خشونت طلبی حاکمیت نقطه توافق تمامی منتقدان است اما نقش مردم در سیکل
معیوب خشونت قابل تامل است.
اعمال خشونتهای رفتاری و گفتاری در جامعه فعلی ما به صورت سیستماتیک سیر صعودی داشته است. خشونتهای روحی و جسمی در ابعاد متفاوت و در جایگاههای گوناگون قابل رویت است. خصوصأ در دو سال اخیر مشاهده اعمال خشونتهای خیابانی از سوی حاکمیت، سبب ملموس شدن این واژه برای عموم مردم جامعه شده است. به صورتی که ضرب و شتم و سرکوب مردم در خیابانها از یک سو و فشارهای روحی از طریق ایجاد فضای رعب و وحشت از سوی دیگر، سبب شده که مردم زندگی در یک جامعه با حاکمیت خشونت طلب را به صورت روزانه تجربه کنند.
اعمال خشونت از سوی حاکمیت مبحثی است که در شرایط فعلی بیشتر به آن پرداخته می شود و شاید بتوان خشونت طلبی حاکمیت را به عنوان نقطه توافق مشترک بین تمامی منتقدان حاکمیت فعلی مورد توجه قرار داد. تمرکز بسیار بر این مهم و نادیده گرفتن نقش کلیدی مردم جامعه در چرخیدن سیکل معیوب خشونت، سبب شگفتی و بروز خشم هنگام مشاهده اعمال خشونت از سوی مردم نسبت به یکدیگر می شود. به طور مثال شرکت جمع عظیمی از مردم به قصد تماشای اجرای حکم اعدام فردی که به سنّ قانونی هم نرسیده بود، عکسالعمل شدیدی از سوی فعالان سیاسی و حقوق بشری و دیگران را به دنبال داشت و انگیزه این جمع کثیر برای حضور در چنین مراسمی برای بسیاری سئوال برانگیز شد.
یکی از کارهای حکومت اخوندی باعث از بین رفتن مهر واخوقت بین مردم وباعث خشم مردم میشود همبن اعدام های در ملا عام است که مردم روز را به دیدن جان دادن یک انسان شروع کند
ReplyDelete