انتقال به زندان رجائی شهر چندین سال در این زندان بسر برد. در خرداد ۱۳۹۴ انتقال به بند اطلاعات موسوم به بند سپاه زندان رجائی شهر، مردادماه ۱۳۹۶ انتقال از سالن ۱۲ به سالن ۱۰ ( اندرزگاه چهار) این زندان، مرداد ۱۴۰۲ در پی تعطیلی زندان رجائی شهر کرج به بند هشت (سالن ۱۰) زندان اوین و پس از یک ماه به زندان قزلحصار منتقل شد. شهریور ۱۴۰۲ از (بند امن واحد سه) زندان قزلحصار به (سالن دارالقرآن واحد چهار) این زندان انتقال داده شد. در مرداد ۱۴۰۴ از سالن چهار زندان قزلحصار کرج به زندان زاهدان تبعید شد. وی پس از پنج روز از زمان انتقال در پی عدم پذیرش او در زندان زاهدان، به مکانی نامعلومی منتقل شد. آقای ماسوری نهایتا در تاریخ ۱۴ مردادماه ۱۴۰۴، به سلول انفرادی زندان قزلحصار بازگردانده شد. وی اکنون در این زندان به سر میبرد. ▪️مرخصی/دسترسی‌ها: در سال‌های اخیر مرخصی گزارش نشده؛ دسترسی به خانواده و وکیل محدود گزارش شده است. ▪️وضعیت فعلی: همچنان در حبس بلندمدت با حکم ابد، علی‌رغم تغییرات قانونی که می‌تواند امکان بازنگری یا تخفیف فراهم کند. روایت پرونده و روند قضایی دکتر سعید ماسوری متولد ۱۳۴۴ است. وی به منظور ادامه تحصیل در کشور نروژ به سر می‌برد. او پس از بازگشت به ایران در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۳۷۹ به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق در شهرستان دزفول بازداشت شد. این موضوع در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۸۰ به خانواده وی اطلاع داده شد. آقای ماسوری در سال ۱۳۸۱ در دادگاه انقلاب تهران با اتهام محاربه به اعدام محکوم شد، نهایتا حکم وی به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. این تغییر حکم، اگرچه از نظر شکلی از تشدید مجازات جلوگیری کرد، اما عملاً او را در زمرهٔ محکومانِ با حبسِ نامحدود زمانی قرار داد؛ وضعیتی که در عمل می‌تواند سالیان طولانی تداوم یابد و دسترسی فرد به سازوکارهای بازنگری را دشوار کند. نکات کلیدی در روند: ▪️ اتهام امنیتی سنگین: برچسب «محاربه» در پرونده‌های سیاسی-امنیتی در ایران از سنگین‌ترین عناوین اتهامی است و معمولاً پیامدهای قضایی و اجرایی گسترده‌ای دارد. ▪️ تبدیل حکم: صدور حکم اعدام در ابتدا و سپس تبدیل به حبس ابد، هم وزن سنگین اتهام و هم امکان مداخله‌های قضاییِ بعدی را نشان می‌دهد، اما لزوماً به‌معنای رفع بی‌عدالتی‌های احتمالی در رسیدگی نیست. ▪️ تداوم حبس علی‌رغم تغییرات قانونی: با وجود تغییرات قانونی که امکان اعادهٔ دادرسی، تخفیف مجازات یا آزادی مشروط را در برخی پرونده‌ها فراهم می‌کند، آقای ماسوری همچنان در زندان باقی مانده است. وضعیت نگهداری و انتقال‌ها در طول دوران حبس، او در زندان‌های مختلف نگهداری شده است. وی پس از بازداشت به مدت ۱۴ ماه در سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز نگهداری شد و سپس به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافت. این زندانی سیاسی مدتی بعد به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد و چندین سال در بندهای مختلف این زندان به سر برد. او در خرداد ۱۳۹۴ در بند اطلاعات موسوم به بند سپاه این زندان نگهداری میشد. وی در مرداد ۱۳۹۶ با ضرب و شتم از سالن ۱۲ به سالن ۱۰ این زندان منتقل شد. این زندانی سیاسی در اعتراض به این انتقال ناگهانی، در سلول انفرادی زندان رجائی شهر دست به اعتصاب غذا زد. در مرداد ماه ۱۴۰۲ در پی تعطیلی زندان رجایی شهر کرج، به بند هشت سالن ۱۰ زندان اوین و پس از یک ماه به زندان قزلحصار کرج و سلول انفرادی منتقل شد. سپس در شهریور ماه همان سال از بند امن واحد سه زندان قزلحصار به سالن دارالقرآن واحد چهار که محل نگهداری زندانیان با جرائم مواد مخدر است، انتقال داده شد. در تیرماه ۱۴۰۴ ماموران وزارت اطلاعات به قصد تبعید ناگهانی آقای ماسوری به سالن چهار زندان قزلحصار حمله کردند، اما با مقاومت سایر زندانیان از این انتقال برای چند روز جلوگیری به عمل آمد. این زندانی سیاسی سپس در اوایل مردادماه سال جاری، توسط گارد ویژه زندان و ماموران وزارت اطلاعات، با خشونت و ضرب و شتم به زندان زاهدان انتقال داده شد. پس از پنج روز از زمان انتقال، در پی عدم پذیرش او در زندان زاهدان، این زندانی به مکانی نامعلومی منتقل شد. سعید ماسوری نهایتا در تاریخ ۱۴ مرداد ماه، به سلول انفرادی زندان قزلحصار بازگردانده شد و از آن زمان تاکنون در این زندان محبوس است. مشاهدات مرتبط با استانداردهای نگهداری ▪️ انتقال‌های پی‌درپی: جابه‌جایی بین بندها و زندان‌ها می‌تواند دسترسی به خانواده، وکیل و خدمات بهداشتی را مختل کند. ▪️ انفرادی به‌عنوان ابزار تنبیهی: سعید ماسوری از زمان دستگیری مدت ۱۴ ماه را در یکی از سلول‌های انفرادی اداره اطلاعات اهواز سپری کرد. وی در مهرماه ۱۳۹۲ به دلیل فعالیت های خود در زندان رجائی شهر کرج به سلول انفرادی منتقل شد. پس از آن در سال‌های ۱۳۹۶ در اعتراض به انتقال از سالن ۱۲ به سالن ۱۰ (اندرزگاه چهار) زندان رجائی شهر کرج، در شهریور ۱۴۰۲ در پی انتقال ناگهانی از زندان اوین به بند امن واحد سه زندان قزلحصار و مرداد ماه ۱۴۰۴ پس از عدم پذیرش زندان زاهدان، سابقه انتقال به سلول انفرادی این زندان ها را داشته است. این سوابق نشان‌دهندهٔ استفاده از انفرادی است که در استانداردهای بین‌المللی باید محدود، نظارت‌شده و استثنایی باشد. ▪️ تحمل خشونت در زندان: گزارش‌هایی از تحمل شکنجه های فیزیکی و کلامی در طول ۱۴ ماه حبس در سلول‌ انفرادی اداره اطلاعات اهواز، تحمل ضرب و شتم، توهین و تحقیر کلامی در زندان رجائی شهر کرج در خرداد ۱۳۹۲، تهدید و شکنجه کلامی، مبنی بر اجرا کردن حکم اعدام به دلیل فعالیت های خود در این زندان از طرف ماموران وزارت اطلاعات در مهرماه ۱۳۹۲، انتقال با ضرب‌وشتم از سالن ۱۲ زندان رجایی شهر به سالن ۱۰ در مرداد ۱۳۹۶، انتقال با خشونت از زندان اوین به بند امن واحد سه زندان قزلحصار کرج در شهریور ۱۴۰۲، پس از مدتی انتقال از این بند، با توهین و خشونت به سالن دارالقرآن واحد چهار این زندان، ثبت شده است. این زندانی سیاسی سپس در اوایل مردادماه سال جاری به قصد تبعید به زندان زاهدان، از سوی نیروی گارد ویژه زندان قزلحصار کرج مورد ضرب و شتم قرار گرفت. موارد مذکور از مصادیقی است که لزوم مستندسازی مستقل و پیگیری حقوقی را برجسته می‌کند. ▪️ محرومیت از امکانات درمانی و پزشکی: این زندانی سیاسی در طول بیش از دو دهه حبس، با وجود ابتلا به بیماری‌های، کمر درد، چشم، دندان، شکستگی قوزک پا، خونریزی مجاری ادراری و نیاز به انجام سونوگرافی همواره با کارشکنی مسئولان زندان و به بهانه‌های مختلف، از اعزام به بیمارستان و دسترسی به درمان تخصصی محروم مانده است. «حق دسترسی به درمان» از جمله حقوق بنیادین زندانیان است که در قوانین داخلی ایران، اسناد بین‌المللی و معیارهای حقوق بشری بر آن تأکید شده است. محرومیت عمدی زندانیان از امکانات پزشکی و درمانی، مصداق بارز رفتار غیرانسانی و نقض حق بر سلامت و حتی حق حیات است و در بسیاری موارد به عنوان ابزاری برای فشار و سرکوب بیشتر به کار گرفته می‌شود. دسترسی به خانواده، وکیل و مرخصی در سال‌های اخیر، آقای ماسوری مرخصی دریافت نکرده است و دسترسی او به خانواده و وکیل محدود گزارش شده است. محدودیت مزبور، علاوه بر آثار روانی و اجتماعی، می‌تواند حق دفاع مؤثر و پیگیری سازوکارهای اعادهٔ دادرسی را نیز تحت‌تأثیر قرار دهد. مسیرهای حقوقی بالقوه (توصیه‌های عمومی‌) ۱. اعادهٔ دادرسی: بررسی وجود دلایل و مستندات جدید یا ایرادات ماهوی/شکلی در رأی. ۲. درخواست تخفیف یا تبدیل مجازات: در صورت فراهم‌بودن شرایط قانونی. ۳. آزادی مشروط/تعلیق اجرای مجازات: ارزیابی تحقق شروط قانونی (مدت سپری‌شده، حسن رفتار، وضعیت سلامت و…)، در صورت امکان. ۴. پیگیری حقوق نقض‌شده در دوران حبس: از جمله حق درمان، منع رفتار خشونت‌آمیز، حق ملاقات منظم و دسترسی مستمر به وکیل. ۵. مستندسازی و دادخواهی بین‌المللی: در صورت انسداد مسیرهای داخلی، بهره‌گیری از سازوکارهای گزارشگری و مکاتبات حقوق بشری. خط زمانی خلاصه ▪️۱۳۷۹: بازداشت؛ اتهام «محاربه از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق» ▪️حکم اولیه: اعدام؛ تبدیل‌شده به: حبس ابد. ▪️ پس از بازداشت؛ ۱۴ ماه سلول انفرادی اداره اطلاعات اهواز و بند (۲۰۹) زندان اوین. ▪️ پس از محکومیت؛ سال ها در بند ها و سالن های مختلف زندان رجائی شهرکرج. ▪️ مهر۱۳۹۲؛ سلول انفرادی گزارش شده؛ زندان رجائی شهر کرج. ▪️ خرداد۱۳۹۲؛ ضرب‌وشتم گزارش شده؛ زندان رجائی شهر کرج. ▪️ خرداد ۱۳۹۴: انتقال به بند اطلاعات موسوم به بند سپاه زندان رجائی شهر. ▪️ مرداد ۱۳۹۶: ضرب‌وشتم و سلول انفرادی گزارش‌شده؛ انتقال از سالن ۱۲ به سالن ۱۰ زندان رجائی شهر کرج. ▪️ مرداد ۱۴۰۲: انتقال از زندان رجائی شهر به بند هشت سالن ۱۰ زندان اوین. ▪️ شهریور ۱۴۰۲: ضرب‌وشتم و سلول انفرادی گزارش‌شده؛ انتقال به بند امن واحد سه زندان قزلحصارکرج، پس از مدت کوتاهی به سالن دارالقرآن واحد چهار این زندان. ▪️ تیر ۱۴۰۴: ضرب‌وشتم گزارش شده؛ ماموران وزارت اطلاعات به قصد تبعید به زندان زاهدان. ▪️ مرداد ۱۴۰۴: ضرب‌وشتم و سلول انفرادی گزارش‌شده؛ تبعید از سالن چهار زندان قزلحصار کرج به زندان زاهدان، پس از ۱۴ روز در پی عدم پذیرش زندان زاهدان انتقال مجدد به زندان قزلحصار کرج. ▪️سال‌های اخیر: عدم اعطای مرخصی؛ محرومیت از رسیدگی پزشکی مناسب، دسترسی محدود به خانواده و وکیل. ▪️وضعیت امروز: تداوم حبس ابد علی‌رغم تغییرات قانونی بالقوه مؤثر بر بازنگری پرونده. جمع‌بندی و اهمیت بازنگری با وجود تغییرات قانونی که امکان اعادهٔ دادرسی، تخفیف مجازات یا آزادی برای محکومان به اتهام محاربه را فراهم می‌کند، آقای ماسوری همچنان در زندان باقی مانده است. پرونده سعید ماسوری نمونه‌ای از زندانیان با احکام طولانی‌مدت امنیتی و سیاسی در ایران است که بازنگری در پرونده‌های آنان می‌تواند گامی مهم در مسیر آزادی و احقاق حقوقشان باشد. پروندهٔ او از یک‌سو بر دشواری‌های دسترسی به حقوق بنیادین در دوران حبس (مرخصی، ملاقات، وکیل) و از سوی دیگر بر ضرورت به‌کارگیری تمامی سازوکارهای قانونیِ داخلی و بین‌المللی برای بازنگری و کاهش مدت حبس تأکید دارد. نیازهای فوری ▪️ دسترسی منظم و بدون تبعیض به وکیل و خانواده. ▪️ ارزیابی پزشکی مستقل در صورت ادعای ضرب‌وشتم یا عوارض طولانی‌مدت. ▪️ بررسی امکان اعادهٔ دادرسی یا سایر سازوکارهای کاهش/توقف مجازات بر پایهٔ آخرین مقررات. ▪️ تضمین رعایت آیین‌نامه‌های سازمان زندان‌ها دربارهٔ تماس، ملاقات و مرخصی. ▪️ دسترسی به خدمات پزشکی مناسب و درمان دربارهٔ این مجموعه این گزارش بخشی از مجموعهٔ «بیش از دو دهه در حبس» است که هدف آن مستندسازی مستمر پرونده‌های بلندمدت و یادآوریِ مسئولیت جمعی برای دیده‌شدن و پیگیری وضعیت آنان است.

گزارشی از بازداشت ۲ نوجوان توسط نیروهای امنیتی در کامیاران

خبرگزاری هرانا – طی روزهای اخیر، سوران مظفری و پیام حسینی دو نوجوان ۱۷ ساله اهل شهرستان کامیاران، توسط نیروهای امنیتی در این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کولبرنیوز، دو نوجوان در شهرستان کامیاران بازداشت شدند. هویت این افراد، سوران مظفری و پیام حسینی دو نوجوان ۱۷ ساله اهل و ساکن شهرستان کامیاران، گزارش شده است. بر اساس این گزارش، پیام حسینی روز پنجشنبه ۲۰ شهریورماه توسط نیروهای امنیتی در کامیاران بازداشت شده است. همچنین، بازداشت سوران مظفری در تاریخ ۱۷ شهریورماه توسط نیروهای امنیتی در کامیاران صورت گرفته است. این نوجوان به بیماری دیابت مبتلا بوده و جهت کنترل قند خون خود نیاز به تزریق انسولین دارد. تا کنون از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری این نوجوانان بازداشت‌شده، اطلاعی حاصل نشده است. لازم به ذکر است، در روزهای اخیر احسان صبوری، کاوان صبوری، اوراز زمانی و بهروز رشیدی نوجوانان ۱۷ ساله توسط نیروهای امنیتی در شهرستان کامیاران بازداشت شدند. بازداشت‌های خودسرانه، انتقال افراد بازداشتی به اماکن نامعلوم و محروم ‌کردن خانواده‌ها از اطلاع از وضعیت بازداشت ‌شدگان، از رویه‌ های مستمر نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران، از جمله وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه، از آغاز فعالیت آن‌ها تاکنون بوده است. این اقدامات در تضاد صریح با «قواعد حداقل استاندارد رفتار با زندانیان» موسوم به «قواعد نلسون ماندلا» قرار دارد؛ بر اساس این قواعد، “هر زندانی باید از این حق و امکان برخوردار باشد که بی‌درنگ بازداشت، انتقال به بازداشتگاه دیگر، یا ابتلا به بیماری یا جراحت خود را به خانواده یا هر شخص مورد اعتماد اطلاع دهد.”

گزارشی از بازداشت ۴ شهروند در بوکان

خبرگزاری هرانا – روز دوشنبه ۱۷ شهریورماه، رشید نصراللهی، علی رشیدی، ابوبکر رشیدی و ابراهیم خودکامه، شهروندان اهل بوکان توسط نیروهای امنیتی در این شهرستان بازداشت شدند. علی و ابوبکر رشیدی پس از چند ساعت با تودیع وثیقه آزاد شدند و علیرغم گذشت یک هفته، تاکنون از وضعیت و محل نگهداری دو شهروند بازداشتی دیگر اطلاعی حاصل نشده است. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، رشید نصراللهی و ابراهیم خودکامه کماکان در بازداشت به سر می‌برند. بر اساس این گزارش، روز دوشنبه ۱۷ شهریور، نیروهای امنیتی در شهرستان بوکان بدون ارائه حکم قضایی، علی رشیدی، ابوبکر رشیدی، ابراهیم خودکامه و رشید نصراللهی را در منازل شخصی خود بازداشت کردند. ابراهیم خودکامه و رشید نصراللهی پس از دستگیری به مکان نامعلومی منتقل شده‌اند و با وجود گذشت یک هفته، کماکان از سرنوشت آنها اطلاعی کسب نشده است. این دو شهروند از حق دسترسی به وکیل نیز محروم مانده‌اند. از میان این افراد، علی و ابوبکر رشیدی که برادر هستند، پس از چند ساعت هر کدام با تودیع وثیقه یک میلیارد تومانی آزاد شدند. تا کنون از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این افراد و محل نگهداری ابراهیم خودکامه و رشید نصراللهی، اطلاعی حاصل نشده است. ابراهیم خودکامه، اهل روستای سریل‌آباد و رشید نصراللهی، علی رشیدی و ابوبکر رشیدی اهل روستای پیرولی‌باغی شهرستان بوکان هستند.

زندان قرچک ورامین؛ آذر کروندی همچنان از رسیدگی پزشکی محروم است

خبرگزاری هرانا – آذر کروندی (کوروندی) موسی زاده، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین، به بیماری‌های قلبی و سرطان مبتلا است. او در شرایط نامناسب جسمانی به‌سر می‌برد و با وجود نیاز فوری به مراقبت‌های تخصصی پزشکی، از اعزام به مراکز درمانی محروم مانده است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، آذر کروندی موسی زاده، زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین از دریافت خدمات درمانی و اعزام به بیمارستان محروم است. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده وی ضمن تایید این موضوع به هرانا گفت: “خانم کروندی موسی زاده از بیماری‌های متعدد از جمله مشکلات قلبی و سرطان رنج می‌برد و علی‌رغم نیاز به چکاپ‌های دوره‌ای، در وضعیتی نامناسب در زندان قرچک نگهداری می‌شود. با گذشت چند ماه از انتقال او از زندان اوین به قرچک، کماکان با اعزام‌های پزشکی مورد نیاز این زندانی موافقت نشده است. بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، این زندانی سیاسی تنها یک بار برای معاینه چشم به بیمارستان فارابی اعزام شده، اما حتی در این اعزام نیز با وجود آرتروز شدید گردن و شانه، با دستبند منتقل شد؛ موضوعی که به تشدید دردهای جسمانی او انجامید. به گفته نزدیکان وی، نه‌تنها مراقبت‌های تخصصی لازم برای این زندانی بیمار در زندان قرچک فراهم نیست، بلکه حتی ابتدایی‌ترین امکانات پزشکی نیز در اختیار او قرار نمی‌گیرد. خانم کروندی موسی‌زاده پس از حملات موشکی به زندان اوین، همراه زندانیان این زندان به زندان قرچک ورامین منتقل شد. وی در تاریخ ۸ مردادماه ۱۴۰۲، جهت تحمل دوران محکومیت خود بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود. او طی این مدت همواره از اعزام به بیمارستان و رسیدگی پزشکی مناسب محروم بوده است. خانم کروندی، در دی ماه سال ۱۴۰۰، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران از بابت اتهام اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور از طریق همکاری با گروه های مخالف نظام به پنج سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم نهایتا توسط دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد. آذر کروندی (کوروندی) موسی‌ زاده، حدوداً ۶۰ ساله است. او در تابستان سال ۱۳۹۸ همراه با رقیه سلطان میرزانی و مخصوص بخارائی بازداشت شد. این سه نفر به‌دلیل برگزاری جلسات مشاوره خانواده در باغ شخصی‌شان در شهریار، تحت پیگرد قرار گرفتند. اتهامات آنان «اجتماع و تبانی از طریق همکاری با سازمان مجاهدین خلق» و «تبلیغ علیه نظام» عنوان شد.

امروز ۸۰ روز از بازداشت حسین رونقی و ۱۰ روز از اعتصاب غذای او می‌گذرد

ده روز از اعتصاب غذای ‎حسین رونقی می‌گذرد، اعتصابی که در اعتراض به فقدانِ آزادی بیان است و برای تمام مردم ایران. «حسین رونقی» سال‌هاست که برای آزادی و حقوق فردیِ هموطن‌هایش مبارزه مدنی می‌کند، سال‌هاست که در حال هزینه دادن است، بارها با خشونت دستگیر شده، اعتصاب غذا کرده، یکی از کلیه‌هایش را از دست داده، تحت حملات سایبری تخریب شده و به او و خانواده‌اش توهین شده، اما هرگز نه به مردم ایران پشت کرده و نه استقلالش را به باندها و احزاب فروخته. حالا نوبت ما رسیده که پشتیبان او باشیم، ما برای کنار هم بودن نیازی به گروه‌ها و باندهای تشنه‌ی قدرت نداریم. صدای حسین باشیم، صدای فرزندِ نیک‌سرشتِ ایران زمین باشیم.

بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی در حمایت از ‎حسین رونقی

بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی در حمایت از ‎#حسین_رونقی دلا خوبان دل خونین پسندند دلا خون شو که خوبان این پسندند هر انسانی حق آزادی بیان و عقیده دارد. این حق شامل آن است که بدون ترس و اضطراب عقاید خود را داشته باشد و در جست‌وجو، کسب، انتقال و انتشار اطلاعات و افکار، از هر رسانه و وسیله‌ای و بدون محدودیت مرزی، آزاد باشد. این اصل بنیادین در اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح شده و هیچ حکومت و قدرتی نمی‌تواند آن را سلب کند. با تکیه بر همین اصول جهان‌شمول، ما بار دیگر نسبت به بی‌عدالتی و سرکوبی که سال‌هاست بر مردم ایران و آزادی‌خواهان تحمیل شده است، اعتراض می‌کنیم. حکومتی که با ابزار دین و قانون، سانسور و سرکوب را نهادینه کرده و هر صدای مخالف را خاموش می‌سازد. این روزها ما شاهد اعتصاب غذای حسین رونقی، هم‌بند آزاده‌مان هستیم که اکنون دهمین روز را با جان‌فشانی سپری می‌کند. حسین خواسته‌ای جز آزادی، عدالت و کرامت انسانی ندارد، اما جانش قطره‌قطره در برابر چشمان ما آب می‌شود. گناه او فقط انسان‌دوستی و ایران‌دوستی است؛ اعتراض به بیداد، اعدام و نابرابری. در کنار او، برادرش در تبریز در بند است و پدر و مادر رنج‌کشیده‌اش سال‌هاست با وجود بیماری، درگیر پیگیری بی‌پایان وضعیت فرزندان خود هستند. ما، هم‌بندی‌های حسین رونقی، از نزدیک شاهد لحظه‌لحظه آب شدن جسم او در زندان قزلحصار هستیم. شاهدیم که چگونه با وجود بیماری‌های سخت، بر سر آرمان‌های انسانی و ملی خود ایستاده و جانش را کف دست گرفته است. او نشان می‌دهد که ایران‌دوستی تنها شعار نیست، بلکه فداکاری در عمل است؛ و امروز با اعتصاب غذا، جان خود را سپر کرده تا به ما و شما یادآوری کند که آزادی و کرامت انسانی ارزش‌هایی‌اند که باید برایشان تا پای جان ایستاد. خواسته‌اش آزادی مردم، عدالت، و نجات ایران است. صدای او صدای ماست، و اکنون بر همه ماست که این صدا را بلندتر کنیم و نگذاریم در سکوت سلول‌ها خاموش شود. از همه وجدان‌های بیدار در ایران و جهان می‌خواهیم به یاری حسین برخیزند؛ زیرا امروز او نه تنها برای خودش، که برای همه ما می‌جنگد. اینک پرسش ما از جهان است: چرا در قرن بیست‌ویکم، زمانی که ملت‌ها برای آزادی، عدالت و صلح گام برمی‌دارند، ملت ایران باید همچنان در چنگال استبداد و بی‌قانونی اسیر باشد؟ چرا باید بهترین فرزندان این سرزمین در سلول‌های تاریک زندان، زیر شکنجه، با اعتصاب غذا و جسمی فرسوده، فریاد آزادی را بلند کنند؟ ما علاوه بر حسین رونقی، نگرانی عمیق خود را از وضعیت تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران اعلام می‌کنیم؛ کسانی که تنها به جرم دفاع از حقوق مردم، نقد قدرت، یا مطالبه عدالت، اکنون در خطر جان و سلامت قرار دارند. از نویسندگان و روزنامه‌نگاران تا معلمان، کارگران، دانشجویان و زنان آزادی‌خواه، همگی قربانی سرکوبی سیستماتیک هستند. پیش‌تر نیز گفته‌ایم و باز تکرار می‌کنیم: وظیفه ماست که وجدان بیدار ایران و دیده‌بان انسانیت باشیم. امروز، نجات جان حسین رونقی و همه زندانیان سیاسی، وظیفه‌ای انسانی، ملی و جهانی است. ما از جامعه مدنی ایران، افکار عمومی جهانی، نهادهای حقوق بشری و همه وجدان‌های آگاه می‌خواهیم که به یاری این عزیزان بشتابند تا فاجعه دیگری در برابر دیدگانمان تکرار نشود. در پایان، به ماده دیگری از اعلامیه جهانی حقوق بشر اشاره می‌کنیم: «هیچ‌کس نباید مورد شکنجه یا مجازات یا رفتاری ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.» این اصل نه یک شعار، بلکه حقی مسلم است که باید همین امروز در ایران به رسمیت شناخته شود. آزادی زندانیان سیاسی، آزادی ایران است. پاینده ایران زرتشت احمدی‌راغب آرشام رضایی رضا محمدحسینی ۲۱ شهریور ۱۴۰۴ زندان قزل‌حصار

پس از محاکمه مجدد؛ ناصر بکرزاده برای دومین بار به اعدام محکوم شد

خبرگزاری هرانا – ناصر بکرزاده، زندانی سیاسی محبوس در زندان ارومیه، توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب این شهر برای دومین بار به اعدام محکوم شد. وی پیشتر توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شده بود که این حکم در دیوان عالی کشور نقض و پرونده وی جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع داده شده بود. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ناصر بکرزاده به اعدام محکوم شد. بر اساس حکمی که توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی شاهینی صادر و اخیرا به آقای بکرزاده ابلاغ شده است، وی از بابت اتهام جاسوسی برای اسرائیل به اعدام محکوم شده است. آقای بکرزاده در آبان‌ماه ۱۴۰۳ توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب ارومیه به اتهام “جاسوسی برای اسرائیل و همکاری با سرویس اطلاعاتی موساد” به اعدام محکوم شده بود. این حکم در فروردین ماه سال جاری، توسط دیوان عالی کشور نقض و پرونده وی برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع داده شده بود. ناصر بکرزاده، حدودا ۲۶ ساله، در دی‌ماه سال ۱۴۰۲ بازداشت شد. او برای مدتی در بازداشتگاه اطلاعات سپاه ارومیه نگهداری شد و تحت بازجویی قرار داشت. به گفته یکی از منابع مطلع نزدیک به خانواده وی، این روند با نقض حقوق اولیه متهم از جمله امکان برقراری تماس و ملاقات با خانواده همراه بود.

تداوم بازداشت؛ بلاتکلیفی کیهان مقصودی، شهروند بهائی ادامه دارد

خبرگزاری هرانا – کیهان مقصودی، شهروند بهائی ساکن ارومیه، با گذشت ۸۵ روز از زمان بازداشت، همچنان در یکی از بازداشتگاه‌های سپاه پاسداران این شهر در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، کیهان مقصودی، شهروند بهائی کماکان در بازداشت موقت به‌سر می‌برد. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این شهروند بهائی به هرانا گفت: “آقای مقصودی ۸۵ روز است در بازداشت و بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. او که در یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی ارومیه نگهداری می‌شد، ۱۳ شهریورماه به زندان ارومیه منتقل شد اما ۱۵ شهریورماه دوباره برای ادامه بازجویی به بازداشتگاه‌های سپاه پاسداران در ارومیه بازگردانده شد. از زمان بازداشت، خانواده فقط دو بار موفق به ملاقات کوتاه با او شده‌اند و وی همچنان از دسترسی به وکیل محروم است.” کیهان مقصودی، روز جمعه ۳۰ خرداد ۱۴۰۴، در جریان جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، توسط نیروهای امنیتی در محل کسب و کارش بازداشت شد. او ابتدا به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی ارومیه منتقل شد و پس از پایان مراحل بازجویی به زندان ارومیه انتقال یافت. چند روز بعد، آقای مقصودی بار دیگر از این زندان به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی منتقل شد. حدود یک ماه پس از بازداشت نیز، خودروی شخصی آقای مقصودی توسط نیروهای امنیتی ضبط شد. تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند بهائی اطلاعی حاصل نشده است. کیهان مقصودی متولد ۱۳۵۵، مجرد، طبیعت‌گرد، عکاس و فیلمبردار ساکن ارومیه است. او با پروژه‌های سینمایی و تلویزیونی متعددی همکاری داشته است؛ از جمله فیلم آتابای ساخته نیکی کریمی، آغوش درخت، ساخته بابک لطفی خواجه‌پاشا. در دهه گذشته، جامعه بهائیان در ایران بیش از هر اقلیت مذهبی دیگری هدف برخوردهای امنیتی و قضایی قرار گرفته است. بررسی گزارشات سالانه مرکز آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نشان می‌دهد که طی سه سال اخیر، به‌ طور میانگین ۷۲٪ از گزارش‌های مربوط به اقلیت‌های مذهبی، به نقض حقوق شهروندی بهائیان اختصاص داشته است.

یک سال بلاتکلیفی؛ گزارشی از آخرین وضعیت حجت آل‌محمدی در زندان شیبان اهواز

خبرگزاری هرانا – حجت آل‌محمدی، متهم سیاسی اهل ایذه، ۳۶۲ روز است که بازداشت شده و کماکان به‌صورت بلاتکلیف در زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شود. همچنین، تاکنون هیچ‌گونه رسیدگی قضایی به پرونده او صورت نگرفته است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حجت آل‌محمدی کماکان در بازداشت است. یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این متهم سیاسی ضمن تایید این موضوع به هرانا گفت: «آقای آل‌محمدی با گذشت بیش از ۳۶۰ روز از زمان بازداشت، همچنان در بند پنج زندان شیبان اهواز در بلاتکلیفی به‌سر می‌برد. پرونده او در دادگاه انقلاب اهواز تحت بررسی است، اما تاکنون جلسه‌ای برای رسیدگی تشکیل نشده.» او همچنین پیشتر به‌رغم وضعیت نامناسب جسمی، از رسیدگی پزشکی مناسب محروم مانده بود. حجت آل‌محمدی پیشتر در یک پرونده مشترک با متهمی دیگر، در دادسرای اهواز مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود. پرونده قضایی وی، چندی بعد از دادسرای اهواز به شعبه دو دادسرای ایذه ارسال و سپس مجددا به مرجع قضایی اهواز منتقل شده است. آقای آل‌محمدی در تاریخ ۲۶ شهریور ۱۴۰۳، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی‌اش در ایذه بازداشت شد. وی پس از اتمام مراحل بازجویی از بازداشتگاه اداره اطلاعات اهواز به بند پنج زندان شیبان انتقال یافت. حجت آل‌محمدی، ۴۰ ساله، پدر یک فرزند خردسال و ساکن شهرستان ایذه، پیش از این نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت را داشته است.

در سایه عدم رسیدگی پزشکی؛ مرگ یک زندانی زن در زندان کچویی کرج

خبرگزاری هرانا – یک زندانی جرائم مالی با هویت مریم شهرکی که در زندان کچویی کرج محبوس بود، در سایه عدم رسیدگی پزشکی مناسب، بامداد امروز، جان خود را از دست داد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مریم شهرکی، زندانی جرائم مالی محبوس در زندان کچویی کرج بر اثر سکته قلبی جان خود را از دست داد. یک منبع مطلع ضمن تایید این خبر به هرانا گفت: “شب گذشته خانم شهرکی، پس از بروز درد شدید در قفسه سینه به بهداری منتقل شد. پس از معاینه، پزشک و پرستار شیفت علائم او را به‌ اشتباه ناشی از معده‌ درد تشخیص دادند و تنها چند قرص به وی دادند و بدون رسیدگی تخصصی او را به بند بازگرداندند. چند ساعت بعد، حوالی ساعت ۴ صبح، فشار خون این زندانی به زیر شش رسید و او پیش از انتقال به بیمارستان جان خود را از دست داد.” بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا؛ در زندان کچویی کمبود جدی دارو وجود دارد و خانم کولیوند، رئیس زندان نیز در قبال وضعیت بحرانی بهداری و نیازهای درمانی زندانیان اقدامی مؤثر انجام نداده است. مریم شهرکی، مادر دو فرزند خردسال بود و همسر او نیز هم‌اکنون به دلیل پرونده مالی در ندامتگاه کرج دوران حبس می‌گذراند. بر اساس گزارش مرکز آمار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در سال ۱۴۰۳، دست‌کم ۳۲ مورد مرگ زندانی در زندان‌های ایران به ثبت رسیده است. از این تعداد، دست‌کم ۵ مورد مرگ زندانی بر اثر بیماری، ۱۸ مورد خودکشی زندانی، ۲ مورد خودسوزی زندانی و ۷ مورد قتل زندانی در زندان مستند شده است.

سنندج؛ یک شهروند توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد

خبرگزاری هرانا – امروز، شیرزاد علی رمایی، شهروند اهل سنندج توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، یک شهروند توسط نیروهای امنیتی در سنندج بازداشت شد. هویت این شهروند، شیرزاد علی رمایی، ۳۸ ساله، فرزند محمدشریف، قهرمان ورزش رزمی «رزم سلطان» و اهل روستای «نجی» از توابع سنندج گزارش شده است. در این گزارش آمده است، آقای علی رمایی، امروز پنجشنبه ۲۰ شهریور ۱۴۰۴، بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی و در منزل شخصی خود بازداشت شده است. تاکنون از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.