علی استخر، پس از جراحت با تیر خلاص ماموران کشته شد

علی استخر، متولد ۲۸ آبان ۷۸، شب جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، حوالی ساعت ۷:۴۵، هنگام خروج از خانه به مادرش گفت: «بیا آخرین بوس و بغل را بهم بده.» او شامگاه ۱۹ دی در خیابان بازداشت و به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت و ۱۰ روز بعد، پیکرش با تیر خلاص بر پیشانی به خانواده تحویل داده شد. در جریان خیزش ۱۴۰۴، تصاویری در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده بود که نشانه‌هایی جدی از زدن تیر خلاص به مجروحان را نشان می‌داد. بر اساس برخی شواهد، افرادی که ابتدا در جریان اعتراضات مجروح شده و حتی به بیمارستان منتقل و بستری شده بودند، بعدا با شلیک گلوله به ناحیه سر جان خود را از دست داده‌اند. این الگو نشان می‌دهد که شلیک‌ها نه در صحنه درگیری، بلکه پس از مجروح شدن و در وضعیت بی‌دفاع انجام شده است. چنین اقدامی از منظر حقوق کیفری داخلی، مصداق روشن قتل عمد است، زیرا عنصر قصد سلب حیات در آن آشکار است. شلیک به فرد مجروح و ناتوان از دفاع، هیچ توجیه قانونی ندارد و نقض صریح حق حیات محسوب می‌شود. حتی در سخت‌ترین شرایط امنیتی نیز استفاده از نیروی مرگبار علیه مجروحان، آن هم در بیمارستان، مجاز نیست.