کاسپین ماکان نامزد ندا اقا سلطان

کاسپین ماکان نامزد ندا اقا سلطان

Tuesday, 31 March 2020

تداوم بازداشت و بلاتکلیفی ۴ شهروند در بوکان

خبرگزاری هرانا – چهار شهروند اهل شهرستان بوکان حدود ۱۳ ماه پیش بازداشت شده و همچنان بصورت بلاتکلیف در زندان این شهر به سر می برند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، به نقل از موکریان، چهار شهروند اهل شهرستان بوکان حدود ۱۳ ماه پیش بازداشت شدند و همچنان بصورت بلاتکلیف در زندان به سر می برند.
در این گزارش، هویت این شهروندان “محمد الیاسی” و “هیوا قربانی” اهل روستای قه ره گول، “منصور شاربان” اهل روستای ابراهیم آباد و “هژار عباسی” اهل روستای گوگجلو عنوان شده است.
اتهام مطروحه علیه این چهار شهروند “محاربه و افساد فی الارض” اعلام شده است و مصداق اتهام مطروحه علیه آنان “همکاری با یکی از گروه‌های مخالف نظام” عنوان شده است.
گفتنی است، این افراد پیش از این نیز در سال ۱۳۹۶ بازداشت و پس از ۲۰ روز هرکدام با تودیع قرار وثیقه ۷۵ میلیون تومانی به صورت موقت آزاد شده بودند.

Monday, 30 March 2020

بحران کرونا؛ اعتراض و درگیری زندانیان در زندان عادل آباد شیراز

خبرگزاری هرانا – شب یکشنبه ۱۰ فروردین ماه، شماری از زندانیان محبوس در زندان عادل آباد شیراز دست به اعتراض زده و با نیروهای کادر زندان درگیر شدند. لازم به ذکر است که در روزهای گذشته نیز هرانا از درگیری های مشابهی در زندان های سقز، الوند همدان، مهاباد، تبریز، پارسیلون خرم‌آباد و الیگودرز خبر داده بود. این بحران در پی افزایش نگرانی زندانیان در رابطه با شیوع ویروس کرونا و تاخیر در بررسی پرونده‌های زندانیان برای اعزام آنها به مرخصی، شکل گرفته است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران،  شامگاه یکشنبه ۱۰ فروردین‌ماه ۹۹، اعتراض شماری از زندانیان زندان عادل‌آباد شیراز در مواجهه با کادر زندان به خشونت کشیده شد.
بر اساس گزارش‌ها و ویدئوهایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است در پی وقوع این درگیری، اطراف زندان عادل‌آباد با جو شدید امنیتی و حضور پر‌تعداد نیرو‌های گارد ویژه همراه بوده است.
در همین رابطه و به گزارش خبرآنلاین، رئیس کل دادگستری استان فارس با تأیید خبر نا آرامی در زندان عادل آباد شیراز گفت: “از ساعت ۲۲ مورخ ۱۰ فروردین در دو بند از زندان عادل آباد شیراز شاهد نا آرامی بودیم”.
کاظم موسوی مدعی شد: “در این دو بندی که زندانیان آن اقدام به درگیری کرده بودند زندانیان با جرائم خشن و خاص نگهداری می شوند. در پی این ناآرامی زندانیان این دو بند اقدام به شکستن برخی نرده‌ها و دوربین‌های مدار بسته کرده که با ورود نیروهای حفاظتی زندان و یگان های انتظامی و امنیتی موضوع تحت کنترل قرار گرفت. همچنین هیچگونه آسیبی به زندانیان و نیروهای حفاظتی و انتظامی و اقدام به فراری در پی این حادثه گزارش نشده است.”.
همچنین حیدر آسیابی، دادستان عمومی و انقلاب شیراز نیز در این خصوص مدعی شد: این حادثه هیچ تلفات جانی نداشته و همان شب گذشته کنترل شد و هیچ زندانی موفق به فرار نشده است”.
لازم به ذکر است، روز شنبه ۹ فروردین ماه ۱۳۹۹، نیز شماری از زندانیان محبوس در زندان الوند همدان دست به اعتراض زده بودند. بنا به برخی گزارش‌ها این اعتراض منجر به درگیری مسلحانه و فرار زندانیان در این زندان شده است؛ در این درگیری شماری از زندانیان معترض اقدام به آتش زدن پتو کرده و برخی از شنیدن صدای تیراندازی در اطراف این زندان خبر داده‌اند.
همچنین شب گذشته درگیری مشابهی در زندان مهاباد رخ داد و برخی از تیراندازی و کشته شدن یک تن از زندانیان خبر داده بودند. علی اکبر گروسی رییس کل دادگستری استان آذربایجان غربی در گفت‌و‌گو با خبرگزاری میزان، ضمن رد بروز آسیب به زندانیان در این درگیری‌ها مدعی شد: ” هیچگونه مشکل یا نگرانی در زندان‌های استان آذربایجان غربی وجود ندارد و مشکل مختصری که بامداد شب گذشته در زندان مهاباد اتفاق افتاده بود با حضور موثر مسئولین استانی و یگان‌های انتظامی رفع شد”.
پیش از این نیز در شامگاه روز جمعه ۸ فروردین ماه ۱۳۹۹،در پی شیوع ویروس کرونا در کشور، زندانیان محبوس در زندان سقز با نیروهای کادر این زندان درگیر شده بودند که در جربان این درگیری حدود ۸۰ زندانی از زندان سقز گریختند.
در روز پنج‌شنبه ۷ فروردین‌ماه ۱۳۹۹، نیز هرانا از ایجاد درگیری در زندان تبریز خبر داده بود. این زندانیان در اعتراض به پذیرش زندانی جدید بدون طی دوره قرنطینه و تاخیر در بررسی پرونده‌های زندانیان و اعزام آنها به مرخصی علیرغم شیوع ویروس کرونا در کشور دست به اعتراض زده بودند. بر اساس مستندات هرانا، دود غلیظی از محل زندان برخواسته و صدای تیراندازی نیز شنیده شده بود.
همچنین پیشتر نیز در نخستین روز امسال حمید کشکولی، فرماندار الیگودرز گفته بود گه “زندانیان الیگودرز در یک اقدام خودسرانه و غیرقانونی اقدام به اعتراض در داخل زندان کرده بودند که نشر این خبر به بیرون از زندان موجب نگرانی برخی شهروندان شده بود.”
شورش در زندان الیگودرز یک روز پس از رویدادی مشابه در زندان پارسیلون خرم‌آباد رخ داد. در جریان این واقعه در آخرین روز سال ۹۸ درگیری میان زندانیان و زندانبانان زندان پارسیلون خرم‌آباد رخ داد. مقام‌های محلی و قضایی تایید کردند که ۲۳ نفر از زندانیان از زندان پارسیلون خرم ‌آباد گریخته‌اند. گفته شده هیچ یک از زندانیان متواری مرتکب جرایم “خطرناک” نشده و فرار زندانیان دست کم یک کشته و یک زخمی بر جای گذاشت. محمود ثمینی، معاون امنیتی استاندار لرستان گفته بود “در حین فرار یک نفر با تیراندازی مامورین کشته و یک نفر مجروح شد که به بیمارستان انتقال داده شد.”

لازم به ذکر است که این بحران در پی شیوع ویروس کرونا و عدم تمهیدات ویژه سازمان زندانها از جمله ضدعفونی کردن محیط زندان، اعطای مرخصی در بیشترین تعداد ممکن، اعطای بسته‌های بهداشتی از جمله ماسک و ژل‌های ضدعفونی کننده و همچنین انتقال زندانیان مشکوک به بیماری به قرنطینه، رخ داده است.

Sunday, 29 March 2020

ابراز نگرانی از سلامتی نرگس محمدی زندانی سیاسی در زندان زنجان

به‌گزارش کانون مدافعان حقوق بشر، عذار بازرگان مادر نرگس محمدی فعال مدنی در نامه‌ای به ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضائیه ایران نسبت به سلامتی دخترش ابراز نگرانی کرده است.
خانم بازرگان در نامه خود از "وخامت حال نرگس محمدی" خبر داده است. 
او در نامه خود به "سرفه‌های شدید"، "سوزش گلو و درد قفسه سینه" دخترش در پانزده روز اخیر یاد کرده است.
به‌گفته خانم بازرگان، به‌دلیل وجود ساس در بند زنان، این بند را سمپاشی کردند و زندانیان ساعت‌ها در حیاط زندان در هوای سرد نگه داشته می‌شوند. 
او نوشته: "دخترم بعد از آمبولی ریه،دچار ضایعه شدید ریوی شده و تحت نظر دکتر متخصص و از اسپری تنفسی استفاد می‌کرد، طبیعی است که در شرایط کنونی دچار مشکل تنفسی شده باشد."
خانم بازرگان اضافه کرده او و پدر خانم محمدی به شرایط غیراستاندارد زندان اعتراض کردند اما به جای رسیدگی مورد تهدید قرار گرفتند.
او در پایان نوشته است: "دخترم در سلولهای انفرادی به بیماری‌های متعدد مبتلا شده و در ۵ سال اخیر زندان، سه بار تحت عمل جراحی‌های سنگین قرار گرفته است و در این سالها فقط یک بار به مرخصی سه روزه آمده است. رفتار با دخترمان ظالمانه،غیرانسانی است. نگران جان دخترمان هستیم."
خانم محمدی به ۱۶ سال حبس محکوم شده و در زندان اوین دوران دوره محکومیت خود را می‌گذراند. او در همبستگی با خانواده‌های کشته‌شدگان‌ اعتراضات آبان ماه، همراه با جمعی دیگر از زندانیان، به مناسب چهلم کشته‌شدگان در زندان تحصن کرده بود. در پی این تحصن، او به طور ناگهانی به زندان زنجان منتقل شد.

Saturday, 28 March 2020

محمد داوری به ۸ سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شد

خبرگزاری هرانا – محمد داوری، فعال مدنی اهل دهدشت، توسط دادگاه انقلاب شیراز به ۸ سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شد. در صورت قطعی شدن این حکم در دادگاه تجدیدنظر، از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه حبس تعزیری برای وی قابل اجرا خواهد بود. آقای داوری در تاریخ ۱۰ مهرماه ۹۸ توسط نیروهای امنیتی در شیراز بازداشت و از تاریخ ۲۱ دی‌ماه ۹۸ در زندان عادل آباد این شهر بسر می‌برد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، محمد داوری، فعال مدنی اهل دهدشت، توسط دادگاه انقلاب شیراز به ۸ سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شد.

بر اساس این حکم که توسط شعبه یک دادگاه انقلاب شیراز به ریاست قاضی ساداتی صادر و امروز شنبه ۹ فروردین‌ماه ۹۹ به فرشید یدالهی، وکیل مدافع وی ابلاغ شده است، محمد داروی از بابت اتهام “عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام” به ۷ سال و ۶ ماه حبس (به دلیل تکرار جرم، اشد به علاوه نصف) و از بابت اتهام “فعالیت تبلغی علیه نظام” به یک سال حبس و در مجموع به ۸ سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

در صورت قطعی شدن این حکم در دادگاه تجدیدنظر، از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی، مجازات اشد یعنی ۷ سال و شش ماه حبس تعزیری برای وی قابل اجرا خواهد بود.

جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات محمد داوری، روز شنبه ۱۷ اسفندماه ۱۳۹۸ در شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز برگزارشده بود.

اتهامات مطروحه علیه آقای داوری در این جلسه دادگاه “عضویت در یکی از گروه‌های مخالف نظام” و “فعالیت تبلیغی علیه نظام” عنوان شده بود.
محمد داوری پیشتر در تاریخ ۱۰ مهرماه ۹۸ در راه بازگشت به منزل شخصی خود در شیراز توسط ماموران وزارت اطلاعات بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد در این شهر منتقل شده بود. وی روز یکشنبه ۱۴ مهرماه ۹۸ طی تماسی با خانواده‌اش در یاسوج از بازداشت خود در بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز (پلاک ۱۰۰) خبر داده بود. همزمان با بازداشت منزل شخصی آقای داوری نیز مورد تفتیش ماموران وزارت اطلاعات قرار گرفته و وسایل شخصی، کتاب‌ها و دست‌نوشته‌های وی ضبط شده بود. در جریان بازداشت محمد داوری ماشین شخصی او نیز توقیف شده است.
آقای داوری روز شنبه ۱۱ آبان ماه پس از حدود یک ماه با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز (پلاک ۱۰۰) به زندان یاسوج منتقل شده بود. وی پس از انتقال به زندان یاسوج ملاقات کوتاهی با خانواده خود داشته و پس از ملاقات به خانواده آقای داوری گفته شده بود که وی تا اطلاع ثانوی ممنوع الملاقات و ممنوع التماس خواهد بود.
آقای داوری روز یکشنبه ۱۰ آذرماه ۱۳۹۸، از زندان یاسوج به بازداشتگاه اداره اطلاعات شیراز (پلاک ۱۰۰) منتقل و مدتی بعد در تاریخ ۲۱ دیماه از بازداشتگاه این نهاد امنیتی به زندان عادل آباد شیراز منتقل شد. انتقال آقای داوری به زندان شیراز در حالی صورت گرفته بود که مادر و پدر مسن او امکان ملاقات متداوم و سفر به شیراز را ندارند.
این فعال مدنی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز مدنی دارد.
محمد داوری، ۲۶ ساله، متولد دهدشت، دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی است و پیش از این نیز در جریان اعتراضات سال ۹۶ موسوم به اعتراضات دی ماه و پیش از آن نیز در زمان درگذشت هاشمی رفسنجانی به دلیل پایین کشیدن بنر وی از سطح شهر یاسوج بازداشت و پس از مدتی آزاد شده بود.

Friday, 27 March 2020

اعتراض گروهی از برندگان جایزه نوبل به حکومت ایران بابت 'اجازه به شیوع کرونا'

گروهی از برندگان جایزه نوبل در نامه‌ای سرگشاده به دبیرکل سازمان ملل متحد، نوشته‌اند که رهبران حکومت ایران در اقدام برای جلوگیری از شیوع ویروس کرونا کوتاهی کرده‌اند و درباره این بحران، پنهان‌کاری کرده‌اند.
این ۲۱ نفر نوشته‌اند: "گزارش‌های متعددی حاکی است که دیکتاتوری مذهبی حاکم در ایران، [درباره این بحران] پنهان‌کاری کرده و جلوی جریان آزاد اطلاعات حیاتی را درباره شیوع ویروس کرونا گرفته است."
نویسندگان این نامه از کشورهای آمریکا، کانادا، آلمان و نروژ هستند. 
طبق این گزارش، مایکل روزبش، متخصص ژن‌پژوهی و برنده نوبل پزشکی در سال ۲۰۱۷، یواخیم فرنک، متخصص زیست‌فیزیک و برنده نوبل شیمی در سال ۲۰۱۷، اولیور هارت، اقتصاددان و برنده نوبل اقتصاد در سال ۲۰۱۶، پال مادریک، زیست‌شیمی‌دان و برنده نوبل شیمی در سال ۲۰۱۵، رندی شکمن، زیست‌شناس سلولی و برنده نوبل پزشکی در سال ۲۰۱۳، آریل وارشل، زیست‌شناس‌شیمی‌دان و برنده نوبل شیمی در سال ۲۰۱۳، دیوید واینلند، برنده نوبل فیزیک در سال ۲۰۱۲، و گرهارد ارتل، برنده نوبل شیمی در سال ۲۰۰۷ از جمله امضاکنندگان این نامه هستند.
این گروه از دانشمندان در نامه‌شان از دبیرکل سازمان ملل خواسته‌اند که دخالت کند تا "با کمک جامعه جهانی، همه منابع بهداشتی و درمانی از کنترل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خارج شود و در عوض در اختیار تلاش‌های اختصاص‌یافته برای درمان و مهار قرار گیرد."

Thursday, 26 March 2020

بازداشت یک روحانی اهل سنت در استان سیستان و بلوچستان

خبرگزاری هرانا – امروز پنجشنبه ۷ فروردین ماه، یک روحانی اهل سنت در شهرستان سیب و سوران استان سیستان و بلوچستان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از کمپین فعالیت بلوچ، امروز پنجشنبه ۷ فروردین ماه ۹۹، یک روحانی اهل سنت از اهالی شهرستان “سیب‌و‌سوران” واقع در استان سیستان و بلوچستان، توسط نیروهای امنیتی این شهر بازداشت شد.
هویت این شهروند “عبدالرشید ریگی” از مدرسان مکتب علوم قرآنی در شهرستان «سیب‌و‌سوران» عنوان شده است.
بر اساس این گزارش، این روحانی به دنبال انتقاداتی که در خطبه های نماز جمعه مطرح کرده بود، بازداشت شده است.
تا لحظه تنظیم این گزارش اطلاعی از محل نگهداری و سرنوشت وی در دست نیست.
شهرستان سیب و سوران واقع در استان سیستان و بلوچستان، یکی از شهرستان های هم مرز با کشور پاکستان است.

Wednesday, 25 March 2020

عرفان حلقه؛ امیرحسین میرخلیلی به ۱۳ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد

خبرگزاری هرانا – امیرحسین میرخلیلی، یکی از هواداران عرفان حلقه محبوس در زندان اوین توسط دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۱۳ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. در صورت قطعی شدن این حکم در دادگاه تجدیدنظر، از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۱۰ سال حبس تعزیری در خصوص وی قابل اجرا خواهد بود.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، امیرحسین میرخلیلی، یکی از هواداران عرفان حلقه محبوس در زندان اوین توسط دادگاه انقلاب تهران به تحمل ۱۳ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.

براساس این حکم که در تاریخ ۵ اسفندماه ۱۳۹۸ توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه صادر شده است، سیدامیرحسین میرخلیلی از بابت اتهام “اقدام علیه امنیت از طریق اداره گروه و جمعیت با هدف بر هم زدن امنیت کشور  با سازماندهی و فراخوانی تجمعات غیرقانونی در حمایت از محمدعلی طاهری” به ۱۰ سال حبس، از بابت اتهام “فعالیت تبلیغی علیه نظام” به ۱ سال حبس و از بابت اتهام “تشویش اذهان عمومی از طریق نشر اکاذیب در فضای مجازی” به ۲ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و در مجموع به تحمل ۱۳ سال حبس تعزیری و ۷۴ ضربه شلاق با احتساب ایام بازداشت محکوم شده است.

در صورت قطعی شدن این حکم در دادگاه تجدیدنظر، از این میزان با استناد به ماده ۱۳۴ قانون مجازات اسلامی مجازات اشد یعنی ۱۰ سال حبس تعزیری در خصوص وی قابل اجرا خواهد بود.
در متن دادنامه صادره در خصوص آقای میرخلیلی که مملو از کلمات نامناسب متداول دستگاه قضائی ایران است، آمده است: “در زمان تحمل محکومیت محمدعلی طاهری نامبرده به اقدامات خود بر علیه امنیت کشور به بهانه در حبس بودن محمدعلی طاهری با فراخوان زنان و مردان معلوم الحال به اجتماعات غیرقانونی و اغتشاش فراخوانده و خود شخصا با زنان معلوم الحال دست در دست آنان با در دست گرفتن بنرها و پلاکاردها بر علیه نظام و در حمایت از زندانیان معاند نظام اغتشاشات و اجتماعات غیرقانونی را رهبری نموده. نامبرده از سال ۱۳۹۲ تا سال ۱۳۹۶ بیش از ۹۰ تجمع و اغتشاش غیرقانونی و هنجار شکن در داخل کشور برقرار نموده و ۱۵۰ تجمع حمایتی در کشورهای  معاند نظام توسط عناصر ضد انقلاب و منافقین در دفاع از فرقه ضاله حلقه صورت گرفته. متهم سید امیرحسین میرخلیلی از سال ۱۳۹۱ عضو گروه غیرقانونی فرقه حلقه بوده در راستای اهداف منحرفانه گروه اقدام به برگزاری کلاس های غیرقانونی فرقه ضاله برای به انحراف کشاندن زنان و مردان و سست نمودن پایه های اعتقادی آنان و در نتیجه براندازی نرم نظام جمهوری اسلامی تلاش نمود. نامبرده ادمین و سازنده یکی از مهمترین کانالهای تلگرامی فرقه حلقه با نام مطالبات جهانی برای آزادی محکوم محمدعلی طاهری بوده. در این کانال جمعیت ۸ هزار نفری را سازمان دهی و هدایت می‌کرد و از طریق آن کانال رفتارهای اعتراض علیه نظام را طراحی نموده. نامبرده از طریق این گروه علاوه بر راه اندازی کمپین الف مثل استاد با عناصر ضد انقلاب ارتباط داشته و افراد را تشویق به ارسال پیام های صوتی تصویری در حمایت از محکوم طاهری نموده. از طریق این کانال اطلاع رسانی جهت تجمعات غیرقانونی، ارتباط گیری با مدعیان حقوق بشری را انجام میداده. تجمعات سال ۱۳۹۵ از مهر ماه تا اسفند ماه و تجمعات ۲۲/۰۶/۹۶ – نامبرده با ارسال پیامک های کذب از وضعیت پرونده قضائی محکوم طاهری به اعضای گروه و نمایندگان مجلس شورای اسلامی اقدام به نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی نموده و شماره تلفن تعدادی از نمایندگان را در گروه گذاشته و با تهیه متن اعتراض، آن را در اختیار اعضا قرار میداده. نامبرده با سیاه نمایی علیه نظام از وضعیت زندانیان و محکومان فتنه و معاند نظام و گروه‌های سلطنت طلب و منافقین در دفاع از محکومین درآمده. در ارتباط با احمد شهید نماینده شورای حقوق بشر و موسسه استنفورد و با ارسال نامه های سراسر کذب محکوم طاهری منتج به موضع گیری احمد شهید علیه نظام جمهوری اسلامی و وضعیت حقوق بشر میشده. نامبرده به قصد تشویش اذهان عمومی اقدام به نشر اکاذیب از طریق ارسال اخبار کذب به افراد و رسانه های ضد انقلاب اقدام نموده  و در صفحه اینستاگرام خود مطالب کذب و تجمعات غیر قانونی و اعتراض در سطح خیابان ها از جمله سال ۱۳۹۵ در مقابل بیمارستان بقیه الله و مجلس شورای اسلامی نموده و افراد را از طریق کانال و گروه تحت مدیریت خود به تجمع و اعتراضات خیابانی فراخوانده. نامبرده دارای سابقه محکومیت در رابطه با اخلال در نظم و آسایش از طریق حضور در تجمعات غیرقانونی داشته که تعلیق شده و مجددا فعالیت های خود را علیه نظام ادامه داده است.”
لازم به تاکید است علیرغم متن مملو از اتهام دادنامه، هیچ نشانه ای از اعمال خشونت برای فردی که از طریق تماس با نمایندگان مجلس قصد دادخواهی در یک موضوع عام داشته است دیده نمی شود.
جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات آقای میرخلیلی در تاریخ ۲۷ بهمن ماه ۱۳۹۸ در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمد مقیسه برگزار شده بود.

آقای میرخلیلی در تاریخ ۲۱ شهریورماه ۹۶ توسط نیروهای قرارگاه ثارالله سپاه در منزل خود بازداشت شده بود. ماموران در زمان بازداشت برخی از وسایل و مدارک شخصی او ازجمله مدارک تحصیلی، دستنوشته ها و دفترچه چکش را ضبط کرده و با خود برده بودند. وی در تاریخ ۱ آذرماه ۱۳۹۶ با تودیع قرار کفالت ۱۰۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شده بود. قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران در تاریخ ۱۰ مهرماه ۱۳۹۸ این قرار را به قرار وثیقه ۲ میلیارد تومانی افزایش داده و امیرحسین میرخلیلی را بازداشت و به زندان اوین منتقل کرد.

لازم به ذکر است محمد‌علی طاهری بنیانگذار «عرفان کیهانی» یا حلقه در ایران که در تاریخ ۱۴ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۰ بازداشت شده بود، در مرتبه نخست، توسط شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه، به اتهام افساد فی الارض به اعدام محکوم شد. این حکم در دیوان عالی کشور نقض و پرونده به شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی احمدزاده به عنوان شعبه هم‌عرض ارجاع شد. این شعبه نیز طاهری را به اعدام محکوم کرد اما دیوان عالی کشور، بار دیگر حکم صادره را نقض کرد تا پرونده مجدداً در دادگاه هم‌عرض بررسی شود. پرونده بیانگذار عرفان حلقه برای مرتبه سوم در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی مورد بررسی قرار گرفت که این بار دادگاه وی را به اتهام “توهین به مقدسات”، “مداخله غیرقانونی در امور پزشکی و درمان بیماران”، “ارتکاب فعل حرام و رابطه نامشروع”، “استفاده غیرمجاز از عناوین علمی (دکتر و مهندس)” و “ضالّه بودن کتب و آثار” به پنج سال حبس، پرداخت ۹۰۰ میلیون تومان جزای نقدی و ۷۴ ضربه شلاق محکوم کرد. در حالی که آقای طاهری نزدیک به دو سال بیشتر از محکومیت ۵ ساله خود را در زندان سپری کرده بود، در اسفندماه سال ۹۶ توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران مجددا به اتهام افساد فی الارض به پنج سال حبس دیگر محکوم شد و این حکم نیز در مردادماه ۹۷ به تائید دیوان عالی کشور رسید. گفتنی است در تاریخ ۵ آذرماه ۹۷، درخواست اعاده دادرسی آقای طاهری توسط شعبه ۳۳ دیوان عالی کشور رد و به وکلای وی ابلاغ شد. در تاریخ ۲۷ فروردین ماه سال ۱۳۹۸ رای دادگاه تجدید نظر مبنی بر تجمیع احکام آقای طاهری اعمال و اشد مجازات صادر شد و با توجه به سپری کردن حدود ۸ ماه حبس بیش از مدت محکومیت رسما آزاد شد. محمد علی طاهری در تاریخ ۲۸ اسفندماه ۹۷ به مرخصی اعزام شد و با صدور این قرار رسما آزاد شد.

Tuesday, 24 March 2020

بحران کرونا؛ بیانیه صدها هنرمند و فعال مدنی: حق حیات کمترین حق زندانی است

خبرگزاری هرانا – ⁣صدها سینماگر، نویسنده، شاعر، فعال مدنی و هنرمند ایرانی طی بیانیه‌ای با اشاره به گسترش ویروس کرونا و اعطای مرخصی به برخی زندانیان، خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی شده‌اند. این افراد در بخشی از این بیانیه گفته‌اند “هم‌زمان با اوجگیری احضارها و بازداشت‌ها و صدور و تأیید احکام حبس نویسندگان و کنشگران، سرایت کرونا به ایران و گسترش روزافزون آن، مکان‌های عمومی کشورمان را به قتل‌گاه‌های بالفعل بدل کرده است. در حالی که حتی در ایام عادی هم زندان‌ها صدرنشین فهرست مکان‌های پرخطرند، با شگفتی بسیار، در بخشنامه اخیر قوه قضاییه برای اعطای مرخصی نوروزی به محبوسان متهم به جرم‌های گوناگون، شاهد رویکردی کاملا متناقض و تبعیض‌آمیز نسبت به نویسندگان و کنشگران هستیم. اگرچه نفس صدور این بخشنامه بی‌سابقه یا کم‌سابقه، خود گویای وقوف متولیان به ابعاد بسیار هولناک وضعیت پیش‌آمده و اذعان بدان هست.”
 عمده زندانیان سیاسی و عقیدتی در حالی از اعزام به مرخصی محروم مانده‌اند که شمار زندانیان مشکوک و تایید شده مبتلا به ویروس کرونا در زندان‌های کشور نیز رو به افزایش است. افزایش مبتلایان به این ویروس با توجه به محیط بسته زندان، تغذیه نامناسب، نبود امکانات بهداشتی و پزشکی لازم، تراکم بالای جمعیت، جان بسیاری از زندانیان را تهدید می‌کند. علیرغم صدور دو بخشنامه توسط رئیس قوه قضاییه مبنی بر اعطای مرخصی به زندانیان، همچنان شاهد کارشکنی‌ها و ممانعت بسیاری از مسولین در اعطای مرخصی به زندانیان از جمله زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم.
از سوی دیگر، روز سه شنبه ۲۷ اسفندماه، پایگاه اطلاع رسانی دفتر آیت الله خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی از مشمولان عفو نوروز ۹۹ خبر داد. علی خامنه‌ای در پاسخ به نامه رئیس قوه قضاییه به مناسبت اعیاد پیش رو و با توجه به ضرورت کاهش جمعیت زندانیان در واکنش به شیوع ویروس کرونا، شرایط و ضوابط عفو یا تخفیف مجازات محکومانی را که محکومیت آنها تا تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۹۸ قطعیت یافته باشد، موافقت کرده است. گفتنی است، زندانیان سیاسی که بیش از ۵ سال محکومیت دارند شامل این عفو نمی‌شوند؛ هر چند آزادی تمام زندانیانی که حتی شامل کلیات این دستور می شوند نیز تضمینی ندارد.
اکنون ⁣نزدیک به ۷۰۰ فعال مدنی و هنرمند ایرانی در بیانیه‌ای با اشاره به گسترش ویروس کرونا و اعطای مرخصی به شماری از زندانیان، خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی شده‌اند.

متن کامل این بیانیه که نسخه‌ای از آن جهت انتشار در اختیار هرانا قرار گرفته است، در ادامه می‌آید:

“بیانیه جمعی از نویسندگان، هنرمندان و کنشگران درباره بخشنامه اعطای مرخصی به زندانیان عقیدتی-سیاسی
هم‌زمان با اوجگیری احضارها و بازداشت‌ها و صدور و تأیید احکام حبس نویسندگان و کنشگران، سرایت کورونا به ایران و گسترش روزافزون آن، مکان‌های عمومی کشورمان را به قتل‌گاه‌های بالفعل بدل کرده است. در حالی که حتی در ایام عادی هم زندان‌ها صدرنشین فهرست مکان‌های پرخطرند، با شگفتی بسیار، در بخشنامه اخیر قوه قضاییه برای اعطای مرخصی نوروزی به محبوسان متهم به جرم‌های گوناگون، شاهد رویکردی کاملا متناقض و تبعیض‌آمیز نسبت به نویسندگان و کنشگران هستیم. اگرچه نفس صدور این بخشنامه بی‌سابقه یا کم‌سابقه، خود گویای وقوف متولیان به ابعاد بسیار هولناک وضعیت پیش‌آمده و اذعان بدان هست.
با این همه در تقریر آن، بی‌اعتنا به مصلحت عمومی و بحران خطرناکی در ابعاد ملی و بین‌المللی، متهمان به «اقدام علیه امنیت ملی» و محکومان به این «جرم» که «محکومیت آنها بیش از ۵ سال باشد»، از مرخصی موقت محروم مانده‌اند. روشن است که بدین گونه شمار زیادی از نویسندگان و کنشگرانی که بدین اتهام مجهول و تعریف ناشده محکوم به حبس‌های سنگین ‌شده‌اند، از این مرخصی ناقابل هم محروم خواهند ماند. البته در عمل هم شاهدیم که برخی از مشمولان همین بخشنامه، بدون هیچ دلیل روشن و پذیرفتنی، همچنان دربند نگه‌داشته شده‌اند.
از این همه گذشته، شمار احضارها و بازجویی‌ها و دادرسی‌های این گونه متهمان هم، که چندی بود افزایش یافته بود، بیش از پیش شده است. در حالی که گزارش‌های رسمی حکایت از ترخیص ده‌هاهزار زندانی با اتهامات متنوع می‌کند، آخرین خبر تا لحظه نوشتن این متن، احضار دور از انتظار سه عضو «محکوم» کانون نویسندگان ایران، بکتاش آبتین، کیوان باژن و رضا خندان مهابادی به زندان است. عجیب‌تر این که حکم شش ساله کیوان باژن پیشتر در دادگاه تجدیدنظر به سه سال و نیم کاهش یافته بود، و ایشان حتی در صورت حضور در زندان هم طبق بخشنامه می‌بایست تا کنون به مرخصی موقت می‌آمدند.
نظر به ماهیت مبهم اتهام «اقدام علیه امنیت ملی»، این متهمان و محکومان طیف‌های متنوعی از ایرانیان شناخته‌شده و ناشناس را شامل می‌شوند که در میان‌شان بسیاری حتی از پرداخت وثیقه هم ناتوانند، و در این ایام پرخطر که طبق خوشبینانه‌ترین برآوردها هفته‌ها و ماه‌ها ادامه خواهد یافت، در تنگنایی مضاعف قرار گرفته‌اند. امضاکنندگان ذیل، بدین‌وسیله به نام زندگی، آزادی و عدالت، خواهان اعطای مرخصی به تمام نویسندگان، روزنامه‌نگاران… و فعالان صنفی و مدنی، تا زمان فروکش کردن این امواج مسمومند، و نیز خواستار توقف تمام احضارها، بازجویی‌ها، دادگاه‌ها و … روندهای مشابه انتظامی و قضایی در قبال تمامی این گونه متهمان، و از جمله متهمان به «اقدام علیه امنیت ملی» هستند. حق حیات کمترین حق زندانی است، و کمترین سهم این متهمان و زندانیان، از عدالتی که ما در حقشان خواهانیم.
اسامی امضاکنندگان:
۱. رسول آبادیان ۲. مسعود آب‌پرور ۳. علیرضا آبیز ۴. حسین آتش‌پرور ۵. پریوش آتش‌دامن ۶. نگین آخوندی ۷. سهند آدم عارف ۸. علیرضا آدینه ۹. سعید آرمات ۱۰. محمد آشور ۱۱. شمس آقاجانی ۱۲. وحید آقاجانی ۱۳. محرم آقازاده ۱۴. مصطفی آل‌احمد ۱۵. علی آموخته‌نژاد ۱۶. جهانبخش آموس ۱۷. مریم آموسا ۱۸. آزاده ابراهیم‌زاده ۱۹. ریما ابراهیمی ۲۰. فرح ابراهیمی ۲۱. محبوبه ابراهیمی ۲۲. میترا ابراهیمی ۲۳. مجتبی ابطحی ۲۴. صنم احمدزاده ۲۵. یسنا احمدی ۲۶. مسعود احمدی‌نژاد ۲۷. مریم اختیارزاده ۲۸. آرش اخوت ۲۹. مازیار اخوت ۳۰. فروغ ادریسی ۳۱. شیرین اربابی ۱. ابوالفضل اردوخانی ۳۲. لی‌لی ارشد ۳۳. کبوتر ارشدی ۳۴. نائله اروجی ۳۵. احمد اژدر ۳۶. مهدی استعدادی شاد ۳۷. مصطفا اسدی ۳۸. هوشنگ اسدی ۳۹. فریار اسدیان ۴۰. سعید اسکندری ۴۱. شیما اسکندری ۴۲. عباس اسکندری ۴۳. حمید اسلامی راد ۴۴. آیه اسماعیلی ۴۵. اشکان اشکانی ۴۶. حسن اصغری ۴۷. عباس اعرابی ۴۸. عادل اعظمی ۴۹. سحر اعلایی ۵۰. باهار افسری ۵۱. مهدی افشار ۵۲. محبوبه افشاری ۵۳. افشین افشنگ ۵۴. پردیس افکاری ۵۵. شهرام اقبال‌زاده ۵۶. امید اقدمی ۵۷. پگاه اکبری ۵۸. فرشته اکبری ۵۹. رسول اکرم ۶۰. رضا اکوانیان ۶۱. آرش الله‌وردی ۶۲. بهار الماسی ۶۳. میترا الیزه ۶۴. نرگس الیکایی ۶۵. نیلوفر امانت‌چی ۶۶. کورش امجدی ۶۷. لیلا امراللهی ۶۸. لادن امیرارشد ۶۹. بهروز امیری ۷۰. ماهزاده امیری ۷۱. نوشابه امیری ۷۲. اردوان امیری‌نژاد ۷۳. ستاره امین ۷۴. هوشیار انصاریفر ۷۵. سما اوریاد ۷۶. سعید اویسی ۷۷. دانیال ایمانی ۷۸. علی باباچاهی ۷۹. سیدمراد باباحیدری ۸۰. رضا باب‌المراد ۸۱. پرویز بابایی ۸۲. لیلا بابایی فلاح ۸۳. روح الله باستان ۸۴. داریوش باقری ۸۵. رضا باقری ۸۶. روح‌اله باقری ۸۷. شیما باقری ۸۸. شبنم باقری تاجانی ۸۹. سیاوش بانشی ۹۰. شاهین باوی ۹۱. پویان بحق ۹۲. عباس بختیاری ۹۳. مژگان بختیاری ۹۴. فروغ بختیاریان ۹۵. حجت بداغی ۹۶. محمود بدر طالعی ۹۷. بهنام بدری ۹۸. فیروزه برازجانی ۹۹. سپیده برنجی ۱۰۰. خسرو بنایی ۱۰۱. طاهره بنیادی‌نسب ۱۰۲. نسیم بنی‌کمالی ۱۰۳. زلما بهادر ۱۰۴. فانوس بهادروند ۱۰۵. بهنود بهادری ۱۰۶. رضا بهرامی ۱۰۷. رضا بهرنگ ۱۰۸. ناهید بهشید ۱۰۹. منصوره بهکیش ۱۱۰. علیرضا بهنام ۱۱۱. عادل بیابانگرد جوان ۱۱۲. بابک بیات ۱۱۳. فرنگیس بیات ۱۱۴. مسعود بیزار گیتی ۱۱۵. امیررضا بیگدلی ۱۱۶. مانی پارسا ۱۱۷. فرزاد پاک ۱۱۸. عاطفه پاکبازنیا ۱۱۹. سهند پاک‌بین ۱۲۰. اکرم پدرام‌نیا ۱۲۱. راحله‌سادات پرواس ۱۲۲. منیره پرورش ۱۲۳. کاملیا پرویزیان ۱۲۴. حمید پورآذری ۱۲۵. محمدرضا پورجعفری ۱۲۶. آریا پورفریاد شهرویی ۱۲۷. افسانه پورقلی ۱۲۸. احمد پوری ۱۲۹. شهباز پویا ۱۳۰. زهرا تابشیان ۱۳۱. کهبد تاراج ۱۳۲. جلال الدین ترابی ۱۳۳. مینا ترابی ۱۳۴. سجاد ترکاشوند ۱۳۵. علیرضا ترنج ۱۳۶. غزال تشکر ۱۳۷. رؤیا تفتی ۱۳۸. بهار تقوی ۱۳۹. ناصرالدین‌علی تقویان ۱۴۰. سیاهپور تقی‌زاد ۱۴۱. ژینوس تقی‌زاده ۱۴۲. هادی تقیزاده ۱۴۳. سعید تنکابنی ۱۴۴. علی توسلی ۱۴۵. محمود توسلیان ۱۴۶. علیرضا توکلی ۱۴۷. نیره توکلی ۱۴۸. ایلیا تهمتنی ۱۴۹. ماهان تیرماهی ۱۵۰. علی ثباتی ۱۵۱. رضا جابرانصاری ۱۵۲. افسانه جابری ۱۵۳. ستار جانعلیپور ۱۵۴. سپیده جدیری ۱۵۵. مانی جعفرزاده ۱۵۶. زهرا جعفری ۱۵۷. علی جلیلی ۱۵۸. نادر جماعتی ۱۵۹. حسن جمالی ۱۶۰. عباس جمالی ۱۶۱. محمد جواهرکلام ۱۶۲. رضا جوشنی ۱۶۳. فاطمه جهانبانی ۱۶۴. نگار جهانتاب ۱۶۵. علی جهانگیری ۱۶۶. شهاب چالاکی ۱۶۷. سمیرا چراغ‌پور ۱۶۸. شهاب چراغی ۱۶۹. فریبا چلبی‌یانی ۱۷۰. امیر چمنی ۱۷۱. رحمت چوپانی ۱۷۲. آتفه چهارمحالیان ۱۷۳. فرخنده حاجی‌زاده ۱۷۴. علی حاتم ۱۷۵. الهام حامد ۱۷۶. محسن حامد ۱۷۷. باران حجتی ۱۷۸. امین حدادی ۱۷۹. فاطمه حسن‌پور ۱۸۰. محمدعلی حسنلو ۱۸۱. علیرضا حسنی ۱۸۲. مریم حسین‌زاده ۱۸۳. آتبین حسینی ۱۸۴. اوختای حسینی ۱۸۵. دانیال حسینی ۱۸۶. روزبه حسینی ۱۸۷. زبیده حسینی ۱۸۸. سیدحسن حسینی ۱۸۹. سیده‌فاطمه حسینی ۱۹۰. سیده‌سارا حسینی ۱۹۱. شوکا حسینی ۱۹۲. علی حسینی ۱۹۳. مرتضی حسینی ۱۹۴. نسرین حسینی‌پور ۱۹۵. محمود حسینی‌زاد ۱۹۶. یاسمین حشدری ۱۹۷. علی حشمتی ۱۹۸. علی‌اصغر حصاری ۱۹۹. حسین حضرتی ۲۰۰. منصوره حقیقی ۲۰۱. محسن حکیمی ۲۰۲. مریوان حلبچه‌ای ۲۰۳. فریبا حمزه‌ای ۲۰۴. داوود حیدری ۲۰۵. زهرا حیدری ۲۰۶. فرهاد حیدری گوران ۲۰۷. رضا حیرانی ۲۰۸. مجید خادم ۲۰۹. نگار خارکن ۲۱۰. هدی خاص ۲۱۱. مهدی خاکی فیروز ۲۱۲. ستایش خالصی ۲۱۳. رضا خان‌بهادر ۲۱۴. کیهان خانجانی ۲۱۵. زهرا خانلو ۲۱۶. سعید خانی ۲۱۷. مهین خدیوی ۲۱۸. پرویز خرسند ۲۱۹. پژمان خرسند ۲۲۰. مصطفی خرقه‌پوش ۲۲۱. کمال خسروی ۲۲۲. منصور خضرائی‌منش ۲۲۳. بابک خضری ۲۲۴. سحرخلج ۲۲۵. احمد خلفانی ۲۲۶. امیرحسین خلیل‌زاده ۲۲۷. امین خلیلی ۲۲۸. سارا خلیلی جهرمی ۲۲۹. هادی خوانساری ۲۳۰. امیرحسین خورشیدفر ۲۳۱. نادر خوش‌خواه ۲۳۲. بیژن دانشور ۲۳۳. نوراله داوریان ۲۳۴. بهرام دبیری ۲۳۵. جواد دبیری ۲۳۶. لیلا درخش ۲۳۷. علیرضا درویش ۲۳۸. شهرام درویش ۲۳۹. علیرضا درویش‌نژاد ۲۴۰. فرهاد دل‌آرام ۲۴۱. انوش دلاوری ۲۴۲. ابراهیم دمشناس ۲۴۳. نرگس دوست ۲۴۴. حسین دولت‌آبادی ۲۴۵. ایلیا دیانوش ۲۴۶. سودابه دیداران ۲۴۷. سهیلا دیزگلی ۲۴۸. تاجماه دیلگونی ۲۴۹. سمیه دیندارلو‌ ۲۵۰. آفرین ذبیحمند ۲۵۱. حامد ذوالفقاری ۲۵۲. محمد ذوالفقاری ۲۵۳. اکبر ذوالقرنین ۲۵۴. حسین رادبوی ۲۵۵. علی رادبوی ۲۵۶. مریم رازانی ۲۵۷. علی‌اصغر راشدان i. شبنم راعی ۲۵۸. داریوش راوش ۲۵۹. کیا راوندی ۲۶۰. قاضی ربیحاوی ۲۶۱. امیرحسین رجب‌زاده ۲۶۲. حسن رجب‌زاده ۲۶۳. اسماعیل رجبی ۲۶۴. مژگان رجبی ۲۶۵. مهشید رحمانی ۲۶۶. ناصر رحمانی‌نژاد ۲۶۷. حمید رحمتی ۲۶۸. سارا رحیمی ۲۶۹. منوچهر رحیمی ۲۷۰. نگار رحیمی ۲۷۱. ابوالفضل رحیمی شاد ۲۷۲. فروغ رخشا ۲۷۳. زینب رستگار ۲۷۴. رقیه رستمی ۲۷۵. محمد رسول‌اف ۲۷۶. خالد رسولپور ۲۷۷. رحیم رسولی ۲۷۸. خاتمه رضایی ۲۷۹. رسول رضایی ۲۸۰. غلامرضا رضایی ۲۸۱. مریم رضایی ۲۸۲. آرزو رضایی مُجاز ۲۸۳. مجید رعایایی ۲۸۴. راحله رمضانی ۲۸۵. محمد رمضانی ۲۸۶. مهدی رمضانی ۲۸۷. سینا رؤیایی ۲۸۸. منیرو روانی‌پور ۲۸۹. قاسم روبین ۲۹۰. رضا روزبهانی ۲۹۱. علیرضا روشن ۲۹۲. حامد روشنی راد ۲۹۳. جهانگیر رها ۲۹۴. فریبا رها ۲۹۵. الهه رهرونیا ۲۹۶. حسین ریاحی ۲۹۷. مریم رییس‌دانا ۲۹۸. صدرالدین زاهد ۲۹۹. امیرتیمور زحمتکش ۳۰۰. علی زرنگار ۳۰۱. غزاله زرین‌زاده ۳۰۲. ونداد زمانی ۳۰۳. محمد زندی ۳۰۴. علی زندیه وکیلی ۳۰۵. موسی زنگنه ۳۰۶. میلاد زنگنه ۳۰۷. رضا زنگی‌آبادی ۳۰۸. مهناز زینلی ۳۰۹. کوروش ساسانی ۳۱۰. نادر ساعی ۳۱۱. محمدرضا سالاری ۳۱۲. سامان سالور ۳۱۳. جهانگیر سایانی ۳۱۴. سارا سجادی ۳۱۵. فروغ سجادی ۳۱۶. میترا سرانی اصل ۳۱۷. حامد سرایی ۳۱۸. فاطمه سرحدی‌زاده ۳۱۹. داود سرفراز ۳۲۰. جلال سرفراز ۳۲۱. پیمان سرمستی ۳۲۲. علی سطوتی قلعه ۳۲۳. حسام سلامت ۳۲۴. نسیم سلطان‌بیگی ۳۲۵. پژمان سلطانی ۳۲۶. ستار سلطانی ۳۲۷. علی سلطانی ۳۲۸. محمدباقر سلمانی ۳۲۹. عبدالله سلیمانی ۳۳۰. کرم‌الله سلیمانی ۳۳۱. عبدالسلام سلیمی ۳۳۲. مریم سلیمی‌فر ۳۳۳. عنایت سمیعی ۳۳۴. حسین سناپور ۳۳۵. فرشاد سنبل‌دل ۳۳۶. فرامرز سه‌دهی ۳۳۷. فاطمه سیاحتی ۳۳۸. ژیلا سیاسی ۳۳۹. کاوه سیدحسینى ۳۴۰. خسرو سیستانی ۳۴۱. وحیده سیستانی ۳۴۲. مسعود سینایی‌فر ۳۴۳. ساناز سینی‌چی ۳۴۴. محمدعلی شاکری یکتا ۳۴۵. رضا شاهبداغی ۳۴۶. جلیل شاه‌چشمه ۳۴۷. شقایق شاهرودی ۳۴۸. روناک شاه‌محمدی ۳۴۹. شروین شاه‌وزیپور ۳۵۰. علی شروقی ۳۵۱. امیرحسین شریفی ۳۵۲. فیض شریفی ۳۵۳. مهدیار شریفی ۳۵۴. محمد شعبانی ۳۵۵. پژمان شفائی ۳۵۶. محمدحسن شفیعی ۳۵۷. آرش شکارچی ۳۵۸. مهدی شکری ۳۵۹. محمد علی شکیبایی ۳۶۰. ناهید شمس ۳۶۱. رضا شمسی ۳۶۲. رضا شنطیا ۳۶۳. شقایق شوریان ۳۶۴. میلاد شهابی‌نژاد ۳۶۵. مظاهر شهامت ۳۶۶. فردین شهبازی ۳۶۷. دریا شیدا ۳۶۸. داوود شیرخانی ۳۶۹. رضا شیرزاد ۳۷۰. شاهین شیرزادی ۳۷۱. نیوشا شیرنگی ۳۷۲. مصطفی شیری ۳۷۳. بهزاد شیشه‌گران ۳۷۴. سرور صاحبی ۳۷۵. سیما صاحبی ۳۷۶. اسفندیار صادق‌زاده ۳۷۷. قطب‌الدین صادقی ۳۷۸. لیلا صادقی ۳۷۹. محمد صادقیان ۳۸۰. ایوب صادقیانی ۳۸۱. شهربانو صارمی ۳۸۲. سیدعلی صالحی ۳۸۳. نسیم صالحی ۳۸۴. افسانه صبوری ۳۸۵. علی صبوری ۳۸۶. ناصر صفاریان ۳۸۷. حسن صفدری ۳۸۸. ضیا صفویان ۳۸۹. عبدالله صمدیان ۳۹۰. محمد باقر صمیمی ۳۹۱. رضا صورتی ۳۹۲. شهلا صیاد ۳۹۳. ایرج ضیایی ۳۹۴. راحله طارانی ۳۹۵. محمدعلی طالبی ۳۹۶. منا طالشی ۳۹۷. جواد طالعی ۳۹۸. داریوش طاهری ۳۹۹. صمد طاهری ۴۰۰. فرزانه طاهری ۴۰۱. محسن طاهریان ۴۰۲. سعید طباطبایی ۴۰۳. منصور طبیب‌زاده ۴۰۴. زهره طلوع حسینی ۴۰۵. رضا عابد ۴۰۶. ترنگ عابدیان ۴۰۷. مازیار عارفانی ۴۰۸. رئوف عاشوری ۴۰۹. جواد عاطفه ۴۱۰. مسعود عالی محمودی ۴۱۱. جمال عاملی ۴۱۲. امل عباس رستمی ۴۱۳. رویا عباسی ۴۱۴. ری‌را عباسی ۴۱۵. مرضیه عباسی ۴۱۶. سام عباسی گوره‌جویی ۴۱۷. حسین عباسیان ۴۱۸. مهدی عبدالله‌زاده راد ۴۱۹. علی عبداللهی ۴۲۰. رضا عبدی ۴۲۱. عباس عبدی ۴۲۲. سکینه عرب‌نژاد ۴۲۳. حمید عرفانی ۴۲۴. علی عرفانی ۴۲۵. آیلا عزیزی ۴۲۶. بهرام عظیم‌پور ۴۲۷. محسن عظیمی ۴۲۸. نفیسه علوی ۴۲۹. نیما علوی ۴۳۰. مونا علوی‌پور ۴۳۱. جواد علیپور ۴۳۲. سعیده علی‌پور ۴۳۳. شقایق علی‌پور ۴۳۴. ایوب علی‌زاده ۴۳۵. جهانگیر علیزاده ۴۳۶. رضا علیزاده ۴۳۷. وحید علیزاده رزازی ۴۳۸. جعفر(مظفر) علی‌عباسی ۴۳۹. اصغر علی‌کریمی ۴۴۰. حمید عمرانی ۴۴۱. کامران غبرایی ۴۴۲. رخند غروی ۴۴۳. آیدن غلامی ۴۴۴. فرهاد فتحی ۴۴۵. مسعود فتحی ۴۴۶. نسیبه فتحی‌زاده ۴۴۷. آذر فخر ۴۴۸. کبری فدوی ۴۴۹. آزاده فراهانی ۴۵۰. محسن فرجی ۴۵۱. محمد فرخ ۴۵۲. رضا فرخ‌فال ۴۵۳. حیات‌قلی فرخ‌منش ۴۵۴. سوسن فرخ‌نیا ۴۵۵. میترا فردوسی ۴۵۶. سهیلا فرزاد ۴۵۷. اکبر فروتن اله ۴۵۸. علی فروغکیش ۴۵۹. خدامراد فروهر ۴۶۰. ابوالقاسم فرهنگ ۴۶۱. حسن فرهنگ‌فر ۴۶۲. نگین فرهود ۴۶۳. علیرضا فریدون گودرزی ۴۶۴. مهرداد فلاح ۴۶۵. لیلا فلاحی سرابی ۴۶۶. مصطفی فلاحیان ۴۶۷. علی فؤاد ریاضی‌پور ۴۶۸. نیلوفر قادری‌نژاد ۴۶۹. عزیز قاسمزاده ۴۷۰. حسین قاسمی ۴۷۱. پروانه قاسمیان ۴۷۲. اسمیر قاضیپور ۴۷۳. پژمان قانون ۴۷۴. بهزاد قدیمی ۴۷۵. رضا قشونی ۴۷۶. مهدی قلایی ۴۷۷. سیاوش قلیچ‌خانی ۴۷۸. قدرت قلی‌زاده ۴۷۹. شهاب‌الدین قناطیر ارگانی ۴۸۰. اکبر قناعت‌زاده ۴۸۱. فرزانه قوامی ۴۸۲. حمیدرضا قوچانی ۴۸۳. مهرانگیز کار ۴۸۴. افروز کاظم‌زاده ۴۸۵. پوران کاوه ۴۸۶. رضا کاویانی ۴۸۷. ناهید کبیری ۴۸۸. آذر کتابی ۴۸۹. روح‌انگیز کراچی ۴۹۰. سیمین کرامتی ۴۹۱. زیبا کرباسی ۴۹۲. فریده کرمی ۴۹۳. لیلی کریمی ۴۹۴. سارا کسرانیا ۴۹۵. طاهره کشاورز ۴۹۶. محمد کشاورز ۴۹۷. محمدحسین کشاورز ۴۹۸. سعیده کشاورزی ۴۹۹. قاسم کشکولی ۵۰۰. مهتاب کلانتری ۵۰۱. روزبه کمالی ۵۰۲. امیرنصر کم‌گویان ۵۰۳. عزیزی کوتناهی ۵۰۴. کاوه کوثری ۵۰۵. رضا کوچک‌زاده ۵۰۶. مجید کوچکی ۵۰۷. ایرج کیا ۵۰۸. اعظم کیان‌افراز ۵۰۹. خالق گرجی ۵۱۰. سعدی گل‌بیانی ۵۱۱. پژمان گلچین ۵۱۲. باربد گلشیری ۵۱۳. مجتبی گل‌محمدی ۵۱۴. فریبا گیاهی ۵۱۵. تهمینه لطفعلی‌خانی ۵۱۶. سیمین لشکری ۵۱۷. قاسم لعل صادقی ۵۱۸. زینب لک ۵۱۹. شهاب لواسانی ۵۲۰. حسین ماهر ۵۲۱. علیرضا مجابی ۵۲۲. علیرضا مجابی (م.آذرفر) ۵۲۳. حمیدرضا مجیری ۵۲۴. عباس محب ۵۲۵. صوفیا محرابیان ۵۲۶. علاء محسنی ۵۲۷. فرهاد محسنی ۵۲۸. آرام محضری ۵۲۹. مه‌آ محقق ۵۳۰. کاوان محمدپور ۵۳۱. حبیب محمدزاده ۵۳۲. مونا محمدزاده ۵۳۳. فرشته محمدشاهی ۵۳۴. محمد محمدعلی ۵۳۵. آزاد محمدی ۵۳۶. الهام محمدی ۵۳۷. تهمینه محمدی ۵۳۸. زینب محمدی ۵۳۹. شهین محمدی ۵۴۰. شیدا محمدی ۵۴۱. طاهره محمدی ۵۴۲. عارف محمدی ۵۴۳. علی‌حسین محمدی ۵۴۴. فرشید محمدی ۵۴۵. فریبا محمدی ۵۴۶. فریبا محمدی ۵۴۷. کامران محمدی ۵۴۸. لیلا محمدی ۵۴۹. محمدجعفر محمدی ۵۵۰. ندا محمدی ۵۵۱. هادی محمدی ۵۵۲. ساناز محمودی ۵۵۳. طوبی محمودی ۵۵۴. مهتاب محمودی ۵۵۵. مهدی محمودی ۵۵۶. عباس مخبر ۵۵۷. حسین مداحی ۵۵۸. پریسا مدرس اول ۵۵۹. افسانه مرادی ۵۶۰. امین مرادی ۵۶۱. رئوف مرادی ۵۶۲. کامبیز مرادی ۵۶۳. حسن مرتضوی ۵۶۴. محمدرضا مرزوقی ۵۶۵. مهدی مرعشی ۵۶۶. محمدامین مریی ۵۶۷. اسد مزنابی ۵۶۸. گلاره مستشاری ۵۶۹. محمدحسین مشتاقی ۵۷۰. حامد مصطفوی ۵۷۱. سیدعلی مصطفوی ۵۷۲. هما مصطفوی ۵۷۳. بهروز مطلب‌زاده ۵۷۴. ناصر مطلب‌زاده ۵۷۵. سروش مظفر مقدم ۵۷۶. روژان مظفری ۵۷۷. محمد معافی ۵۷۸. حمدالله معتمدی ۵۷۹. کورش معتمدی ۵۸۰. سامرند معروفی ۵۸۱. منیژه معصومعلی ۵۸۲. بهرام معصومی ۵۸۳. داریوش معمار ۵۸۴. میترا معینی ۵۸۵. مونا مفرد ۵۸۶. نسترن مکارمی ۵۸۷. عالی‌رضا مکوندی ۵۸۸. حسین مکی‌زاده تفتی ۵۸۹. علی ملک ۵۹۰. مریم ملک ۵۹۱. بی‌تا ملکوتی ۵۹۲. سیروس ملکوتی ۵۹۳. علی منجزی ۵۹۴. آرش منصور گرگانی ۵۹۵. عه‌تا منصوری ۵۹۶. نسرین منصوری ۵۹۷. فایزه منوچهری ۵۹۸. منصور مؤمنی ۵۹۹. بامداد موجانی ۶۰۰. عاطفه موسوی ۶۰۱. مزدک موسوی ۶۰۲. معصومه موسوی‌نژاد ۶۰۳. محمدرضا مویینی ۶۰۴. فیروزه مهاجر ۶۰۵. احسان مهتدی ۶۰۶. جلال مهدوی ۶۰۷. طلعت مهدوی ۶۰۸. محتشم مهدوی ۶۰۹. علیرضا مهدی‌پور ۶۱۰. محمد مهدی‌پور ۶۱۱. روح‌اله مهدی‌پور عمرانی ۶۱۲. رسول مهدی‌زاده ۶۱۳. فرهاد مهرانفر ۶۱۴. میثم مهرنیا ۶۱۵. محمدحسین میربابا ۶۱۶. مهدی میرباقری ۶۱۷. آرمان میرزانژاد ۶۱۸. مریم میرزایی ۶۱۹. مهسا میرصانعی ۶۲۰. مجتبی میرطهماسب ۶۲۱. محمد میرعلی‌اکبری ۶۲۲. محسن میرکلایی ۶۲۳. شادی میرنظامی ۶۲۴. مسعود میری ۶۲۵. محمد میلانی ۶۲۶. اسماعیل میهن‌دوست ۶۲۷. بهنام ناصری ۶۲۸. فریاد ناصری ۶۲۹. منوچهر ناصری ۶۳۰. آیت نامداری ۶۳۱. مهرگان نام‌آور ۶۳۲. نصیبه نامی ۶۳۳. سمانه نایینی ۶۳۴. حسین نجاری ۶۳۵. طیبه نجفی ۶۳۶. قربان نجفی ۶۳۷. منیژه نجم عراقی ۶۳۸. افسانه نجومی ۶۳۹. طلا نژادحسن ۶۴۰. قاسم نصر ۶۴۱. احسان نصرتی ۶۴۲. رفیق نصرتی ۶۴۳. سهیل نصرتی ۶۴۴. مهدی نصرتی ۶۴۵. ویندا نصیری ۶۴۶. مهرنوش نظامى ۶۴۷. محسن نظری ۶۴۸. فرشته نظریان ۶۴۹. حمید نعمت‌اللهی ۶۵۰. ندا نگاه ۶۵۱. بهمن نمازی ۶۵۲. حسینعلی نوذری ۶۵۳. مسعود نورمحمدیان ۶۵۴. مرتضی نوروزی ۶۵۵. اصغر نوری ۶۵۶. علی نوری ۶۵۷. علیرضا نوری ۶۵۸. رضا نوری بیلداشی ۶۵۹. کامران نوزاد ۶۶۰. اسماعیل نوشاد ۶۶۱. احمد نیک‌آذر ۶۶۲. هدا وحدت‌خواه ۶۶۳. طهماسب وزیری ۶۶۴. فرشته وزیری‌نسب ۶۶۵. فریبا وفی ۶۶۶. محمدحسین ولیزادگان ۶۶۷. مجتبی ویسی ۶۶۸. صادق هاتفی ۶۶۹. آوا هاشمی ۶۷۰. شهناز هماپور ۶۷۱. پروین همتی ۶۷۲. بهناز هوشمند ۶۷۳. هادی هیالی ۶۷۴. داریوش یاری ۶۷۵. فرناز یحیی‌پور ۶۷۶. پیرایه یغمایی ۶۷۷. مجتبی یکتا ۶۷۸. سحر یوسفی ۶۷۹. سمیه یوسفی ۶۸۰. مصطفی یوسفی ۶۸۱. علیرضا مجلل “.

Monday, 23 March 2020

بازداشت سه شهروند توسط نیروهای امنیتی در ارومیه و مریوان

خبرگزاری هرانا – روز پنجشنبه ۲۹ اسفندماه، یک شهروند از اهالی شهرستان ارومیه و دو شهروند از اهالی شهرستان مریوان به صورت جداگانه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از مرکز دموکراسی و حقوق بشر کردستان، روز پنجشنبه ۲۹ اسفندماه ۱۳۹۸، یک شهروند از اهالی شهرستان ارومیه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده است.
در این گزارش هویت این شهروند “منصور حبیبی” فرزند عبدالخالق احراز شده است.
همچنین در همان روز دو شهروند از اهالی شهرستان مریوان در استان کردستان به نام های “محمد عبیدی” و “رضا عثمانی” توسط نیروهای امنیتی این شهر بازداشت شده‌اند.
بر اساس این گزارش بازداشت این شهروندان بدون ارائه حکم قضایی و همراه با ضرب و شتم، در ارتباط با حمل و نگهداری پرچم کردستان عراق صورت گرفته است.
علیرغم مراجعه‌ خانواده‌ این سه شهروند به مراکز قضایی و امنیتی شهرهای محل سکونتشان، تا لحظه‌ی انتشار این خبر، اطلاعی از محل نگهداری‌ آنان به دست نیامده است.

Sunday, 22 March 2020

با پایان یافتن بازجویی‌ها؛ علیرضا فرشی به بند عمومی زندان اوین منتقل شد

خبرگزاری هرانا – علیرضا فرشی، شهروند بازداشتی اهل مرند روز پنج‌شنبه ۲۹ اسفندماه با پایان بافتن بازجویی‌ها به بند عمومی زندان اوین منتقل شد. آقای فرشی در تاریخ ۱۸ دیماه سال گذشته توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود در تهران بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده بود.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز پنج شنبه ۲۹ اسفندماه ۱۳۹۸، علیرضا فرشی، فعال ترک (آذربایجانی) پس از حدود دو ماه نیم با پایان مراحل بازجویی به بند ۴ زندان اوین منتقل شد.

علیرضا فرشی در تاریخ ۱۸ دیماه ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی در محل کار خود در تهران بازداشت و به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده بود.

ماموران در زمان بازداشت محل کار این شهروند را مورد بازرسی قرار داده و تعدادی از وسایل شخصی او ازجمله لپ تاپ و تلفن همراه ایشان را ضبط کرده و با خود بردند.
تا زمان تنظیم این گزارش، کماکان از دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند اطلاعی در دست نیست.
آقای فرشی پیش از این نیز سابقه بازداشت و محکومیت به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز مدنی را دارد.
علیرضا فرشی پیشتر در سال ۱۳۹۵ همراه با اکبر آزاد، بهنام شیخی و حمید منافی در مرحله بدوی توسط شعبه یک دادگاه انقلاب شهرستان بهارستان  از بابت اتهام “مشارکت در تشکیل جمعیت به منظور برهم زدن امنیت کشور” به ترتیب به ۱۵ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به باغملک از توابع استان خوزستان ، ۱۰ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به دره‌شهر از توابع استان ایلام، ۱۰ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به مسجد سلیمان از توابع استان خوزستان و ۱۰ سال حبس تعزیری و دو سال تبعید به ازنا از توابع استان لرستان محکوم شده بودند. این شهروندان نهایتا در مرحله تجدیدنظر توسط شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی بابایی هر یک به تحمل ۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید محکوم شدند.
از دلایل صدور حکم برای آقای فرشی مواردی از جمله: شرکت در مراسم‌ها خصوصی بزرگداشت روز جهانی زبان مادری در سالهای ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴، ارتباط با فعالان شهرهای مختلف برای سازماندهی مراسم بزرگداشت روز جهانی زبان مادری و راه‌اندازی یک دادخواست آنلاین که از مقامات ‌می‌خواهد زمینه برگزاری مراسم بزرگداشت روز جهانی زبان مادری را فراهم کنند. همچنین ارسال نامه‌ای به دبیرکل یونسکو در تهران و درخواست کمک از این نهاد برای کسب مجوز برگزاری مراسم بزرگداشت روز جهانی زبانی مادری در تهران عنوان شده بود.

طی روزهای اخیر شعبه دوم اجرای احکام کیفری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان بهارستان تهران این شهروندان را جهت اجرای حکم احضار کرده است.

احضار این شهروندان جهت اجرای حکم در شرایطی صورت می‌گیرد که پس از شیوع گسترده ویروس کرونا و افزایش نگرانی ها از سرنوشت صدها هزار زندانی، رئیس قوه قضائیه طی دو بخشنامه در اسفندماه سال جاری به هدف کنترل وضعیت بهداشتی زندانها شرایطی را برای اعزام به مرخصی زندانیان اعلام کرد. رئیس قوه‌ی قضاییه در این بخشنامه همچنین خواسته است تا پایان فروردین ۹۹ از معرفی محکومانی که “آرای محکومیت آنها قطعیت یافته و در حال حاضر با قرار تامین آزاد هستند” خودداری شود؛ البته “جز در موراد ضروری”.
علیرضا فرشی، اهل شهرستان مرند واقع در استان آذربایجان شرقی و ساکن تهران است.

Saturday, 21 March 2020

بازداشت دو شهروند توسط نیروهای امنیتی در ماکو

خبرگزاری هرانا – فرمانده انتظامی ماکو از شناسایی و بازداشت دو گرداننده یک صفحه اینستاگرامی خبر داد. وی مدعی شد که بازداشت این شهروندان به علت توهین به مسئولان و تشویش اذهان عمومی صورت گرفته و صفحه اینستاگرامی نیز مسدود شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از رکنا، امروز شنبه ۲ فروردین ماه ۱۳۹۹، حسین شهریار، فرمانده انتظامی ماکو از شناسایی و بازداشت دو شهروند در این شهرستان خبر داد.
وی ضمن اعلام اینکه این دو شهروند از گردانندگان یک صفحه اینستاگرامی بودند، مدعی شد: “پلیس فتا حین رصد یکی از شبکه‌های اجتماعی صفحه‌ای را شناسایی کردند که اقدام به اهانت به مقامات، مسئولان کشور ایران و تشویش اذهان عمومی کرده بود”.
وی افزود: “این موضوع بلافاصله در دستور کار پلیس فتای شهرستان قرار گرفت که در این راستا یک نفر به عنوان فیلمبردار و یک نفر دیگر به عنوان «شخص توهین کننده» در فیلم ها با دستور دادستانی ماکو کمتر از ۲۴ ساعت بازداشت شدند”.
به گفته فرمانده انتظامی ماکو، پرونده این دو شهروند جهت رسیدگی قانونی به مراجع ذیربط ارسال شد و صفحه اینستاگرامی نیز مسدود شد.

Friday, 20 March 2020

محرومیت از درمان؛ گزارشی از آخرین وضعیت افشین بایمانی در زندان رجایی شهر کرج

خبرگزاری هرانا – افشین بایمانی زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج، علیرغم مشکلات قلبی از دریافت خدمات درمانی محروم شده است. این اقدام در پی تصمیمات سلیقه‌ای مسئولان زندان صورت گرفته است. این زندانی در حالی که به خاطر شرایط حساس بیماری باید به بیمارستان تخصصی قلب که در آنجا پرونده دارد منتقل شود، مسئولان زندانی تصمیم گرفته‌اند او را به بیمارستان رجایی که مرکز تخصصی نیست و مدارکی از بیماری وی نیز در آنجا وجود ندارد بفرستند. از سوی دیگر در حال حاضر این بیمارستان محل نگهداری بیماران مبتلا به کرونا است و این مسئله می‌تواند جان آقای بایمانی را به خطر بیندازد. آقای بایمانی درخواست کرده تا او را به بیمارستان تخصصی قلب اعزام کنند و در پی مخالفت مسئولان وی از اعزام به بیمارستان محروم مانده مانده است. افشین بایمانی که بیستمین سال از حبس خود را در زندان رجایی شهر کرج سپری می‌کند، در سال ۷۹ به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد، این حکم در دادگاه تجدید نظر تایید شد اما پس از ۶ سال به حبس ابد تقلیل یافت.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، افشین بایمانی زندانی محبوس در زندان رجایی شهر کرج، علیرغم مشکلات قلبی از دریافت خدمات درمانی محروم شده است.

این زندانی در حالی که به خاطر شرایط حساس بیماری باید به بیمارستان تخصصی قلب که در آنجا پرونده دارد منتقل شود، مسئولان زندان در یک اقدام سلیقه‌ای تصمیم گرفته‌اند او را به بیمارستان رجایی که مرکز تخصصی نیست و مدارکی از بیماری وی نیز در آنجا وجود ندارد بفرستند.

یک منبع مطلع از وضعیت آقای بایمانی در این خصوص به هرانا گفت: “افشین بایمانی دذ روزهای پنج‌شنبه، جمعه و شنبه گذشته به خاطر درد شدید قلب به بهداری زندان منتقل شد. از او نوار قلب گرفتند و دستور دادند به بیمارستان رجایی کرج منتقل شود. با این حال او با با بیان اینکه تمامی اوراق پرونده قلبش در بیمارستان قلب تهران است و بیمارستان رجایی کرج محل قرنطینه بیماران کرونایی است، قبول نکرد و از مسولان خواست به جای بیمارستان رجایی کرج او را بیمارستان قلب تهران اعزام کنند. نهایتا طبق تماسی که میئولان زندان با امین وزیری، دادیارناظر بر زندانیان سیاسی و امنیتی داشتند، وی با اعزام افشین بایمانی مخالفت کرد.”

چندی پیش نیز حساب بانکی دختر افشین بایمانی به دستور شعبه ۲۲ دادگاه انقلاب بدون ارائه دلیل توقیف شده بود. پیشتر یک منبع نزدیک به آقای بایمانی با تایید این خبر به گزارشگر هرانا گفت: “دختر آقای بایمانی که در زمان بازداشت ایشان ۹ ماه داشت، اکنون حدودا بیست ساله و دانشجو است. حساب بانکی او بدون هیچ توضیحی توسط شعبه ۲۲ دادگاه عمومی و انقلاب تهران توقیف شده و در جواب تنها یک شماره پیگیری به او داده‌اند”.
توقیف حساب بانکی خانواده آقای بایمانی در حالی به فشار مضاعف بر این زندانی مبدل شده است که وی از روز یکشنبه ۱۹ آبان ماه در اعتراض به پرونده‌سازی جدید علیه خود از سوی امین وزیری، (نماینده دادستانی و دادیار ناظر بر زندانیان سیاسی) و شاه محمدی، بازپرس شعبه ۳ دادسرای اوین (مقدس) و متعاقب آن مخالفت با اعزام وی به مرخصی تا زمان تعیین تکلیف وضعیت خود دست اعتصاب غذا زده بود. این زندانی سیاسی پس از گذشت ۵۷ روز در تاریخ ۱۴ دیماه به دلیل بی توجهی مسئولان زندان به خواسته‌های خود به اعتصابش پایان داد. آقای بایمانی طی این مدت حدود ۱۷ کیلوگرم کاهش وزن داشت. علیرغم شرایط نامناسب جسمی آقای بایمانی، مسئولان زندان نسبت به تداوم اعتصاب غذای او بی تفاوت بودند و خطاب به وی گفته‌ بودند: “اعتصاب تو برای ما اهمیتی ندارد”.
پیشتر یک منبع مطلع درباره پرونده سازی جدید علیه این زندانی سیاسی به گزارشگر هرانا گفته بود: “این پرونده که به حدود ۲۰ سال پیش مربوط می‌شود، به دلیل نقض و نبود ادله کافی تاکنون دو بار از سوی شعب ۳ و ۷ دادگاه کیفری تهران رد شده و به بازپرسی ارجاع داده شده است اما به دلیل اصرار نماینده دادستانی و بازپرس شعبه ۳ دادسرای اوین همچنان پرونده وی مفتوح است. آقای بایمانی به همین دلیل از اعزام به مرخصی و دیدار با مادر سالخورده و فرزندانش در شهرستان محروم شده است”.

هرانا پیشتر در با انتشار گزارشی در تیر ماه سال جاری از وضعیت سلامت آقای بایمانی و سایر زندانیان زندان رجایی شهر کرج خبر داده بود. این زندانی سیاسی پس از سالها حضور در محیط نامناسب زندان از تیرماه سال ۹۶ دچار گرفتگی عروق قلب شد. در پی معاینات صورت گرفته پزشک بهداری دستور اعزام به بیمارستان را صادر کرد با این حال از اعزام وی به بیمارستان جلوگیری شده است.
به علاوه، دوران طولانی زندان برای افشین بایمانی که متأهل و پدر دو فرزند است، مشکلات جسمی نظیر بیماری قلبی و سنگ کلیه، مسائل عدیده ای را برای خانواده اش ایجاد کرده است.
آقای بایمانی، زندانی سیاسی ساکن سالن ۱۰ زندان رجایی شهر کرج، در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۷۹ به اتهام کمک به فرار برادر خود «مهدی بایمانی» که عضو سازمان مجاهدین خلق بود بازداشت و به اعدام محکوم شد، این حکم در دادگاه تجدید نظر تایید شد اما پس از ۶ سال حکم وی به حبس ابد تقلیل یافت.

Thursday, 19 March 2020

عدم رسیدگی پزشکی و بازگرداندن سهیل عربی از بیمارستان به زندان

خبرگزاری هرانا – سهیل عربی، زندانی عقیدتی در زندان تهران بزرگ روز چهارشنبه ۲۸ اسفندماه به بیمارستان امام خمینی تهران اعزام شد اما به دلیل عدم پذیرش وی توسط بیمارستان بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شد. گفته می‌شود این اقدام به دلیل بدهکاری سارمان زندان‌ها به بیمارستان و عدم تقبل هزینه‌ها از سوی زندان تهران بزرگ عنوان شده است. سهیل عربی که از تاریخ ۲۶ اسفندماه در اعتصاب غذا بسر می‌برد، علیرغم درد شدید ناشی از “ترومای بلانت” و ایجاد عفونت در بدن، از اعزام به بیمارستان و طی مراحل درمان محروم مانده است. وی در حال حاضر با توجه به صدمه فیزیکی و درد شدید نیازمند رسیدگی درمانی و انجام عمل جراحی است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، روز چهارشنبه ۲۸ اسفندماه ۱۳۹۸، سهیل عربی، زندانی عقیدتی از زندان تهران بزرگ به بیمارستان امام خمینی تهران اعزام شد ولی به دلیل عدم پذیرش توسط بیمارستان بدون رسیدگی کافی پزشکی به زندان بازگردانده شد.

این اقدام مسئولان بیمارستان به دلیل بدهکاری سارمان زندان‌ها به بیمارستان و عدم تقبل هزینه‌ها از سوی زندان تهران بزرگ اعلام شده است.

سهیل عربی که از تاریخ ۲۶ اسفندماه در اعتصاب غذا بسر می‌برد، علیرغم سرفه‌های شدید و درد شدید ناشی از “ترومای بلانت” و ایجاد عفونت در بدن، از اعزام به بیمارستان و انجام مراحل درمان محروم مانده است. وی در حال حاضر با توجه به صدمه فیزیکی و درد شدید نیازمند رسیدگی درمانی و انجام عمل جراحی است.

یک منبع مطلع از وضعیت آقای عربی در گفت‌وگو با هرانا درباره آخرین وضعیت وی گفت: “طی روزهای گذشته بیضیه سهیل عربی به شدت باد کرده و او با درد شدید، حالت تهوی و افت فشار ناشی از اعتصاب غذا بدون رسیدگی پزشکی در زندان بسر می‌برد. ساعت ۱۲ ظهر روز چهارشنبه بنا به تشخیص بهداری قرار شد پس از مدت‌ها به بیمارستان اعزام شود. مینی‌بوس اعزام از از آن زمان تا ساعت ۸ شب در زندان ماند تا از زندانیانی که قرار است به بیمارستان اعزام شوند پر شود. او نهایتا همراه با تعداد دیگری از زندانیان به بیمارستان اعزام شد. ساعت ۱۰ شب که به بیمارستان رسیدند سونوگرافی او انجام شد و در برگه سونوگرافی تشخص «هیدروسل در بیضه چپ» (جمع شدن آب و تورم بیضه) درج شد و قرار شد او در بیمارستان بستری شود. زمانی که او را جهت بستری به بخش مورد نظر بردند، رئیس بیمارستان گفت پذیرش زندانیان بیمار در این بیمارستان انجام نمی‌شود و باید سازمان زندان‌ها بدهی‌های پیشین خود را به بیمارستان پرداخت کند یا خود زندان یا زندانیان هزینه‌ها را پرداخت کنند. سهیل نیز بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شد و همین انتقال وی با مینی‌بوس نیز باعث درد بیشتر او شده است.”

سهیل عربی در آبان‌ماه امسال به بهانه امتناع از پوشیدن لباس زندان و اعزام با دستبند و پابند از اعزام به بیمارستان محروم شده بود. همچنین بر خلاف قوانین زندان ها، به وی گفته شده که هزینه عمل جراحی “ترومای بلانت” را به مبلغ ۶۰ میلیون تومان باید شخصا بپردازد. این در حالی است که بر اساس آیین نامه سازمان زندانها هزینه درمان زندانیان بر عهده این سازمان خواهد بود.
آقای عربی در تاریخ ۹ اردیبهشت ماه امسال نیز به دلیل درد شدید به بیمارستان فیروزآبادی تهران اعزام شد و به دلیل عدم هماهنگی قبلی با بیمارستان به دلیل نبود تخت خالی پس از انجام معاینات ابتدایی بدون رسیدگی پزشکی به زندان بازگردانده شده بود.
سهیل عربی از ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۲ در بازداشت و زندان به سر می‌برد و تمام این مدت از مرخصی نیز محروم بوده است. وی در تاریخ ۱ بهمن ماه ۱۳۹۸، از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شد.
وی همزمان با اینکه پس از تغییرات بسیار در روند دادرسی و احکام صادره در حال تحمل دوران محکومیت ۷ سال و شش ماهه خود در زندان تهران بزرگ بود، از بابت پرونده ای جدید که در زندان علیه وی مفتوح شده بود در تاریخ ۳۱ شهریور ۹۷ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به اتهامات “فعالیت تبلیغی علیه نظام” و “تشویش اذهان عمومی” به ۳ سال حبس، ۳ سال تبعید و جزای نقدی محکوم شد.

Wednesday, 18 March 2020

اعتراضات آبان؛ علی بی‌کس به ۱۰ سال حبس و “خدمت در بسیج” محکوم شد

خبرگزاری هرانا – علی بی‌کس، یکی از شهروندان بازداشت شده در جریان اعتراضات سراسری موسوم به “اعتراضات آبان ماه” توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شد. وی علاوه بر این به عنوان مجازات تکمیلی به ۳ ماه “خدمت در بسیج” محکوم شده است. این حکم روز دوشنبه ۲۶ اسفندماه در زندان تهران بزرگ به وی ابلاغ شده است. آقای بی‌کس از زمان دریافت ابلاغیه، در اعتراض به صدور حکم اعتصاب غذا کرده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، علی بی‌کس، یکی از شهروندان بازداشت شده در جریان اعتراضات سراسری موسوم به “اعتراضات آبان ماه” توسط دادگاه انقلاب تهران به ۱۰ سال حبس تعزیری و ۳ ماه “خدمت در بسیج” محکوم شد.

بر اساس این حکم که توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری صادره شده و به‌تازگی در زندان تهران بزرگ به وی ابلاغ شده است، آقای بی‌کس، از بابت اتهاماتی از جمله «اجتماع و تبانی، اخلال در نظم و آسایش عمومی و ایجاد هیاهو از طریق فریاد کشیدن” مجموعا به ۱۰ سال حبس تعزیری محکوم شده است. وی علاوه بر این به عنوان مجازات تکمیلی به ۳ ماه “خدمت در بسیج” محکوم شده است.

آقای بی‌کس از روز دوشنبه ۲۶ اسفندماه و پس از دریافت ابلاغیه این حکم در زندان تهران بزرگ در اعتراض به صدور این حکم اعتصاب غذا کرده و کتبا عنوان کرده است “من تنها در خیابان اعتراض کردم، جرمی مرتکب نشده‌ام و به هیچ وجه اتهامات خود را قبول ندارم.”
علی بی‌کس، در جریان اعتراضات سراسری امسال موسوم به “اعتراضات آبان ماه” توسط نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران در تهران بازداشت و به بازداشتگاه اطلاعات سپاه موسوم به بند ۲ الف زندان اوین منتقل شد. آقای بی‌کس، پس از ۲۰ روز با پایان مراحل بازجویی از بازداشتگاه این نهاد امنیتی به زندان تهران بزرگ منتقل شد.
پرونده آقای بی‌کس در مرحله بازپرسی در شعبه ۱ دادسرای اوین مورد بررسی قرار گرفته و به دادگاه انقلاب ارجاع داده شده بود.
علی بی‌کس، متولد ۱۳۶۷ در کیانشهر کرج است. آقای بی‌کس تا پیش از بازداشت به عنوان کارگر راپل‌کار در تهران و کرج مشغول به کار بوده است.
هرانا پیشتر در تاریخ ۱۴ بهمن ماه در گزارشی ضمن احراز هویت ده‌ها تن از شهروندان بازداشت شده در اعتراضات سراسری آبان ماه و دی ماه امسال که در زندان تهران بزرگ بسر می‌برند، به آخرین وضعیت و شرح محل نگهداری آنها پرداخته بود.


لازم به یادآوری است از روز جمعه ۲۴ آبان ماه ۹۸ معترضان در واکنش به افزایش قیمت بنزین در شهرهای مختلف به خیابان آمدند. محمد جواد کولیوند، نماینده مردم کرج در مجلس گفت این اعتراضات در روز اول جمعه ۲۴ آبان ماه در ۷۱۹ نقطه از کشور رخ داد. سید حسین نقوی حسینی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز روز دوشنبه ۴ آذرماه، آمار بازداشتی های اعتراضات اخیر را حدود ۷ هزار نفر اعلام کرد.

نسخه کامل گزارش هرانا از این اعتراضات را تحت عنوان “آبان خونین” می‌توانید در این لینک مطالعه کنید.
هرانا همچنین در تاریخ ۲ دی ماه در گزارشی جداگانه با عنوان “گلوله و عفونت؛ بحران زخمی‌های اعتراضات آبان ماه” به وضعیت شماری از زخمی شدگان در جریان اعتراضات آبان پرداخته بود.

Tuesday, 17 March 2020

گزارشی از آخرین وضعیت دو روحانی اهل سنت دربند

خبرگزاری هرانا – اصغر کوهی، روحانی اهل سنت که همزمان با فضل الرحمن کوهی بازداشت شده بود، از بازداشتگاه اطلاعات سپاه زاهدان به زندان مرکزی زاهدان منتقل شد. گزارش شده است علی‌رغم وعده مسئولان درخصوص آزادی این دو روحانی اهل سنت، آنان همچنان در بازداشت به‌‌سر می‌برند. نگفته می شود مخالفت سپاه پاسداران دلیل عدم آزادی آنان تاکنون بوده است.
به گزارش هرانا به نقل از کمپین فعالین بلوچ، (حافظ) اصغر کوهی، روحانی سنی مذهب بلوچ که در آذرماه امسال همزمان با (مولوی) فضل الرحمن کوهی بازداشت شده بود، امروز سه‌شنبه ۲۷ اسفندماه ۱۳۹۸ از بازداشتگاه اطلاعات سپاه زاهدان به زندان مرکزی زاهدان منتقل شد.
از سوی دیگر گزارش شده، علیرغم پیگیری «مولوی عبدالحمید» از رهبران اهل سنت ایران  و کسب وعده آزادی آقایان «فضل الرحمن کوهی» و «اصغر کوهی» از مسئولین، از آزادی این دو روحانی توسط اطلاعات سپاه پاسداران جلوگیری شده است.
به دنبال ممانعت این نهاد امنیتی و گسترش ویروس کرونا در زندان های ایران، نگرانی ها از وضعیت سلامتی این دو روحانی افزایش پیدا کرده است.
مولوی کوهی در آذر ماه امسال پس از احضار به دادگاه ویژه روحانیت در مشهد، با همراهان خود بازداشت شد. او امام جمعه اهل سنت پشامگ سرباز است که به‌خاطر موضع گیری هایش در خصوص سیاست های جمهوری اسلامی در بین مردم بلوچ به شهرت و محبوبیت دست پیدا کرده است.

Monday, 16 March 2020

کرونا در زندان؛ زندانیان سیاسی در زندان تهران بزرگ از تحویل گرفتن غذا خودداری کردند

خبرگزاری هرانا – ۴۵ تن از زندانیان و متهمین سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ امروز دوشنبه ۲۶ اسفندماه با دلایل متفاوتی ازجمله عدم اعطای مرخصی به زندانیان سیاسی پس از شیوع ویروس کرونا در کشور، بازداشت و بلاتکلیفی چند ماهه، ممانعت از آزادی بازداشت شدگان اعتراضات آبان با تودیع قرار و آنچه اعتراض به ظلم و بی عدالتی در جمهوری اسلامی عنوان کرده‌اند، از دریافت جیره غذای دولتی خودداری کردند. بسیاری از این شهروندان در جریان اعتراضات سراسری موسوم به “اعتراضات آبان ماه” بازداشت شده‌اند. سهیل علی پناه، یکی از این بازداشت شدگان نیز با نوشتن یادداشتی که در ادامه می‌آید، به شرح دلایل حضور خود در اعتراضات آبان‌ماه و مشکلات خود پرداخته است. از روز گذشته نیز زندانیان سیاسی محبوس در اندرزگاه ۴ زندان اوین به دلایل مشابهی از دریافت جیره غذای دولتی به نشانه اعتراض خودداری کردند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ۴۵ تن از زندانیان و متهمین سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ از دریافت جیره غذای دولتی خودداری کردند.
آریا حامدی راد، رضا رمضان زاده، رامین باقریان، بهنود اسماعیلی، حسین میریمبیگلو، سهیل عربی، سعید اسدی، وحید معزز اردبیلی، مرتضی امیدبیگی، ابوالفضل کریمی، سید مجید زره پوش، احسان خزایی، حسین نیکچه فراهانی، جواد بلندجاه، کیانوش ولی اللهی، رامین باقریان، علی اکبر حامی، میلاد ارسنجانی، سهیل علی پناه، سید امید موسوی، رضا قریشی، حمید جهانگیری، امید میردریکوند، کوروش باقری، حسن عباسی، حبیب خسروپور، محمد رجبی، رامین دلنشین، پوریا میرزایی زاده، سعید گل بداقی، محمدباقر صوری، محمد میری، حمید فرحبخش، علی قهرمانی، میلاد محمودی، احمدعلی حاتمی، توحید فتوحی، سیامک مقیمی، محمد بیگی، ابوالفضل مقصودی، رضا بیات، علی نیکبخت، مسعود رادخاک، سعید تمجیدی و حسین آرمند از امروز دوشنبه ۲۶ اسفندماه ۱۳۹۸ دست به اعتصاب غذا زده و از گرفتن وعده شام زندان نیز خودداری کرده‌اند.

اعتصاب این شهروندان با دلایل متفاوتی ازجمله عدم اعطای مرخصی به زندانیان سیاسی پس از شیوع ویروس کرونا در کشور، بازداشت و بلاتکلیفی چند ماهه، ممانعت از آزادی بازداشت شدگان اعتراضات آبان با تودیع قرار و آنچه اعتراض به ظلم و بی عدالتی در جمهوری اسلامی عنوان کرده‌اند، صورت گرفته است. با این حال مشخص نیست این اقدام اعتراضی آنها طی روزهای آینده ادامه خواهد داشت یا خیر؛

پس از شیوع گسترده ویروس کرونا و افزایش نگرانی ها از سرنوشت صدها هزار زندانی، رئیس قوه قضائیه طی دو بخشنامه در اسفندماه سال جاری به هدف کنترل وضعیت بهداشتی زندانها شرایطی را برای اعزام به مرخصی زندانیان اعلام کرد که عمدتا شامل زندانیان مالی و همینطور زندانیان با محکومیت کمتر از ۵ سال می شد. این شرایط در مورد زندانیان سیاسی سختگیری مضاعفی دارد علاوه بر اینکه مسئولان قضایی یا سازمان زندانها در روند اداری مرخصی برخی زندانیان عقیدتی مانع تراشی های فراقانونی می‌کنند.
همچنین این زندانیان و متهمان سیاسی عنوان می‌کنند که جرمی مرتکب نشده و تنها به فساد و بی عدالتی موجود در جمهوری اسلامی، بی تدبیری حسن روحانی در مدیریت کشور و وضعیت نابسامان اقتصادی و بی عدالتی‌ها در کشور اعتراض کرده‌اند. آنها می‌گویند: “اعتراض حق مردم است و ما در عوض اختلاسگران و جنایتکاران زندانی و زنده به گور شده‌ایم. چرا که محل نگهداری ما، جای هیچ انسانی نیست.
در همین خصوص نیز سهیل علی پناه با نوشتن یادداشتی به شرح دلایل حضور خود در اعتراضات آبان ماه و مشکلات خود به عنوان یک جوان ایرانی پرداخته است.

رنجنامه این شهروند که جهت انتشار در اختیار هرانا قرار گرفته است، در ادامه می‌آید:

“درود بر تمام عدالتخواهان! من سهیل علی پناه، جوانی ۲۰ ساله، دانشجوی ترم سه حسابداری پیش از زندان ساکن حاشیه شهر تهران، شهرک اندیشه و هم اکنون از زندان تهران بزرگ صدای خود و هم قفس‌هایم را به شما می‌رسانم. ما در اعتراض به اوضاع وخیم اقتصادی، امواج گرانی‌ها و عملکرد ضعیف دولت حسن روحانی و البته حکومت ستمگر اسلامی به خیابان‌ها آمدیم. تعداد زیادی از ما را بی‌رحمانه به رگبار گلوله بستند و ما را نیز اکنون در این گور جمعی زنده به گور کرده‌اند. از زمان دستگیری تاکنون شکنجه‌های گوناگون را تحمل کرده‌ایم اما دردناک‌تر از شکنجه‌های فیزیکی مثل تحمل شوکر و باتوم دیدن بی عدالتی‌ها در این زندان‌هاست. با چشم خود می‌بینیم غارتگران، فروشندگان مواد مخدر، اختلاسگران و فاسدان و مجرمان واقعی را آزاد می‌کنند یا مشمول مرخصی و دیگر امتیازها می‌شوند. اما امثال من که از ابتدای نوجوانی روزها کار کرده‌اند و شب‌ها تحصیل و اکنون نیز از ادامه تحصیل محروم شده‌اند، در زندان مانده‌ایم.
امثال زندانیان سیاسی که بدون اینکه دست به سلاح برده باشن یاد آسیبی متوجه کسی کرده باشند به اعدام محکوم می شوند. تنها از این همه بی عدالتی خسته شده و فریاد کشیده است. حق ما نیست در این جهنم بسوزیم. حق ما نیست زنده به گور شویم. ۲۰ سال از عمرم گذشته و حتی یک بار از ته دل نخندیده‌ام. همیشه فقر، همیشه تبعیض، همیشه بی عدالتی! من نیز به اعتصاب کنندگان پیوستم. ای کاش صدای ما شنیده شود، ای کاش که فریادرسی باشد. من دیگر میلی به خوردن و آشامیدن ندارم. یا می‌میریم و یا کسی به دادمان می‌رسد.
سهیل علی پناه/ ۲۶ اسفندماه ۱۳۹۸ / زندان تهران بزرگ.”

همچنین از ظهر روز یکشنبه ۲۵ اسفندماه زندانیان سیاسی محبوس در اندرزگاه ۴ زندان اوین از دریافت جیره غذای دولتی خودداری کرده‌اند. این زندانیان دلیل این اقدام اعتراضی خود را مخالفت مسئولان مربوطه با اعطای مرخصی به زندانیان سیاسی پس از شیوع ویروس کرونا در کشور عنوان کرده و گفته‌اند تا زمان تعیین قرار وثیقه و اعزام زنداینان به مرخصی به این اقدام اعتراضی خود ادامه خواهند داد.

هرانا پیشتر در تاریخ ۱۴ بهمن ماه در گزارشی ضمن احراز هویت ده‌ها تن از شهروندان بازداشت شده در اعتراضات سراسری آبان ماه و دی ماه امسال که در زندان تهران بزرگ بسر می‌برند، به آخرین وضعیت و شرح محل نگهداری آنها پرداخته بود.