کاسپین ماکان نامزد ندا اقا سلطان

کاسپین ماکان نامزد ندا اقا سلطان

Saturday, 30 September 2017

انتقال و تحت فشارهای غیر انسانی قرار دادن زندانی شهرام پورمنصوری در زندان گوهردشت کرج

بنا به گزارشات رسیده به « فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران » انتقال زندانی شهرام پور منصوری به منظور اذیت و آزار و تحت فشار قرار دادن وی به بند معتادین  .
زندانی  شهرام پورمنصوری ۳۶ ساله  که در سالن زندانیان سیاسی زندانی می باشد بدون هیچ دلیلی او را به منظور اذیت و آزار  و تحت فشار قرار دادن به سالن ۲۰ بند ۷ زندان گوهردشت کرج منتقل کردند . زندانیان این بند اکثرا معتاد هستند و  متادون مصرف می کنند. در اثر سیاستهای ویرانگر زندانبانان ولی فقیه  بصورت گسترده متادون در اختیار زندانیان قرار داده می شود  و حتی بهداری زندان متادون را به عنوان داروی آرام بخش  تجویز می کند  و از طرفی دیگر زندانیان  به منظور فرار از  فشارهای طاقت فرسا و غیر انسانی در زندان به ناچار به مصرف مواد مخدر روی می آورند.


اکثر این زندانیان معتاد هستند و این مسئله فشار مضاعفی بر این  زندانی است .
فشارهای طاقت فرسا و غیر انسانی توسط قبادی معاون رئیس زندان مردانی بر زندانی شهرام پورمنصوری وارد می شود
زندانی شهرام پورمنصوری علیه این فشارها و رفتارهای غیر انسانی اعتراض نموده است اما قبادی معاون رئیس زندان خطاب به این زندانی گفته است :«برو خودکشی کن، برو اعتصاب کن»
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران نسبت به رفتارهای وحشیانه و غیر انسانی علیه زندانیان سیاسی و عادی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و بخصوص گزارشگر ویژه می خواهد که با فشار بر رژیم ولی فقیه به این اعمال غیر انسانی توسط رژیم ولی فقیه آخوند علی خامنه ای پایان دهند.

Friday, 29 September 2017

وصیت‌نامه سهیل عربی در هشتمین روز اعتصاب غذای خشک: در اتاق یک بند۳۵۰ زندان اوین دفنم کنید

سهیل عربی در هشتمین روز اعتصاب غذای خشک خود در بند ۳۵۰ زندان اوین در وصیت‌نامه‌ای نوشته است: دیگر تحمل این همه ظلم را ندارم؛ از این تنها جنگیدن و فریاد زدن خسته شدم. هیچ‌کس نیست که من را یاری دهد تا فریادی بر سر ظالمان شویم. سهیلی که در قفس باشد و نتواند کار کند با یک مرده تفاوتی ندارد. من رفتم اما شک ندارم روزی از شر ظالمان رها می‌شویم؛ پرونده من را می‌خوانید و ایمان می‌آورید که حتی یک روز زندان بودن حق من نبود. روزی فرا می‌رسد که قضات و بازجوهای خودفروخته محاکمه می‌شوند و سرزمین‌مان دیگر توسط مهر داغ بر پیشانی‌های ریاکار اداره نمی‌شود.
به گزارش کلمه، سهیل عربی آذرماه سال ۹۲ توسط سپاه پاسداران بازداشت شده و در بند ۲ الف تحت فشار و شکنجه بوده است. او ابتدا به اعدام و پس اعاده دادرسی و نقض حکم به ۷ سال و نیم حبس محکوم شد.
وی با توجه به حرفه اش که عکاسی بوده است، از فعالان فضای مجازی و شبکه های اجتماعی از جمله فیس بوک بوده که مطالبی را در نقد دولت قبل و بعضا با رویکرد طنز منتشر می کرده است. او از جمله قربانیان پروژه اطلاعات سپاه برای برخورد با شهروندان فعال در فیس بوک بوده است.
وی روز اول مهرماه در نامه‌ای اعلام اعتصاب غذای خشک کرد و نوشت: فریاد من فقط برای نجات خودم نیست اعتصاب غذا کرده ام بلکه صدای مظلومیتمان را بشنوید میخواهم صدای تمام آزاد اندیشان محبوس باشم: منوچهر محمد علی، محمود بهشتی لنگرودی، علی شریعتی، یوسف عمادی، آرش صادقی، سوادا آغاسر و سایر دوستان در بند هفت انسان هایی که جرمشان دانستن و بیان حقیقت است. ما توسط قضاتی محاکمه شده ایم که فاسد ترین انسان های روزگارند. امروز اول مهر سومین سالی است که دخترم به مدرسه میرود و در کنارش نیستم، اعتصاب غذایم را خشک و تر کرده ام چون که دیگر نمیخواهم او در زندان مرا ببیند…
این زندانی سیاسی در وصیت‌نامه خود نوشته است:

بدرود زندگی. نسترنم باور کن هر آنچه را لازم بود انجام دادم که باز گردم و زندگی‌مان را از نو بسازیم اما… به روژانا بگو پدر به جرم اندیشیدن و روشنگری جان سپرد.
عاشق‌تان بودم. اکنون که وصیت‌نامه می‌نویسم و ثروتی برای بخشیدن ندارم، از رویتان شرمسارم. مرا ببخشید که تنهایتان می‌گذارم. ۱۳۸۸ روز محبوس بودن، به خصوص این ۸ روز آخر که […] کردم، بسیار دشوار بود.
اما شب‌های طاقت‌فرسا را به این امید به روز رسانده‌ام که وجدان قاضی‌ها و بازجوها بیدار شود که اگر بیدار می‌شد من را تبرئه می‌کردند و خلاف‌کارها و مجرمین واقعی را به زندان می‌انداختند و می‌گذاشتند دوباره در کنار یکدیگر زندگی کنیم؛ برای روژانا قصه بگویم و تو را در آغوش بگیرم.
دیگر تحمل این همه ظلم را ندارم؛ از این تنها جنگیدن و فریاد زدن خسته شدم. هیچ‌کس نیست که من را یاری دهد تا فریادی بر سر ظالمان شویم. سهیلی که در قفس باشد و نتواند کار کند با یک مرده تفاوتی ندارد.
من رفتم اما شک ندارم روزی از شر ظالمان رها می‌شویم؛ پرونده من را می‌خوانید و ایمان می‌آورید که حتی یک روز زندان بودن حق من نبود.
روزی فرا می‌رسد که قضات و بازجوهای خودفروخته محاکمه می‌شوند و سرزمین‌مان دیگر توسط مهر داغ بر پیشانی‌های ریاکار اداره نمی‌شود.
خطاب به مسوولان:
اکنون در یک‌قدمی مرگ هستم؛ قند ۵۰، فشار ۵ روی ۶، وزن ۶۶، خون‌ریزی معده و …
به خواسته‌های قانونی‌ام توجهی نکردید. دست‌کم آخرین خواسته‌ام را که برای پس از مرگ است انجام دهید: من را در بند ۳۵۰ زندان اوین، اتاق یک، دفن کنید. به زودی اینجا تبدیل به موزه خواهد شد و “روژانا”ها با افتخار از ما یاد خواهند کرد.
خطاب به آن‌ها که دوست‌شان دارم:
در سال‌مرگم اشک نریزید. ترانه “به هیچ‌وجه پشیمان نیستم” (Non rien de rien) از “ادیت پیاف” را به یادم گوش دهید. هرگز اجازه ندهید شخص دیگر را به جرم داشتن عقاید متفاوت شکنجه دهند.

Thursday, 28 September 2017

یازده تن از هواداران عرفان حلقه در مشهد بازداشت شدند

دستکم یازده تن از هواداران عرفان حلقه روز گذشته در مشهد از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شدند.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، نیروهای امنیتی روز سه شنبه۴ مردادماه با مراجعه به یکی از جلسات عرفان حلقه در مشهد یازدهتن از حاضرین را بازداشت کرده‌اند.
احسان حدادی هویت یکی از بازداشت‌شدگان است.
تا زمان انتشار این شهروندان از وضعیت آنان اطلاعی به دست نیامده است.
شایان ذکر است؛ از ماه گذشته موجی از بازداشت هواداران عرفان حلقه در شهرهای مختلف آغاز شده است.
در ماه گذشته حکم اعدام محمدعلی طاهری طاهری به اتهام «افساد فی الارض» و با استناد به ماده ۲۸۶ قانون مجازات اسلامی صادر شد.
محمدعلی طاهری، مؤسس «عرفان حلقه»، ۶۰ ساله و متولد کرمانشاه است. او در سال ۱۳۸۰ موسسه‌ای به نام «عرفان حلقه» با تمرکز فرادرمانی و طب مکمل در تهران تأسیس کرد. آقای طاهری چندین کتاب نوشته که از سوی وزارت ارشاد مجوز گرفته‌اند و همچنین چند دوره کلاس در دانشگاه تهران و دانشگاه علوم پزشکی تهران در خصوص طب مکمل داشته است. دانشگاه طب سنتی ارمنستان در اردیبهشت سال ۱۳۹۰، به محمدعلی طاهری دکترای افتخاری اعطا کرد.
او در سال ۱۳۸۹ برای اولین‌بار به اتهام اقدام علیه امنیت کشور از سوی نیروهای وزارت اطلاعات دستگیر و برای ۶۷ روز در زندان اوین تحت بازجویی قرار گرفت. پس‌ از آن با قرار وثیقه آزاد شد اما مجدداً در تاریخ ۱۴ اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۹۰ بازداشت شد و به اتهام «توهین به مقدسات»، «فعل حرام و رابطه نامشروع به دلیل تماس با مچ دست‌ زن نامحرم در زمان عمل فرادرمانی»، «دخالت در امر پزشکی»، «تحصیل مال نامشروع»، «توزیع آثار سمعی– بصری» و «استفاده غیرمجاز عناوین علمی ـ پزشکی» جمعاً به ۵ سال حبس، ۷۴ ضربه شلاق و ۹۰۰ میلیون تومان جریمه نقدی محکوم شد.
اما آقای طاهری در تابستان ۱۳۹۳ مجدداً به اتهام افساد فی‌الارض، که قبلاً در پرونده‌اش بررسی‌ شده بود، بازجویی شد. دادگاه او در اسفندماه سال ۱۳۹۳ برگزار شد و در نهایت در خردادماه سال ۱۳۹۴ به اتهام افساد فی‌الارض از طریق منحرف کردن افراد به اعدام محکوم شد. با اعتراض وکلای آقای طاهری، پرونده او برای بررسی مجدد به دیوان عالی کشور فرستاده شد.
خواهر آقای طاهری اظهار کرده بود حکم اعدام او از سوی شعبه ۳۳ دیوان عالی کشور لغو شده و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب فرستاده‌ شده است.
تلویزیون رسمی ایران در اسفند ۹۵ ویدئویی را به عنوان مستند با نام «حلقه شیطان» نمایش داد که حاوی اعترافات حین بازجویی محمدعلی طاهری بود و تعدادی از اعضای ناراضی گروه نیز علیه عرفان حلقه صحبت می‌کردند و حتی یکی از آنان خواستار اعدام آقای طاهری شد.
علیزاده طباطبایی گفت محمدعلی طاهری در آخرین دادگاه گفته است کارهایش قانونی بوده و در صورت آزادی ادامه نخواهد داد: «آقای طاهری در آخرین دادگاهشان گفت من زمانی این کارها را انجام داده‌ام که همه معتقد بودند کار خوبی است و مجوز از ارشاد و نیروی انتظامی و دستگاه‌های مسئول داشتم، حالا اگر قانون می‌گوید خوب و مفید نیست، من ادامه نخواهم داد.»

Wednesday, 27 September 2017

پنج سال حبس دیگر برای محمود بهشتی تایید شد؛ ۱۴ سال حبس برای یک فعال فرهنگی!

پنج سال حکم صادر شده برای محمودبهشتی لنگرودی معلم و فعال صنفی و سخنگوی کانون صنفی معلمان در دادگاه تجدیدنظر تایید شد.
به گزارش کلمه، محمود بهشتی لنگرودی، در سال ۸۹ با شکایت وزارت اطلاعات دولت احمدی‌نژاد بازداشت و بعد از ۶۴ روز تحمل انفرادی، در دادگاهی فرمایشی به مدت کمتر از ۱۰ دقیقه و بدون حضور وکیل و نماینده دادستان توسط قاضی صلواتی به تحمل ۵ سال حبس محکوم شده بود.
وی در ادامه پیگیری‌های مطالبات صنفی و آموزشی، در شهریور ۹۴ توسط سپاه ثارالله بازداشت و در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه به تحمل ۵ سال حبس دیگر محکوم شد، این حکم حالا در دادگاه تجدیدنظر مورد تایید قرار گرفت.
باتوجه به ۴ سال حکم تعلیقی که بدلیل پیگیری اجرای لایحه مدیریت خدمات کشوری در سال ۸۵، توسط قاضی صلواتی برای این فعال صنفی صادر شده، محمود بهشتی لنگرودی مجموعا به ۱۴ سال حکم محکوم شده است.

Tuesday, 26 September 2017

ابراز نگرانی از وضعیت جسمی عبدالفتاح سلطانی وکیل محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین

معصومه دهقان، همسر عبدالفتاح سلطانی وکیل محبوس در بند ۳۵۰ زندان اوین از وضعیت جسمی همسرش ابراز نگرانی کرده و هشدار می‌دهد که علیرضا رجایی نه اولین قربانی بی‌قانونی است و نه آخرین آن خواهد بود!
به گزارش کلمه، معصومه دهقان از فعالان فرهنگی و همسر سلطانی که ۶ سال گذشته را در بند ۳۵۰ زندان اوین سپری کرده، در صفحه اینستاگرام خود خبر داده است: امروز ملاقات حضوری داشتیم. همسرم عبدالفتاح سلطانی باز بسیار بیمار بود. گفت چند روزی است مشکل گوارش و کولیت روده او را به شدت اذیت می کند. دو ماه پیش در ایام مرخصی آزمایشات نشان از کم خونی شدید می داد که پزشک گفته بود تا زمانی که موقعیت او تغییر نکند بیماری او بهبود نخواهد یافت!
وی در ادامه نوشته است: متاسفانه بیماری هموروئید به کم خونی او افزوده است. هر چه می گذرد جسم او تحلیل می رود و بیماری نوسان فشار خون و دیسک کمر و گردن و دستگاه گوارش عبدالفتاح گسترش پیدا می کند. دادستانی ضمن اطلاع از بیماری او از اجرای آزادی مشروط و مرخصی معمول او خودداری می کند. علیرضا رجایی نه اولین قربانی بی قانونی ست و نه آخرین آن خواهد بود!
سلطانی از وکلای حقوق بشر ایران عصر روز شنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۰ بازداشت شد و به دلیل گرفتن جایزه حقوق بشر نورنبرگ آلمان، مصاحبه با رسانه‌ها درباره پرونده موکلانش و مشارکت در تاسیس کانون مدافعان حقوق بشر به ۱۸ سال زندان و ۲۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد که در دادگاه تجدید نظر این حکم به ۱۳سال حبس کاهش یافت.
با اعمال قانون تجمیع جرائم و اعمال ماده ۱۳۴ حکم سیزده سال حبس تعزیری عبدالفتاح سلطانی به ده سال کاهش یافت. همچنین محرومیت وی از وکالت نیز به دو سال کاهش یافته است.
حکم سیزده سال حبس تعزیری این وکیل در بند و عضو موسس کانون مدافعان حقوق بشر در حالی کاهش یافته که وی طبق ماده ۵۸ و اینکه بیش از یک سوم حکم خود را گذرانده، هم اکنون بصورت غیرقانونی در زندان نگهداری می شود.

Monday, 25 September 2017

بی خبری از سرنوشت ۳ بازداشت شده در تهران

خبرگزاری هرانا – مهدی سپهر، شهریار سپهر و علی معماریان سه تن از فعالان گروه عرفان حلقه حدود دو هفته قبل توسط نیروهای امنیتی در تهران دستگیر و به نقطه نامعلومی منتقل شدند. علیرغم گذشت زمان و پیگیری مستمر خانواده ها تاکنون اطلاعی از سرنوشت این افراد به دست نیامده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز ۲۰ شهریورماه رسانه های نزدیک به دستگاه امنیتی از بازداشت سه تن از فعالان گروه عرفان حلقه به نامهای مهدی سپهر، شهریار سپهر و علی معماریان در تهران خبر دادند.
این رسانه ها بدون ذکر جزییات، بازداشت شدگان را “از افراد مؤثر در ایجاد هجمه‌های حقوق بشری و کمپین‌های به‌ظاهر بین‌المللی” معرفی کردند.
پس از گذشت حدود دو هفته از زمان بازداشت این افراد کماکان خبری از سرنوشت آنان در دست نیست و پیگیری های خانواده های آنان نیز بی نتیجه مانده است.

یک منبع نزدیک به علی معماریان در گفتگو با گزارشگر هرانا ضمن تایید این موضوع توضیح داد “از زمان بازداشت این افراد، خانواده علی بخصوص مادش تقریبا هر روز به مراجع قضایی و امنیتی مراجعه کرده است اما جواب روشنی به او نمی دهند، هر بار یک چیزی میگویند، یکبار گفتند سیصد میلیون سند برای وثیقه تهیه کنید و روز بعدش گفتند بروید به شما خبر می دهیم. خانواده ها در بی خبری و نگرانی از سرنوشت عزیزان خود به سر می برند.”

لازم به اشاره است پس از محکومیت محمدعلی طاهری، بنیانگذار عرفان حلقه موج گسترده ای از بازداشت هواداران او در سرایط کشور به راه افتاده است.
به تازگی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران آقای طاهری را به اتهام «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم کرده است.
این حکم با انتقاد شماری از نمایندگان مجلس و فعالان سیاسی مواجه شده است.
آقای طاهری از سال‌های ابتدای دهه ۱۳۸۰ خورشیدی با راه انداختن موسسه فرهنگی هنری «عرفاق حلقه» و معرفی نوعی طب مکمل با عنوان «فرادرمانی» به تدریج شهرت یافت. او در سال ۱۳۹۰ بازداشت شد.
طاهری پیش از حکم اعدامی که به تازگی برایش صادر شد، از سوی دادگاه انقلاب به‌اتهام «توهین به مقدسات، مداخله غیرقانونی در امور پزشکی و درمان بیماران، ارتکاب فعل حرام و رابطه نامشروع با لمس نامحرم، استفاده غیرمجاز از عناوین علمی (دکتر و مهندس) و ضاله بودن کتب و آثار» به پنج سال حبس، پرداخت ۹۰۰ میلیون تومان جزای نقدی و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده بود.
محمدعلی طاهری یک بار دیگر هم به اعدام محکوم شده بود اما این حکم از سوی دیوان عالی کشور نقض شده بود. در اردیبهشت سال ۱۳۹۵ با وجود تامین وثیقه برای او، با آزادی‌اش مخالفت شد.
«عرفان حلقه» انواعی از رفتار‌های آیینی فردی و جمعی بر اساس آموزه‌های عرفانی و شبه‌علمی را در برمی‌گیرد که ادعا می‌شود فرد بر اساس آن‌ها به آرامش دست پیدا می‌کند.
در نهادهای رسمی در ایران، از این آیین ها با عناوینی همچون «عرفان های کاذب» یا «عرفان‌های نوظهور» یاد می‌شود.

Sunday, 24 September 2017

پنج سال حبس، شلاق و خلع لباس برای روحانی منتقد جمهوری اسلامی

به گزارش «محبت نیوز» در اطلاعیه دادگاه ویژه روحانیت، با اشاره به”اتهامات متعدد وارده” علیه آقای نکونام آمده: “به دلیل لزوم صیانت از مقام مقدم روحانیت و حفظ آبروی ایشان از بیان جزئیات آن [اتهامات] معذوریم”.
به گفته بی بی سی، نکونام در سال ۱۳۹۳ بازداشت و پس از مدتی آزاد شد. برخی از نزدیکان او علت بازداشتش را انتقاد از فتوای آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی درباره حرام بودن اینترنت پر سرعت می‌دانند.
پیش از این مکارم شیرازی از دلیل بازداشت آقای نکونام اظهار بی‌اطلاعی و ارتباط آن با انتقاد از فتوای حرام بودن اینترنت پر سرعت را رد کرده بود.
دادگاه ویژه روحانیت هم در اطلاعیه خود آورده است که در جریان رسیدگی به پرونده نکونام، هیچ یک از مراجع تقلید شیعه یا چهره‌های حوزه علمیه قم نقشی نداشته‌اند.
محمدرضا نکونام کمی پس از آزادی از بازداشت، مجددن در بهار ۱۳۹۴ بازداشت و پس از چند ماه آزاد شد. او چند روز قبل از بازداشت در مصاحبه‌ای با یکی از روزنامه‌ای ایران از سخت‌گیری‌های حکومت ایران درباره پوشش اسلامی زنان انتقاد کرده بود.
او سرانجام به ۵ سال حبس محکوم شد و از تابستان ۱۳۹۵ در حبس است.
آقای نکونام می‌گوید در دوران زندان تحت فشار روحی و جسمی قرار داشته تا امضاها و اقرارهای “واهی” بدهد.

Saturday, 23 September 2017

سهیل عربى وارد اعتصاب غذاى خشک شد

سهیل عربی، زندانی سیاسی بند هفت زندان اوین با نگارش نامه‌ای اعلام کرد که وارد اعتصاب غذای خشک شده است. طبق این نامه وضعیت جسمانی این زندانی بشدت وخیم است. عربی همچنین از رفتن به بهداری نیز امتناع کرده است. ملاقات امروز این زندانی نیز به دلیل نپوشیدن لباس زندان با خانواده اش انجام نشد.
متن نامه سهیل عربى به شرح زیر است:
اینجا بیان حقیقت ممنوع است اما برای من ممنوعیت ممنوع است.
نمیتوانم ساکت باشم وقتی شکنجه شدن افرادی را که جرمی مرتکب نشده اند را در اینجا میبینم، اینجا زندان اوین است جایی که آزاد اندیشان را مجازات میکنند
نگویید خاموش باش که در این گاه سکوت بزرگترین خیانت است.
فریاد من فقط برای نجات خودم نیست اعتصاب غذا کرده ام بلکه صدای مظلومیتمان را بشنوید میخواهم صدای تمام آزاد اندیشان محبوس باشم: منوچهر محمد علی، محمود بهشتی لنگرودی، علی شریعتی، یوسف عمادی، آرش صادقی، سوادا آغاسر و سایر دوستان در بند هفت انسان هایی که جرمشان دانستن و بیان حقیقت است.
ما توسط قضاتی محاکمه شده ایم که فاسد ترین انسان های روزگار اند
امروز اول مهر سومین سالی است که دخترم به مدرسه میرود و در کنارش نیستم، اعتصاب غذایم را خشک و تر کرده ام چون که دیگر نمیخواهم او در زندان مرا ببیند…
سهیل عربی بند ٧ زندان اوین

Friday, 22 September 2017

سعید اردشیر، فعال عرفان حلقه، بازداشت شد

 سعید اردشیر، از هواداران محمدعلی طاهری، روز دوشنبه ۲۷شهریورماه از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شده است.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، سعید اردشیر که چندی پیش با پایان دوران محکومیت از آزاد شده بود، روز دوشنبه در فرودگاه امام خمینی بازداشت و به زندان اوین منتقل شده است.
سعید اردشیر پیش‌تر محکومیت حبس خود را به دلیل فعالیت در زمینهعرفان حلقه سپری کرده و تا این لحظه از دلایل بازداشت مجدد وی اطلاعی به دست نیامده است.
سعید اردشیر، فعال عرفان حلقه، در سال ۹۴ با اتهام توهین به مقدسات به پنج سال حبس و جریمه مالی محکوم شده بود.
وی در شهریورماه ۹۵ پس از پرداخت جرائم مالی و گذراندن بیش از یک‌سوم حبس، مشمول آزادی مشروط و از زندان رجایی‌شهر کرج آزاد شد.

Thursday, 21 September 2017

حکم شلاق پناهجویی که دولت نروژ به ایران دیپورت کرد به اجرا درآمد

سازمان حقوق بشر ایران، ۲۹ شهریور ماه ۱۳۹۶: حکم ۸۰ ضربه شلاق حد "لیلا بیات" که دولت نروژ ماه مارس به ایران دیپورت کرده بود در تهران به اجرا در آمد. دولت نروژ در تمام طول بررسی پرونده وی حاضر به پذیرش مدارک وی مبنی بر محکومیتش به این مجازات غیر انسانی نشد.
محمود امیری‌مقدم، سخنگوی سازمان حقوق بشر ایران در این خصوص گفت: "این مایه تأسف است که مقامات  کشوری مثل نروژ، که به خاطر احترام به حقوق بشر و به‌ویژه حقوق زنان در دنیا شهرت دارد، حاضر به پناه دادن به زنی  که ازحکم شلاق در ایران فرار کرده نشدند و او را دوباره به ایران بازگرداندند. در این پرونده مقامات نروژ وظیفه انسانی و حقوقی خود را به خوبی انجام ندادند و در بهترین وجه، بدون اطمینان کامل از اینکه لیلا در صورت بازگشت به ایران مورد رفتار غیر انسانی قرار نمی‌گیرد، او را به ایران فرستادند. شواهد زیادی وجود داشت که حکم شلاق لیلا واقعی بوده ولی مقامات نروژ توجهی به این شواهد نکردند. مسولیت نخست حکم غیر انسانی ۸۰ ضربه  شلاق که در مورد لیلا اجرا شد بر عهده حکومت ایران است. ولی مقامات نروژ هم می‌بایستی سهم خود را در مسولیت قبول کنند و در قبال آن پاسخگو باشند."
بنا به اطلاع سازمان حقوق بشر ایران، ساعت یک بعد از ظهر سه‌شنبه ۲۸ شهریور ماه حکم ۸۰ ضربه شلاق "لیلا بیات" در شعبه ۳ اجرای احکام دادسرای ارشاد به اجرا درآمد. وی سال ۱۳۸۶ به همراه سه تن از دوستانش به دلیل شرب خمر بازداشت و در نهایت در دادسرای ارشاد ناحیه ۲۱ به ۸۰ ضربه شلاق محکوم شده بودند.
لیلا بیات و دوستانش که هرکدام با هفت میلیون تومان وثیقه آزاد شده بودند تا دو سال و نیم تلاش کردند که حکم صادره را تغییر دهند و پس از نا امید شدن از این امر، لیلا به همراه پسر ۵ ساله‌اش به کشور نروژ مهاجرت می‌کند و آنجا تقاضای پناهندگی خود را مطرح می‌کند، اما پرونده پناهجویی وی بارها توسط مقامات اداره مهاجرت نروژ رد می‌شود.
لیلا بیات در نهایت ۲۱ اسفند ۱۳۹۵ از پسر خود که اکنون ۱۳ سال دارد جدا شده و به ایران بازگردانده می‌شود و از آن تاریخ مجدداً برای متوقف کردن حکم شلاق تلاش می‌کند ولی بجایی نمی‌رسد و در نهایت این حکم غیر انسانی به اجرا درمیاید.
لیلا در خصوص پرونده‌اش به سازمان حقوق بشر ایران گفت: "من عیناً مشکلم را به آنها گفتم ولی دولت نروژ ۷ بار به پرونده من منفی داد و مدارکی که ارائه کردم را قبول نکرد. آنها می‌گفتند حکم دادگاه، حکم جلب، گواهی وکیل و هرچه من از ایران به ایشان ارائه می‌کردم ساختگی است و کیس من دروغ است. می‌گفتند کارشناس ما در سفارت نروژ در ایران مدارک من را بررسی کرده و گفته چنین حکمی در ایران اجرا نمی‌شود. در نهایت هم به من دو سال ترک خاک کل اروپا را دادند و من را از پسر سیزده ساله‌ام جدا کردند و به ایران دیپورت کردند."
وی همچنین گفت: "من قبل از اینکه به ایران برگردم و حکمم اجرا شود خیلی خشمگین بودم که چرا باید این اتفاقات بیافتد و من از مملکت خودم فراری باشم. ولی اکنون بیشتر از دست دولت نروژ عصبانی هستم. اینجا قانونی داشت که ما به خاطر رعایت نکردن آن محکوم شدیم، ولی من به دولت نروژ پناه آورده بودم و فکر می‌کردم می‌توانم آنجا در امنیت باشم.

Wednesday, 20 September 2017

مرگ یک کولبر دیگر با گلوله

کلمه- گروه خبر: صبح امروز در اطراف روستای «هق» شهرستان اشنویه یک کولبر اهل «نلاس» سردشت جان خود را از دست داد. به گزارش ایلنا هویت این کولبر، سلیمان ‌قادری اعلام شده‌است. از قرار معلوم این کولبر هدف گلوله قرار گرفته‌است. به گفته شاهدان عینی، جسد کولبر ِ متوفی به پاسگاه دهستان هق منتقل شده است.
از طرف دیگر یک مقام آگاه در وزارت کشور درباره کشته شدن این کولبر به ایسنا گفته: منطقه اشنویه فاقد بازارچه مرزی و معبر کولبری بوده و آنچه به عنوان تردد کولبر در این منطقه عنوان شده کاملاً بی پایه و اساس است.
کولبران می‌میرند
فرقی نمی کند که این کولبر چه زمانی کشته شده، همین چند روز پیش یک کولبر زیر باری سنگین سکته کرد و روزهای دیگر نیز کولبران یا به ضرب گلوله یا از سرما و یا به دلیل سکته‌ی زیر بارمی‌میرند.
گفته می‌شود که برای کولبران کارت صادر شده و قرار است از مسیرهای مشخص عبور کنند؛ اما معلوم نیست که این طرح تا چه حد اجرایی شده و آیا شامل تمام کولبرانی که برای یک لقمه نان باید از راه‌های صعب العبور گذر کنند شده یا خیر؟
مردم کردستان و شهرهای مرزی مجبور هستند برای گذران زندگی خود دست به قاچاق بزنند و با حمل و نقل بار از مرزها و قاچاق کالا کسب درآمد کنند. دولت مجبور شده برای جلوگیری از ایجاد تنش در منطقه و همچنین حفظ جان کولبران با مشخص کردن مسیر و صدور کارت کولبری تاحدی کولبری را سامان دهی کند. اما این علاج درد مردم آن منطقه نیست، کارت و مسیر مشخص مانع از مرگ آنان در سرما نمی‌شود کمااینکه گاها مجبور به عبور از مسیرهای دیگری می‌شوند که نتیجه آن می‌شود تیراندازی.
بیانیه ۲۳ انجمن صنفی کارگران ساختمانی
در همین رابطه بیست و سه انجمن صنفی کارگران ساختمانی از سراسر کشور با صدور بیانیه‌ای مشترک، خواستار رسیدگی مسئولان به اوضاع نابسامان شغلیِ کارگرانِ غیررسمی شدند.
به گزارش ایلنا، بیست و سه انجمن صنفی کارگران ساختمانی کشور در ارتباط با اوضاع شغلی کولبران و کارگرانِ فصلی و غیررسمی بیانیه‌ای مشترک صادر کردند.
در این بیانیه آمده‌است: کارگران کولبر انسان‌های شریفی هستند که به دلیل بیکاری و نبود شرایط کاری مناسب و شغلی پایدار در استان‌های مرزی، در ازای دریافت مزدی ناچیز با وجود خطرات بسیار خود را به دست کوران حوادث می‌سپارند و در سخت‌ترین شرایط موجود برای رسیدن به لقمه‌ای نان، در این راه قدم می‌گذارند و متاسفانه بیشترشان به سلامتی به مقصد نمی‌رسند و جان خود را از دست می‌دهند.
در ادامه بیانیه می‌خوانیم: به هیچ وجه کولبران موجودات خطرناکی نیستند که بایستی فقط با گزینه مرگ با آنها روبرو شویم؛ بلکه کولبران، کارگران به ستوه آمده‌ای هستند که به علت بیکاری و نبود شغل و عدم توسعه یافتگی منطقه، تقسیم ناعادلانه ثروت و بی‌توجهی مسولین به نیازها و در واقع اهمال خواسته‌ها و مطالبات مردم، کولبری به آنها تحمیل شده است.
مبارزه با قاچاقچیان واقعی
آن منطقه نیاز به نگاه بنیادی تر از جمله ایجاد کارخانه و تغییر نگرش به مردم آن منطقه و زدودن نگاه امنیتی دارد. مشکل اصلی کشور نه در جاده های کولبران که در اسکله‌ها و دیگر مسیرهای غیرمجازی هست که از طریق آن قاچاق کالاهای اساسی کشور توسط نهادهای خاص صورت می گیرد که تولید را خوابانده و اجازه رونق اقتصادی به کشور را نمی‌دهد.

Tuesday, 19 September 2017

بازداشت یک زوج نو مسیحی در تهران

خبرگزاری هرانا – نیروهای امنیتی در تهران پس از احضار یک زوج نو مسیحی به اداره اطلاعات اقدام به بازداشت آنان کردند. این نوکیشان مسیحی متهم هستند که در یک مراسم خاکسپاری مطابق شعائر و آیین مسیحیت در بهشت زهرا عمل کرده اند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز ۱۹ شهریورماه سال جاری در حالی که مراسم خاکسپاری در قطعه ۳۰۰ بهشت زهرا برگزار می شد، مهرداد هوشمند و همسرش بعنوان نوکیشان مسیحی در این مراسم مشارکت جستند.
این دو نوکیش مسیحی در طی مراسم به روش دینی خود به برگزاری مراسم و قرائت دعا پرداختند.
یک منبع مطلع در این رابطه به گزارشگره هرانا توضیح داد “در طول مراسم افراد غریبه ای به صحنه آمدند و از آقای هوشمند و همسرش حین مراسم فیلمبرداری کردند. آنان گویا پس از پایان مراسم مدارک شناسایی آقای هوشمند را از او مطالبه و ضبط کرده بودند.”
به گفته این منبع مطلع، روز بعد از مراسم این شهروند تهرانی و همسرش برای پس گرفتن مدارک و پاسخ به برخی سئوالات به دفتر پیگیری اداره اطلاعات احضار شدند.
مهرداد هوشمند و همسرش پس از چند ساعت بازجویی در همان محل بازداشت و سپس به نقطه نامعلومی منتقل شدند. از سرنوشت این افراد پس از بازداشت اطلاعی در دست نیست.
لازم به یادآوری است هر چند قانون اساسی جمهوری اسلامی مسیحیت را بعنوان یکی از دین های رسمی کشور نام می برد با اینحال دستگاه امنیتی با مسلمانانی که دین خود را تغییر دهند و به کسوت مسیحیت درآیند برخورد می کند.

Monday, 18 September 2017

محرومیت رضا شهابی از درمان مناسب و «بی‌خبری نگران‌کننده» از وضعیت چهار زندانی سیاسی در رجایی‌شهر

منابع مطلع به کمپین گفتند مسئولان قضایی بر خلاف توصیه پزشکان، از فراهم کردن مراقبت‌های درمانی مناسب و یا اعزام رضا شهابی به بیمارستان امتناع می‌کنند. این منابع وضعیت سه زندانی سیاسی دیگر  زندان رجایی شهر کرج را نیز به دلیل نیاز به مراقبت درمانی و بی‌توجهی مسوولین زندان برای درمان آنها، نگران‌کننده توصیف کردند.

همسر رضا شهابی که پس از ملاقات با این فعال کارگری زندانی در روز بیست و دوم شهریور، هیچ تماسی از او دریافت نکرده است، به کمپین گفت رضا شهابی، طبق نظریه پزشکی قانونی باید در بیرون زندان تحت مراقبت درمانی قرار گیرد. ربابه رضایی گفت: «روز چهارشنبه به ما ملاقات حضوری دادند حالش اصلا خوب نیست و سیزده کیلو هم وزن کم کرده و یک طرف بدنش بی‌حس شده، پزشکی قانونی گفته حتما باید تحت نظر پزشک باشد که اگر بعد از ۴۰ روز اعتصاب غذا حالش بد شد فورا با سرم و دارو ازش مراقبت کنند.»

رضا شهابی، کارگر اخراجی و عضو هیئت مدیره «سندیکای اتوبوسرانی کارگران شرکت واحد» است که از روز نوزدهم مرداد و پس از زندانی شدن دوباره‌اش، در اعتراض به «پرونده‌سازی وزارت اطلاعات و قوه قضائیه» در زندان رجایی شهر کرج دست به اعتصاب غذا زده است. وزارت اطلاعات ایران و قوه قضائیه، ایام مرخصی پزشکی رضا شهابی را بر خلاف قانون به عنوان دوران محکومیتش محسوب نکرده و علاوه بر آن در پرونده‌ای جدید، او را اتهام «تبلیغ علیه نظام از درون زندان» به یک سال زندان محکوم کرده‌اند. نمایندگان جمهوری اسلامی ایران همچنین به دروغ گزارش آزادی مشروط و بازگشت به کار رضا شهابی را به «سازمان بین‌المللی کار» اعلام کرده‌اند.

منابع کمپین همچنین از وضعیت سه زندانی سیاسی، محمد نظری، سعید شیرزاد و سعید پورحیدر در زندان رجایی‌شهر ابراز نگرانی کردند. یک منبع آگاه روز دوشنبه بیست و هفت شهریور به کمپین گفت: «محمد نظری و سعید شیرزاد هنوز پایان اعتصاب غذایشان را اعلام نکرده‌اند، هیچ تلفنی هم نزده‌اند. محمد نظری با حال جسمی خراب به انفرادی رفته ولی حتی ملاقات هم ندارد که بفهمیم از انفرادی در آمده یا هنوز اعتصاب است، سعید پورحیدر هم گفته‌اند به دلیل اعتراض به رئیس زندان به انفرادی رفته ولی او هم تلفن نزده و ما نمی‌دانیم اعتصاب غذا هست یا نه. هیچ کدام این‌ها نتوانسته‌اند با خانواده یا دوستان یا وکیلشان تماس بگیرند.»

سعید پورحیدر، روزنامه‌نگار، پس از بازگشت از آمریکا به ایران در زمستان ۱۳۹۳  بازداشت و زندانی شده و سعید شیرزاد نیز فعال سیاسی است که به اتهام فعالیت‌های مسالمت‌آمیزش به پنج سال زندان محکوم شده است.

محمد نظری نیز زندانی سیاسی است که از  نه خرداد ماه ۱۳۷۳  به اتهام عضویت در حزب دمکرات کردستان ایران و «محاربه» بازداشت و به حبس ابد محکوم شده است. به دلیل تغییرات و طبق قوانین جزایی جدید، پرونده این فعال سیاسی کرد باید دوباره مورد بررسی قرار گیرد ولی مقامات قضایی توجهی به این خواسته قانونی او نشان نداده‌اند.

منبع اگاه کمپین درباره وضعیت محمد نظری و دلایل اعتصاب غذایش به کمپین گفت: «محمد فکر می‌کند فراموش شده‌ است و باید برای همیشه غیرقانونی آن‌جا بماند و هیچ کس اهمیتی به وضعیتش نمی‌دهد، محمد چند سال است ملاقات نداشته چون خانواده‌‌اش در کردستان است. نه می‌توانند به ملاقاتش بیایند و نه می‌تواند به خانواده، یک وکیل یا یک دوست زنگ بزند.»

قانون سابق محاربه در ایران هر گونه عضویت، همکاری و ارتباط با یک حزب مخالف جمهوری اسلامی و معتقد به جنگ مسلحانه را محاربه می‌نامید ولی در قانون جدید، صرف عضویت یا همکاری مصداق محاربه نیست و باید متهم شخصا در یک عملیات مسلحانه حضور داشته و یا کسی را به قتل رسانده باشد تا چنین اتهامی بتواند شامل حال او شود. منبع آگاه به کمپین گفت محمد نظری به صرف عضویت محکوم شده و با تصریح قانون جدید مجازات اسلامی، پرونده‌اش باید مجددا بررسی شود و با توجه به گذراندن ۲۳ سال زندان، رسیدگی مجدد پرونده به آزادی‌اش منجر خواهد شد.

 بیش از پنجاه زندانی سیاسی-عقیدتی رجایی شهر کرج (گوهردشت) که در اعتراض به نقض حقوق قانونی شان به صورت دسته جمعی در اواخر مرداد ماه اعتصاب غذا کرده بودند، پس از چهل روز و بنا به درخواست خانواده‌ها، همبندیان، فعالان سیاسی و نهادهای بین المللی، اعتصاب غذای خود را به روزه سیاسی تبدیل کردند ولی اعتصاب غذای مستقل تعدادی از آنان همچنان ادامه دارد.

Sunday, 17 September 2017

نامه زندانی سیاسی رضا اکبری منفرد به گزارشگر ویژه حقوق‌بشر در امور ایران

زندانی سیاسی رضا اکبری منفرد طی نامه‌یی از زندان گوهردشت کرج به عاصمه جهانگیر گزارشگر ویژه حقوق‌بشر در امور ایران نسبت به فشار به زندانیان و یک فاجعه انسانی هشدار داد و مسئولیت آن را متوجه کارگزاران رژیم در زندانها دانست.

در این نامه آمده است:‌ اینجانب رضا اکبری منفرد که در اعتصاب‌غذای اخیر (زندان گوهر دشت) و در اعتراض به شرایط به‌غایت غیرانسانی شرکت کرده بودم، حال به قصد تلافی‌جویی و انتقام، کارگزاران سازمان زندانها و به‌طور خاص مدیرکل سازمان زندانها (محبی) تحت شدیدترین فشارهای روحی و جسمی قرار گرفته‌ام (البته این فشارها بر سایر هم بندیانم هم وارد می‌شود) از جمله این‌که قریب به دو ماه است که از ملاقات حضوری محروم شده‌ام، اجازه ملاقات با خواهرم (مریم اکبری منفرد) که او هم در زندان است را نمی‌دهند، پرسنل بهداری را از هرگونه رسیدگی به اعتصابیون منع کرده‌اند، حتی به نگهبانان ابلاغ شده که هیچ رسیدگی به ما نکنند، به‌طوری‌که حتی مانع رفتن ما به بهداری زندان می‌شوند. با وجودی که ۴۰روز در اعتصاب‌غذا بوده‌ایم ولی حال از امکان دسترسی به هر ماده غذایی (گوشت، لبنیات، میوه و سبزی و...) محروم گشته‌ایم و فروشگاه زندان هم رسماً از هرگونه فروش به ما منع شده است، هواخوری را به حدود ۲ تا ۳ساعت در روز تقلیل داده‌اند و ۲۰ساعت باید به در و دیوار زندان نگاه کنیم بدون هیچ امکان رسانه‌یی تلویزیون، رادیو و حتی کتاب... اینجانب در شرایطی که شصت و چهارمین سال عمرم را می‌گذرانم به‌دلیل ۴۰روز اعتصاب غذا، به‌شدت دچار ضعف و مشکلات گوارشی و تنفسی و مفصلی شده‌ام، حتی از تهیه کردن ماده مغذی هم محرومم و با تأکید و بخشنامه صریح مدیر کل سازمان زندانها (... محبی) با وساطت رئیس زندان گوهردشت (مردانی –محمد) ما را تا مرگ تدریجی و سو‌ءتغذیه و... تحت فشار قرار داده‌اند و هیچ امکان خبررسانی (تلفن و..) هم در اختیار نداریم. لذا از شما و کلیه مجامع حقوق‌بشری خواستار پیگیری این مسأله هستم. چون ما همگی در زندان گوهردشت کرج با این محرومیتها و تعدیات از سوی سازمان زندانها و شخص (محبی) مواجه هستیم و این چه بسا به یک فاجعه در زندان بیانجآمد که مسئولیت آن تماماً متوجه کارگزاران حکومتی و سازمان زندان هاست.

Saturday, 16 September 2017

یک سال از زندانی شدن «هادی عسگری» نوکیش مسیحی گذشت

به گزارش«محبت نیوز» دوازدهم تیر ماه سال ۱۳۹۶ با حکم قاضی احمدزاده رییس شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران حکم دو نوکیش مسیحی صادر شد. هادی ‘عسگری’ به ۱۰ سال حبس و ‘امین افشارنادری’ به ۱۵ سال حبس که ۵ سال از آن به اتهام توهین به مقدسات بود محکوم شدند.
اوایل مرداد ماه ‘امین افشار نادری’ پس از اعتصاب غذا و وخامت حال جسمی، با قید وثیقه‌ای به مبلغ ۲۷۰ میلیون تومان، آزاد شد و اکنون ‘هادی عسگری’ تنها زندانی است که از جمع بازداشتی‌های پرونده فیروزکوه همچنان در زندان مانده است.
پنجم شهریور ماه سال ۱۳۹۵ (۲۶ آگوست ۲۰۱۶) نیروی انتظامی به باغی در فیروزکوه حوالی تهران یورش برد و ۱۷ تن از شهروندان مسیحی را در آن مکان بازداشت کرد که از این بین ”رامئیل بت تمرز”، ”امین افشارنادری”، “هادی عسگری”، “محمد دهنوی” و “امیرسامان دشتی”، به اوین منتقل شدند.

Friday, 15 September 2017

قرار بازداشت ساسان آقایی مجدد تمدید شد

شعبه دوم دادسرای رسانه قرار بازداشت موقت ساسان آقایی، معاون سردبیر روزنامه اعتماد را به مدت یک ماه دیگر تمدید کرد.
براساس گزارشهای منتشر شده قرار بازداشت آقای آقایی در حالی تمدید می‌شودد که این روزنامه نگار طی یک ماه گذشته تنها دو تماس تلفنی با خانواده داشته است.
مادر ساسان آقایی روز سه‌شنبه ۳۱ مرداد در گفت‌وگو با روزنامه اعتماد اعلام کرده که پسرش در دادسرا گفت که "هیچ کار خلاف قانونی مرتکب نشده است".
آقای آقایی پیش از این نیز چندین بار بازداشت شده بود.

Thursday, 14 September 2017

حرکت اتوبوس‌های شرکت واحد با چراغ روشن اعتراضی

کلمه – گروه خبر: پس از گذشت یک ماه از اعتصاب غذای رضا شهابی فعال کارگری و عدم رسیدگی مسوولان به وضعیت او، تعدادی از رانندگان شرکت واحد امروز ۲۲ شهریور برای حمایت از آزادی او چراغ‌های اتوبوس خود را روشن و با سرعت ۲۰ کیلومتر حرکت کردند.
این حرکت در واکنش به فراخوان سندیکای اتوبوسرانی انجام شد. رضا شهابی فعال کارگری و راننده سابق شرکت واحد بیش از یک ماه است که در اعتصاب غذاست و شرایط جسمانی او وخیم گزارش شده است.
به گزارش کلمه، از صبح امروز تعدادی از رانندگان شرکت واحد به فراخوان سندیکای اتوبوسرانی پاسخ مثبت داده و با چراغ روشن و سرعت پایین در خطوط رانندگی کردند. اما گزارش‌ها حاکی از آن است که عوامل مدیریت اعم از بهره برداری، حراست و بازرسی با ماشین‌های گشت بسیار پر تعداد بر سر چهار راه‌ها مستقر شده‌ و اتوبوس‌هایی که چراغ خود را روشن ‌ و با سرعت کم حرکت می‌کنند را به توقفگاه می‌فرستند.
کانال سندیکای کارگران شرکت واحد گزارش داده است که با فشار مدیریت به رانندگان و از خطوط خارج کردن رانندگان پیشرو برای ساعتی تعداد چراغ‌های روشن کمتر شد. اما با ورود رانندگان عصر کار به خط رانندگان با روشن کردن چراغ اعتراض خود را نشان دادند.
در کنار رانندگان، برخی دانشجویان و فعالان مدنی و کارگری نیز در اتوبوس‌ها و ایستگاه‌های اتوبوس با مردم سخن گفته و وضعیت رضا شهابی را برای آنها توضیح دادند.
در روزهای گذشته نهادهای مدنی و کارگری داخلی و خارجی از مسوولان ایران خواستند که نسبت به وضعیت رضا شهابی اقدام کرده و او را آزاد کنند.
در همین راستا هفته گذشته تجمع و تظاهرات اعتراضی دانشجویان ورانندگان وکارگران شرکت واحد به همراه فعالین کارگری و معلمان مقابل مجلس در اعتراض به وضعیت رضا شهابی برگزار شد.
این تجمع از همان ابتدا که در ساعت ده صبح در مقابل مجلس آغاز شد با خشونت نیروهای مسلح مستقر در مجلس به مواجه گردید و کارگران و رانندگان شرکت واحد همراه با تعدادی از دانشجویان و فعالین کارگری و معلمان مجبور شدند به علت فشار متفرق کردن نیروهای امنیتی و پلیس ، در خیابان مقابل مجلس دست به راهپیمایی بزنند.
همچنین حزب کمونیست فرانسه نیز در روزهای گذشته با ارسال پیامی برای سفارت ایران در پاریس خواستار آزادی فوری رضا شهابی و دیگر فعالان صنفی از جمله معلمان و پایان فشار بر آنها شد. در این پیام از مقامات ایران خواسته شده بود آزادی‌های صنفی و دموکراتیک همه فعالان صنفی تضمین شود.
اعتراضات کارگران شرکت واحد به وضعیت معاش و کار به اوایل دهه ۸۰ برمی‌گردد. آنان خواستار تشکیل سندیکا بودند که با مخالفت شدید خانه کارگر و مسوولان وقت مواجه شدند با این حال سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی در سال ۱۳۸۴ به همت رضا شهابی و ابراهیم مددی توسط کارکنان شرکت واحد دوباره راه‌اندازی شد و به عضویت رسمی ITF فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل درآمد.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه یکی از چهار تشکل کارگری‌ای بود که در ۲۱ بهمن ۱۳۸۸، بیانیه‌ای موسوم به منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران صادر کردند.
تعدادی از احیاکنندگان این سندیکا، با پرونده‌های باز و حکم‌های تعلیقی و اخراج مواجه شدند تا از ادامه فعالیت صنفی منصرف شوند، اما این افراد از جمله رضا شهابی به مبارزه صنفی خود ادامه دادند.
رضا شهابی خرداد سال ۱۳۸۹ به اتهام «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» به شش سال زندان محکوم شد و تا مهرماه ۱۳۹۳ که به مرخصی درمانی آمد در زندان به‌ سر برد اما در حالی که به او اطمینان داده شده بود ایام مرخصی درمانی‌اش نیز به عنوان محکومیت محسوب شده، بار دیگر به زندان منتقل شد.
ربابه رضایی، همسر شهابی پس از ملاقات روز چهارشنبه گذشته خود با او از وخامت حال این فعال کارگری خبر داد و گفت که همسرش به دلیل عوارض ناشی از اعتصاب غذا دچار مشکلات جسمی جدی شده و به مراقبت درمانی و بستری شدن نیاز دارد اما مسئولان قضایی از اعزام او به بیمارستان خودداری می‌کنند.

Wednesday, 13 September 2017

اعتراض سازمان دیدبان حقوق بشر نسبت به بازداشت ساسان آقایی و دیگر روزنامه نگاران

دیده‌بان حقوق بشر در گزارشی اعلام کرد که مقامات ایران دو روزنامه‌نگار ایرانی را در ماه اوت ۲۰۱۷ بازداشت کردند و همچنان آنها را بدون اتهامی واضح در بازداشت نگاه داشته‌اند. این گزارش که در ارتباط با ساسان آقای، یغما فشخامی، احسان مازندرانی و چند روزنامه نگار دیگر نوشته شده است.
در این گزارش آمده است:
سیزدهم اوت، مقاماتی از نهاد اطلاعاتی قوه‌ی قضاییه ساسان آقایی ۳۴ ساله، معاون سردبیر روزنامه‌ی اصلاح‌طلب اعتماد، را در دفترش در تهران دستگیر کردند. در بیست و دوم اوت، مقامات همچنین یغما فشخامی، روزنامه‌نگاری از وب‌سایت دیده‌بان ایران را در دفترش در تهران دستگیر کردند. هر دوی آنها پیش از این به شکل خودسرانه و با نقض حق آزادی بیانشان بازداشت شده بودند.
سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه‌ی دیده‌بان حقوق بشر گفت «نهادهای قضایی و اطلاعاتی ایران شیوه‌ای قدیمی از پیگرد روزنامه‌نگاران بر اساس اتهامات مشکوک امنیت ملی دارند».
او اضافه کرد «آخرین روزنامه‌نگارانی که دستگیر شده‌اند جز اجرای حقشان برای آزادی بیان متهم به هیچ چیزی نشده‌اند، و باید فوراً آزاد شوند».
آقایی از زمان دستگیری-چهارمین بار از ۲۰۰۹- در زندان انفرادی در بند ۲۴۱ زندان اوین در تهران نگاه داشته شده است، که تحت نظارت نهاد اطلاعاتی قوه‌ی قضاییه است. منبعی نزدیک به خانواده‌ی آقایی که نخواست نامش فاش شود به دیده‌بان حقوق بشر گفت که «مقامات در حال فشار آوردن به آقایی هستند تا به ارتباط با وب‌سایت آمدنیوز اعتراف کند»، که مقامات به عنوان یک رسانه‌ی اپوزیسیون به شمار می‌آورند.
این منبع گفت «آنها می‌توانستند به جای این که برای دستگیری‌اش به شکل یک جنایتکار حاضر شوند، صرفاً او را احضار کنند». دیده‌بان حقوق بشر گفت زندان انفرادی نامحدود رفتاری ظالمانه و غیرانسانی است و می‌تواند شکنجه به حساب آید.
در روز یازدهم سپتامبر، منبعی نزدیک به خانواده‌ی فشخامی به دیده‌بان حقوق بشر گفت که مقاماتی که فشخامی را در ابتدا برای پنج روز بازداشت کرده بودند، سپس بازداشت او را برای یک ماه تمدید کردند. این منبع گفت «خانواده هر روز راهی دادگاه شده‌اند، اما هنوز نمی‌دانند او با چه اتهاماتی روبه‌رو است».
در روز سی و یکم اوت، اعظم اقتصاد، مادر احسان مازندرانی که روزنامه‌نگاری اصلاح‌طلب است که از یازدهم مارس در زندان اوین در بازداشت به سر می‌برد، به کمپین جقوق بشر ایران گفت که سلامتی پسرش در زندان به خطر افتاده است. مقامات در ۱۱ فوریه مازندرانی را بعد از گذراندن یک سال در زندان به اتهامات «تجمع و تبانی علیه امنیت ملی» و «تبلیغ علیه نظام» آزاد کردند، اما یک ماه بعد دوباره او را بازداشت کردند. مقامات به مازندرانی گفتند که آزادی‌اش «اشتباه» بوده است.
در بیست و نهم اوت، مقامات هنگامه شهیدی و زینب کریمیان را آزاد کردند. این دو روزنامه‌نگار در مارس به دست وزارت اطلاعات دستگیر شده بودند. مشخص نیست که مقامات به آنها اتهامی وارد کرده‌اند یا خیر.
همچنین در بیست و نهم اوت، علی مجتهدزاده، وکیل شش مدیر کانال‌های اپلیکیشن شبکه‌ی اجتماعی تلگرام که پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری در ماه مه بازداشت شده‌بودند به خبرگزاری ایلنا گفت که شعبه‌ی پانزده دادگاه انقلاب موکلانش را به زندان‌های سه تا پنج سال محکوم کرده است. آنها شامل نیما کشوری، علی احمدنیا، جواد جمشیدی، سعید نقدی، و سبحان جعفری می‌شوند.
در پانزدهم مارس، علی مطهری، نماینده‌ی مجلس از تهران، به خبرگزاری ایسنا گفت که به او درباره‌ی دستگیری دوازده مدیر کانال‌های تلگرامی نزدیک به اصلاح‌طلبان توسط «یک نهاد اطلاعاتی نظامی»-ارجاع به واحد اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران- اطلاع داده شده است. نمایندگان متعددی از مجلس، و همچنین محمود علوی وزیر اطلاعات، و رییس‌جمهور حسن روحانی، به شکل علنی با دستگیری‌ها مخالفت کرده‌اند.
مقامات به کرات روزنامه‌نگاران را بازداشت و به اتهامات مبهم امنیت ملی تحت پیگرد قرار می‌دهند، در حالی که دسترسی آنها به دفاع حقوقی در دوره‌ی بازدرسی بازداشتشان را محدود می‌کنند یا به آنها دسترسی نمی‌دهند. قانون آیین دادرسی کیفری ایران که در سال ۲۰۱۴ وارد اجرا شد، در تلاش بود دسترسی حقوقی را برای بازداشت‌شدگان افزایش دهد. با وجود این، ماده‌ی ۴۸ اصلاحیه‌های تأییدشده از افراد متهم به جرایمی خاص از جمله اتهامات سیاسی می‌خواهد تا وکیلشان را از فهرستی از وکلای تأییدشده توسط رییس قوه‌ی قضاییه‌ی ایران انتخاب کنند. لیست در اختیار عموم نیست، و وکلا و خانواده‌های بازداشت‌شدگان متهم به اتهامات امنیت ملی مرتباً گزارش می‌کنند که بازداشت‌شدگان در مرحله‌ی بازپرسی پیش از دادسرا از دسترسی به وکیل منع شده‌اند.
به گفته‌ی گزارشگران بدون مرز در رده‌بندی آزادی مطبوعات ۲۰۱۷، ایران همچنان یکی از پنج زندان بزرگ جهان برای فعالان رسانه‌ای است و در انتهای آگوست ۲۸ روزنامه‌نگار در زندان به سر می‌برند.
ویتسون گفت «نهادهای اطلاعاتی مختلف ایران ظاهراً حداقل روی یک چیز توافق نظر دارند: رویکرد سرکوبگرانه به روزنامه‌نگاران و آزادی مطبوعات».

Tuesday, 12 September 2017

محمود بهشتی لنگرودی سخنگوی کانون صنفی معلمان بازداشت شد

کلمه – گروه خبر: محمود بهشتی لنگرودی سخنگوی کانون صنفی معلمان ساعاتی پیش در منزل خود بازداشت شد.
به گزارش کلمه، هفته‌ی گذشته نامه ضبط وثیقه‌ی این فعال صنفی توسط دادستانی صادر شده بود. محمود بهشتی سال گذشته و پس از سه بار اعتصاب غذا و متعاقب آن وخامت اوضاع جسمانی و نگرانی‌های پزشکی، با موافقت دادستانی، از بیمارستان به منزل آمد و بنا براین بود این روند تداوم داشته باشد.
پس از گذشت یک ماه، نخستین نامه‌ی ضبط وثیقه به دست وثیقه گذار رسید. به همین ترتیب نامه‌های دوم، تا پنجم، هریک به فاصله‌ی یک ماه به دست بهشتی رسید و او هربار خود را به دادستانی معرفی کرده‌است.
به دنبال یکی از مراجعات، حاجی مرادی معاون دادستان تهران در امور زندانیان سیاسی توضیح داده که این نامه‌ها به صورت معمول و در سیکل اداری ارسال می‌شوند و نهایتا دادستانی دستور توقف صدور اخطارهای ضبط وثیقه را صادر می‌کند.

Monday, 11 September 2017

بازداشت تعدادی از هواداران محمد علی طاهری در تهران



خبرگزاری تسنیم گزارش داده است که سه نفر از هواداران محمدعلی طاهری، بنیانگذار عرفان حلقه امروز دوشنبه در تهران بازداشت شده‌اند.
این خبرگزاری گفته است که دستگیرشدگان در پی "هجمه‌های حقوق‌ بشری و کمپین‌های به‌ظاهر بین‌المللی" بودند و به دست وزارت اطلاعات بازداشت شدند.
دادگاه انقلاب آقای طاهری را به "اتهام فساد فی الارض" به اعدام محکوم کرده است. شماری از هواداران او در هفته های اخیر به ادامه بازداشت او دست به اعتراض زده اند.
خبرگزاری تسنیم همچنین می گوید در روزهای اخیر و پس از اعلام حکم اعدام علیه آقای طاهری٬ بیش از ۱۰ نفر از هواداران او که در حال طراحی تجمع اعتراضی بودند٬ در یک میهمانی در شهرری در جنوب تهران بازداشت شدند.
پیش از این منابع خبری ایران از دستگیری هواداران آقای طاهری در شیراز و اصفهان هم خبر داده بودند.
محمدعلی طاهری در ابتدای دهه ۸۰ خورشیدی با راه انداختن "موسسه فرهنگی هنری عرفان حلقه" و معرفی نوعی طب مکمل با عنوان "فرادرمانی" به تدریج شهرت یافت اما فعالیت های او به یک دهه نرسید.
ماموران اطلاعات سپاه پاسداران آقای طاهری را در سال ۱۳۸۹ دستگیرکردند که تاکنون در بازداشت است.
قوه قضائیه ایران یک بار او را به اعدام محکوم کرده بود اما دیوان عالی کشور این حکم را نقض کرد.
برخی از رسانه های حکومتی ایران از روش هایی مانند عرفان حلقه با عناوینی چون عرفان کاذب و عرفان نوظهور یاد و چنین عقایدی را رد می کنند و درباره اعتبار علمی روش های طب مکمل هم از دید برخی از کارشناسان تردید وجود دارد.
شماری از پژوهشگران امور دینی فعالیت های عقیدتی آقای طاهری را مصداق افساد فی الارض یا مخالف مبانی اسلام نمی دانند.
هواداران آقای طاهری تاکنون چندین بار در اعتراض به بازداشت و صدور حکم اعدام علیه او٬ در ایران و خارج از کشور دست به تجمع زده اند.
منابع خبری نزدیک به آقای طاهری می گویند که خانواده او از هواداران دعوت کرده است که همزمان با حضور حسن روحانی رئیس جمهور ایران در نیویورک برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل در برابر مقر این سازمان به حکم اعدام علیه آقای طاهری اعتراض کنند.

Sunday, 10 September 2017

حزب کمونیست فرانسه در پیامی خواستار آزادی فوری رضا شهابی شد

حزب کمونیست فرانسه با ارسال پیامی برای سفارت ایران در پاریس خواستار آزادی فوری رضا شهابی و دیگر فعالان صنفی از جمله معلمان و پایان فشار بر آنها شد.
به گزارش کلمه، همچنین در این پیام از مقامات ایران خواسته شده آزادی‌های صنفی و دموکراتیک همه فعالان صنفی تضمین شود.
شهابی در اعتراض به روند غیر عادلانه حکمش دست به اعتصاب غذا زده است.
رضا شهابی فعال کارگری محبوس در زندان نزدیک به یک ماه است که در اعتصاب غذا به سر می‌برد. او خرداد سال ۱۳۸۹ به اتهام «تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی» به شش سال زندان محکوم شد و تا مهرماه ۱۳۹۳ که به مرخصی درمانی آمد در زندان به‌ سر برد اما در حالی که به او اطمینان داده شده بود ایام مرخصی درمانی‌اش نیز به عنوان محکومیت محسوب شده، بار دیگر به زندان منتقل شد.
ربابه رضایی، همسر شهابی پس از ملاقات روز چهارشنبه گذشته خود با او از وخامت حال این فعال کارگری خبر داد و گفت که همسرش به دلیل عوارض ناشی از اعتصاب غذا دچار مشکلات جسمی جدی شده و به مراقبت درمانی و بستری شدن نیاز دارد اما مسئولان قضایی از اعزام او به بیمارستان خودداری می‌کنند.

Saturday, 9 September 2017

دستگیری 5 فعال مدنی کرماشانی از سوی وزارت اطلاعات

در ادامه دستگیریهای اخیر در کوردستان و از بیم گسترش نارضایتی ها به کشتار کولبران کورد، چهار فعال مدنی کرماشانی از سوی وزارت اطلاعات دستگیر شدند.
مروفایتی: بنا بر گزارش رسیده به سازمان حقوق بشر کوردستان- روژهلات، امروز جمعه 17 شهریور ماه 1396 شمسی، چهار تن از فعالین مدنی شهر کرماشان از سوی نیروهای وزارت اطلاعات دستگیر و بازداشت شده اند.
بنا بر این گزارش، فرزاد سه فه ره، شاعر و فعال فرهنگی فوادمظفری، منتقد ادبی،فعال فرهنگی، ارسلان عباسی، نوازنده تنبور،فعال اجتماعی، شهریارطهماسبی،فعال فرهنگی جامعه شناس کرماشانی و شهریار رستمی فعال فرهنگی، چهار فعال مدنی شهر کرماشان، روز جمعه 17 شهریورماه 1396 شمسی، به دلیل نشر فراخوان برای برگزاری راه پیمایی اعتراضی به کشتار کولبران و نیز حمایت از نارضایتهای شهرهای بانه و سنندج، از سوی وزارت اطلاعات دستگیر و بازداشت شده اند.
این چهار تن از فعالین مدنی کرماشان، روز قبل طی بیانیه ای که در شبکه های اجتماعی نیز منتشر شد، از عموم مردم کرماشان خواستند تا امروز جمعه در تجمعی نارضایتی نسبت به کشتار کولبران کورد و نیز به نشانه حمایت از مردم معترض شهرهای بانه و سنندج، شرکت نمایند.
گفته می شود، این چهار فعال مدنی شناخته شده کرماشانی به شعبه میدان نفت وزارت اطلاعات انتقال داده شده اند اما تاکنون از وضعیت آنها خبری در دست نیست.
گزارشها حاکی از آنست که از ابتدای صبح امروز جمعه 17 شهریورماه، جوی امنیتی و نظامی بر شهر کرماشان حاکم است.
این جو امنیتی پس از اعتراض و تجمع وسیع نارضایتی دیروز سنندج، تاکنون بر این شهر و بر شهر بانه و شهرهای مریوان و سقز و مهاباد نیز حاکم است.
روز گذشته، پس از برگزاری تجمع اعتراضی وسیع در شهرستان سنندج، با حضور نیروهای نظامی و انتظامی گسترده، اعتراضات به خشونت کشیده شد و زد و خورد بین مامورین و مردم عادی ادامه داشت.
در شهر سنندج، برخلاف بانه که نیروهای مختلف نظامی رژیم اقدام به تیراندازی بر روی معترضین غیرمسلح نمودند، به علت بیم از نشر وسیع اخبار و گسترش دامنه اعتراضات، نیروهای رژیم ایران از سلاح استفاده نکرده اند اما گاز اشک آور شلیک شده و از باتوم نیز استفاده شده است.
پیش بینی می شود طی روزهای آینده این نارضایتیها و اعتراضات به شهرهای دیگر کوردستان از جمله سقز و مریوان و مهاباد نیز برسد.

Friday, 8 September 2017

گزارشگران بدون مرز: تهدید روزنامه‌نگاران ایرانی در خارج از کشور برای مهار اطلاع‌رسانی مستقل,

گزارش‌گران بدون مرز (RSF) تهدید روزنامه‌نگاران بخش‌های فارسی زبان رسانه‌های جهانی و رسانه‌های مستقل در خارج از کشور را از سوی نهادهای امنیتی و دستگاه قضایی جمهوری اسلامی، محکوم می‌کند. تهدید و فشار بر روزنامه‌نگاران و خانواده‌های آنها در داخل کشور، تلاش نظام برای مهار اطلاع رسانی مستقل است.

به‌گزارش «آمدنیوز» گرازش‌گران بدون مرز در بیانیه‌ای رفتار تهدیدآمیز حکومت جمهوری اسلامی با روزنامه‌نگاران ایرانی فعال در خارج از کشور را محکوم کرده، این فشارها را نشانه‌ی تلاش نظام جمهوری اسلامی برای مهار اطلاع‌رسانی مستقل دانست.

متن کامل بیانیه‌ی این نهاد حقوق‌بشری مدافع حقوق روزنامه‌نگاران درپی می‌آید:

چگونه می‌توان روزنامه‌نگاران ایرانی را حتا زمانی که در خارج از کشور کار می‌کنند، تحت فشار قرار داد؟ به تاریخ ۲۴ مرداد۱۳۹۶ (15 اوت 2017) – مدیر سرویس جهانی بی بی سی فرنچسکا آنسوُرث با انتشار اطلاعیه‌ای، یکی از روش‌های اعمال فشار را فاش کرد. « ایران ۱۵۲ نفر از کارکنان و همکاران فعلی و پیشین بخش فارسی این رسانه را ممنوع معامله کرده است» وی این اقدام دادگاهی در ایران را محکوم کرد.

تهدید و اعمال فشار بر رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران در خارج از کشور از فردای انقلاب اسلامی در ایران در سال ۱۳۵۷ آغاز شد. و به اشکال گوناگونان ادامه دارد. پس از ریاست جمهوری حسن روحانی، فشار بر روزنامه‌نگاران و رسانه‌های مستقر در خارج از کشور، نسبت به دوره ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، کاهش یافته است. البته در این باره بهتر است گفته شود دست‌کم آزارگری تغییر روش داده است. در دوره رئیس جمهوری کنونی با توجه به سیاست گشایش درهای کشور به سوی جامعه جهانی، از روش‌های نرم تری استفاده می‌کنند. اینگونه خانواده‌ها روزنامه‌نگاران «محترمانه» احضار و بازجویی می‌شوند. اما به هر روی پیام داده شده به آن‌ها یکی است « هر چه زودتر از همکاری با رسانه‌های معاند خودداری کنید.»

این تهدیدها شامل همه‌ی رسانه‌های فارسی زبان در همه کشورهاست. افزون بر همکاران بی بی سی فارسی، روزنامه‌نگاران رادیو فردا، صدای امریکا، صدای آلمان دویچه وله، رادیو بین‌الملل فرانسه، و همچنین همکاران شبکه‌های خصوصی به مانند من و تو و سایت‌های اطلاع رسانی چون آمدنیوز نیز تهدید شده‌اند.

فشار و تهدید به گونه‌ای است که شمار زیادی از روزنامه‌نگاران و مدیران بخش‌های فارسی این رسانه‌ها در گفت و گو با گزارش‌گران بدون مرز خواسته‌اند در این گزارش از آن‌ها نام برده نشود.

از هراس افکنی تا تهدید به مرگ

آرمان مستوفی مدیر بخش فارسی رایو فردا می‌گوید « امسال تنها ۱۱ مورد تهدید به مرگ علیه چهار روزنامه‌نگار رادیو فردا دریافت شده است. وی در باره تهدیدها می‌گوید « البته تهدیدها امضا ندارند. گاهی پیامی است و گاهی هم نظری در پای خبر و گزارشی انتشار یافته در سایت رادیو، اما بعد از طریق دیگر پیام دهنده به همان پیام تهدید به روشنی ارجاع می‌دهد. گاهی هم به اطلاعاتی اشاره می‌کنند که تنها ماموران امنیتی به آن‌ها دسترسی دارند.»

به تاریخ ۲۶ فوریه بهمن در بخش دیدگاه شما برنامه تابو درسایت رادیو فردا « خواننده‌ای» نوشته است «خانم خضر حیدری روز دوشنبه روز دردناکی برای یکی از اعضای خانواده ات خواهد بود. هشدار قبلی رو جدی نگرفتی. مرسی خواهر گمراه فاسد. یا حق » فهمیه خضر حیدری مجری این برنامه پیش از این نیز تهدید شده بود.

محمدرضا نیکفر سردبیر رادیو زمانه در باره تهدیدها می‌گوید « تقریبا همه همکاران با نام و نشان قربانی حمله سایبری به ویژه از طریق ایمیل فیشینگ بوده‌اند. وزارت اطلاعات، خانواده یکی از همکاران را احضار کرده‌ است و تذکر داده‌اند که به فرزندتان بگویید از همکاری با زمانه دست بردارد. آنها به طور مشخص به مطالبی که این همکار نوشته بود، اشاره کرده‌اند. با یکی از همکاران که پیشتر زندانی بوده است، تماس تلفنی گرفته‌اند که به ایران برگرد و گر نه خانواده‌ات زیر فشار قرار خواهند گرفت.»

یادآوری کنیم که از سال ۱۳۹۲ پنج روزنامه‌نگاری که به ایران بازگشته‌اند، بازداشت و به احکامی از ۳ تا ۱۲ سال زندان محکوم شده‌اند.

روزنامه‌نگار سابق بخش فارسی یکی از این رسانه‌های جهانی که خواهان فاش نشدن نامش نیست به گزارش‌گران بدون مرز می‌گوید « سنجش تأثیر این تهدیدها بر خط و مش تحریره رسانه و یا رفتار حرفه‌ای روزنامه‌نگاران دشوار است. برای من تهدیدها مؤثر بودند. وقتی پدرت تلفن می‌کند و سپس گوشی را یکی از بازجویان وزرات اطلاعات می‌گیرد و می‌گوید « پدرت اینجاست و داریم در باره تو صحبت می‌کنیم! و تو می‌دانی که خانواده‌ات تخت فشار قرار دارند و در خطر بازداشت هستند، چگونه می‌توان آزادانه نوشت؟ پس از آنکه چند بار خانواده‌ام را احضار کردند، دیگر نتوانستم به کارم ادامه دهم.»