در گفتگوی جرس با عضو هئیت مدیره اتحادیه کارگران ؛ بی خبری از وضعیت بازداشت شدگان در روز جهانی کارگر

 جرس: در روز جهانی کارگر، نیروهای امنیتی و لباس شخصی به تجمع کارگران در شهر سنندج استان کردستان یورش بردند و تعدادی از کارگران را بازداشت کردند.  زاهد بنفشی ، شیرکو کردی، حمید طالی مرادی، فرزاد حسین پناهی و محمد لطیفی از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر در سنندج هستند که پیگیری های خانواده های "نگران" آنها برای اطلاع از وضعیت آنها تاکنون بی نتیجه مانده است.شیث امانی، عضو هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در خصوص بازداشت شدگان روز جهانی کارگر در سنندج به "جرس" می گوید: " قبل روز جهانی کارگر به فرمانداری جهت گرفتن مجوز برای راهپیمایی روز جهانی کارگر مراجعه کردیم اما مجوز ندادند و تشکل های مستقل کارگران از جمله اتحادیه و کمیته هماهنگی و چند تشکلهای فعال کارگری قرار گذاشتند که خودشان مراسم برگزار کنند. در خیابان فردوسی که می خواستیم مراسم برگزار کنیم نیروهای امنیتی زیادی مستقر شده بودند و کارگران به خیابان انقلاب رفتند و ساعت شش عصر کارگران مراسم را شروع کردند که به یکباره نیروهای امنیتی حمله کردند و با گازهای اشک آور کارگران را متفرق کردند و شش نفر از کارگران را بازداشت کردند که هیچ اطلاعی از آنها در دست نیست. البته به این نکته هم اشاره کنم که از روز دوازده اردیبهشت نیروهای امنیتی زیادی در خیابانها بودند.این درحالیست که دولت مدعی شده بود "هیچ گروهی برای برگزاری راهپیمایی روز جهانی کارگر درخواست مجوز نداده است.شیث امانی که از رهبران شناخته شده و محبوب کارگری در شهر سنندج است، با تاکید بر افزایش فشارها و برخوردها با کارگران می افزاید: "از سال 84 به این طرف از برگزاری هرگونه مراسمی بمناسبت روز جهانی کارگر جلوگیری می کنند و هر سال با برگزارکنندگان برخورد می شود و در سال 86 نزدیک به چهارده نفر بازداشت شده داشتیم. امسال هم مطابق با همان چیزی که در قانون اساسی آمده است تقاضای برگزاری راهپیمایی مسالمت آمیز را کردیم، اما فرمانداری مخالفت کرد و گفت ما مجوز نمی دهیم و اگر مراسمی برگزار شود برخورد می کنیم. اما کارگران می گویند ما می خواهیم حرفهایمان و مشکلاتمان را مطرح کنیم و اگر برخورد هم شود کوتاه نخواهیم آمد.امانی با اشاره به مطالبات کارگران تصریح می کند: "متاسفانه نمی گذارند کارگر از تریبون های ممکن مشکلات خودش را مطرح کند. نه روزنامه محلی است نه وسیله دیگری که مشکلات صنفی و اقتصادی کارگران را مطرح کند. بالاخره روز جهانی کارگر به همین قشر زحمتکش تعلق دارد که مشکلات خودش را بیان کند اما باز در این روز هم نمی گذارند کارگر حرفهای خودش را به گوش مسئولین برساند. کارگران می خواهند مشکلات صنفی خود را مطرح کنند. کارگران مشکلات قرارداد، دستمزد، مشکلات صنفی خودشان را مطرح می کنند و واقعا علت برخورد دولت با کارگران را نمی دانم؟ کارگران مسالمت آمیز می خواهند مطالبات خود را مطرح کنند، چرا جلوگیری می کنند؟ خلاصه هر سال با این قشر زحمتکش برخورد می شود و کسانی هم که دستگیر می شوند برایشان حکم صادر می کنند. خود من هم بخاطر همین بحث روز جهانی کارگر بود که بازداشت شدم و یازدهم برج سال گذشته از زندان آزاد شدم.وی به وضعیت دشوار کارگران اشاره می کند و می افزاید: "الان وضعیت کارگران در سنندج بسیار" اسف بار" است. ما خودمان هفتصد نفر در کارخانه کار می کردیم که اخراج و بیکار شدیم. کارگران وضعیت معیشتی بسیار دشواری دارند و برای گذران زندگی مجبور به دستفروشی در کنار خیابان هستند و زندگیشان بسیار مشقت بار است. با کارگران که صحبت می کنیم می گویند که نمی توانند زندگی و خانواده خود را بچرخانند، بخصوص کسانیکه بچه زیاد دارند.گفتنی است روز بیست و ششم دی ماه سال گذشته در پی بازداشت شریف ساعد و مظفر صالح نیا دو کارگر سنندجی، شیث امانی به همراه تعدادی از اعضای اتحادیه آزاد کارگران ایران به دادگستری سنندج مراجعه کردند و شیث امانی در آنجا خواهان ملاقات با دادستان و رویت پرونده های شریف ساعد پناه و روشن شدن اتهامات وارده بر آنها شد. اما نه تنها هیچ پاسخی در این مورد به شیث امانی داده نشد بلکه خود وی بلافاصله دستگیر و به زندان مرکزی سنندج منتقل شد.