خاوران، دشت عاشقان سلام

پيام «مادر لطفي» در بيست و پنجمين سالگرد کشتار زندانيان سياسي «مادر لطفي» - مادر انوشيروان لطفي - سمبل «مادران خاوران» است. در اين سال ها بسياري از «مادران» همراه و هم قسم با او سر بر خاک نهاده اند، او به نام خود و همه ي آن ها، همچنان بر دادخواهي پافشاري مي کند. اين پيام او به مناسبت بيست و پنجمين سالگرد اعدام هاي دسته جمعي تابستان سال ۱۳۶۷ است خانم فروغ تاجبخش (مادر لطفي) روزگار خود را از سال ۱٣۴۹ در برابر زندان ها و از سال ۱٣۶۷ در گورستان ها گذرانده است. فرزند او انوشيروان لطفي از اعضاي ارشد فدائيان خلق که در زمان شاه با حمله ي مسلحانه دستگير و به حبس ابد دستگير شد، در خرداد ماه سال ۱٣۶۷ در جمهوري اسلامي در روزهاي آغازين کشتارهاي دسته جمعي زندانيان سياسي اعدام گرديد. «مادر لطفي» از آن زمان بي وقفه براي دادخواهي کوشيده است و به سمبل «مادران خاوران» تبديل شده است. در اين سال ها بسياري از «مادران» همراه و هم قسم با او سر بر خاک نهاده اند، اما او همچنان به نام آن ها و به نام خود، بر دادخواهي پافشاري مي کند. اين پيام او به مناسبت بيست و پنجمين سالگرد اعدام هاي دسته جمعي تابستان سال ۱٣۶۷ است. خاوران، دشت عاشقان سلام؛ درود و هزاران درود به تو و خاک تو و همه آنهايي که در زير خاک تو به ناحق خفته اند. تو عزيزان ما را در بر گرفتي و ۲۵ سال جسد آنها را حفظ کردي، در محلي که نه نامي و نه نشاني و نه سنگي است و از خار و خاشاک پوشيده بود و هست. اما روزي رسد که آنجا را به گلستاني تبديل کنيم و خواهد شد. در بيست و پنجمين سالگرد شهداي سال ۱٣۶۷ به تمامي جان باختگان راه آزادي و فرزند خودم انوشيروان لطفي درود مي فرستم. آري، ۲۵ سال از آن تاريخ مي گذرد، چه زود گذشت، اما و اما بر دل ما خانواده ها چه گذشت که خود دانيم و بس. باشد، همه چيز را تحمل کرديم و مي کنيم، ولي به اميد روز آزادي و آينده اي بهتر براي مردم اين مرز و بوم زنده ايم. يادشان زمزمه نيمه شب مستان باد تا نگويند که از ياد فراموشانند تقديمي: مادر لطفي