پیام سهیلا حجاب (زندانی سیاسی) به «جاوید رحمان» گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل ‫

اینجانب سهیلا حجاب و بسیاری از زندانیان سیاسی دیگر بارها و بارها ناعادلانه و با توسل به زور و ارعاب و تهدید خود و اعضای خانواده، بازداشت گسترده نزدیکان‌مان، فشار نهادهای امنیتی دستگیر شده‌ایم. بازجویی‌های طولانی، وحشتناک و غیر انسانی داشته‌ایم. بارها توسط عوامل مختلف قضایی در ایران مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌ایم و شخصا به دفعات آسیب‌های روحی، روانی و جسمی بسیار دیده‌ام، شکنجه‌های روحی و جسمی شده‌ام، تمام بدنم کبود گردیده و موهای سرم کنده شده است. در حالی که دستبند به دست داشته، ضربات مشت و لگد و شوکر و باتوم مرا تا پای مرگ کشانده است. به دلیل برخورد شوکر با قلبم دچار آسیب از ناحیه قلب شده و به دلیل اعتصاب غذاهای متعدد برای احقاق حقوق خود و سایرین و وضعیت نامناسب در زندان‌های ایران دچار مشکلات کلیوی شده‌ام. به دلیل فشارهای روحی، روانی بازجویان اطلاعات سپاه ثارالله دچار حملات مکرر عصبی و قلبی شده‌ام. من با بدنی سالم به زندان آمده ولی الان با کلکسیونی از امراض در حال تحمل حبس هستم. حقوق انسانی و مدنی و شهروندی من و بسیاری از زندانیان سیاسی تضییع شده، حق رفتن به مرخصی از ما گرفته شده است، من و بسیاری از زندانیان سیاسی بارها در همین زندان‌ها به کرات از بستگان درجه یک خود را از دست داده‌ایم و اجازه حضور در مراسم خاکسپاری و سوگواری آنان را نیافته‌ایم. مادرم به دلیل عواطف مادرانه و نظاره تحمل حبس ظالمانه من با گریه و استرس فراوان، بینایی چشم چپ خود را از دست داده است. در استان‌های مختلف کشور برایم پرونده‌سازی‌های متعدد صورت گرفته، زندان‌های زیادی را در کشور تجربه کرده‌ام، انفرادی‌های طولانی مدت و عذاب‌آور بدون هیچگونه وسیله صوتی یا تصویری، بدون کتاب و روزنامه، در تاریکی و تنهایی سپری نموده‌ام. بسیار توسط نهادهای اطلاعاتی و امنیتی تهدید به مرگ شده‌ام و چون تمایلات جنسی بازجویان سازمان اطلاعات سپاه را بی‌پاسخ گذاشته‌ام اینچنین مورد آزار قرار گرفتم. حقوق بشر در کشور ایران، تحت سیطره جمهوری اسلامی هیچ معنا و مفهومی ندارد، اکثریت مردم ایران دلشان با این‌ حاکمان نیست و در عالم واقع حکومت جمهوری اسلامی را قبول ندارند. جمهوری اسلامی با توسل به زور و کشتار مردم بی‌دفاع، با تکیه بر توپ و تانک و تفنگ و موشک و چوب و چماق و زنجیر و پابند و دستبند و شوکر، بر مردم حکمرانی می‌کند. ثروت آنها را چپاول نموده و صرف تروریسم منطقه‌ای می‌کند و در رسانه‌های تحت فرمان و هدایت خود به دروغ و ریا و تزویر ادعای مردمی بودن می‌کند. آرزوی مردم کشور ایران سقوط و براندازی حکومت ستمکار بوده و برقراری یک حکومت دموکراتیک که حقوق مدنی و شهروندی آنها را به رسمیت شناخته و برای خوشبختی و رفاه مردم تمام تلاش خود را بکار گیرد و با تمام کشورهای دور و نزدیک روابط دوستانه و صلح برقرار کند. مردم کشور ایران را دریابید و کنارشان باشید، دیر یا زود خشم این مردم سر تا پای این حکومت غیرقانونی و نامشروع را فرا خواهد گرفت و مردم ایران در آن روز فراموش نخواهند کرد که چه کسانی کنارشان بودند. من از شما و تمام فعالان حقوق بشر در جای‌جای کره زمین می‌خواهم تدابیری اتخاذ نمایید تا یاغی‌گری و وحشی‌گری عوامل حکومت جمهوری اسلامی را کنترل یا متوقف کند. سهیلا حجاب فرزند کوچک ملت بزرگ ایران