کاسپین ماکان نامزد ندا اقا سلطان

کاسپین ماکان نامزد ندا اقا سلطان

Thursday, 30 April 2020

بازداشت هشت شهروند توسط نیروهای امنیتی در بانه و کامیاران

خبرگزاری هرانا – طی روزهای گذشته، هشت شهروند در شهرستان های بانه و کامیاران توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز یکشنبه ۷ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۹، دو شهروند به نام‌های “فرهاد احمدی‌پور، فرزند عبدالله” و “بیستون احمدی‌پور، فرزند عبدالله” در محل سکونتشان در شهرستان بانه بدون ارائه‌ی مجوز قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
پیش از آن روز شنبه ۶ اردیبهشت‌ماه، پنج شهروند دیگر در این شهرستان به نام‌های “خلیل کریمی، فرزند صالح”، “کریم کریمی، فرزند صالح”، “بارزان کریمی، فرزند صالح”، “هادی احمدپور، فرزند محمود” و “ادریس کریم‌زاده” توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
در خبری دیگر از شهرستان کامیاران گزارش شده است که طی روزهای گذشته، یک شهروند به نام “فرشاد رحمانی” به دلایل نامعلومی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است.
علیرغم  پیگیری و مراجعه‌ خانواده‌ این شهروندان به مراکز قضایی و امنیتی شهرهای محل سکونتشان، تا لحظه‌ی انتشار این خبر، تلاش‌ها جهت کسب اطلاع از سرنوشت آنان بی‌نتیجه بوده و اطلاعی از محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه‌ این هشت تن در دست نیست.

Wednesday, 29 April 2020

زینب جلالیان از زندان خوی به مکانی نامعلوم منتقل شد

خبرگزاری هرانا – زینب جلالیان، زندانی سیاسی که سیزدهمین سال از محکومیت خود را از در زندان خوی سپری می‌کرد، روز دوشنبه ۸ اردیبهشت، به دلایل نامشخصی از این زندان به مکان نامعلومی منتقل شد. این زندانی سیاسی در سال ۸۶ بازداشت و دو سال بعد به اتهام خروج غیر قانونی از کشور به یک سال حبس تعزیری و به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد. حکم اعدام او در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور تایید اما با یک درجه تخفیف به حبس ابد تقلیل یافت.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۸ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، زینب جلالیان، زندانی سیاسی از زندان خوی به مکانی نامعلوم منتقل شد.

یک منبع نزدیک به خانواده جلالیان در این خصوص به هرانا گفت: “اطلاع مشخصی از علت انتقال زینب از زندان خوی به مکانی دیگر در دست نیست. خانواده زینب می‌گویند به صورت غیررسمی به آن‌ها گفته شده که او را راهی زندان کرمانشاه و از آنجا به تهران منتقل کرده‌اند؛ با این حال اکنون کسی نمی‌داند زینب دقیقا کجاست. خانواده‌اش در بی‌خبری از وضعیت او به سر می‌برند و حال نامساعد جسمانی‌‌اش نیز به افزایش نگرانی‌ها دامن زده است”.

گفتنی است، یکی از وکلای خانم جلالیان، وکالت خود را لغو و امیرسالار داودی، دیگر وکیل وی نیز به حبس محکوم شده و در حال سپری کردن مدت محکومیت خود است. در حال حاضر هیچ وکیلی برای پیگیری پرونده، وضعیت پزشکی و یا اعزام این زندانی سیاسی به مرخصی وکالت او را بر عهده ندارد.
سال ۹۷ نیز سازمان عفو بین الملل در گزارشی از مشکلاتی چون ” ناخونک چشم، عوارض روده و کلیه و برفک دهان” که موجب اختلال در غذا خوردن وی شده نام برده بود. بنا بر این گزارش خانم جلالیان بارها درخواست اعزام به بیمارستان و انجام آزمایشات پزشکی را نموده است که با مخالفت مسئولان زندان مواجه شده است.

زینب جلالیان در سال ۱۳۸۶ بازداشت و در سال ۱۳۸۸ به اتهام خروج غیر قانونی از کشور به یک سال حبس تعزیری و به اتهام محاربه از طریق عضویت در گروه‌های مخالف نظام به اعدام محکوم شد.

حکم اعدام او در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور تایید اما با یک درجه تخفیف مورد عفو قرار گرفته و محکوم به حبس ابد تقلیل یافت.
بنا به گفته خانم جلالیان در زمان بازداشت از طریق شلاق بر کف پا، مشت به شکم، کوباندن سر به دیوار و تهدید به تجاوز مورد آزار و شکنجه قرار گرفته بود.

Tuesday, 28 April 2020

بی‌خبری از وضعیت سهیل عربی پس از انتقال به مکان نامعلوم

خبرگزاری هرانا – سهیل عربی، زندانی عقیدتی روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت مجددا از بند خارج شده و به مکان نامعلومی منتقل شد. هر چند گفته می‌شود او به یکی از بازداشتگاه‌های سپاه منتقل شده ولی تاکنون مقام مسئولی این مسئله را تایید نکرده و با گذشت یک هفته خانواده آقای عربی کماکان در بی‌خبری از سرنوشت او بسر می‌بردند. عدم پاسخگویی مسئولین و بی‌خبری از وضعیت وی باعث افزایش نگرانی خانواده ایشان شده است. آقای عربی پیشتر در تاریخ ۲۶ فروردین‌ نیز توسط نیروهای اطلاعات سپاه به یکی از بازداشتگاه‌های این نهاد در تهران منتقل شد و در تاریخ ۳۱ فروردین به زندان تهران بزرگ بازگردانده شد. آقای عربی از حدود یک ماه پیش در اعتراض به عملی نشدن وعده مسئولان در خصوص اعزام وی به بیمارستان، شرایط نامساعد زندان، تداوم حبس و محرومیت از اعزام به مرخصی در اعتصاب غذا است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۹، سهیل عربی، زندانی عقیدتی مجددا از بند خارج شده و به یکی از بازداشتگاه‌های اطلاعات سپاه در تهران منتقل شده است.

هر چند گفته می‌شود او به بازداشتگاه قرارگاه ثارالله سپاه در تهران منتقل شده ولی تاکنون مقام مسئولی این مسئله را تایید نکرده و با گذشت یک هفته خانواده آقای عربی کماکان در بی‌خبری از سرنوشت او به سر می‌بردند. عدم پاسخگویی مسئولین و بی‌خبری از وضعیت وی باعث افزایش نگرانی خانواده ایشان شده است.

آقای عربی پیشتر نیز در روز سه‌شنبه ۲۶ فروردین‌ از بند خارج شده و به یکی از بازداشتگاه‌های اطلاعات سپاه در تهران منتقل شده بود. وی نهایتا روز یکشنبه ۳۱ فروردین به زندان تهران بزرگ بازگردانده شد.
سهیل عربی پس از بازگشت به زندان تهران بزرگ، به بهداری منتقل شده و نمونه خون و ادرارش گرفته شده بود. مسئولان بهداری مدعی شده‌ بودند، پرونده پزشکی او مفقود شده و مجبور به تشکیل مجدد پرونده هستند.

آقای عربی سال گذشته نیز به مقر یک نهاد امنیتی منتقل و مورد بازجویی همراه با ضرب و شتم قرار گرفته بود. وی در اثر ضرب و شتم از ناحیه بیضه دچار آسیب دیدگی شدید و “ترومای بلانت” شد. وی از آن زمان تاکنون به دلیل بی توجهی مسئولان و عدم رسیدگی پزشکی از درد و عفونت رنج می‌برد.

سهیل عربی روز شنبه ۱۶ فروردین ۹۹ طی نامه‌ای، ضمن اعتراض به بدعهدی مسئولان و عدم اعزام به مرخصی، شرایط نامساعد زندان، عدم رسیدگی پزشکی و تداوم حبس خود از آغاز دوباره اعتصاب خود خبر داد و  از خوردن و آشامیدن امتناع کرده بود. این زندانی عقیدتی روز پنج شنبه ۲۱ فروردین ماه با انتشار نامه‌ای در واکنش به قبول شدن درخواست اعاده دادرسی از ادامه اعتصاب غذا و تغییر در نوع آن با نوشیدن آب خبر داده بود.
آقای عربی به دلیل عوارض ناشی از اعتصاب غذا حال جسمی نامساعدی دارد. در آخرین مورد وی در شامگاه جمعه ۲۲ فروردین‌ماه در پی افت فشار، رعشه و بیهوشی از زندان تهران بزرگ به بیمارستان فیروزآبادی تهران منتقل و صبح روز بعد مجددا به زندان بازگردانده شده بود. پزشکان پیشتر درباره خطر بیهوشی و رفتن به کمای قندی هشدار داده بودند.
سهیل عربی روز چهارشنبه ۲۸ اسفندماه ۹۸ به بیمارستان امام خمینی تهران اعزام شده بود اما به دلیل عدم پذیرش وی توسط بیمارستان بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شد. گفته می‌شود این اقدام به دلیل بدهکاری سارمان زندان‌ها به بیمارستان و عدم تقبل هزینه‌ها از سوی زندان تهران بزرگ عنوان شده است. آقای عربی در آبان‌ماه امسال به بهانه امتناع از پوشیدن لباس زندان و اعزام با دستبند و پابند از اعزام به بیمارستان محروم شده بود. همچنین بر خلاف قوانین زندان‌ها، به وی گفته شده که هزینه عمل جراحی “ترومای بلانت” را به مبلغ ۶۰ میلیون تومان باید شخصا بپردازد. این در حالی است که بر اساس آیین نامه سازمان زندانها هزینه درمان زندانیان بر عهده این سازمان خواهد بود. آقای عربی در تاریخ ۹ اردیبهشت ماه امسال نیز به دلیل درد شدید به بیمارستان فیروزآبادی تهران اعزام شد و به دلیل عدم هماهنگی قبلی با بیمارستان به دلیل نبود تخت خالی پس از انجام معاینات ابتدایی بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شده بود.

سهیل عربی از تاریخ ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۲ در بازداشت و زندان به سر می‌برد و تمام این مدت از مرخصی نیز محروم بوده است. وی در تاریخ ۱ بهمن‌ماه ۱۳۹۸، از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد.

وی همزمان با اینکه پس از تغییرات بسیار در روند دادرسی و احکام صادره در حال تحمل دوران محکومیت ۷ سال و شش ماهه خود در زندان تهران بزرگ بود، از بابت دو پرونده‌ی جدید که در زندان علیه وی مفتوح شده بود، توسط دادگاه انقلاب تهران به حبس تبعید و جزای نقدی محکوم شد. آقای عربی در پرونده نخست از بابت اتهامات “توهین به مقدسات دینی، فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به رهبری” به ۵ سال حبس و از بابت پرونده دیگرش به اتهام “نشر اکاذیب به قصد تشویق اذهان عمومی و تبلیغ علیه نظام” به ۲ سال حبس، دو سال تبعید به برازجان و ۴ میلیون تومان جزای نقدی و به اتهام “تخریب اموال دولتی” به ۱ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده است. تاریخ آزادی آقای عربی خردادماه ۱۴۰۴ عنوان شده است.

Monday, 27 April 2020

با پایان مرخصی؛ هنگامه شهیدی به زندان اوین بازگشت

خبرگزاری هرانا – روز یکشنبه ۷ اردیبهشت ماه، هنگامه شهیدی، روزنامه نگار و فعال سیاسی با پایان مرخصی به زندان اوین بازگشت. وی پیشتر در تاریخ ۱۹ اسفندماه ۱۳۹۸، به مرخصی اعزام شده بود.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، روز یکشنبه ۷ اردیبهشت ۹۹، هنگامه شهیدی، روزنامه نگار و فعال سیاسی با پایان مرخصی به زندان اوین بازگشت.
این روزنامه نگار پیشتر در تاریخ ۱۹ اسفندماه ۱۳۹۸، به مرخصی اعزام شده بود.
مصطفی ترک همدانی، وکیل هنگامه شهیدی ضمن اعلام این خبر گفت: “روز گذشته مرخصی خانم شهیدی به پایان رسید و او برای طی کردن ادامه محکومیت خود به زندان بازگشت”.
وی افزود: “روز گذشته هنگامی که موکل بنده برای تمدید مرخصی خود به زندان مراجعه کرده بود با ادامه مرخصی او موافقت نکردند و از همین رو به زندان بازگشت”.
هنگامه شهیدی، در تاریخ ۱۹ اسفندماه ۱۳۹۵، از بابت اتهام ارتباط با یک رسانه توسط نیروهای وزارت اطلاعات در مشهد بازداشت شد. مصطفی ترک همدانی، مدتی بعد گفت مرجع دستگیری خانم شهیدی شعبه دوم بازپرسی دادسرای فرهنگ و رسانه تهران و وزارت اطلاعات شاکی وی است. هنگامه شهیدی پس از حدود ۶ ماه بازداشت موقت در تاریخ ۷ شهریور سال ۹۶ با تودیع قرار وثیقه به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد؛ اما مجددا در تاریخ ۵ تیرماه ۹۷ در جزیره کیش بازداشت و راهی زندان شد.
این روزنامه نگار در آذرماه ۹۷ توسط شعبه ۱۵دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به تحمل ۱۲ سال و ۹ ماه حبس تعزیری و ۲ سال محرومیت از عضویت در گروه‌ها و فعالیت های اجتماعی و خروج از کشور محکوم شده بود که این حکم توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران عینا تایید شد.
پیشتر مصطفی ترک همدانی، بخشی از اتهامات خانم شهیدی را  “فعالیت تبلیغی علیه نظام و افترا و توهین و نشر اکاذیب” عنوان کرده بود.
اواسط دی ماه سال گذشته خانم شهیدی، طی یک تماس تلفنی با خانواده‌اش از تلاش برای انتقال او به بیمارستان روانپزشکی رازی (امین آباد) در تاریخ ۹ دی ماه ۹۸ خبر داد. این در حالی است که خروج این روزنامه نگار از بند زنان به بهانه اعزام وی به بیمارستان طالقانی برای درمان بیماری قلبی او صورت گرفته بود. وی پس از مقاومت در برابر ماموران زندان در بیمارستان رازی نهایتا به بند زنان زندان اوین بازگردانده شد.

Sunday, 26 April 2020

بازداشت ۱۰ شهروند توسط نیروهای امنیتی در شهرستان دشتیاری

خبرگزاری هرانا – روز شنبه ۶ اردیبهشت ماه، ده شهروند در شهرستان دشتیاری واقع در استان سیستان و بلوچستان به دلایل نامعلومی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کمپین فعالین بلوچ، نیمه شب شنبه ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، ده شهروند ساکن شهرستان دشتیاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
بر اساس این گزارش، هویت هفت تن از این بازداشت شدگان علی نواز بلوچ، مجید تکاور، شاهجان بلوچ، علی بلوچ، مسعود تکاور، یارجان حملی، مسعود حملی، عنوان شده است.
در این گزارش آمده است که در تاریخ ۶ اردیبهشت ۹۹، دو شهروند تبعه پاکستان به نام‌های «زاهد بلوچ»، فرزند درمحمد اهل مَند و «فضل بلوچ»، فرزند الله بخش اهل نذرآباد در منطقه نذرآباد شهر پیشین  توسط افرادی ناشناس کشته شدند.
از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروندان اطلاع مشخصی در دست نیست با این حال گمان می‌رود بازداشت این افراد در ارتباط با کشته شدن شهروندان پاکستانی در این منطقه، صورت گرفته باشد.
درگس روستایی، مرکز دهستان درگس بخش باهوکلات شهرستان دشتیاری استان سیستان و بلوچستان است.

Saturday, 25 April 2020

بازداشت یک شهروند توسط نیروهای امنیتی در شهرستان لنگرود

خبرگزاری هرانا – امروز شنبه ۶ اردیبهشت ماه، فرمانده انتظامی شهرستان لنگرود از بازداشت یک شهروند به دلیل آنچه “انتشار فراخوان‌های اعتراضی در صفحه اینستاگرامی” عنوان کرده است، خبر داد.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از صدا و سیما، امروز شنبه ۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، یک شهروند در شهرستان لنگرود در استان گیلان، از بابت اتهاماتی که “انتشار فراخوان‌های اعتراضی” و “تشویش اذهان عمومی” عنوان شده است، بازداشت شد.
سرهنگ مجید نیکوئی، فرمانده انتظامی شهرستان لنگرود، ضمن اعلام این خبر مدعی شد: “وی گرداننده یک صفحه اینستاگرامی بوده و با انتشار مطالب تحریک آمیز سبب تشویش اذهان عمومی و شکل گیری تجمعات اعتراضی می شد”.
او “تحریک مردم به تجمعات” و “عضوگیری گسترده برای تجمعات” را از دیگر اتهامات این فرد برشمرده و افزود: “متهم ۳۲ ساله به مراجع قضائی تحویل داده شد”.
در این گزارش اشاره ای به هویت این شهروند نشده است.

Friday, 24 April 2020

اعتراض انجمن های صنفی معلمان نسبت به تایید حکم بازخرید خدمت محمد حبیبی و عدم تمدید مرخصی اسماعیل عبدی

خبرگزاری هرانا ـ کانون صنفی معلمان ایران (تهران) با انتشار بیانیه ای نسبت به تایید حکم بازخرید خدمت محمد حبیبی، معلم و فعال صنفی معلمان محبوس در زندان تهران بزرگ، اعتراض کرد. این کانون ضمن بی ارزش خواندن حکم‌های این چنینی، از آمران خواست که پرونده سازی علیه معلمان و فعالان صنفی را متوقف کرده و معلمان دربند را سریعا آزاد کنند. همچنین تعدادی از انجمن های صنفی معلمان در داخل و خارج از کشور، نسبت به این موضوع و عدم تمدید مرخصی و بازگشت اسماعیل عبدی به زندان، واکنش نشان دادند.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کانال صنفی معلمان ایران، کانون صنفی معلمان ایران (تهران) با انتشار بیانیه ای اعتراض خود را نسبت به تایید حکم بازخرید خدمت محمد حبیبی، معلم و فعال صنفی معلمان محبوس در زندان تهران بزرگ، اعلام کرد.
در بخشی از این بیانیه آمده است: “محمد حبیبی در حالی اخراج می‌شود که هر ساله در آستانه‌ی‌ “هفته معلم” شعار “احترام به معلم” از سوی مسئولان وزارت آموزش و پرورش و سایر مسئولان نظام گوش فلک را کر می‌کند. اما همین مسئولان، در پس شعارهای بی‌محتوای حقوق شهروندی و احترام به جامعه‌ی مدنی، همدست و هم‌پیمان با نیروهای تمامیت‌خواه، به شکل سیستماتیک ، برای خاموش کردن صداهای ترقی‌خواه و عدالت‌جوی جامعه و فرهنگیان تلاش می‌کنند، چرا که بقای حباب منزلت خویش را در سرسپردگی و تبعیت از تفکر منحط انحصارطلبی و تک صدایی می بینند.”

متن کامل بیانیه در ادامه می‌آید:

بیش از دو سال از بازداشت محمد حبیبی، عضو هیات مدیره‌ی کانون صنفی معلمان می‌گذرد. این فعال صنفی ۷۱۵ روز از روزهای زندگیش را پشت میله‌های زندان‌های اوین و تهران بزرگ گذرانده و در حال حاضر نیز لحظاتی را که می‌توانست صرف آموزش و آگاهی‌بخشی فرزندان این سرزمین کند، در زندان تهران بزرگ سپری می‌کند.
او که در راستای اهداف صنفی و تشکل متبوعش تلاش کرده است، اینک نه تنها برای دانش‌آموزانش بلکه برای بسیاری از معلمان و مردم ایران‌زمین، آموزگارِ استقامت و پایمردی در مسیری است که به آن اعتقاد داشته و دارد.
فرایند عقلانیت و احترام به حقوق مدنی و شهروندی در دو سالی که محمد حبیبی در زندان بوده، فرودهای بسیاری داشته است. از بر زمین کشانده شدن و لگد خوردن‌ها و ضرب و شتم خشونت‌بار نیروهای امنیتی و خودسر تا لغو ملاقات‌ها و تبعید به زندان تهران بزرگ و مخالفت با مرخصی در دوران اوج گیری بیماری کرونا و… توسط مسئولان قضایی و زندان و دخالت‌های غیرقانونی و بیجای بازجوها و بازپرسها.
اینک پس از دو سال تحمل انواع سختی‌ها حکم اخراج  محمد حبیبی از سوی وزارت آموزش و پرورش در حالی امضا و ابلاغ می‌شود که مسئولان آموزش و پرورش حتی به قول‌ها و وعده‌های داده شده در جلسات متعدد با خانواده و فعالان صنفی نیز وفا نکرده‌اند و در پس تکه‌پاره‌های‌ منشورهای کذایی حقوق شهروندی، ابتدایی‌ترین حقوق یک انسان و یک معلم را که همانا برخورداری از امنیت شغلی است، در مسلخ ریا و تزویر سر بریده‌اند.
محمد حبیبی در حالی اخراج می‌شود که هر ساله در آستانه‌ی‌ “هفته معلم” شعار “احترام به معلم” از سوی مسئولان وزارت آموزش و پرورش و سایر مسئولان نظام گوش فلک را کر می‌کند. اما همین مسئولان، در پس شعارهای بی‌محتوای حقوق شهروندی و احترام به جامعه‌ی مدنی، همدست و هم‌پیمان با نیروهای تمامیت‌خواه، به شکل سیستماتیک ، برای خاموش کردن صداهای ترقی‌خواه و عدالت‌جوی جامعه و فرهنگیان تلاش می‌کنند، چرا که بقای حباب منزلت خویش را در سرسپردگی و تبعیت از تفکر منحط انحصارطلبی و تک صدایی می بینند.
اما:
عاقلان ظلم نرانید خزان در کار است
سلطنت می رود و روز جزا در کاراست
هرچه بودست در این گرد جهان سلطنتی
عاقبت رفته و نامی به زبان در کار است
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)ضمن بی ارزش خواندن حکم‌های این چنینی برای فعالان صنفی و مدنی از آمران می‌خواهد دست از لجاجت و کینه‌ورزی با آنها بردارند و معلمان دربند را سریعا آزاد و پرونده سازی برای معلمان و فعالان صنفی را متوقف کنند. همچنین محمد حبیبی را به جامعه و کلاس درس بازگردانند و به استقلال نهاد آموزش و قوانین احترام بگذارند و با رویکرد عقلانی و درست، حفظ پست و مقام به هر طریق را بر مصالح جامعه‌ی معلمان برتری ندهند و اگر توان دفاع از حقوق معلمان را ندارند، حداقل در مسیر انحرافی فریب و بی‌صداقتی گام بر ندارند و آگاه باشند که این بی‌تدبیری و ناتوانی آن هم در آستانه روز ملی معلم، در ذهن فعالان صنفی و مدنی و معلمان و مردم ایران خواهد ماند.
کانون صنفی معلمان ایران (تهران)خاطر نشان می کند صدور حکم‌های اینچنینی که برای تهدید و ایجاد فضای رعب و وحشت و سرخوردگی در بین فعالان صادر می شود، نمی‌تواند فعالان صنفی را از مسیری که انتخاب کرده‌اند، بازدارد و اعلام می‌کند هدف افرادی نظیر همکارمان، محمد حبیبی و دیگر همکاران دربند، همان اهدافی است که در کانون‌های صنفی مشخص شده است.
با وارد کردن اتهامات ناروا، پرونده سازی، زندان، اخراج و سایر روش های سرکوب، شاید بتوان صداهای معترض را موقتا خاموش کرد، اما قطعاً بحران‌های اجتماعی ناشی از بی‌عدالتی و نقض اصول قانونی مصرح در قوانین همین کشور را نمی توان حل کرد.
کانون صنفی معلمان ایران(تهران)، ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸″
همچنین انجمن صنفی فرهنگیان خراسان شمالی، با انتشار بیانیه‌ای با «ناعادلانه» خواندن حکم اخراج حبیبی که در هیات تجدیدنظر نیز تاییدشده، نوشت: “در تمام طول دو سال بازداشت محمد حبیبی در زندان، از وزیر تا معاونانش مدعی بودند که به دنبال صدور مرخصی بدون حقوق برای این معلم زندانی هستند. اما بر اساس حکم صادر شده دلیل صدور حکم فوق ادعای آموزش و پرورش مبنی بر غیبت وی در طول دو سال گذشته بوده است. این حکم نشان می‌دهد دولت حسن روحانی «پروسه سرکوب فعالان صنفی را تشدید» کرده است.”
از سوی دیگر انجمن صنفی معلمان کردستان (سقز و زیویه) نیز با انتشار بیانیه‌ای، حکم صادره برای حبیبی را «نقض حقوق معلمان» دانست و «بر مبنای اساسنامه‌ تشکل‌های صنفی … از آزادی فعالیت‌های صنفی معلمان» دفاع کرد.
دو تشکل «آموزش بین‌الملل» و «اتحادیه معلمان بریتانیا» نیز با انتشار بیانیه‌ای بازگشت عبدی به زندان و حکم اخراج حبیبی از آموزش و پرورش را محکوم کردند و آن را «نشانه موج جدیدی از سرکوب با هدف ایجاد ترس در آستانه اول ماه مه، روز کارگر» دانستند. دیوید ادواردز، دبیرکل آموزش بین الملل، در این بیانیه نوشت: «ما سرکوب حقوق معلمان متعهد و رهبرانکانون‌های صنفی را محکوم می‌کنیم و به طور خستگی‌ناپذیر برای آزادی آنها تلاش خواهیم کرد.»
لازم به ذکر است، روز دوشنبه ۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، در حالیکه به دنبال صدور بخشنامه ی مرخصی از سوی قوه قضاییه، برای تمدید مرخصی خود به دادیاری زندان اوین مراجعه کرده بود، بازداشت شد.
گفتنی است، روز دوشنبه یکم اردیبهشت ماه ۱۳۹۹، نیز حکم صادره توسط وزارت آموزش و پرورش علیه محمد حبیبی، معلم و فعال صنفی معلمان مبنی بر بازخرید خدمت وی در مرحله تجدید نطر تایید و به وکیل ایشان ابلاغ شد. وزارت آموزش و پرورش پس از گذشت قریب به دو سال از سپری شدن مدت محکومیت حبس آقای حبیبی در زندان، رای به اخراج این فعال صنفی داده بود.
لازم به یادآوری است محمد حبیبی در تاریخ ۲۰ اردیبهشت ماه ۹۷، در جریان تجمع اعتراضی معلمان به همراه تعدادی دیگر از فعالین صنفی و شرکت کنندگان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان تهران بزرگ منتقل شد.
شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی احمدزاده او را به اتهام اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت ملی به ۷ سال و نیم حبس قطعی به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۱۸ ماه حبس و به اتهام اخلال در نظم عمومی به ۱۸ ماه حبس و همچنین ۷۴ ضربه شلاق و ۲ سال ممنوعیت از فعالیت در احزاب، گروه‌ها و دسته‌های سیاسی و اجتماعی و ممنوعیت خروج از کشور به عنوان مجازات تکمیلی محکوم کرد.
محمد حبیبی در شهریور ماه ۹۷ به زندان اوین منتقل شده و نهایتا جلسه دادگاه تجدید نظر وی در تاریخ دوم آبان ماه ۹۷ در شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر استان تهران به ریاست قاضی احمد زرگر برگزار شد و این دادگاه در دی ماه سال ۹۷ رای دادگاه بدوی را عینا تائید کرد. با توجه به ادغام احکام، ۷ سال و نیم از حبس وی قابلیت اجرایی دارد.
هرانا پیشتر طی گزارشی از محرومیت از خدمات درمانی آقای حبیبی علیرغم اینکه وی از مدت‌ها قبل به تومور استخوانی در دست چپ و همچنین عفونت ریه مبتلا شده خبر داده بود.

Thursday, 23 April 2020

مهدی مسکین نواز به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد

خبرگزاری هرانا – مهدی مسکین نواز، زندانی سیاسی روز دوشنبه ۱ اردیبهشت از زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد. آقای مسکین نواز اوایل سال گذشته به دلیل «فعالیت در فضای مجازی و مدیریت یک کانال تلگرامی با مضمون براندازی» توسط نیروهای امنیتی در بندر انزلی بازداشت و توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۳ سال حبس محکوم شد. با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه حبس تعزیری قابل اجرا است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، مهدی مسکین نواز، زندانی سیاسی روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت از اندرزگاه ۴ زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد.
مهدی مسکین نواز در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۹۸ به دلیل «فعالیت در فضای مجازی و مدیریت یک کانال تلگرامی با مضمون براندازی» توسط نیروهای امنیتی در بندر انزلی بازداشت شد. او نهایتا پس از پایان مراحل بازجویی به بند عمومی زندان اوین منتقل شد.

آقای مسکین نواز در مردادماه ۹۸ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی، اقدام علیه امنیت ملی، توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام» مجموعا به ۱۳ سال حبس تعزیری و دو سال اقامت اجباری در فهرج کرمان و ممنوعیت از عضویت در احزاب و گروه‌های سیاسی نیز محکوم شد.

با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه حبس تعزیری در خصوص مهدی مسکین نواز قابل اجرا است.
مهدی مسکین نواز از تاریخ ۱۲ بهمن ۹۸، همراه با سه زندانی سیاسی دیگر در اوین، در اعتراض به عدم موافقت با آزادی مشروط، عدم رسیدگی به مطالبات زندانیان سیاسی، عدم رعایت اصل تفکیک جرایم، اطاله دادرسی، صدور احکام سنگین قضائی و قطعی شدن احکام دادگاه بدوی بدون برگزاری دادگاه تجدید نظر علیه خود دست به اعتصاب غذا زدند و پس از مدتی به اعتصاب غذای خود پایان داد.
مهدی مسکین نوازف متولد ۱۳۵۸، متاهل، پدر یک دختر ۱۵ ساله و تا زمان بازداشت ساکن بندر انزلی بود.

Wednesday, 22 April 2020

حبس و شلاق تعلیقی برای ماری محمدی، از معترضان به سرنگونی هواپیمای اوکراینی

سازمان حقوق بشر ایران؛ سوم اردیبهشت ۱۳۹۹: ماری محمدی، فعال مدنی، در شعبه ۱۱۶۷ دادگاه کیفری استان تهران به تحمل سه ماه و یک روز حبس و ۱۰ ضربه شلاق تعلیقی محکوم شد. ماری محمدی به سازمان حقوق بشر ایران گفت که تقاضای تجدید نظر نخواهد کرد.
بر اساس حکم صادره، خانم محمدی از بابت اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی از طریق شرکت در تجمع غیر قانونی» به سه ماه و یک روز حبس و تحمل ۱۰ ضربه شلاق محکوم شده است. این حکم به مدت یک سال به حالت تعلیق درآمده است.
جلسه رسیدگی به اتهامات خانم محمدی در تاریخ سه‌شنبه، ۲۶ فروردین ۱۳۹۹ در شعبه ۱۱۶۷ دادگاه کیفری استان تهران برگزار شده بود.
ماری محمدی در این باره به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «۴۶ روز انواع شکنجه و شرایط بسیار اسفناک بازداشتگاه وزرا و زندان قرچک را تحمل کردم و حال بخاطر اعتراض علیه کشتار، بخاطر همدردی با خانواده‌های کشته‌شدگان هواپیمای اوکراینی و بخاطر دفاع از حقوق همه انسان‌ها، به تحمل سه ماه و یک روز حبس و ۱۰ ضربه شلاق محکوم شدم.»
این فعال مدنی افزود: «در پرونده من هیچگونه مدرکی در خصوص اتهام انتسابی وجود نداشت. حتی از منظر قوانین جمهوری اسلامی باید تبرئه می‌شدم اما حال به حبس و شلاق محکوم شدم. البته پیش از صدور حکم انواع و اقسام شکنجه را که در هیچ یک از قوانین ذکر نشده و اتفاقا خود آن اعمال جرم تلقی می‌شوند را خود و خانواده‌ام متحمل شدیم. در صورتی که اگر تبرئه هم می‌شدم، این یک تبرئه واقعی نبود. حال نظر به اینکه دادگاه‌های تجدید نظر به دادگاه‌های تایید نظر تبدیل شده‌اند، از اعتراض به حکم صادره خودداری می‌کنم.»
ماری محمدی در تاریخ یکشنبه ۲۲ دی ماه ۱۳۹۸ در جریان تجمعات اعتراضی مردم نسبت به سرنگونی هواپیمای اکراینی به دست سپاه پاسداران، در حوالی میدان آزادی توسط نیروهای لباس شخصی مضروب و بازداشت شد. مامورین امنیتی ابتدا خانم محمدی را به بازداشتگاه وزرا منتقل کردند و پس از ۲۴ ساعت بازجویی او را به دادسرای اوین تحویل دادند.
خانم محمدی پس از تفهیم اتهام در شعبه ۶ بازپرسی اوین، به زندان قرچک منتقل شد. او نهایتا در تاریخ ۸ اسفند ماه ۱۳۹۸ با تودیع قرار کفالت ۳۰ میلیون تومانی به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان قرچک ورامین آزاد شد.

Tuesday, 21 April 2020

احتمال ابتلای یک زندانی سیاسی در زندان سنندج به ویروس کرونا

شبکه حقوق بشر کردستان روز سه‌شنبه دوم اردیبهشت ‌ماه به نقل از یک منبع مطلع از احتمال ابتلای حبیب‌الله لطیفی، زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد به ویروس کرونا در زندان سنندج خبر داد. این منبع از قول این فرد مطلع نوشت: «این زندانی سیاسی کُرد محکوم بە حبس ابد کە از ۱۳ سال پیش بدون حق مرخصی در زندان به سر می‌برد، از چند روز پیش دچار علائمی مشکوک به بیماری کووید-۱۹ شده و وضعیت سلامتی او نامناسب است. با وجود این تاکنون هیچ‌گونە آزمایش پزشکی‌ای از وی بە عمل نیامدە و همین امر نگرانی‌ها در خصوص وضعیت او را تشدید کرده است.» حبیب‌الله لطیفی، فعال سیاسی و دانشجوی مهندسی صنایع در آبان ‌ماه سال ۱۳۸۶ با اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» توسط نیروهای امنیتی بازداشت و در دادگاه انقلاب این شهر به اعدام محکوم شد. پیگیری‌های خانواده و وکیل او و همچنین اعتراض مردم سنندج در سال‌های گذشته اما سبب توقف اجرای حکم اعدام این زندانی سیاسی شد. در نهایت پس از تلاش‌های انجام شده بعد از گذشت حدود ۱۰ سال، حکم اعدام حبیب‌الله لطیفی با یک درجە تخفیف بە حبس ابد تبدیل شد. این زندانی سیاسی از یک سال پیش و با تأیید رسمی پزشک زندان سنندج، بە بیماری گوارشی «سندروم رودە تحریک‌پذیر» و همچنین اختلال روان‌پزشکی موسوم بە «افسردگی» مبتلا شده است. خانواده این زندانی سیاسی با اشاره به وضعیت وخیم سلامتی او اعلام کرده‌اند با توجە بە بیماری‌های قبلی او و همچنین مشاهده علائم ابتلا بە ویروس کرونا، اکنون جان او در معرض خطر جدی قرار گرفته است. محمدصالح نیکبخت، وکیل حبیب‌الله لطیفی در سال‌های گذشته بارها به دلیل شرایط جسمی و روحی موکلش درخواست مرخصی استعلاجی برای این زندانی سیاسی کرده است. مراجع قضایی اما تاکنون پاسخی به این درخواست‌ها نداده‌اند.

Monday, 20 April 2020

کیوان صمیمی به ۵ سال زندان محکوم شد

خبرگزاری هرانا –  کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ۵ سال زندان محکوم شد. آقای صمیمی در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ماه ۹۸ همزمان با روز جهانی کارگر، به همراه ده‌ها تن از شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان مجلس بازداشت و در تاریخ ۲۷ خردادماه با تودیع قرار وثیقه آزاد شده بود.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به ۵ سال زندان محکوم شد.

آقای صمیمی طی یادداشتی در این باره نوشته است: «در حکم غیابیِ صادره  نوشته شده است که به‌دلایل زیر، مورد رصد و سپس شناسایی مأموران قرارگرفتم و نهایتاً در سال ۹۸ دستگیر شدم. و اما دلایل: تشکیل حزب غیرقانونی آزادی مردم ایران [البته در ۲۲ سال پیش!]. سردبیری نشریه گروهک ایران فردا [البته وزارت اطلاعات، ارشاد اسلامی، قوه قضائیه،… مجوّز ماهنامه‌ی ایران فردا را صادر کرده‌اند!]. بارگذاری مطالبی همسو با شیطان بزرگ، در فضای مجازی. سخنرانی و تحریک مخاطبین. حمایت از زندانیان سیاسی. فعالیت در تجمع غیرقانونی روز کارگر.»

جلسه رسیدگی به اتهامات آقای صمیمی قرار بود در تاریخ  ۱۴ اسفندماه ۹۸ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری برگزار شود. کیوان صمیمی پیشتر در این باره اعلام کرده بود: «از طریق سایت قوه قضائیه مطلع شدم که بدون حضور من، دادگاه برگزار و حکمم صادر شده».

پیشتر در تاریخ ۷ اسفندماه ۹۸ اتهامات مطرح شده علیه کیوان صمیمی در متن احضاریه دادگاه “اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور از طریق شرکت در تجمعات غیرقانونی و بدون مجوز و تشکیل جلسات با معاندان نظام و خانواده‌های محکومان امنیتی و فعالیت تبلیغی علیه نظام به نفع گروه‌های مخالف نظام از طریق انتشار پیکسل‌های علیه حجاب اسلامی و فعالیت از طریق شرکت در محافل غیرقانونی و ایراد سخنرانی علیه نظام و توهین به رهبری و اخلال در نظم و آسایش عمومی و توهین به آیت الله خمینی” عنوان شده بود.

روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸، همزمان با روز جهانی کارگر، ده‌ها تن از شرکت کنندگان در تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان مجلس در پی ورود نیروهای امنیتی و به خشونت کشیده شدن این تجمع بازداشت شدند. نیروهای امنیتی به همراه کیوان صمیمی، در تاریخ ۲۲ اردیبهشت به محل نشریه ایران فردا رفته و ضمن تفتیش محل بسیاری از اسناد و مدارک موجود از جمله هاردهای کامپیوتر را با خود برده بودند.
کیوان صمیمی نهایتا روز دوشنبه ۲۷ خردادماه ۹۸، با تودیع قرار وثیقه، به صورت موقت و تا پایان مراحل دادرسی از زندان اوین آزاد شد.
کیوان صمیمی، سردبیر نشریه ایران فردا و یکی از اعضای کانون نویسندگان ایران است. او پیشتر نیز در سال ۸۸ بازداشت و پس از تحمل دوران محکومیت خود از زندان رجایی شهر آزاد شده بود. آقای صمیمی، در دوره بازداشت قبلی، یک روز پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ در منزل شخصی‌اش بازداشت شد و در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام زیر سوال بردن انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ و شرکت در تظاهرات اعتراضی و نوشتن مطالب انتقادی به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. صمیمی آذرماه سال ۸۹ به همراه تعدادی دیگری از زندانیان سیاسی زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد. وی نهایتا از بابت این بازداشت، صبح روز شنبه ٢۶ اردیبهشت ماه ۹۴، با پایان شش سال محکومیت، از زندان رجایى شهر کرج آزاد شد.
این فعال سیاسی، سابقه زندانی شدن در هر دو رژیم فعلی و سابق را دارد. یکی از برادران کیوان صمیمی در دوره پهلوی و دیگری نیز در دهه شصت و توسط جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند.

Sunday, 19 April 2020

بی خبری از زندانی سیاسی ارژنگ داوودی

ارژنگ داوودی معلم و زندانی سیاسی ۶۶ ساله مدت ۱۷ سال از عمر خود را پشت میله های زندان در بدترین شرایط گذرانیده است.
اما بیش از شش ماه است که از او هیچ خبری نیست. از محل زندان او اطلاعی در دست نیست و معلوم نیست در زندانهای مختلف زابل و یا زاهدان، چه بلایی بر سر این زندانی سیاسی آورده‌اند. این امر باعث نگرانیهای جدی در خصوص سلامت و امنیت جانی آقای داوودی شده است.
ارژنگ داوودی مبتلا به بیماریهای دیابت و قلبی است و پس از شکنجه های فراوان هم اکنون ناتوان از راه رفتن شده است.
طبق آخرین اخبار دریافتی او تا شهریور سال ۹۸ در زندان زابل محبوس بوده است. اما پس از آن از سلامت و وضعیت او هیچ اطلاعی در دست نیست.

Saturday, 18 April 2020

ناهید فتحعلیان، فعال صنفی معلمان بازداشت شد

خبرگزاری هرانا – ناهید فتحعلیان، معلم بازنشته و فعال صنفی معلمان تهران روز سه شنبه ۲۶ فروردین ماه، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، به نقل از کانال صنفی معلمان ایران، روز سه شنبه ۲۶ فروردین ماه ۹۹، ناهید فتحعلیان، معلم بازنشسته و فعال صنفی معلمان تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
بر اساس این گزارش بازداشت خانم فتحعلیان خارج از منزل صورت گرفته است.
از دلایل بازداشت و محل نگهداری این معلم بازنشسته تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاع دقیقی در دست نیست.

Friday, 17 April 2020

تهدید جانی در زندان؛ رد درخواست مرخصی و آزادی مشروط نرگس محمدی

خبرگزاری هرانا – محمود بهزادی راد وکیل نرگس محمدی، زندانی محبوس در زندان زنجان، از رد درخواست اعطای مرخصی و آزادی مشروط موکلش خبر داد و گفت که این مخالفت ها در حالی است که موکلم بر خلاف رعایت اصل تفکیک جرائم در کنار زندانیان جرایم خطرناک نگهداری می شود و توسط یک زندانی مورد تهدید جانی قرار گرفته است. همچنین این وکیل دادگستری، وضعیت جسمانی و روحی خانم محمدی را وخیم عنوان کرده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از انصاف نیوز، محمود بهزادی راد وکیل نرگس محمدی، زندانی محبوس در زندان زنجان، گفت که با درخواست اعطای مرخصی و آزادی مشروط موکلش، مخالفت شده است.
وی در این خصوص گفت: “خانم محمدی بر خلاف اصل تفکیک جرائم در کنار زندانی های جرایم خطرناک نگهداری می شود و چندین بار تهدید جانی شده است. این در حالی است که ما در این خصوص نامه نگاری کردیم و مسئولان وعده رسیدگی به این موضوع را دادند که تا کنون محقق نشده است”.
محمود بهزادی راد با بیان اینکه نرگس محمدی تنها اجازه تماس با یک شماره تلفن را دارد، افزود: “وی چند روز پیش با یکی دیگر از وکلا تماس داشت و طی این تماس اعلام کرد که به دلیل بیماری وضعیت جسمانی خوبی ندارد. بیماری خانم محمدی طوری است که باید دائما توسط پزشک ویزیت شود و پزشک معالجش در تهران مستقر است. در چنین شرایطی نگهداری او در زندان زنجان غیرقانونی است”.
به گفته این وکیل دادگستری، “طبق بخشنامه‌ عفو رهبری که پیشتر ابلاغ شده بود، زندانیانی که زیر ۵ سال حکم دارند، می‌توانند مورد عفو قرار بگیرند این در حالی است که خانم محمدی هم اکنون ۷ سال از مجموع ۱۰ سال حبس خود را گذرانده است. همچنین بر اساس ماده‌ی ۵۸ قانون مجازات هرکسی که یک سوم از حکم خود را گذرانده باشد، می‌تواند از آزادی مشروط استفاده کند. اما با این حال مسئولان از آزادی وی ممانعت می‌کنند.”
وکیل نرگس محمدی ادامه داد: “چند شب پیش یک زندانی به اتهام ۳ فقره قتل در آنجا به سر می‌برد و در آستانه اجرای حکم اعدام قرار دارد، موکل بنده را در حضور ۱۴ زندانی دیگر، تهدید جانی کرده است. موکلم وضعیت روحی وخیمی دارد و شبها را با ترس از دست دادن جان خود، صبح می‌کند. شرایط زندان به قدری وخیم است که خانم محمدی درخواست انتقال به انفرادی را دارد.”
گفتنی است پیشتر نیز خانم بازرگان مادر نرگس محمدی با انتشار چندین نامه سرگشاده خطاب به رییس قوه قضائیه خواستار انتقال دخترش به زندان اوین شده بود.
در ارتباط با نرگس محمدی گفتنی است، وی از تاریخ ۱۵ اردیبهشت ١٣٩۴در زندان بسر می‌برد، برای سه اتهام به ۱۶ سال زندان محکوم شده است. پنج سال برای ”اجتماع و تبانی علیه نظام” یک سال برای “برای تبلیغ علیه نظام” و ده سال برای تاسیس و همکاری با انجمن لگام، انجمنی برای لغو مجازات اعدام، مطالبه‌ای که از سوی حکومت در ایران تحمل نمی‌شود. بنا بر ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی و با در نظر داشت «مجازات اشد»، نرگس محمدی باید ١٠ سال زندان را تحمل کند.
خانم محمدی روز شنبه ۳۰ آذرماه ۹۸، همراه با ۷ زندانی سیاسی دیگر در بند زنان زندان اوین طی نامه‌ای از تحصن چند روزه خود در زندان به مناسبت چهلمین روز و در همراهی با خانواده‌های داغدار اعتراضات سراسری آبان خبر داده بودند.
در پی این تحصن مسئولان زندان اوین خانم محمدی و دیگر زندانیان تحصن کننده را به تبعید به زندان دیگر تهدید کرده بودند که در نهایت روز سه شنبه ۳ دی ماه ۹۸ وی را از زندان اوین به زندان زنجان منتقل کردند.
 خانم محمدی پس از انتقالش به زندان زنجان، طی نامه ای به شرح وقایع و برخورد رییس زندان اوین و نیروهای امنیتی در جریان انتقال وی پرداخته و از آن به عنوان “روز نکبتی خشونت عریان مردان امنیتی و زندان علیه من” یاد کرده بود.

Thursday, 16 April 2020

بحران کرونا؛ وضعیت مخاطره آمیز زندانیان قرچک ورامین/ مدیر بهداشت و درمان سازمان زندان‌ ها: اجازه گفتن آمار مبتلایان را نداریم

خبرگزاری هرانا – علیرغم شیوع کستره ویروس کرونا در کشور، زنان محبوس در زندان قرچک ورامین در وضعیت نامناسبی نگهداری می شوند. به گفته یکی از زندانیانی که به تازگی از این زندان آزاد شده است نه تنها هیچ گونه اقلام بهداشتی از جمله ماسک، دستکش و مواد ضدعفونی و شوینده به آنان داده نمی شود بلکه اقلام بهداشتی موجود در فروشگاه زندان نیز با قیمت های نجومی و چندین برابر قیمت واقعی به آنان عرضه می شود. در کنار این مشکلات که گریبانگیر زندانیان شده است طریقه نگهداری زندانیان در سلول های کوچک با تراکم زندانی بالا، کف خوابی زندانیان و استفاده صدها زندانی از یک تلفن کارتی در کنار عدم رسیدگی پزشکی احتمال بروز بیماری در بین آنان را به شدت افزایش داده است. مهرزاد تشکریان، مدیر کل بهداشت و درمان سازمان زندان‌ ها در پاسخ به این سوال که تعداد مبتلایان به کرونا در زندان‌های کشور چند نفر است، می‌گوید که اجازه گفتن تعداد مبتلایان را ندارد.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از خبر آنلاین، یک زندانی زن که پیشتر به دنبال شکایت طلبکارانش به دلیل عدم پرداخت بدهی خود راهی زندان قرچک شده بود، پس از آزادی در خصوص وضعیت این زندان گفته است: “خدمات فروشگاه زندان با توجه به تعداد زندانیان محدود بوده و بعد از شیوع کرونا امکانات خاص بهداشتی در اختیار زندانیان قرار داده نشده است، ما ۱۸۶ نفر در یک بند به وسیله تخت کابین‌بندی شده بودیم، به ما حتی دستکش و ماسک هم داده نشد، حتی سربازان هم ماسک و دستکش نداشتند”.
وی افزود: “تا موقعی که من در زندان بودم خبری از غربالگری نبود و حالا هم که از زندان بیرون آمده ام دوستان هم‌بندم با من تماس می‌گیرند و می‌گویند؛ امکانات بهداشتی همچنان ضعیف است. بعضی از هم‌بندی‌ هایم که با علائم تب به پرسنل مراجعه کرده‌ بودند، اما چندان اهمیتی به آن‌ها داده نشده بود، در حالیکه تلفن‌های کارتی یکی از منابع گسترش بیماری است؛ همه افراد صف می‌بندند و با یک گوشی حرف می‌زنند”.
این زندانی آزاد شده با اشاره به چندبرابری قیمت مواد بهداشتی در داخل زندان و ابتلای چند زندانی به کرونا ادامه داد: “مایع دستشویی‌های ۳۰۰ گرمی به قیمت ۷۰ هزار تومان به زندانیان فروخته می‌شد. حتی مواقعی بود که برای خرید مایع دستشویی منتظر می ایستادم اما نوبت به من نمی‌رسید و بعد از آن یکی از زندانیانی که دو مایع دستشویی خریده بود به من می‌گفت که حاضر است آن را به قیمت ۱۰۰ هزار تومان بفروشد. من هم به دلیل شیوع کرونا مجبور بودم همان را بخرم. کسانی که با من تماس می‌گیرند می‌گویند در حال حاضر برای مقابله با شیوع کرونا، درهای کریدور روی زندانی‌ها بسته شده است و زندانی‌ها حق ندارند داخل کریدور رفت‌وآمد کنند.
وی همچنین اعلام کرد: “زندابانها می‌گویند به تخت‌هایتان بروید و از روسری‌تان به عنوان ماسک استفاده کنید. تا جایی که من زندان بودم، هنوز کسی به کرونا مبتلا نشده بود ولی از آن زمان تاکنون چند مورد از زندانی‌ها به کرونا مبتلا شده‌اند که فکر می‌کنم آمار مبتلایان بالاتر برود”.
امید مرادی، وکیل پایه یک دادگستری، که چندین موکل زندانی در زندان قرچک دارد، اظهار داشت: “در زندان زنان، مایع دست‌شویی معمولی ۳۰۰ الی ۵۰۰ گرمی که بهای آن ۱۰ تا حداکثر ۱۵ هزار تومان است، به مبلغ ۷۵ هزار تومان یعنی ۵ برابر قیمت مصوب در فروش‌گاه زندان، آن هم با منت و سختی و محدودیت به فروش می‌رسد و زندانی باید مواد اولیه بهداشتی مورد نیاز خود را به چندین برابر قیمت رسمی از فروشگاه‌ های زندان بخرد، موکلان من از کبود اقلام بهداشتی در این زندان گلایه میکنند”.
وی ضمن اشاره به اینکه در پی ممنوعیت ملاقات ها زندانیان پولی برای خرید اقلام بهداشتی نداشته و سطح بهداشت زندان ها به شدت کاهش می یابد، بیان کرد: “بعضی از زندانی‌ها کف زندان می‌خوابند که این خود به تنهایی می‌تواند یکی از عوامل شیوع ویروس کرونا باشد. تعداد زندانیان در سالن‌ها و سلول‌ها زیاد است و همین باعث می‌شود اگر کسی مبتلا باشد وضعیت خطرناکی در زندان‌ها رخ دهد. حتی معتادانی که وضعیت بدی دارند از دیگر زندانیان جدا نمی‌شوند. به دلیل کمبود جا قرنطینه به صورت جدی اعمال نمی‌شود. فروشگاه‌های زندان لوازم بهداشتی محدودی را در اختیار زندانی‌ها قرار می‌دهند که شامل یک قطعه صابون و یک پودر رختشویی در ماه است که در شرایط عادی هم پاسخگوی نیازهای زندانی نیست”.
امید مرادی، همچنین با بیان اینکه؛ حدود ۲ هزار نفر زندانی زن در قرچک نگه‌داری می‌شوند که امکانات ارائه شده به آن‌ها از حد معمول پایین‌تر است، ادامه داد: “مواد بهداشتی و حتی خوراکی به چندین برابر قیمت بیرون از زندان فروخته می‌شود. زندانیانی هستند که ملاقات ندارند و حالا هم که به دنبال محدود شدن ملاقات ها بسیاری از آن‌ها برای خرید موارد مورد نیازشان در مضیقه مالی هستند. بهداری داخل زندان‌ها امکانات ناچیزی دارند که در این وضعیت شیوع کرونا مساله ساز است. ماسک و دستکش در زندان‌ها چندان وجود ندارد و حتی جان زندانبان‌ها، پرسنل و سربازها هم در خطر است و حتی سربازها هم دستکش و ماسک ندارند”.
وی همچنین درپایان اعلام کرد: “مواردی از ابتلای چند نفر در زندان‌های قرچک و فشافویه به کرونا گزارش شده است”.
این در حالی است که علیرغم موارد ذکر شده، مهرزاد تشکریان، مدیر کل بهداشت و درمان سازمان زندان‌ ها، عملکرد سیستم بهداشتی و درمانی زندان‌ها را خوب ارزیابی کرده و مدعی شده است: “برای همه زندانیان امکان تب‌سنجی و مواد ضد عفونی تامین کرده‌ایم”. وی همچنین در پاسخ به این سوال که تعداد مبتلایان به کرونا در زندان‌های کشور چند نفر است، می‌گوید که اجازه گفتن تعداد مبتلایان را ندارد
بیماری کرونا یا کویید ۱۹ یک بیماری عفونی است که در اثر ابتلا به ویروس جدید کرونا ایجاد میشود. علائم معمول این بیماری سرفههای خشک، تب و تنگی نفس است. اما آنچه که موجب تبدیل این بیماری به یک اپیدمی جهانی شده است سرعت بسیار بالای انتقال این ویروس است. به همین دلیل دستوراتی مبنی بر فاصلهگذاری اجتماعی به همگان داده میشود. اما این امر در محیطهایی چون بازداشتگاه های موقت، کانون های اصلاح و تربیت و زندان ها تقریبا ناممکن است. مضاف بر این تغذیه نامناسب، نبود امکانات بهداشتی و پزشکی لازم و تراکم بالای جمعیت جان بسیاری از زندانیان را تهدید میکند.
بنا به دستورالعمل موقت کمیته دائمی بین سازمانها که نهادی مرتبط با سازمان ملل به هدف تقویت کمک های بشردوستانه است، باید تمامی اقدامات لازم جهت کاهش تراکم جمعیت زندانها انجام شود. همچنین مسئولان موظف هستند که بیش از گذشته از مجازاتهای جایگزین حبس به ویژه برای زندانیان بیمار، سالمند و یا افرادی که مشخصا در معرض خطر این ویروس قرار دارند، بهره بگیرند. به علاوه افرادی که به صورت خودسرانه بازداشت شدهاند نیز باید فورا آزاد شوند.

Wednesday, 15 April 2020

وضعیت جسمی چهار زندانی مبتلا به ویروس کرونا در زندان ارومیه به وخامت رفته است

روز يكشنبه ۲۴ فروردین، در پی شیوع گسترده کرونا در زندان‌های ایران چهار تن از زندانیان مبتلا به ویروس کرونا در زندان ارومیه حالشان به وخامت گراییده است.
این زندانیان به علت وضعیت وخیم جسمی‌ به صورت اورژانس به ICU در بیمارستانی خارج از زندان انتقال داده شدند.
اسامی آنها به قرار زیر است:
۱- اکبر نوذری
۲- سیاوش موسی‌زاده
۳- رامین حسن‌زاده
۴- سعید
وضعیت زندان ارومیه طوری است که روز شنبه ۲۳ فروردین نیز ۴ زندانی به علت کرونا جان خود را از دست دادند.
نام یکی قربانیان زندانی «انور قربان زاده» اهل ارومیه بود که به اتهام قتل عمد بازداشت شده و به اعدام محکوم شده بود. این زندانیان از بند ٣و٤ زندان بوده اند و همراه با ١٧ زندانی دیگر مبتلا به ویروس کرونا، به بند امن زندان منتقل شده اند. در بندهای ٣ و ٤ زندان مرکزی ارومیه بیش از ٥٠٠ زندانی محبوس هستند.
وضعیت در زندان مرکزی ارومیه به لحاظ شیوع گسترده کرونا بسیار خطرناک است اما دستگاه قضاییه و عوامل زندان از آزادی کلیه زندانیان برای ممانعت از ابتلا به این ویروس کشنده، ممانعت می‌کنند.
شایان ذکر است که به‌رغم شیوع کرونا در زندانهای ایران و اعلام وضعیت قرمز در برخی از زندان‌هازندانیان از داشتن ماسک و مواد ضدعفونی کننده محروم هستند. وضعیت بهداشتی در زندانهای ایران اسفبار است. به دلیل ازدیاد جمعیت، زندانیان در راهرو زندان و حتی در مقابل سرویسهای بهداشتی روی زمین می خوابند.

Tuesday, 14 April 2020

بازداشت پنج شهروند توسط نیروهای امنیتی در شادگان

خبرگزاری هرانا – شب دوشنبه ۲۵ فروردین عباس کعبی، محمد کعبی و حسین کعبی، سه شهروند اهل شادگان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. روز یکشنبه ۲۱ فروردین‌ماه نیز دو شهروند دیگر به نام‌های حسین شلیباوی و حسین آل ناصر، توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شب دوشنبه ۲۵ فروردین ۱۳۹۹، سه شهروند در شادگان توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.

هویت این افراد عباس کعبی، محمد کعبی و حسین کعبی توسط هرانا احراز شده است.

عباس کعبی، فرزند مجید، سال گذشته نیز در جریان اعتراضات سراسری ۹۸ موسوم به اعتراضات آبان بازداشت و پس از مدتی آزاد شده بود.

روز یکشنبه ۲۱ فروردین‌ماه ۱۳۹۸ نیز دو شهروند دیگر به نام‌های حسین شلیباوی (دورقی)، فرزند عادل و حسین آل ناصر، ۱۹ ساله، فرزند ابراهیم توسط نیروهای امنیتی در این شهر بازداشت شده‌اند.

تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری این شهروندان اطلاع دقیقی در دست نیست.
هرانا دیروز نیز در گزارشی از بازداشت چهار شهروند دیگر به نام‌های علیرضا کروشات، ضیا کروشات، عبدالخالق جنامی و مهدی عبودی در شهرهای اهواز و شادگان خبر داده بود.
شهر شادگان در جنوب استان خوزستان واقع شده است.

Monday, 13 April 2020

بازداشت چهار شهروند توسط نیروهای امنیتی در خوزستان

خبرگزاری هرانا – علیرضا کروشات و ضیا کروشات، دو شهروند اهل اهواز شامگاه یکشنبه ۲۴ فروردین‌ماه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. ماموران در زمان بازداشت کامیپوتر و تلفن همراه این شهروندان و اعضای خانواده آنها را ضبط کرده و با خود برده‌اند. روز یکشنبه ۲۱ فروردین‌ماه نیز دو شهروند به نام‌های عبدالخالق جنامی و مهدی عبودی توسط نیروهای امنیتی در شهر شادگان بازداشت شده‌اند. از میان این افراد مهدی عبودی ۱۶ ساله است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شامگاه یکشنبه ۲۴ فروردین ماه ۱۳۹۹، علیرضا (فادی) کروشات و ضیا کروشات شهروندان اهل اهواز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

ماموران در زمان بازداشت کامیپوتر و تلفن همراه این شهروندان و تمامی اعضای خانواده آنها را ضبط کرده و با خود برده‌اند.

تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری این شهروندان اطلاع دقیقی در دست نیست.
به گفته یک منبع نزدیک به خانواده این افراد، بازداشت این شهروندان توسط ماموران اداره اطلاعات اهواز صورت گرفته است.
علیرضا کروشات، فرزند عبدالعزیز فارغ التحصیل مقطع کارشناسی ارشد رشته حقوق و ساکن اهواز است. ضیا کروشات، فرزند فیصل نیز ساکن اهواز است.

همچنین روز یکشنبه ۲۱ فروردین‌ماه ۱۳۹۹ نیز دو شهروند به نام‌های عبدالخالق جنامی و مهدی عبودی توسط نیروهای امنیتی در شهر شادگان بازداشت شده‌اند.

عبدالخالق جنامى، ۲۹ ساله، فرزند جادر و مهدى عبودى، ۱۶ ساله، فرزند رزاق، از اهالى شهرستان شادگان در استان خوزستان هستند.
تا زمان تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و محل نگهداری این شهروندان اطلاع دقیقی در دست نیست.

Sunday, 12 April 2020

قاسم عطایی عظیمی، به زندان بجنورد منتقل شد

خبرگزاری هرانا – امروز یکشنبه ۲۴ فروردین ماه، قاسم عطایی عظیمی، فعال سیاسی و مسئول شاخه استانی سازمان عدالت و آزادی، پس از حضور در دادگاه عمومی و انقلاب بجنورد به زندان این شهرستان منتقل شد. گفتنی است که وی روز گذشته با شکایت استانداری خراسان شمالی توسط پلیس فتا بازداشت شده بود‌.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از امتداد، امروز یکشنبه ۲۴ فروردین ماه ۱۳۹۹، قاسم عطایی عظیمی از فعالان سابق دانشجویی و مسئول شاخه استانی سازمان عدالت و آزادی، به زندان بجنورد منتقل شد.
در این گزارش آمده است که انتقال به زندان این فعال سیاسی پس از حضور در شعبه سوم دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بجنورد، صورت گرفته است.
بر اساس این گزارش، آقای عطایی عظیمی روز شنبه ۲۳ فروردین ماه با شکایت استانداری خراسان شمالی، توسط پلیس فتا بازداشت شده بود.
لازم به ذکر است که از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه وی اطلاعی در دست نیست.

Saturday, 11 April 2020

اعتراضات آبان؛ گزارشی از آخرین وضعیت مجید قراباغی در زندان تهران بزرگ

خبرگزاری هرانا – مجید قراباغی شهروند اهل تهران در تاریخ ۲۸ آبان‌ماه ۹۸ در رابطه با “اعتراضات آبان ماه” توسط نیروهای اطلاعات سپاه در منزل خود واقع در تهرانسر بازداشت شده بود. وی در تاریخ ۱۰ آذرماه با پایان بازجویی‌ها به زندان تهران بزرگ منتقل شد و از آن زمان تاکنون به صورت بلاتکلیف در بازداشت بسر می‌برد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مجید قراباغی شهروند اهل تهران از اواخر آبان‌ماه ۹۸ به صورت بلاتکلیف در زندان تهران بزرگ بسر می‌برد.

مجید قراباغی در تاریخ ۲۸ آبان ۱۳۹۸ در رابطه با اعتراضات سراسری سال ۹۸ موسوم به “اعتراضات آبان ماه” توسط نیروهای اطلاعات سپاه در منزل خود واقع در تهرانسر بازداشت شده بود. وی در تاریخ ۱۰ آذرماه با پایان بازجویی‌ها به زندان تهران بزرگ منتقل شد و از آن زمان تاکنون به صورت بلاتکلیف در بازداشت بسر می‌برد.

آقای قراباغی در شعبه یک دادسرای ناحیه ۳۳ شهید مقدس از بابت “اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور” مورد تفهیم اتهام قرار گرفته و قرار بازداشت برای او صادر شده است.
وی در پرونده ای دیگر در شعبه ۷ دادسرای ناحیه ۳۳ شهید مقدس به “حمل و نگهداری یک قبضه کلت کمری غیرمکشوفه” متهم شده است.
یک منبع نزدیک به خانواده وی درخصوص این اتهام به هرانا گفت: “ماموران در زمان بازداشت، گوشی تلفن همراه مجید را ضبط کرده و پیام‌های آن را خوانده بودند. حدود دو سال قبل یکی از دوستان وی برایش عکس یک سلاح فرستاده بود. بر اساس همین پیام اتهام نگهداری سلاح غیرمکشوفه به مجید وارد کرده‌اند”.
مجید قراباغی، فرزند محمدرضا، متولد ۱۳۶۳ است. وی هم اکنون در تیپ ۵ زندان تهران بزرگ بسر می‌برد.

لازم به یادآوری است از روز جمعه ۲۴ آبان ماه ۹۸ معترضان در واکنش به افزایش قیمت بنزین در شهرهای مختلف به خیابان آمدند. محمد جواد کولیوند، نماینده مردم کرج در مجلس گفت این اعتراضات در روز اول جمعه ۲۴ آبان ماه در ۷۱۹ نقطه از کشور رخ داد. سید حسین نقوی حسینی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز روز دوشنبه ۴ آذرماه، آمار بازداشتی های اعتراضات اخیر را حدود ۷ هزار نفر اعلام کرد.

نسخه کامل گزارش هرانا از این اعتراضات را تحت عنوان “آبان خونین” می‌توانید در این لینک مطالعه کنید.

هرانا همچنین در تاریخ ۲ دی ماه در گزارشی جداگانه با عنوان “گلوله و عفونت؛ بحران زخمی‌های اعتراضات آبان ماه” به وضعیت شماری از زخمی شدگان در جریان اعتراضات آبان پرداخته بود.

Friday, 10 April 2020

آخرین وضعیت سهیل عربی در اعتصاب غذا

خبرگزاری هرانا – سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان تهران بزرگ در تاریخ ۱۶ فروردین طی یادداشتی در اعتراض به عملی نشدن وعده مسئولان در خصوص اعزام وی به بیمارستان، شرایط نامساعد زندان، تداوم حبس و محرومیت از اعزام به مرخصی از اعتصاب خود خبر داده بود. آقای عربی امروز پنج‌شنبه ۲۱ فروردین طی نامه‌ای ضمن تاکید بر ادامه اعتصاب غذای خود نوشته است “روژان چهار سال داشت به زندان آمدم اما اکنون نزدیک به یازده سال دارد. دلتنگی برای دخترم دردآورترین بخش در زندان بودن است. قطعا اگر پدر نبودم تحمل زندان آسان‌تر بود. نگرانی برای او واقعا تمام فکرم را مشغول می‌کند و مهم‌ترین دلیل بارها اعتصاب کردنم این است که می‌خواهم دخترم را ببینم و کنارش باشم. اما طی این سال‌ها حتی یک روز هم نگذاشتند به مرخصی بروم و او را در آغوش بگیرم.”
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امروز پنج‌شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۹، سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان تهران بزرگ کماکان در اعتصاب غذا بسر می‌برد.
آقای عربی روز شنبه ۱۶ فروردین طی نامه‌ای، ضمن اعتراض به بدعهدی مسئولان و عدم اعزام به مرخصی، شرایط نامساعد زندان، عدم رسیدگی پزشکی و تداوم حبس خود از آغاز دوباره اعتصاب خود خبر داد و  از خوردن و آشامیدن امتناع کرده بود.
سهیل عربی امروز پنج‌شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۹ نامه‌ای در خصوص وضعیت خود نوشته است. او در یخشی از این نامه گفته است: “روژان چهار سال داشت به زندان آمدم اما اکنون نزدیک به یازده سال دارد. دلتنگی برای دخترم دردآورترین بخش در زندان بودن است. قطعا اگر پدر نبودم تحمل زندان آسان‌تر بود. نگرانی برای او واقعا تمام فکرم را مشغول می‌کند و مهم‌ترین دلیل بارها اعتصاب کردنم این است که می‌خواهم دخترم را ببینم و کنارش باشم. اما طی این سال‌ها حتی یک روز هم نگذاشتند به مرخصی بروم و او را در آغوش بگیرم.”

متن این نامه که جهت انتشار در اختیار هرانا قرار گرفته است، در ادامه می‌آید:

“یک گام به پیش، روز هشتم؛  من سهیل عربی، متولد ۳۰ امرداد ۱۳۶۴ پدر دختری ده ساله به نام “روزان” هستم. کارمند سابق لابراتوار چاپ و عکاسی که به عنوان مدیر فنی و متخصص در طراحی و چاپ عکس و همچنین شیفته خبرنگاری، عکاسی و نویسندگی که تاکنون اندک تخصص و توانایی در انجام این سه رشته مفید برای جامعه کسب کردم. روزی به این نتیجه رسیدم که از طریق اطلاع‌رسانی و روشنگری می‌توان به آزادی، عدالت و برای نزدیک شد. به همین دلیل در ابتدا از طریق وبلاگ و پخش اعلامیه در ابتدای دهه هشتاد و سپس در ادامه با استفاده از فیسبوک و توییتر به اطلاع‌رسانی و روشنگری ادامه دادم. هدف من این بود که از این طریق مردم را مشکلات، فجایع و بحران‌هایی که می‌بینم آگاه کنم. سپس از طریق همفکری راهکاری برای حل این مشکلات و عبور از بحران‌ها و فجایع پیدا کنیم و زندگی بهتری داشته باشیم. من از دیدن این همه کودکان کار در سرما و گرما یا زجرهایی که زنان بی‌سرپرست و بدسرپرست متحمل می‌شوند، مشکلات کارگران و زحمت‌کشان جامعه و همچنین نقض حقوق بشر در ایران و ظلم به زندانیان سیاسی رنج می‌کشیدم. من متاهل بودم و دارای فرزند. با درآمد اندکی که در کار عکاسی داشتم و افزایش فجیع قیمت‌ها، اجاره‌خانه سنگین و مشکلاتی که همه مردم ازجمله خودم داشتند مجبور به یافتن شغل دوم و در اواخر حتی شغل سوم شدم. دیگر مثل زمانی که فقط در عکاسی کار می‌کردم وقت تهیه گزارش، نوشتن و تهیه مقالات را نداشتم. از طرفی تهدیدها به دستگیری و حتی تهدید به اعدام باعث شد مدتی کمتر فعالیت کنم. اما هر بار که از کنار زندان رد می‌شدم یاد افرادی می‌افتادم که به خاطر ما مردم مبارزه کردند، یاد زندانیان سیاسی که عوامل حکومت آنها را پشت دیوارها محبوس کرده بودند. اشک می‌ریختم و خود را لعنت می‌کردم که سکوت می‌کنم. روزها در عکاسی و شب‌ها با خودروی شخصی در آژانس کار می‌کردم و هر وقت فرصتی پیدا می‌کردم اعلامیه‌هایی که برای زندانیان سیاسی تهیه کرده بودیم را در خانه‌ها پخش می‌کردم. هر بار که بیانیه‌های زندانی سیاسی را می‌خواندم، هر بار که تصاویر آنها را در رسانه‌ها میدم با خود می‌گفتم آرش، یاشار، مریم و غلامرضاها چه زجری را برای امثال من تحمل کرده‌اند، نمی‌توانستم آرام بمانم. اکثر شب‌ها خواب پیروزی می‌دیدم و خواب آزادی زندانیان را می‌دیدم که حلقه‌های پیروزی را دور گردنشان انداخته‌ایم. بارها نوشتم روز خوب نمی‌آید، روز خوب را باید بیاوریم. آنقدر نوشتم و نوشتم تا عوامل قرارگاه ثارالله پیدایم کردند و زندگی در این سوی دیوراها با حکم اعدام آغاز شد.
روژان چهار سال داشت به زندان آمدم اما اکنون نزدیک به یازده سال دارد. دلتنگی برای دخترم دردآورترین بخش در زندان بودن است. قطعا اگر پدر نبودم تحمل زندان آسان‌تر بود. نگرانی برای او واقعا تمام فکرم را مشغول می‌کند و مهم‌ترین دلیل بارها اعتصاب کردنم این است که می‌خواهم دخترم را ببینم و کنارش باشم. اما طی این سال‌ها حتی یک روز هم نگذاشتند به مرخصی بروم و او را در آغوش بگیرم.
روزنامه‌ها و کتاب‌هایی که از بیرون زندان برایم می‌فرستند را به من تحویل نمی‌دهند و می‌گویند حتما آنها کدگذاری شده‌اند. وقتی می‌گویم این‌ها مصادیق شکنجه است باز هم متهم به فعالیت تبلیغی علیه نظام می‌شوم. متاسفانه بیش از دو سال است که دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی برای شنیدن خواسته‌ها و گرفتن شکایاتمان به زندان نمی‌آید. یکی از حقوق هر زندانی تفکیک بر اساس نوع اتهام است اما متاسفانه این قانون رعایت نشد و عدم اجرای این قانون دلیل اصلی به قتل رسیدن زنده‌یاد علیرضا شیرمحمدعلی جوان دوست‌داشتنی و با استعداد ما شد.
اواخر سال ۹۶ وقتی در اعتراض یه تبعید دو زندانی سیاسی از اوین به قرچک اعتصاب غذا کردم، یک سلول همراه با دو زندانی متهم به قتل در زندان تهران بزرگ نصیبم شد. آن دو زندانی ابتدا قصد کشتن مرا داشتند و به سختی توانستم از دستشان رهایی یابم و جان خود را نجات دهم. بعد هم نامه‌های اعتراضی نوشتم و گفتم اینجا در ندامتگاه تهران بزرگ روزنامه به دست ما نمی‌رسد اما مواد مخدر به وفور یافت می‌شود؛ به همین دلیل متهم به فعالیت تبلیغی علیه نظام شدم و مجددا محکوم به تحمل حبس و تبعید شدم.
پس از بارها نامه‌نگاری و مذاکره مجبور به اعتصاب شدم. در نهایت پس از روزها زجرکشیدن، نخورندن و نیاشامیدن، به لطف حمایت‌های مردم و رسانه‌ها و البته تعویض کادر مدیریتی زندان مددکار زندان درخواست اعاده دادرسی‌ام را پذیرفت و امیدوارم این کابوس به پایان برسد. او خواست تمام آنچه باعث محکومیت به با این اتهامات شد را بنویسم و با شرط نوشیدن یک فنجان چای پس از هفت روز نخوردن و نیاشامیدن که شب قبل از آن از حال رفته بودم و دچار سرگیجه شدم و چشم‌هایم به سیاهی می‌رفت، این خواسته قانونی من را برای دادیار فرستاد. یک طرف اشک‌ها و دلواپسی مادرم و امید به اینکه بار دیگر به آغوش خانواده بازگردم و کنار دخترم باشم و یک طرف شرایط عجیب و فجیعی که در آن هستم باعث شد به نیاشامیدن آب پایان دهم تا این فرصت را که درخواست تجدیدنظرخواهی و اعاده دادرسی پذیرفته شود را از دست ندهم و امیدوارم بار دیگر بتوانم کنار خانواده‌ام باشم. حالا از درد کلیه، سوزش ادرار، اسهال و استفراغ و مصدومیت ناشی از ضرباتی که بیضه، کمر و زانویم وارد شده رنج می‌برم. من رنج‌های زیادی را به دلیل عدالت‌خواهی تحمل کردم و آرزو دارم هیچ انسانی به حال و روز من دچار نشود. قطعا اگر پدر نبودم و خانواده‌ای چشم به راهم نبود به این زندگی پایان می‌دادم. چون جز درد چیزی را به یاد نمی‌آوردم. می‌خواستم خلاصه بنویسم. اما آخر چگونه می‌توان ۲۵۰۰ روز در زندان بودن را، این همه حادثه و شکنجه را در چند صفحه شرح داد. به امید آنکه جهانی بدون زندان و قفس داشته باشیم. به امید رهایی از ظلم و فساد. ممنونم از لطف و حمایت‌های شما. اعتصاب غذایم ادامه دارد تا آن زمان که به خواسته‌های قانونی‌ام برسم. سهیل عربی، ۲۱ فروردین ۱۳۹۹، زندان تهران بزرگ.”
سهیل عربی روز چهارشنبه ۲۸ اسفندماه به بیمارستان امام خمینی تهران اعزام شده بود اما به دلیل عدم پذیرش وی توسط بیمارستان بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شد. گفته می‌شود این اقدام به دلیل بدهکاری سارمان زندان‌ها به بیمارستان و عدم تقبل هزینه‌ها از سوی زندان تهران بزرگ عنوان شده است. آقای عربی در آبان‌ماه امسال به بهانه امتناع از پوشیدن لباس زندان و اعزام با دستبند و پابند از اعزام به بیمارستان محروم شده بود. همچنین بر خلاف قوانین زندان‌ها، به وی گفته شده که هزینه عمل جراحی “ترومای بلانت” را به مبلغ ۶۰ میلیون تومان باید شخصا بپردازد. این در حالی است که بر اساس آیین نامه سازمان زندانها هزینه درمان زندانیان بر عهده این سازمان خواهد بود. آقای عربی در تاریخ ۹ اردیبهشت ماه امسال نیز به دلیل درد شدید به بیمارستان فیروزآبادی تهران اعزام شد و به دلیل عدم هماهنگی قبلی با بیمارستان به دلیل نبود تخت خالی پس از انجام معاینات ابتدایی بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شده بود.
سهیل عربی از تاریخ ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۲ در بازداشت و زندان به سر می‌برد و تمام این مدت از مرخصی نیز محروم بوده است. وی در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۹۸، از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد.
وی همزمان با اینکه پس از تغییرات بسیار در روند دادرسی و احکام صادره در حال تحمل دوران محکومیت ۷ سال و شش ماهه خود در زندان تهران بزرگ بود، از بابت دو پرونده‌ی جدید که در زندان علیه وی مفتوح شده بود، توسط دادگاه انقلاب تهران به حبس تبعید و جزای نقدی محکوم شد. آقای عربی در پرونده نخست از بابت اتهامات “توهین به مقدسات دینی، فعالیت تبلیغی علیه نظام و توهین به رهبری” به ۵ سال حبس و از بابت پرونده دیگرش به اتهام “نشر اکاذیب به قصد تشویق اذهان عمومی و تبلیغ علیه نظام” به ۲ سال حبس، دو سال تبعید به برازجان و ۴ میلیون تومان جزای نقدی و به اتهام “تخریب اموال دولتی” به ۱ سال و ۸ ماه حبس تعزیری محکوم شده است. تاریخ آزادی آقای عربی خردادماه ۱۴۰۴ عنوان شده است.

بسیاری از زندانیان در ایران به عنوان آخرین راه برای رسیدن به خواسته‌هایشان دست به اعتصاب غذای اعتراضی می‌زنند. بسیاری از این اعتصاب‌ها در اعتراض به عدم رسیدگی به مشکلات پرونده، مراعات نشدن حقوق زندانی و یا بازداشتی و بلاتکلیفی‌های بلندمدت بوده است.