در اعتراض به تداوم حبس؛ اعتصاب غذای ایرج حاتمی در زندان رجایی شهر کرج

خبرگزاری هرانا – ایرج حاتمی، زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج از روز یکشنبه ۹ خردادماه در اعتراض به تداوم حبس و عدم محاسبه ایام بازداشت اقدام به اعتصاب غذا کرده است. آقای حاتمی مهر ۱۳۸۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و نهایتا به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی که پیش از بازداشت در وزارت دفاع اشتغال داشت و مدت ۲ سال و ۳ ماه را در بازداشتگاه نظامی سپری کرده بود. به گزاش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۹ خردادماه ۱۴۰۰، ایرج حاتمی، زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج اقدام به اعتصاب غذا کرده است. این اعتصاب غذا در اعتراض به تداوم حبس و عدم محاسبه ایام ۲ سال و ۳ ماهه بازداشت او در بازداشتگاه نظامی صورت گرفته که در صورت محاسبه آن، دوران محکومیت ۱۰ ساله آقای حاتمی سال گذشته به اتمام می رسید. ایرج حاتمی در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۸۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به اتهام “همکاری با دولت متخاصم آمریکا” به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای حاتمی پیش از بازداشت در وزارت دفاع اشتغال داشت و مدت بیش از ۲ سال را در بازداشتگاه نظامی سپری کرد. هم اکنون با گذشت ۱۰ ماه از اتمام مدت محکومیت ایرج حاتمی، ایام ۲ سال و ۳ ماهه بازداشت در بازداشتگاه نظامی محاسبه نشده و وی کماکان زندانی است. آقای حاتمی از بیماری قند و فشار خون بالا نیز رنج می‌برد.

بازداشت یک شهروند توسط نیروهای امنیتی در بوکان

خبرگزاری هرانا – روز دوشنبه ۳ خردادماه، یک شهروند در شهرستان بوکان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. بازداشت این شهروند همراه با ضبط برخی از وسایل شخصی از جمله تلفن همراه کامپیوتر و کتب وی صورت گرفته است. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، روز دوشنبه ۳ خردادماه ۱۴۰۰، یک شهروند اهل شهرستان بوکان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. بر اساس این گزارش، هویت این شهروند سوران شریفیان اهل شهرستان بوکان، شاغل در یکی از درمانگاه‌های این شهرستان، متأهل و دارای فرزند عنوان شده است. یک منبع مطلع در این خصوص گفت: بازداشت این شهروند بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته و نیروهای امنیتی برخی از وسایل شخصی از جمله گوشی موبایل، کامپیوتر و کتب او را ضبط و با خود برده‌اند. علیرغم پیگیری های خانواده این شهروند، از محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه او اطلاعی در دست نیست.

امیرمحمد شریفی جهت تحمل حبس راهی زندان اوین شد

خبرگزاری هرانا – امیر محمد شریفی، دانشجوی دانشگاه تهران، روز سه شنبه ۴ خردادماه، جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان اوین شد. امیرمحمد شریفی و سیدمصطفی هاشمی‌ زاده دیگر دانشجوی این دانشگاه در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ماه جهت اجرای حکم حبس خود احضار شدند. در اردیبهشت ماه ۹۹، دادگاه انقلاب تهران سیدمصطفی هاشمی زاده را به ۵ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق و امیرمحمد شریفی را به ۳ ماه حبس تعزیری محکوم کرد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه شنبه ۴ خرداد ۱۴۰۰، امیر محمد شریفی، دانشجوی دانشگاه تهران، جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان اوین شد. در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ماه، امیرمحمد شریفی و سیدمصطفی هاشمی زاده، دو داشنجوی دانشگاه تهران جهت تحمل دوران محکومیت خود به شعبه اجرای احکام دادسرای اوین احضار شدند. امیرمحمد شریفی در تاریخ ۲۰ بهمن ماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در تاریخ ۲۷ بهمن ماه همان سال با تودیع قرار کفالت از زندان آزاد شد. دادگاه رسیدگی به اتهامات این شهروند در تاریخ ۲ اردیبهشت ۹۹، برگزار و توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری، از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به سه ماه حبس تعزیری محکوم شد. همچنین سیدمصطفی هاشمی زاده نیز در اردیبهشت ماه سال ۹۹، توسط دادگاه انقلاب تهران به پنج سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق، سه ماه کار رایگان فرهنگی و دو سال منع از ورود به خوابگاه محکوم شد.

سیامک سیفی به ۲ سال حبس محکوم شد

خبرگزاری هرانا – سیامک سیفی فعال ترک (آذربایجانی)، توسط دادگاه انقلاب مشگین شهر به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد. آقای سیفی اسفندماه ۱۳۹۹، طی ابلاغیه ای به این دادگاه احضار شده بود. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، سیامک سیفی (آذربایجانی)، توسط شعبه دادگاه انقلاب دادگستری مشگین شهر به حبس محکوم شد. بر اساس این حکم که در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ماه سال جاری توسط شعبه اول دادگاه حقوقی دادگستری شهرستان مشگین شهر، به ریاست قاضی فرامرز محمدزاده پارام‌، صادر و به وی ابلاغ شده، آقای سیفی از بابت اتهام اجتماع و تبانی جهت اخلال در نظم عمومی، به دو سال حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشتی قبلی، محکوم شده است. وی پیشتر در تاریخ ۱۱ اسفندماه ۱۳۹۹، طی ابلاغیه ای به دادگاه انقلاب مشگین شهر احضار شده بود. سیامک سیفی مهرماه ۱۳۹۹، به دنبال شرکت در تجمعی اعتراضی در مشگین شهر بازداشت و پس از مدتی با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شد. اوایل مهرماه ۱۳۹۹، اعتراضات گسترده‌ای در شهرهای مختلف استان‌های آذربایجان و سایر مناطق ترک نشین صورت گرفت که طی روزهای ۹ تا ۲۷ مهرماه همان سال تعداد پر شماری بازداشت شدند. هرانا پیشتر در گزارشی هویت ۸۱ تن از بازداشت شدگان در شهرهای اردبیل، تبریز، تهران، ارومیه، مشکین شهر، رشت، پارس آباد مغان، هادی شهر، جلفا، کلیبر و زنجان را احراز کرد. این بازداشت‌ها در خیابان، محل کار یا منازل این افراد صورت گرفته و خشونت زیادی در زمان بازداشت این افراد توسط نیروهای انتظامی-امنیتی اعمال شده است که در مواردی به شکستگی دست یا بینی منجر شد. تیرماه سال گذشته نیز در جریان تجمعاتی مشابه در شهرهای تهران و تبریز شماری از شهروندان بازداشت و مدتی بعد با تودیع قرار آزاد شدند.

دستکم ۳ تجمع اعتراضی برگزار شد

خبرگزاری هرانا – طی روز گذشته و امروز پنجشنبه ۶ خردادماه، تعدادی از کارکنان آبفای روستایی خوزستان برای سومین روز متوالی در مقابل ساختمان استانداری واقع در اهواز، شماری از کادر درمانی بیمارستان بوعلی واقع در تهران در محل کار خود و جمعی از شهروندان ساکن شهرستان بهبهان در مقابل محل برگزاری نماز جمعه این شهر، در تجمعاتی اعتراضی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز پنجشنبه ۶ خردادماه ۱۴۰۰، تعدادی از کارکنان آبفای روستایی خوزستان، برای سومین روز متوالی در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات مزدی و بیمه ای خود، در مقابل ساختمان استانداری، دست به تجمع زدند. بر اساس این گزارش، بیمه کارکنان آبفای روستایی خوزستان به مدت سه سال است که پرداخت نشده و همچنین حقوق سه ماه اخیر خود را نیز دریافت نکرده اند. این شهروندان “رفع تبعیض بین پرسنل آبفا روستایی و شهری” را از دیگر مطالبات خود عنوان کردند. تجمع کادر درمانی بیمارستان بوعلی در تهران به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، امروز پنجشنبه ۶ خرداد ۱۴۰۰، شماری از کادر درمانی بیمارستان بوعلی واقع در تهران در محل کار خود تجمع کردند. تجمع این کارکنان در اعتراض به پایین بودن حقوق دریافتی و سایر مطالبات آنها صورت گرفته است. اعتراض جمعی از شهروندان ساکن بهبهان به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، روز چهارشنبه ۵ خرداد ۱۴۰۰، جمعی از شهروندان ساکن شهرستان بهبهان واقع در استان خوزستان در مقابل محل برگزاری نماز جمعه این شهر دست به تجمع زدند. بر اساس این گزارش، تجمع این شهروندان در اعتراض به بیکاری و عدم بکارگیری آنها در پالایشگاه بید بلند ۲ بهبهان صورت گرفته است.

دادگاه انقلاب برازجان؛ ۶ شهروند بهائی مجموعا به ۷۳ سال و ۶ ماه حبس محکوم شدند

خبرگزاری هرانا – برهان اسماعیلی، مریم بشیر، فرانک شیخی، هایده رام، مینو بشیر و درنا اسماعیلی، شش شهروند بهائی ساکن شیراز و برازجان توسط دادگاه انقلاب شهرستان دشتستان (برازجان) به مجموعا ۷۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شدند. در صورت تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر، با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی ۱۰ سال حبس تعزیری برای هر یک قابل اجرا خواهد بود. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، برهان اسماعیلی، مریم بشیر، فرانک شیخی، هایده رام، مینو بشیر و درنا اسماعیلی، شش شهروند بهائی ساکن شیراز و برازجان توسط دادگاه انقلاب شهرستان دشتستان (برازجان) به مجموعا ۷۳ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شدند. بر اساس دادنامه ای که توسط دادگاه انقلاب شهرستان دشتستان (برازجان) در تاریخ ۲۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰ به مستشاری علیرضا کیانی صادر و طی روزهای اخیر به این شهروندان ابلاغ شده است، برهان اسماعیلی به عنوان متهم ردیف اول از بابت اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق گسترش عقاید فرقه بهائیت و اقدام علیه امنیت کشور از طریق نشر و تبلیغ افکار فرقه بهائیت” به ۱۱ سال حبس تعزیری و مریم بشیر، فرانک شیخی، هایده رام، مینو بشیر و درنا اسماعیلی از بابت اتهامات “معاونت در فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق گسترش عقاید فرقه بهائیت، تولید و انتشار تصاویر مبتذل در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی و اقدام علیه امنیت کشور از طریق نشر و تبلیغ افکار فرقه بهائیت” هر یک به تحمل ۱۲ سال و ۶ ماه حبس تعزیری محکوم شده‌اند. همچنین به موجب این دادنامه کلیه اسناد، مدارک، جزوات، کتب، تصاویر، فیلم و سی دی‌های مرتبط با آئین بهائی که در زمان تفتیش منزل توسط نیروهای اطلاعات سپاه استان بوشهر همراه ماموران برده شده بود، ضبط خواهد شد. دادگاه در خصوص صدور این احکام به فعالیت این شهروندان با موضوعات تربیتی و آموزشی کودکان و همچنین آنچه که “عضویت در سایت معاند و ضدانقلاب فیسبوک” خوانده شده، استناد کرده است. در صورت تایید این حکم در مرحله تجدیدنظر، با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی برای هر یک ۱۰ سال حبس تعزیری از بابت اتهام “اقدام علیه امنیت کشور از طریق نشر و تبلیغ افکار فرقه بهائیت” برای هر یک قابل اجرا خواهد بود. برهان اسماعیلی فرزند غلامحسین و متولد ۱۳۴۷، مریم بشیر فرزند روح الله و متولد ۱۳۷۰، فرانک شیخی فرزند غلامحسین متولد ۱۳۵۲، هایده رام فرزند طاهر و متولد ۱۳۵۱، مینو بشیر فرزند روح الله متولد ۱۳۶۷ و درنا اسماعیلی فرزند برهان متولد ۱۳۷۳، شهروندان بهائی ساکن شیراز و برازجان هستند. شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد. بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

شیراز؛ تداوم بازداشت وحید دانا و سعید عابدی شهروندان بهائی

خبرگزاری هرانا – علیرغم سپری شدن ۲۷ روز از بازداشت وحید دانا و سعید عابدی، دو شهروند بهائی در شیراز، این شهروندان کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه اداره اطلاعات موسوم به پلاک ۱۰۰ بسر می برند. این شهروندان از زمان بازداشت از حق برقراری تماس تلفنی با خانواده خود محروم هستند. این موضوع در کنار عدم پاسخدهی مسئولان در ارتباط با وضعیت این شهروندان باعث افزایش نگرانی خانواده آنان شده است. این دو شهروند در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه توسط ماموران اداره اطلاعات این شهر در منازل خود، پس از تفتیش محل و ضبط لوازم شخصی بازداشت شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۳ خردادماه ۱۴۰۰، علیرغم سپری شدن ۲۷ روز از بازداشت وحید دانا و سعید عابدی، دو شهروند بهائی در شیراز، این شهروندان کماکان به صورت بلاتکلیف در بازداشتگاه اداره اطلاعات موسوم به پلاک ۱۰۰ بسر می برند. تداوم بازداشت این شهروندان که از زمان بازداشت از حق برقراری تماس تلفنی با خانواده خود محروم هستند، در حالی است که وحید دانا، دارای نوع حادی از عارضه مزمن فشار خون بوده و پیش از بازداشت نیز به دلیل بروز نشانه‌های آنژین قلبی تحت نظر پزشک متخصص بوده است. به گفته یک منبع نزدیک به خانواده آقای دانا، مشکلات قلبی این شهروند در سال ۹۳ و در زمان بازداشت پیشین بروز پیدا کرده است. عدم پاسخگویی مسئولان علیرغم پیگیری‌های مکرر خانواده‌ها درباره وضعیت این دو شهروند بهائی و تداوم بازداشت آنان در شرایط شیوع گسترده ویروس کرونا در این شهر باعث افزایش نگرانی آنان شده است. این دو شهروند بهائی در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه در منازل شخصی خود توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی موسوم به پلاک ۱۰۰ منتقل شدند. ماموران در زمان بازداشت اقدام به بازرسی منازل این شهروندان کرده و برخی از لوازم شخصی آنان از جمله تلفن های همراه، کامپیوتر شخصی و تعدادی از کتب، آثار و تصاویر مربوط به آیین بهائی را با خود بردند. همزمان با آغاز موج جدید فشار بر شهروندان بهائی، در تاریخ ۱۷ فروردین ماه نیز ۷ شهروند بهائی در شیراز به نام های سعید اتحاد، قاسم معصومی، سیامک هنرور، سروش آبادی، صدیقه اقدسی، عالیه فروتن و بهروز فرزندی اردکانی پس از تفتیش منزل و ضبط تعدادی از وسایل شخصی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و تدریجا پس از حدود یک ماه با تودیع قرار وثیقه و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شدند. وحید دانا و سعید عابدی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت در پرونده خود دارند. این شهروندان در تاریخ ۲۸ مرداد ۹۷، توسط شعبه یک دادگاه انقلاب شیراز به صورت غیابی و بدون اطلاع وکیل و متهمان، هریک به یک سال حبس تعزیری و یک سال تبعید محکوم شده بودند که این حکم توسط شعبه ۱۷ دادگاه تجدید نظر استان فارس برای هریک به ۶ ماه حبس تعزیری تقلیل یافت. این شهروندان نهایتا در بهمن ماه ۹۷، با اعمال عفو موضوعی ۲۲ بهمن، با عدم اجرای حکم حبس روبرو شدند. شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد. بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

ضرب و شتم، انفرادی و عدم رسیدگی پزشکی؛ بیانیه عفو بین الملل در خصوص اعتصاب غذای سه زندانی در زندان شیبان اهواز

خبرگزاری هرانا – امروز دوشنبه ۳ خردادماه، سازمان عفو بین الملل در بیانیه ای از انتقال همراه با ضرب و شتم محمدعلی عموری، مختار آلبوشوکه و قاسم سنجری زندانیان زندان شیبان اهواز به سلولهای انفرادی و عدم دسترسی آنان به مراقبت های پزشکی خبر داد. این سازمان همچنین در بخشی از بیانیه خود گفته که این زندانیان از تاریخ ۲۰ اردیبهشت در اعتراض به بدرفتاری مسئولان زندان و مقامات دادستانی از جمله دادیار زندان شیبان، شرایط بازداشت و همچنین محرومیت از دسترسی به کتاب‌ دست به اعتصاب غذا زده‌اند. عفو بین الملل از مقامات ایران خواهان توقف بدرفتاری، رسیدگی پزشکی و آزادی این زندانیان شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، سازمان عفو بین الملل امروز دوشنبه ۳ خرداد ۱۴۰۰، با انتشار بیانیه ای از اعتصاب غذا، اعمال فشار و نگهداری در سلول انفرادی سه تن از زندانیان زندان شیبان اهواز خبر داد. متن کامل این بیانیه در ادامه می آید: “زندانیان عقیدتی، محمدعلی عموری و مختار آلبوشوکه و یک زندانی مسن‌تر با نام قاسم سنجری، که همگی در اعتصاب غذا به سر برده و هر سه از اقلیت عرب اهوازی ایران هستند، نیاز فوری به مراقبت‌های پزشکی دارند، از جمله برای آسیب‌هایی که طی حبس انفرادی طولانی مدت در اثر شکنجه و سایر رفتارهای بیرحمانه، ضدانسانی و ترذیلی، شامل ضرب و شتم توسط مسئولان زندان و مأموران اطلاعاتی لباس شخصی، متحمل شده‌اند. این سه زندانی در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ یا زمانی حوالی آن، توسط مأموران لباس شخصی از یک بند عمومی در زندان شیبان اهواز به مکانی نامعلوم منتقل شدند. براساس اطلاعات گردآمده توسط عفو بین‌الملل از یک منبع آگاه، پیش از انتقال، هر سه نفر از سوی دیگر زندانیان مورد تعرض جسمی قرار گرفته بودند و ماموران زندان به جای مداخله برای محافظت از آنان، همراه با ماموران اطلاعاتی لباس شخصی اقدام به ضرب و جرح بیشتر آنان کرده بودند. در هفته‌های پس از انتقال، مقامات از ارائه اطلاعات درباره سرنوشت و محل نگهداری محمد علی عموری و مختار آلبوشوکه به خانواده‌هایشان خودداری کرده و بدین ترتیب مرتکب جرم ناپدیدسازی قهری شدند. در تاریخ ۲۸ اردیبهشت، خانواده‌های این زندانیان اطلاع یافتند که آن‌ها از تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۴۰۰ یا زمانی حوالی آن، در سلول‌های انفرادی در زندان شیبان نگه داشته شده‌اند. خانواده‌ها همچنین مطلع شدند که عزیزان‎شان از تاریخ ۲۰ اردیبهشت در اعتراض به رفتارهای مسئولان زندان و مقامات دادستانی از جمله دادیار زندان شیبان، شرایط بازداشت و همچنین محرومیت از دسترسی به کتاب‌ دست به اعتصاب غذا زده‌اند. طبق اطلاعات گردآوری شده توسط عفو بین‌الملل از منابع آگاه، مختار آلبوشوکه در تاریخ ۲۸ اردیبهشت، در حالی که هنوز در اعتصاب غذا بود، اجازه یافت با یکی از اعضای خانواده خود ملاقات کوتاهی داشته باشد. طی این ملاقات، وی قادر نبوده است بدون کمک راه برود و این امر نگرانی‌های جدی در مورد وضعیت جسمانی و سلامتی او ایجاد کرده است. مختار آلبوشوکه همچنین گفته است که از دردهای شدید کلیه رنج می‌برد و از مراقبت های پزشکی، از جمله داروهای لازم برای مشکل سابقه‌دار سنگ کلیه‌اش محروم بوده است. به گفته منابع آگاه، روز بعد، در ۲۹ اردیبهشت، محمدعلی عموری با ویلچر به کلینیک پزشکی زندان شیبان منتقل شده است. با این حال، مدت کوتاهی پس از آن او را از کلینیک پزشکی به مکان نامعلومی انتقال داده‌اند، امری که این نگرانی جدی را برانگیخته که وی مجددا در حبس انفرادی قرار گرفته و در معرض خطر بیشتر شکنجه و سایر رفتارهای بیرحمانه، ضدانسانی و ترذیلی، از جمله محرومیت از مراقبت‌های پزشکی مناسب، قرار دارد. عفو بین الملل درخواست‌ خود از مقامات ایران برای آزادی فوری و بدون قید و شرط محمدعلی عموری و مختار آلبوشوکه را تجدید می‌کند زیر آن‌ها فقط به خاطر فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود در همکاری با گروه مدافع حقوق فرهنگی «الحوار» (در عربی به معنی «گفت و گو») که اکنون منحل گشته، محکوم به حبس ابد شده‌اند و از سال ۱۳۸۹ در زندان به سر می‌برند. عفو بین الملل همچنین هشدار می‌دهد که افراد مسن مانند قاسم سنجری در صورت ابتلا به کووید-۱۹ در معرض خطر بیماری شدید یا مرگ قرار دارند و بنابراین باید فوراً آزاد شوند. تا زمان آزادی، محمدعلی عموری، مختار آلبوشوکه و قاسم سنجری باید از سلول انفرادی خارج شده و از مراقبت‌های پزشکی مناسب از جمله اعزام به مراکز پزشکی خارج از زندان به منظور دریافت درمان‌های غیرقابل ارائه در زندان، برخوردار گردند. علاوه بر این لازم است تحقیقات به‌هنگام، همه‌جانبه، مستقل و بی‌طرفانه‌ای در خصوص گزارشات مبنی بر اعمال شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها علیه آن‌ها انجام شود و مسئولان این امر باید در دادگاه‌های منصفانه پاسخگو نگه داشته شوند. سازمان عفو بین الملل، خردادماه ۱۴۰۰

محکومیت نرگس محمدی به حبس، شلاق و جزای نقدی

خبرگزاری هرانا – نرگس محمدی، سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر، از بابت پرونده‌ای که در دوران حبس برای او گشوده شده بود، توسط شعبه ۱۱۷۷ دادگاه کیفری دو مجتمع قضایی قدس تهران به ۳۰ ماه حبس تعزیری، ۸۰ ضربه شلاق و پرداخت دو فقره جزای نقدی محکوم شده است. هرانا اسفندماه ۹۹ در گزارشی از احضار نرگس محمدی به دادسرای اوین خبر داده بود، این فعال حقوق بشر با انتشار نامه‌ای سرگشاده در این خصوص گفته بود که “به هیچ عنوان در هیچ مرحله‌ای از این رسیدگی شرکت نکرده و از رای صادره از سوی محاکم قوه قضائیه در این پرونده تبعیت نکرده و قطعاً سرپیچی خواهم نمود”. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، نرگس محمدی، سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر، از بابت پرونده‌ای که در دوران حبس برای او گشوده شده بود، به حبس، شلاق و پرداخت جزای نقدی محکوم شد. بر اساس این حکم که توسط شعبه ۱۱۷۷ دادگاه کیفری دو مجتمع قضایی قدس تهران در تاریخ ۲۹ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰ صادر و به وی ابلاغ شده است، نرگس محمد از بابت اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران از طریق انتشار بیانیه (بیانیه مبارزه با اعدام)، تحصن در دفتر زندان، تمرد از ریاست و مقامات زندان (برای پایان دادن به تحصن اعتراضی)، تخریب شیشه‌ها، افترا و ایراد ضرب و جرح” به ۳۰ ماه حبس تعزیری، ۸۰ ضربه شلاق و پرداخت دو فقره جزای نقدی محکوم شده است. هرانا اسفندماه ۹۹ در گزارشی از احضار نرگس محمدی به دادسرای اوین خبر داده بود، این فعال حقوق بشر با انتشار نامه‌ای سرگشاده در این خصوص گفته بود که “به هیچ عنوان در هیچ مرحله‌ای از این رسیدگی شرکت نکرده و از رای صادره از سوی محاکم قوه قضائیه در این پرونده تبعیت نکرده و قطعاً سرپیچی خواهم نمود”. خانم محمدی که از تاریخ ۱۵ اردیبهشت ١٣٩۴ در زندان بسر می‌برد، برای سه اتهام به ۱۶ سال زندان محکوم شده بود. بنا بر ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی و با در نظر داشت «مجازات اشد»، نرگس محمدی باید ١٠ سال زندان را تحمل می‌کرد. وی در تاریخ۳۰ آذرماه ۹۸ همراه با ۷ زندانی سیاسی دیگر در بند زنان زندان اوین طی نامه‌ای از تحصن چند روزه خود در زندان به مناسبت چهلمین روز و در همراهی با خانواده‌های داغدار اعتراضات سراسری آبان خبر داده بودند. در پی این تحصن مسئولان زندان اوین خانم محمدی و دیگر زندانیان تحصن کننده را به تبعید به زندان دیگر تهدید کرده بودند که در نهایت روز سه شنبه ۳ دی ماه ۹۸ وی را از زندان اوین به زندان زنجان منتقل کردند. خانم محمدی دیماه سال گذشته نیز طی نامه ای به شرح وقایع و برخورد رییس زندان اوین و نیروهای امنیتی در جریان انتقال وی پرداخته بود. نرگس محمدی نهایتا در تاریخ ۱۶ مهرماه ۹۹ با استفاده از قانون کاهش مجازات حبس از زندان زنجان آزاد شد. وی با گذشت حدود ۵ ماه از زمان آزادی کماکان از حق داشتن گذرنامه و خروج از کشور محروم است. ممنوعیت خانم محمدی از خروج از کشور جهت ملاقات با همسر و فرزندان خود در شرایطی است که در محکومیت پیشین وی مجازات تکمیلی ممنوعیت خروج از کشور عنوان نشده بود.

نامه حسین هاشمی از بازداشت شدگان آبان ۹۸؛ «ما برای غایت انسان در ایران جنگیدیم»

خبرگزاری هرانا – حسین هاشمی، زندانی سیاسی و از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸، که هم اکنون در زندان تهران بزرگ در حال تحمل دوران محکومیت ۵ ساله خود است با نگارش نامه ای از مشکلاتی می گوید که زندانیان و علی الخصوص بازداشت شدگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ در زندان تهران بزرگ با آن روبرو هستند. این زندانی سیاسی در نامه خود ضمن توصیف بخشی از مشکلاتی که این زندانیان با آنها روبرو هستند می گوید: “ما نه جاسوس دولت متخاصمیم و نه وطن فروش، تنها کارگرانی بودیم که دیگر به تنگ آمده بودیم از این همه ظلم و اینهمه بی عدالتی. خسته شدیم از بس درجا زدیم و هیچمان به همان هیچ تبدیل شد. خسته شدیم از بس جوانانمان را در سطل های زباله دیدم، یا معتاد در کف خیابان، یا خفته در گور. خسته شدیم از زنانی که تن خود را فروختند برای لقمه ای نان. خسته شدیم از اینهمه مغزی را که فراری دادند. ما برای غایت انسان در ایران جنگیدیم”. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز جمعه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۰، حسین هاشمی، زندانی سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ و از بازداشت شدگان اعتراضات سراسری آبان ۹۸ در نامه ای بخشی از مشکلاتی را که زندانیان این زندان با آن روبرو هستند بازگو کرده است. وی در بخشی از این نامه می گوید: “شیشه، دوا و تریاک. انواع موادمخدر مانند ریگ در بند سیاسی زندان تهران بزرگ مثل آب خوردن پیدا می شود. اما دریغ از یک لیوان آب شرب، دریغ از سرویس بهداشتی مناسب، دریغ از یک سیستم گرمایشی سرمایشی مناسب، دریغ از یک فضای آرام برای کتاب و کتابخوانی، دریغ از یک بوته، یک گل و حتی یک شاخه درخت. جز سیمان و دیوار های خشن و سخت و سیم های خاردار چیزی پیش رویتان نیست و حتی کتابی که بتواند ما و پرنده خیالمان را به خارج از این فضا ببرد”. متن کامل این نامه که جهت انتشار در اختیار هرانا قرار گرفته در ادامه می آید: “روزانه ده تا ۱۵ هزار تومان برای پول آب؛ این کوچک ترین معضلی است که ما زندانیان آبان ۹۸ با آن دست و پنجه نرم می کنیم. آری جوانانی که به بنزین لیتری ۳ هزار تومان معترض بودند حالا باید آب خوردن خود را با لیتری ۵ هزار تومان تامین کنند. ده تا پانزده هزار تومان هزینه آب روزانه، زمانیست که شما در منطقه ای خوش آب و هوا زندگی کنید، اما زندانیان آبان را در دل کویر سوزان به زنجیر کشیده اند و طبیعتا نیاز شما در دل کویر به آب در حالت طبیعی بیشتر از دو لیتر است. آب زندان تهران بزرگ غیرقابل شرب است و مملو از بوهای بد و پر از سیلیس که شما نمی توانید برای استحمام و مسواک زدن از آن استفاده کنید. بعد از مدتی دندان های شما پوسیده و پوست بدنتان کم کم زخم می شود. حالا شما باید این نکته را هم در نظر داشته باشید که برای همین حمام هم برنامه ریزی وجود دارند و یا به زبان ساده تر بگویم آن را برایتان جیره بندی کرده اند و با هزار منت آن را در اختیارتان قرار می دهند. یک هفته ۱۲ تا ۴ بعد از ظهر و هفته بعد ۸ تا ۱۲ ظهر. توجه کردید آنان که برای حسین صحرای کربلا سینه میزنند و وا اسفا می کنند برای لبان تشنه حسین حالا آب را در دل کویر سوزان بر روی اسیران آبان بسته اند. مشکل بعدی اینست که شما در بدو ورود به زندان آن هم با حکم های کیلویی ۵ تا ده سال اگر قوی باشید نهایتا بعد از دو ماه ابتدا با قرص های تحت نظر آلوده می شوید. قرص هایی که ظاهرا شما را آرام می کند تا شب ها راحتتر بخوابید و فکر زندگی از دست رفته تان را نکنید. زندگی هایی که پس از آبان ۹۸ به طور کلی از هم پاشید. کم نیستند لیلاهایی که معشوق خود را رها کردند و شیرین هایی که دیگر منتظر فرهاد خود نیستند. چراکه فرهادشان را حالا اسیر کرده اند. آنهم نه یک روز نه دو روز نه یکماه نه دوماه …. بلکه با حکم های بسیار سنگین. برمیگردم سر اصل داستان بعد از اینکه شما به قرص های تحت نظری آلوده شدید نیاز بدنتان به طور طبیعی بالا می رود و حالا دیگر بدنتان به کلونازپام، آلپرازولام، لارگاردین، متادون جواب نمی‌دهد و شما به دنبال مسکن های قوی سوق پیدا می کنید. زخم های روحی که دیگر جوابی از کلونازپام امثالهم نمیگیرد حالا شما یک راه پیش رویتان است. آری استفاده از شیشه، دوا و تریاک. انواع موادمخدر مانند ریگ در بند سیاسی زندان تهران بزرگ به مانند آب خوردن پیدا می شود. اما دریغ از یک لیوان آب شرب، دریغ از سرویس بهداشتی مناسب دریغ از یک سیستم گرمایشی سرمایشی مناسب دریغ از یک فضای آرام برای کتاب و کتابخوانی، دریغ از یک بوته، یک گل و حتی یک شاخه درخت. جز سیمان و دیوار های خشن و سخت و سیم های خاردار چیزی پیش رویتان نیست و حتی کتابی که بتواند ما و پرنده خیالمان را به خارج از این فضا ببرد. به راستی هدف از زندانی کردن ما چه بود. به ما گفتند شما را در زندان می سازیم اما حالا میفهمم که منظورشان از ساخته شدن چه بود. آری ما را در زندان تهران بزرگ هر شب می سازند. قرار است بیمار از این جهنم دره بیرون برویم با انواع مرض های روحی و جسمی. چند خانواده در آبان داغدار فرزندان خویش شدند و چندین خانواده قرار است در آینده ای نزدیک به سوگ فرزندان خویش بنشیند؟ ملت ایران، ما را در بدترین شرایط زیستی نگهداری میکنند، شرایطی که حداقل ها را هم از ما گرفتند و حتی جای مناسبی برای نگهداری حیوانات نیست. چه برسد به نام مقدس انسان. از روند دادگاه ها برایتان میگویم. دادگاه هایی بدون حضور وکیل یا وکیل هایی که خفه شده بودند. بدون حضور هیئت منصفه و زیر ۵ دقیقه با حکم های کیلویی ۵ تا ۱۰ سال. از تجربه دادگاه خودم برایتان می گویم. تایم دادگاه؛ ۱ دقیقه و ۳۰ ثانیه، وضعیت وکیل؛ خفه، هیئت منصفه؛ بدون حضور ایشان، نماینده دادستان؛ آقای امین وزیری، حکم؛ ۶ سال و ۷۴ ضربه شلاق. سیامک مقیمی را حتما همه تان شنیده اید جوانی ۲۰ ساله که می گفت در اطراف تهران زیرزمینی را اجاره کرده و تنها با مادر پیرش زندگی می کند. سیامک را از ۲۰۹ میشناسم. بچه ای که بسیار مهربان که تنها آرزویش خوشبخت کردن مادرش بود. اما افسوس که نتوانست. حالا سیامک شده بود باری بر روی دوش های مادرش. چرا که مجبور بود حداقل های سیامک را نیز تامین کند. سیامک در ۲۰۹ یک شب که از بازجویی سنگین برگشته بود، با لوله خودکار رگ های دست خود را زد. شاید نزدیک به ۱۰ بار هم در زندان دست به خودکشی زده بود. سوال من این است چرا کسی را که حداقل ۲۰ بار خودکشی کرده به زندان می آورید. چرا در عوض حمایت از یک جوان ایرانی کمر به نابودی او بسته اید. سیامک و خیلی از بچه های آبان اگر نظر منصفانه پزشک قانونی بود در همان اوایل عدم تحمل حبس شامل حالشان می شد. حالا سیامک چند روزیست که خوشبختانه آزاد شده و نمی دانم آیا توانی در او باقیمانده که بتواند زندگی مادرش را عوض کند یا نه. که امیدوارم جواب آری باشد. اما الان هم هستند کسانی که به دلیل مشکلات جسمی و روحی شامل عدم تحمل حبس می باشند اما کو گوش شنوا. از خودم برایتان میگویم؛ جوانی که دو ماه قبل از آبان جراحی کمر کرده بود اما در زمان دستگیری چنان مرا زدند که جراحی کمرم حالا اوت کرده هیچ، حالا دو مهره دیگر کمرم نیز نیاز به جراحی دارد. من هفته ای حداقل دو روز را نمیتوانم راه بروم از شدت کمر درد. سرگیجه هایی که بر اثر ضربات متعدد به سرم وارد شده سوغاتی است که برای همیشه با من خواهد بود. میروم به سراغ وحید بابائی متاهل، دارای دو بچه قد و نیم قد ۲ و ۴ ساله، می گفت به اتهام تبلیغ علیه نظام دستگیر شده اما قاضی مقیسه ۶ سال به او داده؛ ۵ سال بابت اجتماع و تبانی و ۱ سال بابت تبلیغ. میگفت در دادگاهش اجازه صحبت کردن نداشته. به دستور پلیس امنیت مجبور به نقل مکان شده و خانه اش را به جای دیگری برده اند. برادر و برادرزاده وحید در طول این ۱۸ ماه طاقت فرسا فوت شده اند اما حتی نگذاشته اند او برادرش را بدرود گوید. به او مرخصی تحت الحفظ هم نداند. تکلیف وحید با این همه زخم چه می شود. تکلیف بچه هایش که حالا دیگر نان آوری را ندارند چه! تکلیف زندگی وحید در کجای دستگاه عدالت قضائی مطرح می شود. امیرحسین مرادی، سعید و محمد ۱۸ ماه است زیر حکم اعدام اند و هربار دادگاهشان کنسل می شود. امیرحسین هر روز مرگ را زندگی می کند، پدرش خودکشی کرده. به امیر حسین هم مانند وحید مرخصی ندادند که پدرش را بدرود گوید. پدرش را از او گرفتند و حالا اندک جانی را که برایش مانده می خواهند از او بگیرند. در زندان دچار بیماری پوست پروانه ای شده اما هیچکس به او رسیدگی نمی کند. آمپول هایش را ماه به ماه هم که با هزینه شخصی اش تامین می شود سروقت به او نمی زنند و بیماری اش مدام درحال عود کردن است. راستی ما را در این جهنم دره میان زندانیان با جرائم دیگر نگهداری میکنند. بخصوص در قرنطینه در میان سارقان. هرچند ما به آن سارقان هم با دید انسانی مینگریم اما سوال من این است که آیا خود قانون اصل تفکیک جرائم رعایت می شود؟ راستی در اینجا سر هرموضوع پیش پا افتاده تو را شورایی می کنند و اگر راجب نیازهایت صحبتی به میان بیاوری ابتدا جلوی مرخصی، سپس جلوی آزادی مشروط و در روزهای دیگر جلوی نامه هایت را می گیرند و هیچ نامه ای از تو به خارج از زندان منتقل نمی شود. چند هفته قبل یک نفر را بخاطر استفاده از شلوارک در حین خواب شورایی کردند. همینقدر مسخره و هیمنقدر مضحک. راستی تا یادم نرفته از ساس ها برایتان بگویم موجوداتی که به شدت به خون علاقه مندند و هرچه بیشتر خون میخورند بیشتر وحشی می شوند. ساس ها امانمان را بریده اند. شب ها به جان نیمه جانمان هجوم می آوردند و اندک خون باقیمانده مان را می مکند. عشق ساس ها به ما یکطرفه است آن ها خون ما را میخورند و ما …! از موش های بزرگی برایتان بگویم که هیچ شباهتی به موش ندارد که فضولتشان مدام بر سر و صورتمان می ریزد. شاید با شنیدن نام موش موجودی کوچک و مهربان در ذهن شما می نشیند اما باید بگویم که این تصور شما کاملا اشتباه است. موش های تهران بزرگ خیلی موشند. یعنی می خواهم بگویم که حتی کلمه موش دیگر نمیتواند حق مطلب که همان موش باشد را ادا کند و باید کلمه دیگری برایشان انتخاب شود که زحمت آن را به فرهنگستان ادب و تولید واژه دکتر حداد عادل میسپارم. ملت ایران اگر از سختی و رنج هایمان برایتان بگویم باید ساعت ها در کنارتان بنشینم و صحبت کنم و از این روزهای وحشتناکی که به ما گذشته است. اما سر فصل های مهم را برایتان بازگو کردم. ملت ایران ما نه جاسوس دولت متخاصمیم و نه وطن فروش، تنها کارگرانی بودیم که دیگر به تنگ آمده بودیم از این همه ظلم و اینهمه بی عدالتی. خسته شدیم از بس درجا زدیم و هیچمان به همان هیچ تبدیل شد. خسته شدیم از بس جوانانمان را که در سطل های زباله دیدم، یا معتاد در کف خیابان، یا خفته در گور ها. خسته شدیم از زنانی که تن خود را فروختند برای لقمه ای نان. خسته شدیم از اینهمه مغزی را که فراری دادند. ما برای غایت انسان در ایران جنگیدیم. برای به دست آوردن فقط ۵ درصد از خوشبختی مردمان غرب. دوستی میگفت اگر فقط ۵ درصد خوشبختی مردم غرب را داشتیم الان خوشحال ترین مردم خاورمیانه بودیم توجه کردید فقط ۵ درصد جنگ ما فقط ۵ درصد. ملت ایران ما را تنها نگذارید، ما بی گناهیم، ما دشمن نبودیم، نیستیم و نخواهیم بود. دردهای بچه های آبان را با شعری از خودم به پایان میرسانم؛ «در اینجا همیشه عید است عید اسماعیل های بی نام و نشان تابستان های بی تاب و بی خیر پاییز سرخ علیل در اینجا همیشه عید است عید ابراهیم هایی که چاقو تیزکن خود را با ۶۷ درصد تخفیف خریداری کرده اند.» حسین هاشمی/ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۰/ زندان تهران بزرگ”. در ارتباط با نویسنده نامه گفتنی است، حسین هاشمی در تاریخ ۲۵ آبان ۹۸ در رابطه با اعتراضات سراسری آبان ۹۸ توسط ماموران وزارت اطلاعات در محل کار خود بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. او اسفندماه ۹۸ با تودیع قرار وثیقه موقتا از زندان آزاد و سپس توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهامات “اهانت به مقدسات، اخلال در نظم و آسایش عمومی” به ۶ سال حبس تعزیری، ۷۴ ضربه شلاق و از بابت مجازات تکمیلی به رونویسی از کتاب‌های “سه دقیقه در قیامت، گناه شناسی نوشته محسن قرائتی و ۵۳ سال عصر پهلوی به روایت دربار” و همچنین شست و شوی میت به مدت یک ماه روزی چهار ساعت در بهشت زهرا محکوم شد. این حکم نهایتا توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر عینا تایید و به وی ابلاغ شد. با اعمال ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۵ سال زندان برای وی قابل اجرا است. آقای هاشمی در شهریورماه ۹۹ جهت اجرای حکم حبس احضار و نهایتا راهی زندان اوین شد. او اواسط فروردین ماه ۱۴۰۰ به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

ایرانشهر؛ بازداشت یک شهروند توسط نیروهای امنیتی

خبرگزاری هرانا – روز پنجشنبه ۳۰ اردیبهشت، یک شهروند اهل شهرستان سرباز توسط نیروهای امنیتی در ایرانشهر بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کمپین فعالین بلوچ، روز پنجشنبه ۳۰ اردیبهشت ماه ۱۴۰۰، یک شهروند اهل شهرستان سرباز توسط نیروهای امنیتی در ایرانشهر بازداشت شد. بر اساس این گزارش، هویت این شهروند عبدالباسط آرامش، اهل روستای “پیردان” از توابع شهرستان سرباز عنوان شده است در این گزارش آمده است، بازداشت این شهروند در بازار شهر ایرانشهر توسط ماموران اداره اطلاعات و بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته است. علیرغم پیگیری های خانواده آرامش از سرنوشت وی، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.

بازداشت یک شهروند توسط نیروهای امنیتی در پیرانشهر

خبرگزاری هرانا – روز سه‌شنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه، یک شهروند اهل پیرانشهر در استان آذربایجان غربی پس از احضار به اطلاعات سپاه این شهر، بازداشت و به یکی از بازداشتگاه‌های این نهاد امنیتی در شهرستان نقده منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، روز سه‌شنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، ابراهیم افتاده، شهروند پیرانشهری، پس از احضار به اطلاعات سپاه این شهر، بازداشت شد. در این گزارش به نقل از یک منبع مطلع آمده است: آقای افتاده پس از بازداشت به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی سپاه پاسداران در شهرستان نقده منتقل شده و تاکنون پیگیری‌های خانواده وی جهت اطلاع از سرنوشت این شهروند بی‌نتیجه بوده است. تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دسترس نیست. ابراهیم افتاده، ۴٣ ساله ساکن روستای زیوه از توابع شهرستان پیرانشهر است.

بازداشت نجف مهدی پور توسط نیروهای امنیتی در دره شهر

خبرگزاری هرانا – نجف مهدی پور، روزنامه نگار ساکن دره شهر ایلام روز سه‌شنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز سه‌شنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، نجف مهدی پور، روزنامه نگار ساکن دره شهر ایلام توسط نیروهای امنیتی در منزل خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. علیرغم پیگیری‌های خانواده تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری این شهروند اطلاعی در دست نیست. آقای مهدی پور پیشتر نیز به دلیل فعالیت‌های مسالمت آمیز خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته است. او در تاریخ ۳۰ اردیبهشت ۹۷ بازداشت و توسط دادگاه انقلاب ایلام به یک سال حبس تعزیری از بابت اتهامات “توهین به رهبری” و “تبلیغ علیه نظام” محکوم شد. این حکم نهایتا توسط دادگاه تجدیدنظر عینا تایید شد. آقای مهدی‌پور در تاریخ ۱۱ خرداد ۹۸ جهت تحمل حبس یک ساله خود بازداشت و به زندان دره‌شهر منتقل و نهایتا در تاریخ ۶ اسفندماه ۹۸ به صورت زودهنگام از زندان دره شهر آزاد شد. نجف مهدی‌پور کارشناس ارشد علوم سیاسی و کاندیدای دهمین دوره‌ مجلس شورای اسلامی بود که صلاحیت وی از سوی شورای نگهبان رد شد. پیشتر نیز انتشار مقالات انتقادی، تعطیلی دوهفته‌نامه‌ی باختر زمین را در پی داشت که آقای مهدی‌پور صاحب امتیاز آن بود.

در پی امتناع از حذف مکالمات؛ ضرب و شتم و شکاندن انگشت یک خبرنگار توسط مامور حراست دانشگاه علوم پزشکی

خبرگزاری هرانا – فائزه مومنی خبرنگار ساکن تهران که در حال تهیه گزارشی از روند واکسیناسیون یکی از مراکز بیمارستانی بود، توسط مامور حراست دانشگاه علوم پزشکی “شهید بهشتی” مورد ضرب و شتم قرار گرفت و از ناحیه انگشت دست دچار شکستگی شد. ضرب و شتم خانم مومنی به دنبال مقاومت و امتناع وی برای حذف مکالمه های ضبط شده، صورت گرفته است. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از اعتماد آنلاین، فائزه مومنی خبرنگار مراکز خبری “رویداد ۲۴” و “صبح نو” طی انتشار پستی در صفحه اینستاگرامش، از ضرب و شتم خود توسط مامور حراست دانشگاه علوم پزشکی “شهید بهشتی” خبر داد. بر اساس این گزارش، خانم مومنی برای تهیه گزارشی از روند واکسیناسیون به یکی از مراکز بیمارستانی مراجعه می‌کند که موقع خروج توسط حراست دانشگاه علوم پزشکی “شهید بهشتی” مورد ضرب و شتم قرار می گیرد. در این گزارش آمده است: مأمور حراست از خانم مؤمنی خواسته است که همه گفت وگوهای انجام شده را پاک کند که بدنبال مقاومت و امتناع وی از این کار، مامور مذکور متوسل به ضرب و شتم این خبرنگار می شود که در پی آن انگشت دست این شهروند دچار شکستگی می شود. وی پس از انتقال به مراکز درمانی، از ناحیه شکستگی مورد عمل جراحی قرار گرفته است.

گزارشی از آخرین وضعیت کوروش باقری در زندان تهران بزرگ

خبرگزاری هرانا – کوروش باقری، زندانی سیاسی دوران محکومیت خود را در زندان تهران بزرگ سپری می‌کند. علیرغم موافقت اولیه دادیار ناظر دادسرای اوین با اعزام این شهروند به مرخصی و تحمل ادامه محکومیت با پابند الکترونیک، واحد اجرای احکام شعبه ۱ دادگاه انقلاب شهر ری به دلیل آنچه «نوع جرم ارتکابی» خوانده، با این موضوع مخالفت کرده است. کوروش باقری هم اکنون در حال تحمل دوران محکومیت ۲ ساله خود از بابت اتهام «توهین به رهبری» است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، کوروش باقری، زندانی سیاسی دوران محکومیت خود را در زندان تهران بزرگ سپری می‌کند. علیرغم موافقت دادیار ناظر دادسرای اوین با اعزام این شهروند به مرخصی و تحمل ادامه محکومیت با پابند الکترونیک، واحد اجرای احکام شعبه ۱ دادگاه انقلاب شهر ری به دلیل آنچه «نوع جرم ارتکابی» خوانده، با این اعزام مخالفت کرده است. این زندانی اواسط ماه جاری در نامه‌ای خطاب به سازمان زندان‌ها در خصوص این موضوع و کارشکنی صورت گرفته توسط شعبه اجرای احکام و مسئولان زندان تهران بزرگ شکایت کرده است با این حال تاکنون پاسخی از سوی مسئولان داده نشده است. یک منبع مطلع در این خصوص به هرانا گفت: «این مخالفت با فشار ضابط قضایی صورت گرفته است. وکیل و خانواده آقای باقری بارها بابت این موضوع به اجرای احکام دادگاه انقلاب شهرری و دفتر الیاسی، دادیار ناظر دادسرای مقدس مراجعه کردند با این حال تاکنون نتیجه ای در بر نداشته است.» کوروش باقری در تاریخ ۳۰ دیماه ۹۸ توسط ماموران اطلاعات سپاه در شهر ری بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد واقع در پادگانی در میدان قزوین منتقل شد. او پس از ۱۹ روز و اتمام مراحل بازجویی به زندان تهران بزرگ منتقل شد. نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای باقری در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۹۹، دومین جلسه در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ۹۹ و جلسه سوم دادگاه در اوایل مردادماه ۹۹ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. وی نهایتا توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی از بابت اتهامات توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۲ سال حبس از بابت اتهام توهین به رهبری برای وی قابل اجرا است. کوروش باقری متولد سال ۱۳۶۵ و دومین فرزند خانواده است. او یکی از سرپرستان خانواده خود بوده و به همین دلیل پس از بازداشت خانواده‌اش با مشکلات مالی مواجه شده‌اند. وی هم اکنون در تیپ ۵ بند ۲ سالن ۱ که در زندان با عنوان بند نوین شناخته می‌شود، بسر می‌برد.

هیراد پیربداقی، فعال کارگری، بازداشت و به زندان منتقل شد

هیراد پیربداقی، فعال کارگری، برای تحمل دوران محکومیت شش ماهه خود به زندان اوین منتقل شد. به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، آقای پیربداقی روز شنبه، ۲۵ اردیبهشت، زمانی که برای بازپس‌گیری لوازم ضبط شده‌اش در جریان بازداشت تجمع روز کارگر به پلیس امنیت گیشا مراجعه کرده بود، بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. به گزارش وب‌سایت حقوق بشریِ هرانا، این فعال کارگری به همراه عسل محمدی و سعید ملایری از دیگر فعالان کارگری صبح امروز به این مقر پلیس امنیت مراجعه کرده بودند. درباره وضعیت دو فعال کارگری دیگر تاکنون گزارشی منتشر نشده است. این سه فعال کارگری در تجمعات اعتراض‌آمیز کارگران در روز کارگر امسال، بازداشت و به صورت موقت آزاد شدند. اتحادیه آزاد کارگران ایران از بازداشت بیش از ۳۰ نفر فقط در تهران به دلیل حضور در این تجمعات اعتراض‌آمیز در روز کارگر امسال خبر داده بود. بنا بر گزارش‌ها همه بازداشت‌شدگان، شامگاه ۱۱ اردیبهشت آزاد شدند، اما وسایل شخصی برخی ضبط شده و به آن‌ها گفته شده بود که طی هفته آینده دوباره احضار خواهند شد. آقای پیربداقی به همراه دو فعال کارگری دیگر در مرداد ۹۸، در پی حضور در تجمع خانواده متهمان پرونده اعتراضات هفت‌تپه در مقابل ساختمان دادگاه انقلاب با اتهام «اخلال در نظم عمومی» بازداشت و در نهایت در ماه مهر همان سال با تودیع قرار وثیقه ۴۰۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شده بود.

تداوم بازداشت و بلاتکلیفی دو شهروند اهل قروه

خبرگزاری هرانا – داریوش خالدیان و محسن سعیدی شهروندان اهل شهرستان قروه، با گذشت ۷ روز از زمان بازداشت، از ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم هستند. این شهروندان در تاریخ ۱۶ اردیبهشت‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به یکی از بازداشتگاه های امنیتی سنندج منتقل شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، امروز شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰، داریوش خالدیان و محسن سعیدی شهروندان اهل شهرستان قروه، با گذشت ۷ روز کماکان در بازداشت به سر می برند. بر اساس این گزارش این دو شهروند طی مدت بازداشت از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده‌اند. علیرغم پیگیری‌های خانواده این شهروندان، تاکنون از دلایل بازداشت، وضعیت کنونی، اتهامات مطروحه و محل دقیق نگهداری آنها اطلاعی در دست نیست. این شهروندان پیشتر در تاریخ ۱۶ اردیبهشت‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به یکی از بازداشتگاه های امنیتی سنندج منتقل شده بودند.

جمعی از اساتید دانشگاه شریف طی نامه‌ای خواهان آزادی امیرحسین مرادی و علی یونسی شدند

خبرگزارش هرانا – بیش از ۱۷۴ نفر از اساتید دانشگاه صنعتی شریف با ارسال نامه‌ای به مسئولان جمهوری اسلامی، خواستار آزادی امیرحسین مرادی و علی یونسی دو تن از دانشجویان بازداشتی این دانشگاه شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا، به نقل از ایسنا، بیش از ۱۷۴ نفر از اساتید دانشگاه شریف با ارسال نامه‌ای به مسئولان خواستار آزادی دو تن از دانشجویان بازداشتی دانشگاه صنعتی شریف شدند. امضاکنندگان در بخشی از این نامه با اشاره به اینکه امیر حسین مرادی و علی یونسی دو تن از دانشجویان برتر دانشگاه صنعتی شریف که قبلا در المپیادهای کشوری و جهانی افتخاراتی را برای کشور کسب کرده‌ و بیش از یک سال است که در زندان هستند، نوشتند: مُصرانه از مقامات عالی رتبه جمهوری اسلامی درخواست می‌نماییم که اجازه دهند این دانشجویان به آغوش خانواده و جمع دانشگاهی خود بازگردند. علی یونسی، دانشجوی مهندسی کامپیوتر و امیرحسین مرادی، دانشجوی فیزیک دانشگاه صنعتی شریف در تاریخ ۲۲ فروردین ۹۹ توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شدند. گفته می‌شود بازداشت این دانشجویان، توسط ماموران لباس شخصی، بدون ارائه حکم قضایی و همراه با ضرب و شتم صورت گرفته است. غلامحسین اسماعیلی، سخنگوی قوه قضاییه ایران در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ۹۹ این دانشجویان را به همکاری با مجاهدین خلق متهم کرد. چندی بعد آیدا یونسی، خواهر علی یونسی با انتشار ویدئویی در فضای مجازی این اتهامات را تکذیب کرده و دلیل مطرح شدن آن را سابقه زندان پدر و مادر خود در دهه شصت عنوان کرد. شهریورماه ۹۹ آیدا یونسی از فشار بر برادر خود برای انجام اعترافات تلویزیونی خبر داد. آبان‌ماه ۹۹ علی یونسی به کرونا مبتلا شده و مدتی بعد پس از بهبودی به سلول چند نفره بازگردانده شد. در خصوص این دانشجویان گفتنی است که امیرحسین مرادی، برنده مدال نقره المپیاد نجوم کشوری سال ۹۶ و علی یونسی، برنده مدال نقره المپیاد نجوم کشوری سال ۹۵ و مدال طلای المپیاد نجوم سال ۹۶ است. همچنین، علی یونسی با کسب مدال طلا در دوازدهمین المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک که در چین برگزار شد، برای ایران افتخار آفریده است. چندی پیش، جمعی از دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعتی شریف طی نامه ای به علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی، ضمن اعتراض به اتهام افساد فی‌الأرض مطروحه علیه علی یونسی و امیر حسین مرادی دو دانشجوی ممتاز دانشگاه مذکور و محبوس در زندان اوین، سرکوب سیستماتیک تحت عناوین مختلف در خصوص جلوگیری از دادرسی عادلانه این دو دانشجو را محکوم کردند و خواهان جلوگیری از ترتیب اثر قانونی در خصوص اقاریر و مصاحبه‌های اخذ شده از این دانشجویان، تامین سلامت جسمی و روحی آنها توسط متخصصان بدون گرایش خاص، جلوگیری از ادامه اقدامات خلاف قانون و بازداشت طولانی‌مدت بدون نظر دادگاه صالح و همچنین امکان ایجاد ملاقات وکیل با متهمین و دسترسی آزاد وکیل به پرونده این دو دانشجو شدند.

بازداشت دو شهروند توسط نیروهای امنیتی در ماهشهر

خبرگزاری هرانا – دادستان عمومی و انقلاب بندر ماهشهر از بازداشت دو شهروند در این شهرستان به دلیل آنچه برافراشتن پرچم یکی از گروه های مخالف نظام خوانده، خبر داد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از فارس، دو شهروند در ماهشهر توسط نیروی امنیتی بازداشت شدند. دادستان عمومی و انقلاب بندر ماهشهر با اعلام این خبر، دلیل بازداشت دو شهروند مذکور را “برافراشتن پرچم منتسب به گروه الاحوازیه در شهرک طالقانی این شهرستان” عنوان کرد. مهدی محمدی در این خصوص گفت: “دستگاه قضایی با این افراد برابر قانون با اشد مجازات برخورد خواهد کرد”. در این گزارش به هویت و محل نگهداری شهروندان بازداشت شده اشاره ای نشده است.

اکبر قلیزاده بازداشت و جهت تحمل حبس به زندان تهران بزرگ منتقل شد

خبرگزاری هرانا – اکبر قلیزاده (یاشار تبریزی)، فعال مدنی امروز چهارشنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه جهت تحمل دوران محکومیت خود بازداشت و به زندان تهران بزرگ منتقل شد. آقای قلیزاده پیشتر توسط دادگاه انقلاب شهریار به ۳ ماه و ۱ روز حبس تعزیری محکوم شده بود. این محکومیت نهایتا توسط شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۲۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، اکبر قلیزاده، فعال مدنی جهت تحمل دوران محکومیت خود بازداشت و به زندان تهران بزرگ منتقل شد. آقای قلیزاده پیشتر نیز در تاریخ ۱۶ اسفندماه ۹۶ بازداشت و در تاریخ ۲۸ اسفندماه همان سال به صورت موقت آزاد شد. اکبر قلیزاده، فرزند بیت اله، توسط دادگاه انقلاب شهریار از بابت اتهام “تبلیغ علیه نظام” به ۳ ماه و ۱ روز حبس تعزیری محکوم شده بود. این محکومیت نهایتا توسط شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد. گفته می‌شود که این اتهام به دلیل تهیه گزارشاتی از کودکان کار، افراد بی خانمان و گورخواب به این شهروند نسبت داده شده است.

تداوم اعتصاب غذا؛ نامه صبا کردافشاری از زندان قرچک ورامین

به‌خاطر تمام کشتارها، شکنجه‌ها، عذاب‌ها، دل شکستن‌ها و تهدید‌ها که نه‌تنها نثار زندانیان سیاسی می‌شود، بلکه گریبان‌گیر خانواده‌هایشان است، اعلام اعتصاب غذا و دارو کردم و مطالبه‌ام پایان اعمال فشارها بر روی خانواده زندانیان سیاسی و آزادی مادرم راحله اصل احمدی است. به گزارش خبرگزاری هرانا، امروز سه شنبه ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۴۰۰، صبا کردافشاری، فعال مدنی محبوس در زندان قرچک ورامین در چهارمین روز اعتصاب غذا با نگارش نامه ای دلایل و ضرورت این اقدام را توضیح داده است. متن کامل نامه صبا کردافشاری: “در تاریخ ۱۱ مردادماه ۱۳۹۷ به دنبال بحران‌ها، رکود اقتصادی و به خطر افتادن وضع معیشت مردم در تجمع مسالمت آمیز اعتراض به گرانی شرکت کردم؛ اما از آنجا که حکومت جمهوری اسلامی در پی ۴۲ سال حکمرانی رویه‌ای جز سرکوب نداشته و هیچگونه اعتراضی را تاب نمی‌آورد، تمامی معترضین را که من هم جزئی کوچک از آنها (از مردم) بودم که در دل خیابان حقوق سلب شده‌شان را طلب می‌کردند، بازداشت کردند. ۳ ماه را بلاتکلیف در شکنجه‌گاه قرچک سپری کردم، سپس توسط قاضی محمد مقیسه به ۱ سال حبس محکوم شدم و به زندان اوین منتقل شدم. در اوین زندانیانی را دیدم که در مقابل ظلم و بی عدالتی سکوت نکردند و جسورانه و آزادانه مطالباتشان را فریاد زدند. پس از آزادی چون صدای تعدادی از زندانیان سیاسی-عقیدتی را به گوش همگان رساندم؛ “من، تنها فریاد زدم، نه! من از فرورفتن تن زدم. صدایی بودم من، شکلی میانِ اشکال، و معنایی یافتم (احمد شاملو).” چون درباره وضعیت اسفناک شکنجه‌گاه‌های ایران از جمله قرچک صحبت کردم؛ از آنجا که نسبت به اعمال وحشیانه‌ای چون اعدام و قطع عضو اعتراض کرده و تلاش کردم نشان دهم که زنان بردگان قرون وسطی نیستند و آنان نیز با مردان از حقوق برابر برخوردارند و دیگر عصر پدرسالاری به پایان رسیده است؛ چون خواستم که در قرن بیست و یکم مردم کشورم از حق آزادی بیان، آزادی عقیده، آزادی حجاب و آزادی حیات برخوردار باشند، در تاریخ ۱۱ خردادماه ۱۳۹۸ مجددا توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدم. این بار توسط قاضی ایمان افشاری به ۲۴ سال حبس محکوم شدم و برچسب فساد و فحشا بر پیشانی‌ام چسبانده شد. مادرم راحله احمدی، همچون دیگر مادران دادخواه، ناحقی و بی‌عدالتی را که در حق دختر ۲۱ ساله‌اش تاب نیاورد، سکوتش را شکست و اعتراضش را فریاد کشید. او نه تنها برای صبا بلکه برای تمام مردان و زنان مبارز راه آزادی خواهی اعتراض کرد؛ اما پاسخ این اعتراض و حق‌خواهی نیز بازداشت بود. ما تنها حقوق اجتماعی و آزادی‌های مدنی‌مان را که سال‌هاست محروم از آن هستیم، طلب کردیم. ولی حکومت نشان داد که پاسخ مطالبه‌گری پرداخت هزینه‌های گزاف است. در تاریخ ۱۸ آذرماه ۱۳۹۹، مرا به بهانه‌های واهی به زندان قرچک ورامین تبعید کردند؛ مادر و دختر را در زندان به بند کشیدند و از یکدیگر جدا کردند. چه مادران و دختران، پدران و پسران و خانواده‌هایی که در تبعیدگاه‌های ایران گذران عمر می‌کنند. به دنبال تداوم اعمال غیرانسانی و موارد نقض حقوق بشر و تبعید و جداسازی من و مادرم از هم، شوکی عصبی به مادرم وارد شد که آسیب جدی به ستون فقراتش وارد آورد و باعث از کار افتادگی پای چپش شد. تمام این اعمال فشارها کافی نبود که باز هم عرصه را بر ما تنگ‌تر کردند و از امکان ملاقات زندان به زندان محروم هستیم. با وجود اینکه وضعیت مادرم خطرناک است اعزام‌های درمانی‌اش را پیگیری نمی‌کنند و با آزادی مشروط و مرخصی که حق هر زندانی‌ است، مخالفت می‌کنند. مزدبگیرانشان را با عناوین مختلف برای تهدید نزد ما می‌فرستند. دختر ۲۳ ساله‌ای که جوانی‌اش را به تباهی کشاندید، تمام زندگی‌اش را نابود کردید، دیگر باید از چه چیز واهمه داشته باشد؟! مزه تمام ظلمتان را چشیدم و لمس کردم! آیا چیز دیگری وجود دارد که باید شاهد آن باشم؟! به آنچه بر من و دیگر زندانیان گذشته فکر می‌کنم؛ فکر می‌کنم و استوارتر از همیشه قدم برمی‌دارم. یاد شعری از احمد شاملو افتادم. گفته بود: “در اینجا چار زندان است، به هر زندان دو چندان نقب در هر نقب چندین حجره، در هر حجره چندین مرد، در زنجیر…. از این زنجیریان، یک تن، زنش را در تب تاریک بهتانی به ضرب دشنه ای کشته است. از این مردان، یکی، در ظهر تابستان سوزان، نان فرزندان خود را، بر سر برزن، به خون نان فروش سخت دندان گرد… آغشته است. …” اکنون از تاریخ ۱۸ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰ به‌خاطر تمام کشتارها، شکنجه‌ها، عذاب‌ها، دل شکستن‌ها و تهدید‌ها که نه‌تنها نثار زندانیان سیاسی می‌شود، بلکه گریبان‌گیر خانواده‌هایشان است، اعلام اعتصاب غذا و دارو کردم و مطالبه‌ام پایان اعمال فشارها بر روی خانواده زندانیان سیاسی و آزادی مادرم راحله اصل احمدی است. صبا کردافشاری/ ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۰/ زندان قرچک ورامین”. صبا کردافشاری به جرم اعتراض به حجاب اجباری به ۲۴ سال و راحله احمدی به جرم اعتراض به بازداشت دخترش به ۳۱ ماه زندان محکوم شده‌اند.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات یاسین قاسمی بجد برگزار شد

خبرگزاری هرانا – جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات یاسین قاسمی بجد نویسنده، شاعر و مترجم امروز دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ماه، در دادگاه کیفری دو زاهدان برگزار شد. آقای قاسمی بجد در تاریخ ۲۸ بهمن‌ماه سال گذشته، پس از مراجعه به اداره اطلاعات شهرستان زاهدان بازداشت و در تاریخ ۲۸ اسفند با تودیع قرار و به صورت موقت آزاد شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۰، جلسه رسیدگی به اتهامات یاسین قاسمی بجد نویسنده، شاعر و مترجم در دادگاه کیفری ۲ زاهدان برگزار شد. طی این جلسه که در شعبه ۱۰۲ دادگاه کیفری دو زاهدان برگزار شد، آقای قاسمی بجد از بابت اتهام نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی مورد محاکمه قرار گرفت و رسیدگی به سایر اتهامات مطروحه علیه او از جمله توهین به مقدسات اسلام، توهین به مقامات دولتی، توهین به رهبری، فعالیت تبلیغی علیه نظام و عضویت و همکاری با گروه‌های مخالف نظام به زمان دیگری موکول شد. وی پیشتر در تاریخ ۲۰ اردیبهشت‌ماه طی ابلاغیه ای به دادگاه کیفری ۲ زاهدان احضار شد. به گفته یک منبع مطلع، وسایل شخصی این شهروند همچون لپتاپ، تلفن همراه و دوربین مداربسته منزل وی علیرغم دستور بازپرس تاکنون به او بازگردانده نشده است. همچنین این منبع در خصوص شبکه های اجتماعی آقای قاسمی بجد افزود: «اطلاعات سپاه رمز صفحه اینستاگرام و سایرحساب‌های مجازی او را نیز تغییر داده است و در اختیار خودشان نیستند.» در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۳۹۹، یاسین قاسمی بجد، نویسنده و مترجم ساکن قشم پس از مراجعه به اداره اطلاعات شهرستان زاهدان جهت بازجویی مجدد، بازداشت و ابتدا به زندان این شهر منتقل شد. وی نهایتا در تاریخ ۲۸ اسفند با تودیع قرار و به صورت موقت آزاد شد. ده روز پیش از بازداشت، در تاریخ ۱۸ بهمن ۹۹، جلسه بازپرسی آقای قاسمی بجد در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب زاهدان برگزار شد. این شهروند همراه با وکیل مدافع خود در این جلسه حاضر شده و پس از دفاع از اتهامات انتسابی با تودیع قرار ۱۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود. این شهروند اهل سنت در سال ۹۷ نیز توسط اطلاعات سپاه احضار و پس از بازجویی آزاد شده بود. یاسین قاسمی بجد، متولد ۱۳۶۷، شهروند سنی مذهب، نویسنده، مترجم و فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته مدیریت فناوری اطلاعات از دانشگاه زاهدان است. آقای قاسمی نگارنده کتاب‌هایی همچون «اقتصاد مقاومتی، توحید و یکتاپرستی (براساس منابع اهل سنت)، در جست و جوی خدا، دعاهای قرآنی و مترجم کتاب‌های «۳۶۵ راز فنگ شویی: ماله‌کش اعظم، نکته‌های روزانه برای جذب ثروت، هماهنگی و عشق، ۴۰ دستورالعمل تهیه آب میوه برای کاهش وزن، ارتباط، چهل حدیث همراه با قصه برای کودکان، خدمات درمانی در تسخیر ارواح، در جست‌وجوی فلسطین، راهنمای نگراش مقالات و زندگینامه من» است.

بازداشت دو شهروند توسط نیروهای امنیتی در شوش

خبرگزاری هرانا – مهدی کعبی و یاسر دبات، دو تن از شهروندان اهل شهرستان شوش به ترتیب در روزهای دوشنبه ۶ و یکشنبه ۱۲ اردیبهشت‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، دو شهروند اهل شهرستان شوش در استان خوزستان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. از میان این شهروندان مهدی کعبی، روز دوشنبه ۶ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در شهرستان شوش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. همچنین روز یکشنبه ۱۲ اردیبهشت‌ماه یاسر دبات توسط نیروهای امنیتی در شهرستان شوش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه، نهاد بازداشت کننده و محل نگهداری این شهروندان اطلاعی در دست نیست. مهدی کعبی، ۲۶ ساله، فرزند هلیل و از شهروندان اهل شهرستان شوش و یاسر دبات، ۳۰ ساله، متاهل و از اهالی روستای کعب دبات از توابع شهرستان شوش است.

بازداشت دو شهروند توسط نیروهای امنیتی در شهرستان کنارک

خبرگزاری هرانا – روز سه‌شنبه ۱۴ اردیبهشت‌ماه، دو شهروند در شهرستان کنارک واقع در استان سیستان و بلوچستان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهرستان منتقل شدند. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از رسانک، روز سه‌شنبه ۱۴ اردیبهشت‌ ۱۴۰۰، دو شهروند در شهرستان کنارک توسط ماموران اداره اطلاعات بازداشت شدند. در این گزارش هویت این شهروندان، مسعود هوت، فرزند دادکریم، اهل روستای مومان و یوسف آبسته اهل شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان عنوان شده است. بر اساس این گزاش، این شهروندان پس از بازداشت به ادراه اطلاعات شهرستان کنارک منتقل شده‌اند. تاکنون با وجود پیگیرهای خانواده این دو شهروند، از دلایل بازداشت آن‌ها اطلاعی در دست نیست.

شکیلا منفرد از زندان اوین به زندان قرچک ورامین تبعید شد

خبرگزاری هرانا – شکیلا منفرد، زندانی سیاسی که دوران محکومیت ۴ سال و دو ماهه خود را در بند زنان زندان اوین سپری می‌کرد، روز یکشنبه ۱۲ اردیبهشت‌ماه به زندان قرچک ورامین تبعید شد. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز یکشنبه ۱۲ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰، شکیلا منفرد، زندانی سیاسی از زندان اوین به زندان قرچک ورامین تبعید شد. این زندانی سیاسی هم اکنون در بند قرنطینه زندان قرچک ورامین به سر می برد. شکیلا منفرد پیشتر در تاریخ ۱۰ شهریورماه ۱۳۹۹، هنگام خروج از منزل توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به یکی از بازداشتگاه‌های سازمان اطلاعات سپاه در تهران منتقل منتقل شد. گفته می‌شود بازداشت این شهروند بدون ارائه حکم قضایی صورت گرفته بود. وی در تاریخ ۱۹ شهریورماه ۹۹ با پایان مراحل بازجویی به قرنطینه بند زنان زندان اوین منتقل و نهایتا در تاریخ ۲۴ شهریور با تودیع قرار وثیقه ۴۰۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد. جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات شکیلا منفرد، آرشام رضایی و محمد ابوالحسنی از بابت پرونده ای مشترک در تاریخ ۱ بهمن‌ماه ۹۹ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران برگزار شد. خانم منفرد پس از اتمام جلسه دادگاه توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و به زندان منتقل شد. وی توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری از بابت اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به مقدسات اسلام” به ۶ سال حبس تعزیری و ۴ ماه کار اجباری در جهاد کشاورزی محکوم شد. نهایتا شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران خانم منفرد را به ۴ سال و دو ماه حبس قطعی محکوم کرد. شکیلا منفرد، متولد ۱۳۷۲ و شهروند ساکن تهران است.

ابراز نگرانی جامعه جهانی بهائی از افزایش فشار بر بهائیان در ایران

خبرگزاری هرانا – دفتر جامعه جهانی بهائی در ژنو، با انتشار بیانیه ای نسبت به افزایش فشار و آزار و اذیت شهروندان بهائی در ایران ابراز نگرانی کرد. در بیانیه دفتر جامعه جهانی بهائی با اشاره به اینکه وقایع اخیر “یک کارزار وسیع دولتی را شکل می‌دهند که هدفش نابودی سیستماتیک جامعه بهائی به عنوان یک جامعه زنده و پویا است” آمده “موج‌ حمایت‌های ملی و جهانی از بهائیان ایران، ندای همبستگی جهانی در دفاع از پایه‌ای‌ترین حقوق شهروندان ایرانی را بلند کرده است”. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنجشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۰، جامعه جهانی بهائی با انتشار بیانیه ای نسبت افزایش فشار و آزاد سیستماتیک علیه شهروندان بهائی در ایران ابراز نگرانی کرد. در بخشی از این بیانیه با اشاره به آغاز موج جدید از فشار بر پیروان آئین بهائی در ایران آمده است “موج‌ حمایت‌های ملی و جهانی از بهائیان ایران، ندای همبستگی جهانی در دفاع از پایه‌ای‌ترین حقوق شهروندان ایرانی را بلند کرده است”. متن کامل این بیانیه در ادامه می آید: “آزار بهائیان ایران با شدت بسیار بیشتری ادامه دارد ژنو – ۵ مه ۲۰۲۱ – جامعهٔ جهانی بهائی نگران تشدید اخیر آزار و اذیت‌ها علیه بهائیان در ایران است. به نظر می‌رسد موج اخیر، حاکی از پیاده‌سازی برنامه گسترده‌تر دولت ایران برای افزایش آزار و سرکوب این جامعه است که بزرگ‌ترین اقلیت دینی غیرمسلمان کشور به شمار می‌رود. در حال حاضر، موجی از یورش به منازل و دستگیری‌های خودسرانه و بی‌دلیل در سراسر ایران در جریان است. تاکنون منازل ده‌ها بهائی در شهرهای شیراز و بهارستان اصفهان مورد حمله قرار گرفته است و منجر به بازداشت بیش از ۲۰ بهائی شده و تعداد بیشتری نیز هر زمان امکان دارد به زندان فراخوانده شوند. این یورش‌ها و دستگیری‌ها، جدیدترین نمونه‌ از فهرست بلند آزار و اذیت‌های اخیر بهائیان ایران است، از جمله توقیف زمین‌ها و املاک بهائیان در روستای ایول در استان مازندران، مصوبه‌ای محرمانه از کمیسیون اقوام، فرق و مذاهب شهرستان ساری جهت کنترل و سرکوب بهائیان، و منع بهائیان تهران از دفن عزیزان‌شان در قطعه‌ای از گورستان خاوران که قبلاً به آن‌ها اختصاص داده شده بود. این وقایع یک کارزار وسیع دولتی را شکل می‌دهند که هدفش نابودی سیستماتیک جامعۀ بهائی به عنوان یک جامعهٔ زنده و پویا است. موج‌ حمایت‌های ملی و جهانی از بهائیان ایران، ندای همبستگی جهانی در دفاع از پایه‌ای‌ترین حقوق شهروندان ایرانی را بلند کرده است. در نتیجه، یک جنبه از کارزار مقامات تاکنون خنثی شده و بهائیان تهران توانسته‌اند پنج نفر از درگذشتگان خود را مطابق ترتیبات قبلی در گورستان خاوران به خاک بسپارند. خانم دیان علائی، نمایندهٔ جامعهٔ بین‌المللی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو می‌گوید: وقایع اخیر نشان داده است که وحدت و همبستگی در کانون دستاورد‌های حقوق بشری برای همهٔ ایرانیان قرار دارد. این حمایت و همبستگی برای پاسخ به تشدید آزار و سرکوب بهائیان ایران که در حال حاضر در جریان است بسیار ضروری است”. بر اساس گزارشاتی که پیشتر توسط هرانا منتشر شده است؛ طی ماه اخیر موج تازه ای از بازداشت گسترده شهروندان بهائی در شهرهای مختلف کشور از جمله اصفهان و شیراز به راه افتاده است. از روز یکشنبه ۵ اردیبهشت، دستکم ۱۰ زن بهائی در بهارستان اصفهان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و منازل دستکم ۲۸ خانواده بهائی نیز در همین شهر توسط نیروهای امنیتی تفتیش شده است. همچنین روز گذشته نیز یک شهروند اهل بهارستان اصفهان در هندیجان بازداشت شد. از سوی دیگر در تاریخ ۱۷ فروردین ماه دستکم ۷ شهروند بهائی در شهر شیراز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و منازل آنان مورد تفتیش قرار گرفت. در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه نیز دو شهروند دیگر در همین شهر توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. از میان شهروندان بهائی بازداشت شده در شیراز دستکم ۶ تن کماکان در بازداشت هستند.

در ادامه بازداشت و تفتیش منازل بهائیان بهارستان اصفهان؛ شعله آشوری در هندیجان بازداشت شد

خبرگزاری هرانا – امروز چهارشنبه ۱۵ اردیبهشت ماه، شعله آشوری، شهروند بهائی ساکن هندیجان واقع در استان خوزستان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. ماموران در زمان بازداشت بسیاری از لوازم شخصی از جمله تلفن های همراه، کتب، آثار و تصاویر مربوط به آئین بهائی را ضبط کرده و با خود برده اند. بازداشت این شهروند اهل بهارستان اصفهان که از دو سال قبل در شهرستان هندیجان سکونت دارد در ادامه بازداشت ۱۰ زن بهائی در بهارستان و تفتیش گسترده منازل بهائیان در این شهر از جمله منزل خانواده آشوری صورت گرفته است. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز چهارشنبه ۱۵ اردیبهشت ماه ۱۴۰۰، شعله آشوری، شهروند بهائی ساکن هندیجان واقع در استان خوزستان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. بازداشت این شهروند اهل بهارستان اصفهان که از دو سال قبل در شهرستان هندیجان سکونت دارد در ادامه بازداشت ۱۰ زن بهائی در بهارستان اصفهان و تفتیش گشترده منازل بهائیان در این شهر صورت گرفته است. پیشتر منزل پدر این شهروند بهائی جهت بازداشت شعله آشوری توسط نیروهای امنیتی تفتیش شده بود. به گفته یک منبع نزدیک به خانواده این شهروند بهائی، امروز چهارشنبه ۱۵ اردیبهشت، ماموران امنیتی از طریق بالارفتن از دیوار و در حالی که همسر شعله آشوری در منزل حضور نداشته جهت بازداشت او وارد منزل شده اند. نیروهای امنیتی در زمان بازداشت بسیاری از لوازم شخصی این زوج بهائی از جمله تلفن همراه، کتب، تصاویر و آثار مربوط به آئین بهائی را ضبط کرده و با خود برده اند. از روز یکشنبه ۵ اردیبهشت ماه، رویا آزاد خوش، مریم خورسندی، سارا شکیب، فیروزه راستی نژاد، ساناز راسته، آزیتا رضوانی، مژگان پورشفیع، نسرین خادمی و نوشین همت توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. روز جمعه ۱۰ اردیبهشت نیز شورانگیز بهامین، شهروند بهائی ساکن این شهر، در منزل پدری خود در شهرستان بویراحمد بازداشت شد. همچنین از روز یکشبه ۵ اردیبهشت تاکنون منازل دستکم ۲۸ شهروند بهائی به نام های “منصور شیرازی، مهرداد آژیر (خانواده شورانگیز بهامین)، طوبی بهامین، عنایت الله مطهر، صنم بهین آیین، افشین بهامین، مهرزاد پارسی نسب (خانواده ساناز راسته)، پرهام نقی پور، پژمان نقی پور(خانواده نسرین خادمی)، بهرام رضوانی خواه (خانواده آزیتا رضوانی خواه)، فرح راستی نژاد، پرویز رحمانی(خانواده مژگان پورشفیع)، افشین وجدانی(همسر نوشین همت، خانواده همت (والدین نوشین همت)، سروش شکیب(خانواده سارا شکیب)، کاووس آشوری، حمید بهنام(خانواده فیروزه راستی نژاد)، فرزاد روحی(خانواده مریم خورسندی)، رویا آزادخوش، ایران دانش نیا، حمید اتحادی، شیروان خواص، سهراب رضوانی، سیامک گلشن، سهیل برازنده، امیرحسین خرسندی(برادر مریم خورسندی)، خانم زارعی و بشری مطهر” توسط نیروهای امنیتی تفتیش و بسیاری از لوازم شخصی این شهروندان ضبط شده است. شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد. بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

هشدار گزارشگران سازمان ملل درباره 'احتمال مرگ' محمد نوری‌زاد در زندان

شش گزارشگر حقوق بشر سازمان ملل در بیانیه‌ای از وضعیت سلامت محمد نوری‌زاد، زندانی سیاسی در ایران به شدت ابراز نگرانی کرده‌اند و درباره "احتمال مرگ" او در صورت ادامه وضعیت کنونی هشدار دادند. جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران در سازمان ملل و پنج نفر از همکاران او گفته‌اند که "به شدت از بدرفتاری با محمد نوری‌زاد و ادامه حبس او به دلیل ابراز عقیده" نگران هستند و خواهان آزادی فوری آقای نوری‌زاد شده‌اند. این گزارشگران هشدار داده‌اند که عدم دریافت مراقبت‌های پزشکی کافی و بی‌توجهی به نظر پزشکان درباره سلامت محمد نوری‌زاد "می‌تواند به معنای شکنجه و سایر رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز باشد." در روزهای گذشته سازمان‌ها و فعالان حقوق بشر بارها درباره "وضعیت خطرناک" آقای نوری‌زاد و "در خطر بودن جان او" در زندان هشدار داده‌اند. محمد نوری‌زاد، مستندساز و فعال حقوق بشر که در سال‌های گذشته یکی از صریح‌ترین منتقدان و مخالفان حکومت ایران بوده، از جمله ۱۴ نفری است که در نامه‌ای به آیت‌الله علی خامنه‌ای خواهان استعفای او از رهبری شده بودند. تعدادی از نویسندگان این نامه به حبس‌های طولانی محکوم شده‌اند. از سه تا ۱۶ سال زندان؛ احکام قطعی چهار درخواست‌کننده استعفای آیت‌الله خامنه‌ای فعالان مدنی می‌گویند جان محمد نوری‌زاد 'در خطر است' محمد نوری‌زاد در زندان 'رگ دستش را زد' محمد نوری‌زاد: تصمیم خودکشی یک شیوه مبارزه با ظالمان بود منبع تصویر، UN توضیح تصویر، جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران در سازمان ملل از جمله امضاکنندگان بیانیه است گزارشگران سازمان ملل با اشاره به حکم هفت سال و نیم حبس آقای نوری‌زاد به اتهامات مختلف از جمله امضای نامه به آیت‌الله خامنه‌ای، پرونده او را "نمادی از وضعیت بسیاری از فعالان سیاسی زندانی در ایران" توصیف کردند. آقای رحمان و پنج گزارشگر دیگر سازمان ملل امروز در بیانیه خود به آخرین دور اعتصاب غذا و داروی آقای نوری‌زاد در زندان اشاره کرده‌اند که به گفته آنها "در اعتراض به حبس خود و بدرفتاری با خانواده‌اش" از حدود ۵۰ روز پیش شروع شده است. این کارشناسان حقوق بشر گفته‌اند آقای نوری‌زاد به بیماری قلبی مبتلاست و در موارد متعدد هوشیاری خود را در زندان از دست داده است. پیش از این دختر آقای نوری‌زاد خبر داده بود که "به اجبار و بدون اطلاع" از محتویات مواد دارویی، "هشت بار" به پدرش آمپول تزریق کرده‌اند. در بیانیه امروز به این موضوع هم اشاره شده است. گزارشگران سازمان ملل نوشته‌اند: "گزارش شده است که سازمان پزشکی قانونی قوه قضاییه و سایر پزشکان متخصص تشخیص داده‌اند که او باید به دلایل درمانی آزاد شود. مقام‌های ایران باید بلافاصله او را مطابق با این تشخیص پزشکی آزاد کنند و به او دسترسی رایگان به مراقبت‌های درمانی و معالجه مورد نیاز را بدهند." آنها از "گزارش‌های مستمر درباره محرومیت یا ممانعت غیرضروری زندانیان از دسترسی به درمان با مراقبت کافی" ابراز نگرانی جدی کرده‌اند و هشدار داده‌اند که "در موارد شدید عدم ارائه درمان کافی منجر به مرگ شده است."

بهائیان شیراز؛ آزادی موقت بهروز فرزندی و صدیقه اقدسی و تداوم بازداشت ۷ شهروند دیگر

خبرگزاری هرانا – امروز دوشنبه ۱۳ اردیبهشت ماه، بهروز فرزندی اردکانی و صدیقه اقدسی، دو تن از شهروندان بهائی بازداشت شده در شیراز با تودیع قرار وثیقه آزاد شدند. این دو شهروند بهائی همزمان با ۵ تن دیگر به نام های قاسم معصومی، سعید اتحاد، سیامک هنرور، سروش آبادی و عالیه فروتن در تاریخ ۱۷ فروردین ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به سلول های انفرادی بازداشتگاه های نیروی انتظامی تحت نظر اطلاعات سپاه و بازداشتگاه وزارت اطلاعات شیراز منتقل شدند. همچنین وحید دانا و سعید عابدی نیز که در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه در این شهر بازداشت شده اند هم اکنون در سلول های انفرادی بازداشتگاه وزارت اطلاعات شیراز موسوم به پلاک ۱۰۰ نگهداری می شوند. به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز دوشنبه ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۴۰۰، بهروز فرزندی اردکانی و صدیقه اقدسی (مزیدی) دو شهروند بهائی ساکن شیراز به صورت موقت آزاد شدند. آزادی این شهروندان ۲۷ روز پس از بازداشت با تودیع قرار وثیقه و تا پایان مراحل دادرسی صورت گرفته است. بهروز فرزندی اردکانی که از مجروحان و اسرای سابق جنگ ایران و عراق است بیش از ۲۵ سال گذشته را به دلیل بیماری قلبی و مشکلات عصبی و شنوایی ناشی از موج انفجار در جنگ تحت مراقبت های پزشکی بوده است. این دو شهروند بهائی همزمان با ۵ تن دیگر به نام های قاسم معصومی، سعید اتحاد، سیامک هنرور، سروش آبادی و عالیه فروتن در تاریخ ۱۷ فروردین ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به سلول های انفرادی بازداشتگاه های نیروی انتظامی و وزارت اطلاعات شیراز منتقل شدند. از این میان بهروز فرزندی اردکانی و قاسم معصومی روز پنجشنبه ۹ اردیبهشت ماه، از بازداشتگاه اطلاعات سپاه به زندان عادل آباد شیراز منتقل شدند. با گذشت ۲۷ روز از زمان بازداشت، سروش آبادی در بازداشتگاه اداره اطلاعات موسوم به پلاک ۱۰۰ و همچنین سعید اتحاد، سیامک هنرور و عالیه فروتن در سلول‌های انفرادی بازداشتگاه پلاک ۲۰۱ نیروی انتظامی شیراز، تحت بازداشت اطلاعات سپاه هستند. در ادامه بازداشت گروهی شهروندان بهائی شیراز وحید دانا و سعید عابدی نیز در تاریخ ۸ اردیبهشت ماه توسط ماموران اداره اطلاعات در منزل شخصی خود بازداشت شدند. ماموران در زمان بازداشت ضمن تفتیش منزل برخی از لوازم شخصی آنان را با خود بردند. این شهروندان هم اکنون در بازداشتگاه اداره اطلاعات موسوم به پلاک ۱۰۰ نگهداری می شوند. وحید دانا و سعید عابدی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت در پرونده خود دارند. این شهروندان در تاریخ ۲۸ مرداد ۹۷، توسط شعبه یک دادگاه انقلاب شیراز به صورت غیابی و بدون اطلاع وکیل و متهمان، هریک به یک سال حبس تعزیری و یک سال تبعید محکوم شده بودند که این حکم توسط شعبه ۱۷ دادگاه تجدید نظر استان فارس برای هریک به ۶ ماه حبس تعزیری تقلیل یافت. این شهروندان نهایتا در بهمن ماه ۹۷، با اعمال عفو موضوعی ۲۲ بهمن، با عدم اجرای حکم حبس روبرو شدند. شهروندان بهائی در ایران از آزادی‌های مرتبط به باورهای دینی محروم هستند، این محرومیت سیستماتیک در حالی است که طبق ماده ۱۸ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۸ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی هر شخصی حق دارد از آزادی دین و تغییر دین با اعتقاد و همچنین آزادی اظهار آن به طور فردی یا جمعی و به طور علنی یا در خفا برخوردار باشد. بر اساس منابع غیررسمی در ایران بیش از سیصد هزار شهروند بهائی وجود دارد اما قانون اساسی ایران فقط اسلام، مسیحیت، یهودیت و زرتشتی گری را به رسمیت شناخته و مذهب بهائیان را به رسمیت نمی‌شناسد. به همین دلیل طی سالیان گذشته همواره حقوق بهائیان در ایران به صورت سیستماتیک نقض شده است.

بازداشت یک شهروند توسط نیروهای امنیتی در کامیاران

خبرگزاری هرانا – در تاریخ ۳۰ فروردین‌ماه، یک شهروند در شهرستان کامیاران توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، روز دوشنبه ۳۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۰، یک شهروند در شهرستان کامیاران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. در این گزارش هویت وی فاروق قاضی ٢۴ ساله اهل روستای کوره‌گره از توابع شهرستان کامیاران عنوان شده است. بر اساس این گزارش، بازداشت آقای قاضی بدون ارئه حکم قضایی و در منزل شخصی اش صورت گرفته است. گفته میشود این شهروند طی مدت بازداشت از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده است. تا لحظه تنظیم این خبر، از از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه او اطلاعی در دست نیست.

روز جهانی کارگر؛ بازداشت یک شهروند در سنندج

خبرگزاری هرانا – امروز شنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه، در جریان برگزاری تجمعی به مناسبت روز جهانی کارگر در سنندج، یک شهروند با هویت هوشنگ کریمی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کردپا، امروز شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۰، یک شهروند در شهرستان سنندج، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. در این گزارش هویت وی هوشنگ کریمی اهل سنندج عنوان شده است. بازداشت آقای کریمی به همراه شیث امانی فعال کارگری، در جریان برگزاری مراسم روز جهانی کارگر در شهرک صنعتی شماره ۲ سنندج صورت گرفته است. بر اساس این گزارش، شمار دیگری از شرکت کنندگان در این مراسم بازداشت شده اند، با این حال اشاره ای به هویت و تعداد دقیق آنان نشده است.